Het is lang geleden dat ik door het immense boekenarchief van de Koninklijke Bibliotheek boeken1.kb.nl heb gestruind. Met het trefwoord 'muzelman' kom ik vandaag in dat archief een gedicht tegen van Willem Bilderdijk: "De aalmoesen. - Een Olgaar aan een muzelman.". Ik lach bij het lezen van de eerste regels:
Vaak schenke een Muzelman zijn armen
Een derde deel van 't geen hij heeft:
Hier, schoon min vatbaar voor erbarmen,
Is 't echter dat men meerder geeft.
Onze armen zijn onze Amptenaren,
Die, by geheele Legerscharen,
Ons allen zitten op den zak;
Met nog een onbegrootbaar pak
Van allerlei Regeeringsleden,
Die hier en elders plaats bekleeden;
En hun Ministers zonder end,
Gehecht aan elk departement. [...]
Als ik Bilderdijk mag geloven heeft hij ook enige verzen geschreven die zijn gebaseerd op, of vertalingen zijn van, 'Oostersche', Perzische of Turksche werken. Zo krijg ik o.a. te lezen: smeekgebeden (doa's) in Bilderdijkse stijl in Gebed van een oosterling (compleet met voetnoot over 'gebeden der Mahomethanen'), De spreuk van Abou Kethir (een kort maar krachtig gedicht over genade) en Sultan Thogrul Ben-Arslan (wie een zwaard trekt voor een ander valt er zelf in, is de strekking).
Twee gedichten afkomstig uit bovengenoemd overzicht steken er mijns inziens met kop en schouders bovenuit: "De oostersche wetgeleerde" en "Liefde".
ONDERRICHT (1) Negen jaar geleden heb ik kennis gemaakt met PowerPoint. Beetje laat, maar wàt een openbaring! Destijds direct mijn tanden gezet in een PowerPoint presentatie over de asmaa oel-hoesna, de Negenennegentig Schone Namen van Allah. Thuis heb ik de presentatie (een dia-voorstelling met bewegende illustraties en tekstblokken + audio) gebruikt om mijn kinderen onderricht te geven over de Namen - zie enkele bijdragen anno 2004 uit de weblogcategorie negenennegentig. Mash'Allah, ápetrots ben ik wanneer ik het bericht ontvang dat deze presentatie wordt gebruikt op een islamitische basisschool te Amersfoort.
ONDER HANDEN Alhamdulillah is deze "99 Namen PowerPoint" nu weer online beschikbaar.
De versie uit 2004 heb ik stevig onder handen moeten nemen. Van elke Naam was de audio alleen bereikbaar via een internetlink - deze audio (de uitspraak van elke Naam) is nu geïntegreerd in de presentatie. Wel zo handig!
De versie uit 2004 gaf de Namen alleen weer als 'kalligrafieën' (in feite olieverfschilderijen), wat ontbrak waren de Namen geschreven in duidelijk Arabisch schrift zonder franje. Dankzij een app van AVI Tech maken nu ook de Namen in leesbaar schrift onderdeel uit van de presentatie (zie de twee grijze-blokken-met-tekst verderop in deze weblogbijdrage).
CORRECTIES Helaas waren enkele Namen van deze AVI Tech app verkeerd gespeld, daarom heb ik vóór gebruik in de presentatie enkele Namen moeten corrigeren. Een paar voorbeelden:
"Ar-Rahmaan" (verbeterd)
De Naam "Ar-Rahmaan" heeft in de laatste lettergreep een lang aangehouden 'aa'. Deze 'aa' wordt in deze Naam niet verkregen door de plaatsing van een alif die de korte 'a' (fatha) verlengd (zoals gebruikelijk) maar door een verticaal streepje geplaatst 'boven' het woord 'tussen' de letters mîm en nûn. Daarnaast heeft AVI Tech bij de Naam "Ar-Rahmaan" abusievelijk een fathatan (twee streepjes boven elkaar) op de shadda geplaatst, in plaats van gewoon een fatha (één streepje). zie screenshot onderaan deze weblogbijdrage
"Ar-Rahiem" (verbeterd)
Bij de Naam "Ar-Rahiem" heeft AVI Tech gemeend een sukun (een klein rondje boven het schrift, waarmee de klinkerloosheid van een medeklinker wordt aangegeven) te moeten plaatsen bóvenop de letter ya, dat in deze Naam nota bene een klinker-verlèngende letter is. En ja, ook hier die fathatan i.p.v. een fatha. zie screenshot onderaan deze weblogbijdrage
etc etc ...
ONDERRICHT (2) Incha Allah kun je de vernieuwde "99 Namen PowerPoint" (een .pps bestand) gebruiken om, al dan niet in klassikaal verband, de Namen te leren kennen.
Dit is de link naar het volledige bestand, klik met de linker muisknop om het direct te kunnen bekijken of klik met de rechtermuisknop (en dan 'bewaren als') om het eerst te downloaden: destijds.files.wordpress.com/2013/04/negenennegentig-april-30-2013-update-2.pps Let op, het kan een paar minuten duren voordat het .pps bestand geladen is.
UPDATE D.D. 5 MEI 2013: Update 3 is nu beschikbaar - daarin linken de aya-verwijzingen niet meer door naar internetpagina's maar naar screenshots van die betreffende pagina's. Deze screenshots maken als bijlagen deel uit van de presentatie - dat maakt update 3 pas ècht gebruikersvriendelijk, incha Allah :-) Dit is de link naar update 3 van de "99 Namen PowerPoint": destijds.files.wordpress.com/2013/05/negenennegentig-5-mei-2013-update-3.pps
UPDATE D.D. 25 MAART 2015: Update 3 is nu ook beschikbaar via deze webpagina van Archive.org: archive.org/details/Negenennegentig_Namen_van_Allah_Powerpoint
(download duurt een paar minuten) NB: deze versie (.pps, 89,3 Mb) is alleen goed te bekijken met Microsoft Powerpoint. Klikhiervoor een .odp versie van 23 Mb (update 4, 21 april 2018).
screenshot "99 Names of Allah" - zie CORRECTIES voor verbetering
screenshot "99 Names of Allah" - zie CORRECTIES voor verbetering
Voor (archief-)onderzoekers is de nieuwe @kb_nederland boeken bron iets om mesjogge van te worden. Zo veel info kan een mens schier bevatten
— Eric Hennekam (@EricHennekam) April 3, 2013
Hear hear, Hennekam! Maar wat een schàt aan informatie! Geniet, maar lees met mate... Uiteraard heb ik in het genoemde boeken archief boeken1.kb.nl gezocht op voor mijn weblog toepasselijke zoektermen. Met 'islam' kom ik al heel ver: 367 boeken. Poeh, om mesjogge van te worden, inderdaad. Bij het vluchtig 'scannen' van de zoekresultaten zie ik ook veel vlugschriften, op pagina 6 zie ik bijvoorbeeld "'t Credo van een ongeloovige". Het werkje uit 1867 bevat maar 31 pagina's, nou denk ik dat kan ik wel bevatten. Terwijl ik voor het eerst kennis neem van dit Credo, schrijf ik de weblogbijdrage die je nu leest. Spannend hoor!
Ik klik door en kom ergens middenin het Credo terecht. Ik scroll naar boven en lees op de titelpagina "'t Credo van een ongeloovige. Een onchristelijk woord tot alle jonge christenen, door Omar". Ik denk direct aan het boekje De ondergang van Nederland - Land der naïeve dwazen.
De (anonieme) schrijver stelt zich voor als "een jongmensch, van een beetje ondervinding - maar ver van geleerd". Door een brief van een vriend is hij er toe gekomen geloofskwesties te bespreken. De schrijver is geenszins ongelovig, hij is noch atheïst, noch christen. Een citaat:
"Laat Christus mensch zijn, laat hem een wetgever zijn als Moses, een wonderdoend profeet als Elias, een volksleider als Mohammed - en ik zal de eerste wezen zijn leer te erkennen, en me onder zijn discipelen te rangschikken."
Eén ding is zeker. van de grondbeginselen van deze 'ongeloovige' maakt de in het christendom veelgeprezen Drieëenheid géén deel uit. Zijn zoektocht naar het Goddelijke brengt hem inzichten en tenslotte een geloof,
"losgerukt van onder 't juk van dominee en catechisatie [...] En dat geloof is hem niet ingepompt; neen - hij heeft 't verkregen in angst en strijd, in zorg en nadenken!"
Daar kan ik mij iets bij voorstellen, met mijn Nederlands-Hervormde verleden. De schrijver van 't Credo ziet het Godsbegrip in de natuur, "ongevormd door dogmatieke wanstaltigheden", en níet in de openbaring. De Bijbel ziet hij niet als het woord van God. Achtereenvolgens moeten het Oude en het Nieuwe Testament het ontgelden, met een extra veeg uit de pan voor de 'schagcherende joden' [sic]. De schrijver zegt dat Christus
"een smet [heeft] geworpen op 't schoon geheel van zijn zedelijke voorschriften. Zóó heeft hij, door een ongepaste zelfverheffing, een vuur van verwarring en twist opgestookt, dat branden zal door alle eeuwen heen."
Delen van het Nieuwe Testament zijn "commentariën op [de evangeliën], namelijk de min of meer subjectieve opvattingen en uitleggingen, die door latere schrijvers daaraan zijn toegevoegd. [...] Deze geschriften
"staan tot 't woord zelf in gelijke verhouding als de verklarende overleveringen van de Sonnat staan tot den Koran. En te duidelijker blijkt dit, wanneer we nagaan hoe onze Christelijke uitleggers vooral ook dit met de Mohammedaansche gemeen hebben: dat ze beurtelings zichzelf, hun profeet en elkander tegenspreken; en overal, om hun eigen naam te verheerlijken, veel verder zijn gegaan in 't vaststellen van hun dogma's, en 't vergoden van hun profeet - dan die profeet zelf."
Bovenstaand gelezen te hebben verbaasd het mij niet dat de schrijver, na een uitzondering gemaakt te hebben voor Jakobus (want "die stelt liefde en goede werken boven geloof"), stelt dat
"de welsprekende brieven van Paulus, de beslissingen van kerkvaders en conciliën, de hoogwijze uitingen van latere synoden, [...] ons trapsgewijs [hebben] gebragt tot 't in de wereld roepen van een werk als de Heidelbergsche Catechismus [...], een boek dat Christus zelf 't eerst zou hebben afgekeurd."
En dan, mijns inziens, het pièce de résistance van de schrijver waarin het christendom en de islam het evenveel moeten ontgelden:
"De leer die uit menschen is zal gebroken worden; slechts die uit God is zal stand houden.
Maar niet één leer is uit God: noch die van Christus, noch die van Mohammed.
Dit heeft ook reeds de geschiedenis bewezen.
't Christendom is geheel gebroken; de Islam meer dan half.
De Islam, als jonger, gevoelt zich nog sterker op zijn fundamenten."
Bam! Die zit. Niet mijn idee over mijn geliefd geloof, maar... Wauw! Wat een krachtige woorden over geloofskwesties, woorden mind you van zo'n 146 jaar geleden. Stof tot nadenken. Zeker! Ik raad je aan het hele werkje te lezen. Voor het online lezen klik je op deze link van boeken1.kb.nl. Voor een pdf exemplaar van 't Credo klik je op deze link.
Tot slot. De anonieme schrijver, die het zgn. Deïsme voorstaat, heeft gebruik gemaakt van het pseudoniem Omar. Het werkje geeft geen opheldering over de keus voor deze typisch islamitische naam. nl.wikipedia.org/wiki/Omar_ibn_al-Chattab
Het Filmcollectief heeft al duizenden items geüpload bij Archive.org, merendeels home movies. Hoe ouder het materiaal, hoe interessanter.
Het dagelijks leven van járen her: feesten, geboortes, noem maar op. De items hebben nietszeggende namen als archive.org/details/filmcollectief-00-008 en omschrijvingen ontbreken. Gelukkig is in het collectie-overzicht elk item voorzien van een miniatuurafbeelding met ‘stills’ (zie afbeelding in deze alinea).
De ‘stills’ van deze film tonen niet alleen de gebruikelijke familietaferelen, zie ik. Ik klik door en maak even tijd om de film te bekijken. Na een begintitel oude stijl gaat het beeld langzaam over in het opschrift van een filmblik KARACHI Q. ROAD, BEACH, THATTA, MAURIPUR, HASSAN HUSSEIN STAD gevolgd door beelden van het huis van een Nederlandse familie woonachtig in Karachi 48-B1 M.H. WIJVEKATE (beelden uit de jaren ’60?).
Het is een bijzondere ervaring om na ruim vijftien minuten huiselijke taferelen en ‘toeristische’ beelden nog zes minuten een ashoera festival voor de kiezen te krijgen. Auw!
“The Brotherhood of Man” (1946) is een leuke animatiefilm uit de VS, uitgebracht niet lang na het eind van de Tweede Wereldoorlog en nog vóór de uitbraak van de Koude Oorlog. Getekend door de tijd, qua boodschap (er bestaan drie rassen: ‘caucasian’, ‘negroid’ en ‘mongloid’) en qua beeld (de kleur is er volledig uitgewassen – komt dit de boodschap over huidskleur nu wel of niet ten goede?).
De animatiestijl (van John Hubley) is moderner dan wat ik ken uit die tijd (Looney Tunes, Tom & Jerry etc). Het is wat strakker en tegelijkertijd vallen de kleurenvlakken soms buiten de lijntjes. Vergelijk het maar met de achtergronden van de Disney animatieserie “The Proud Family”, dan krijg je een idee (is deze stijl inmiddels retro?).
Het manifest c.q. compendium van Anders Breivik, de terrorist die heeft bekend de bomaanslag in Oslo èn de massamoord op het eilandje Utoya gepleegd te hebben, is taai en saai. Via de media druppelen al fragmenten van dit manifest ”2083, A European Declaration Of Independence” (bestaande uit drie ‘boeken’) naar buiten. Met de intentie Breiviks woorden met eigen ogen te willen lezen, ben ik gisteren begonnen met het lezen van dit manifest.
En dat valt niet mee. Veel bekende retoriek, verwijzingen naar de geschiedenis (met name die van de orde der Tempeliers), veel citaten en voetnoten. Bóring… De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik ook niets anders had verwacht.
”A DECLARATION OF PRE-EMPTIVE WAR”
Vanochtend laat ik het lezen voor wat het is. Ik scroll snel door de pagina’s van dit +1500 pagina’s tellende document. Bij de aanvang van Boek 3 (dat begint vanaf pagina 766) blijf ik even stilstaan. De titel van Boek 3 is ”A Declaration of pre-emptive War”. Interessant is de introductie van dit boek, het is een legal disclaimer waarin ‘Berwick’ (pseudoniem van Anders Breivik) beweert dat de schrijfstijl van delen van Boek 2 en geheel Boek 3 een unieke schrijfstijl is, waarin hij gebruik maakt van fictie.
Boek 3 (en delen van Boek 2) beschrijven volgens hem een
”hypothetical reponse to a perceived threat (so called cultural Marxist/multiculturalist atrocities and the threat of Islamisation). As such, it is a fictional description regarding how it could be like if Islam would be dominant in Europe. [...] This legal disclaimer was created to remove any doubt whatsoever that the author or anyone choosing to distribute the book ’2083′ has any hostile motives or intentions.”
Daarna geeft ‘Berwick’ aan dat wanneer any legal authority bezwaar heeft tegen deze innovatieve schrijfstijl, deze contact mag opnemen met de auteur of welke uitgever of distributeur van dit werk dan ook.
”As such, the content in its current form will not incriminate anyone, the author or any distributor.”
Ik neem mij voor om Boek 3 wèl te lezen. Op mijn weblog ”Islam in mijn dagelijks leven” laat ik je weten of het er inderdaad van gekomen is. Ik heb nu vakantie (tot 15 augustus, deels tijdens de ramadan) en ik kan mij beter leesvoer voorstellen dan dit ‘magnum opus’ van terrorist Anders Breivik.
Download "2083 - A European Declaration of Independence" (pdf) abdulwadud.weblog.nl/files/2011/07/faf893cf25.pdf
LEGAL DISCLAIMER? MY FOOT!
Om deze legal disclaimer nu te lezen, met de wetenschap dat Anders Breivik als terrorist vreselijke daden bij deze woorden heeft gevoegd, is angstwekkend. Zie ik onderstaande foto van een arrestantenwagen waarin Anders Breivik wordt vervoerd, dan lopen de rillingen mij over de rug. Anders Breivik is duidelijk zichtbaar op de achterbank – over zijn blik kan ik niet veel zeggen, maar ik heb ideeën te over. Kijk zelf maar, klik op de foto om het in een groter formaat te kunnen bekijken. met dank aan @Michonnet
In 'De Islam in Nederlandsch-Indië' wordt voortdurend gesproken over mohammedanen, ècht een werk van jaren her dus. De schrijver van het genoemde werk is Dr. Christiaan Snouck Hurgronje. In ruim veertig pagina's geeft hij zijn beeld van (het ontstaan van) de islam in de kolonie Nederlands-Indië.
Koloniaal is de toon zeker; op de laatste pagina staat o.a. het volgende: "Gaarne aanvaarden zij [de moslims] ter aanvulling van die leemten onze leiding in den zin van opleiding en opvoeding…". Maar de toon is ook realìstisch, want de schrijver vervolgt direct met: "…wanneer deze gegeven wordt zonder de voorwaarde, dat zij aan hunne oude heiligen den rug moeten toekeeren om de onze, of neen: die van sommigen onzer te gaan vereeren." Lees eens de laatste alinea's van het werk onderaan deze bijdrage.
Volgens de Dikke Van Dale is onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) de 'stichter van de naar hem genoemde godsdienst, de islam'. Foei! Nergens zie ik in het woord 'islam' de naam van onze profeet (vzmh) terug. Dat christenen en andersgelovigen voor onze religie vaak de foute term mohammedanisme gebruiken (of hebben gebruikt) doet daar niets aan af. 'Islam' komt van de wortel S-L-M en betekent 'Onderwerping' (aan Allah, swt).
Van Dale, doe je huiswerk!
UPDATE D.D. 5 JUNI 2013: VanDale.nl @VanDaleUitgever krijgt van mij een dikke onvoldoende. Anno 2013 staat die vermaledijde omschrijving 'stichter van de naar hem genoemde godsdienst, de islam' nog stééds online. Schande.
klik op deze afbeelding om het in groter formaat te kunnen bekijken
Islam en muziek. In het verleden heb ik al wat voorbeelden laten zien en horen. Maar wat ik vandaag heb gevonden op Archive.org slaat (tot nu toe) werkelijk àlles.
Via bovenstaande webpagina van Archive.org kun je er naar luisteren: Al-Isra, The night flying of Mohamed. Een stuk muziek van ene 'Indo' dat geïnspireerd zou zijn op de hemelvaart van de profeet Mohammed (vrede zij met hem). Maar, sorry hoor, wàt een bàgger! Vijf van de zes tracks zijn instrumentale ambient draaikolken die geen fluit te maken hebben met Mohammeds hemelvaart (isra).
Track twee spant de kroon: een recitatie van soera Al-Isra (soera 17) door Sheikh Saad Al-Ghamidi. Binnen een kwartier verdrinkt de koranrecitant (qaari) Al-Ghamidi in een maelstrom van ambient bagger en heel veel galm en blijft er niets meer over van de Woorden van Allah. A-oezoe billahi…
Wil je kennis maken met dit curieuze werkje, dan kun je via onderstaande player de gehele CD beluisteren.
Het zóveelste goedbedoelde initiatief, denk ik, bij het lezen van bovenstaand Teletekstbericht. Nieuwemoskee.nl? Even kijken. Ik tik het webadres in en druk op 'Enter': op een volledig wit vlak staat ergens 'temp offline'. Alhamdulillah is Nieuwemoskee.nl even later wèl weer in de lucht. 'Islamitisch platform voor kritische denkers' zie ik onder de kop Nieuwemoskee linksboven in het scherm.
'Website voor moslimreflectie gelanceerd' is het meest recente artikel in de rubriek 'Actueel' en betreft de website zelf. Ja ja. Nou, ik wens de meisjes en jongens van Nieuwemoskee.nl veel succes. Ze gebruiken woorden als 'visies' 'platforms' en 'vraagstukken'. Meisjes en jongens van hoog niveau, dus.
Verrek, zeg kerel. Hoog in een ivoren minaret heb je mooi uitzicht, maar bereik je met zo'n woordgebruik de moslims aan de básis wel? Allochtone moslims van de eerste generatie, ik noem maar een voorbeeld hoor, die het Nederlands niet of nauwelijks machtig zijn. Moeten zij niet in hun eigen taal – en dat bedoel ik OOK overdrachtelijk – aangesproken worden op zelfreflectie?
En dan NIET komen met het argument dat dit nieuwe initiatief niets met die eerste generatie te maken heeft, zoals Mohamed Cheppih zei over de polderislam in een uitzending van de NIO (Radio 5 'Het Andere Geluid' 22 april 2008). In die uitzending waarschuw ik voor de nieuwe, holle term 'polderislam' dat ruimte geeft aan moslimstrijders ('polderislam' als anagram van 'palmsoldier'). Van 'nieuwemoskee' kan ik weinig bakken, behalve dan misschien 'moskeeen ieuw' – en dat voorspelt niet veel goeds :-)
Incha Allah werp ik als kritische moslim straks opnieuw een kritische blik op de website Nieuwemoskee.nl. Met de lay-out is in ieder geval niets mis. Dat ziet er goed uit! (zie de print screen van de beginpagina van Nieuwemoskee.nl onderaan deze weblogbijdrage). Incha Allah is mijn twijfel over dit initiatief straks verdwenen. Op dit moment echter komt het op mij over als een manier om de buitenwacht (lees: niet-moslims) gerust te stellen – zo van 'Niet bang zijn hoor, we bijten niet en denken nog na ook'.
Zelfreflectie? Daar heb ik geen website voor nodig maar een spiegel. www.nieuwemoskee.nl
Op zoek naar WK gerelateerde info (in verband met dè finale van incha Allah zondag a.s.) kom ik op deze obscure webpagina terecht: members.multimania.nl/nieuwevlut/photoalbum2.html
Het is een ambachtelijk vormgegeven flutgeval waarin de bezoeker wordt voorgelicht over de 'symbolen van landen'. Het lijkt op een plakboek dat haastig in elkaar is geflanst.
Ik kom niet meer bij wanneer in de beschrijving van een bepaald symbool een spellingsfout wordt gemaakt. Het zou maar zó kunnen zijn dat deze fout eigenlijk een woordspeling is. Voor mij is het in ieder geval duidelijk hoe de islam door de websitebeheerder wordt beschouwd: een gangbare, als onaantastbaar beschouwde, maar ongegronde opvatting. Kijk maar eens goed naar onderstaande screenshot van een deel van deze webpagina en let op de spelling van het geel onderstreepte woord.
“The Sheik” (VS, 1921) filmklassieker met foute kanten
Het dagelijks leven van moslims verdraaid: dat gebeurt zó vaak in Hollywood. Er was een tijd dat ik mij opwond over zulke ‘misbeelden’. Da’s voorbij. Nu moet ik er gewoon om lachen. Nee, serieus! In webtaal zou je zeggen: LOL, ROFL (laughing out loud, rolling on the floor).
Neem nu de klassieker ”The Sheik”, een zwijgende film uit 1921 van de Paramount studio’s, met niemand anders dan Rudolph Valentino als de kettingrokende sheik Ahmed ben Hassan. ”The Sheik” is een typisch geval van LOL² ROFL² dat getuigt van een gebrek aan research. Je kent dat spreekwoord wel over de klok en de klepel. Nou, in dit geval heeft Paramount de muezzin wel horen roepen - maar waar staat die minaret nu?
00m31s-00m35s Ah, dáár is de minaret [STILL 03] . Maar wat doet die muezzin nu? Hij heft de armen ten hemel; niet echt een houding die hoort bij de oproep tot het gebed. De goede man zoekt natuurlijk zijn toevlucht tot Allah tegen het kwaad van die vervloekte Paramount studio's met hun vervuilde script :-)
00m35s-00m46s De gelovigen zijn aan het bidden geslagen [STILLS 04 EN 05] . En hoe! De imam houdt zich niet aan de voorschriften en ja… waarom zou je je er dan als gelovige wel aan houden? De kijker ziet een gezamenlijk verricht gebed, de gelovigen staan achter de imam, her en der verspreid alsof het om een extra soenna/nafl gebed gaat dat ieder voor zich dient te verrichten (voor en/of na een gezamenlijk gebed, zònder een imam die voorgaat). Ik roll hélemaal on mijn gebedskleed wanneer de imam zich al na één sajdah (overgave aan Hem met het hoofd op de grond) - en niet twéé sajdahs, zoals het hoort - zich weer helemaal opricht, zijn lijf naar links draait terwijl de gelovigen achter hem de koppen in het zand blijven steken…
00m46s-01m28s "In this world of peace and flame lies a palm garden of the Sahara - a blessed oasis of the sands." Na deze tussentitel volgen wat mooie plaatjes van een oase, het laatste plaatje toont een groep jongens en een oudere man, wellicht een klas met zijn onderwijzer (koranleraar?). [STILL 06] En dan de tussentitel: "Where the children of Araby dwell in happy ignorance that civilization has passed them by." [STILL 07] Ja dóei, Paramount :-D
01m28s-03m09s Na wat mooie plaatjes van een oase komen we terecht op een huwelijksmarkt [STILL 08]. ”Maidens chosen for the marriage market. An ancient custom by which Wives are secured for the wealthy sons of Allah” zegt een tussentitel [STILL 09]. Kijk, hier vergaat mij even het lachen. Sòns of Allah?! Zijn ze nou helemáál van de pot gerukt? ”’Hij is niet verwekt, noch is Hij verwekt, en Hij niets of niemand in enig opzicht gelijk.” Nooit gehoord van de Eenheid van Allah zeker, bij Paramount. Stelletje mafkezen… :-)
Dan laat het verhaal religie los en zien we voor lange tijd niets dat aan ‘islam’ - of wat daar voor moet gaan - doet denken, behalve dan het bekende maan-en-ster ‘logo’ dat een paar keer in beeld komt [ZOALS IN STILL 10]. In de film speelt Rudolph Valentino een sheik die geen vrouwen versiert maar ze in bezit neemt. Zijn nieuwste verovering is een Engelse avonturierster die even later in de film zal vallen voor zijn charmes (de term ‘Stockholm syndroom’ was toen nog niet uitgevonden). Pas wanneer de sheik inziet dat hij de avonturierster leed berokkent, roept hij Allah aan en komt islam weer ter sprake. ”Merciful Allah, why does it give me so little pleasure?” zo vraagt hij zich af. Dan komt de sheik tot het inzicht dat hij van de Engelse avonturierster houdt – èn om zijn liefde voor haar (yeah right) wilt hij haar laten gaan. Dan het toppunt van drama: de avonturierster wordt opnieuw ontvoerd, deze keer door de in-en-in gemene superschurk Omair (yes, Paramount has an i for spelling). Uiteraard komt dan de sheik to the rescue!
79m21s-81m27s De sheik is de damsel in distress[STILL 11] te hulp geschoten [STILL 12] en vecht met Omair. Daarbij raakt de sheik zwaar gewond [STILL 13]. De avonturierster vraagt aan een stamlid of zijn leider stervende is [STILL 14]. ”It rests with Allah,” is het antwoord [STILL 15 EN 16], ”We must get him out of here.” De zwaargewonde sheik wordt dan meegenomen richting zijn tentenkamp.
81m27s-85m03s ”When tribal hearts appeal to Allah,” lezen we op een tussentitel [STILL 17]. Net buiten zijn tent waar de sheik ligt te rusten zijn stamleden samengekomen [STILL 18]. Zouden we dan toch nog beelden krijgen van gelovigen die smeekgebeden (doa’s) verrichten? We leren dat de sheik geen Arabier is, hij heeft Engels en Spaans bloed door de aad’ren vloeien. Zou dit de weg hebben vrij gemaakt voor een smeekgebed gericht aan… God, deze keer? De avonturierster doet een Franse vriend van de sheik een verzoek: ”Pray God, dear friend, to save his life. Oh, if He would only accept my life in exchange for his.” De Franse vriend laat het paar alleen en begeeft zich naar de uitgang van de tent.
85m03s-86m04s Buiten zijn nog steeds de ‘tribal heads’. Ze staan op wanneer de Fransman naar buiten komt. Ze luisteren naar wat hij te zeggen heeft. Duidelijk gebarend met zijn rechterarm [STILL 19] onderstreept hij zijn boodschap. Binnen in de tent hebben de sheik en zijn geliefde even tijd voor elkaar [STILL 20], de sheik heeft deze cryptische boodschap voor haar: [STILL 21] "Diana, my beloved! The darkness has passed and now the sunshine." Buiten hebben de 'tribal heads' geluisterd naar de Fransman, waarop één van hen (en ja hoor, daar gaan we weer) de armen omhoog doet [STILL 22]. ”All things are with Allah,” zegt de laatste tussentitel [STILL 23] en, astaghfiroellah, wat doen die ‘tribal heads’ nu? Ze staan in een soort halve maan om de tent heen, de Fransman staat nog steeds vóór hen, ze zijn met hun gezichten naar hen toegekeerd. Aldus gaan de 'tribal heads' in sajdah - en lijken zich zo voor de Frànsman ter aarde te werpen [STILL 24]. Vóór ik mij als kijker uit pure wanhoop over deze draak van een film zèlf de armen ten hemel hef, is ”The Sheik” afgelopen. Het blijft ongewis of de sheik het zal redden. Door zo’n open einde blijft de boodschap van die laatste tussentitel wèl beklijven, incha Allah. Toch nog een pluspuntje :-)
Middels de Archive.org player bovenaan deze weblogbijdrage kun je naar de complete versie van “The Sheik” kijken. De gebruikte muziek is er later ondergezet, zonder veel kennis van zaken. Er is zelfs een gedeelte waarin muziek in zijn geheel ontbreekt. Je bent gewaarschuwd :-)
Als je wilt kun je de ingekorte versie van “The Sheik” bekijken via de YouTube player onderaan deze weblogbijdrage. NB: Door het kijken naar “The Sheik” ben ik zo melig geworden, dat ik deze ingekorte versie heb voorzien van muziek gespeeld door twee Nederlanders waarvan de achternamen rijmen op het woord ‘sheik’: Hans van Eijck en Tonny Eyk -__-
In een tweedehandswinkel heb ik laatst voor €0,50 een elpee gekocht: "Zilverdael" (Negram, 1977). Het is de voorkant van de hoes die mij het eerste opvalt: trollen en dwergen in het heetst van de strijd. "Wat is dìt nu?" Ik lees de naam van de uitvoerende en ben in de veronderstelling een vergeten werk van Alexander "Guus kom naar huus" Curly in handen te hebben. "Yesss!" Ik draai de hoes om en lees de ‘inleiding’:
"[...]Wat we vandaag de dag nog aan onenigheid, terreur en gedoe om ons heen zien, liegt er niet om.[...]"
Dat zou zómaar nú geschreven kunnen zijn! "Zilverdael" gaat over het Elfenrijk dat wordt bedreigd door een gelegenheidspact van Trollen en Dwergen. In onderstaand tekstfragment (afkomstig uit het nummer "Vendor") ‘zien’ we Elfenvader Vendor, starend over zijn rijk, terwijl de oorlog naderbij komt.
Vendor staat op z’n balkon
Verweg klinken oorlogstrommen
En dreigend langs de horizon
Stijgen zwarte rookkolommen
Zilverdael, oh Zilverdael
Vergeefs zullen wij strijden En onder een vreemde wrede taal Zal jij straks moeten lijden
Morgen zal je schreeuwen om de pijn van al je wonden
Een zwaard zonder genade die jouw hart verscheuren zal
Nu nog straalt je lieve lach zo teer en ongeschonden
M’n liefste, m’n liefste Zilverdael [onderstreping van mij; A.L.]
Dat zou zómaar nú geschreven kunnen zijn! Destijds (tweede helft jaren zeventig) kwam de dreiging uit het oosten: extreem-links terrorisme uit West-Duitsland en nog wat verder weg school het Rode Gevaar, met het Russisch als een "vreemde wrede taal".
UPDATE D.D. 11 DECEMBER 2009: Tegenwoordig zou ‘de dreiging’ van ‘de moslims’ komen, met het Arabisch als een "vreemde wrede taal". YEAH RIGHT, er waart een spook rond over de aarde, het spook van de islam (vrij naar Friedrich Engels). Het duurt wéken voor ik "Zilverdael" kan beluisteren. Eindelijk heb ik de langspeelplaat nu als een serie mp3′s op mijn GSM. Ik luister en luister en ben zeer geboeid door dit muzikale fantasy verhaal dat iets weg lijkt te hebben van Boudewijn de Groot. Of sla ik nu de plaat mis? Wanneer ik de zoekterm ZILVERDAEL op ‘s Neerlands meest gebruikte zoekmachine loslaat, blijkt dat "Zilverdael" verre van een vergeten werk is. Tweeëndertig jaar na dato staat het nog steeds in de belangstelling: Begin dit jaar is "Zilverdael" nog als een musical opgevoerd door theatergroep Respectwww.bndestem.nl/regio/ettenleur/4403089/Zilverdael-magnifiek-schouwspel.ecemusicalmuseum.web-log.nl/musicalmuseum/2009/01/respect-speelt.html en op YouTube staan een aantal nummers van de elpee "Zilverdael" www.youtube.com/results?search_query=zilverdael
De gedachten verzetten: soms kan (een poging tot) het oplossen van een puzzel daarbij helpen. Zojuist kom ik in Cryptogrammenbundel 190 van Denksport de volgende omschrijving tegen:
HIJ ROEPT OP TOT GEBED TER HERINNERING ‘SMORGENS(4 letters)
Ik goochel wat met begrippen, woorden, afkortingen – en voel de bui al hangen. Chips, denk ik, wéér een denkfout van de redactie. Want als oplossing dien ik ‘imam’ in te vullen. Leuk gevonden, maar fout. Het is toch echt de muezzin die moslims òproept tot het gebed. De imam gaat vóor in het gebed.
"The Garden Of Allah"
Anno 1904 komt het boek uit (geschreven door Robert Hichens). Het zal de basis worden voor een toneelstuk (première 21 oktober 1911) en maar liefst drie films (1916, 1927 en 1936). Alsof het niet genoeg is, komen Orson Welles en zijn Campbell Playhouse in 1939 met het hóorspel "The Garden Of Allah" (uitgezonden door CBS op 19 november 1939)
Orson Welles wordt door filmfanatici aanbeden als een genie. Zijn speelfilm "Citizen Kane" uit 1942 (afgelopen weekend nog als ‘Filmklassieker’ uitgezonden door de NPS op Nederland 2) zou een absoluut meesterwerk zijn. Lang heb ook ik als filmliefhebber dat politiek-correcte standpunt verkondigd, maar bij het beluisteren van het hoorspel "The Garden Of Allah" vallen mij de schellen van de 'ogen'. De producer van zulke flauwekul is de benaming genie niet waardig! En bij nader inzien (bij het bekijken van die film gisterennacht) is "Citizen Kane" behoorlijk langdradig. Rosebud’s a sleigh! [dàt was nu een èchte spoiler!] Welles een genie? Nietes!
Uiteraard is mijn bekering tot islam (inmiddels 13 jaar geleden, mash’Allah) van invloed op de (her)waardering van films die ik vroeger heb bekeken, en destijds heb beoordeeld met de bagage die ik toen had. Wanneer ik nu, met mijn bagage van nu, kennis maak met het hoorspel "The Garden Of Allah" dan lig ik in een deuk. Geamuseerd luister ik naar zo’n vijftig minuten vol pseudo-suspense.
Bij tijd en wijle valt er zeker te genieten – met name tijdens de commercial breaks "Just as sure as you like chicken, you like Campbell’s Chicken Soup" - af en toe zijn er in het hoorspel dialogen, monologen of situaties die om verschillende redenen ook jouw aandacht verdienen. In deze weblogbijdrage "Welles!" komen ze allemaal voorbij.
The Garden Of Allah (VS, 1939), een hoorspel van Orson Welles’ Campbell Playhouse, v/h Mercury Theater On The Air
De MacGuffin van "The Garden Of Allah" is een mysterieuze Afrikaanse likeur waarvan het recept alleen wordt overgedragen op het sterfbed van een trappisten-monnik van het El-Largani klooster te Beni-Mora (een deel van de Biskra oase, nabij de stad Biskra in het tegenwoordige Algerije). Nooit is het geheime recept op papier gezet, nooit is het geheime recept onthuld. Tja… Wat moet je daarmee als moslim die niets heeft met het celibaat zoals gepraktiseerd door rooms-katholieke geestelijken, wat moet je ermee als moslim die geen alcohol drinkt en die het dus een halal-worst zal zijn wat er gebeurd met het geheime recept van een alcoholische drank?
In het hoorspel "The Garden of Allah" vertelt Father Roubier (Orson Welles) het verhaal van Domini en Boris. De overpeinzingen van deze roomskatholieke geestelijke worden afgewisseld met flashbacks (het eigenlijke verhaal). De woorden ‘islam’ en ‘muslim’ komen niet voor in het hoorspel. ‘Mosque’ wordt één keer genoemd. De Naam van Allah wordt vele malen gebruikt: als bijnaam van de Sahara woestijn (De Tuin Van Allah) en wanneer wordt gesproken over ‘s mens afhankelijkheid van Hem (de Wil van Allah). Voor de argeloze luisteraar blijven the Arabs ver weg van hun bed. Dat geldt ook voor het boek, al worden zaken daar duidelijker benoemd. Neem nu het gebedshuis van Father Roubier, dat wordt beschreven als "this church that confronted islam". om de betreffende passage te lezen, zie het tekstblok hieronder - in het verhaal zijn we hier vlak vóór de huwelijksvoltrekkingarchive.org/details/gardenallah01hichgoog(blz. 299)
Eén moslim komt wel regelmatig aan het woord, het is graaf Anteoni (een moslim- bekeerling*). Anteoni heeft een eigen tuin (een soort oase) aan de rand van de woestijn. Deze moslimbroeder geeft, behalve één keer in een gesprek met Domini (zie tekstblok bovenaan deze alinea), geen inzicht in dagelijkse praktische zaken die een moslim eigen zijn – zaken als de vijf fundamenten van het geloof, de spijswetten e.d. Nee, graaf Anteoni neemt onze hoofdpersonage Domini mee naar nota bene een helderziende die in het woestijnzand boodschappen uit de geestenwereld kan zien. Mag ik een teiltje? Dit is een bevestiging van het vooroordeel van islam als een achterhaalde woestijnreligie. Oké, het zal de tijdsgeest wel zijn (het boek van Robert Hichens stamt uit het begin van de vorige eeuw) – een tijdsgeest die hedentendage nog steeds rondwaart, nota bene!
* in het boek (blz. 419, 420, 424, 425) wordt uitgebreid ingegaan op de bekering van graaf Anteoni
Na de zegewens van graaf Anteoni [zie tekstblok in vorige alinea] horen we dat Domini bij Father Roubier is en hem in vertrouwen neemt. Father Roubier waarschuwt haar voor Boris maar geeft geen reden op. [21'11"] Roubier: "My daughter, you know I don’t [---] only this: I beg of you, I beg you to pause and to think before it’s too late." Domini: "Thank you, Father. I know what you mean. And I think I know what I want."
Na een muzikaal intermezzo [21'18" - 21'35"] horen we Boris die afscheid neemt van Domini. Zij praat met hem over hun ontmoeting als zijnde voorbestemd. Dan verklaart Boris haar zijn liefde, terwijl op de achtergrond de boodschap dat Allah Groot is (Allahoe akbar) en dat er maar één God is (La ilaha ill’Allah) wordt voorgedragen; die laatste zin is in dit hoorspel bijna onverstaanbaar. Moet dit de oproep tot het gebed (azaan) voorstellen, dan is de volgorde van de zinnen niet juist.
Direct na dit 'hoogtepunt' van het verhaal wordt overgeschakeld naar de sponsor, Campbell’s Soup. Na die onderbreking volgt de huwelijksvoltrekking van Domini en Boris, gedaan door Father Roubier (tegen wil en dank, want hij heeft haar voor hem gewaarschuwd). Enige tijd later komt er een groep Franse soldaten (o.l.v. luitenant De Trevignac) op bezoek. De luitenant vertelt aan Domini dat ze op zoek zijn naar een monnik die het klooster van El-Largani is ontvlucht met medenemen van het geheime recept van een bijzondere likeur. Boris is geschokt door de grote aanloop van militairen, maar legt Domini niet uit wat zijn probleem is. Zo komen er barstjes in het prille huwelijk.
Domini motiveert Boris te gaan bidden, om zo zijn bezwaard hart te luchten. ‘s Nachts probeert hij zijn zonden op te biechten in de woestijn, als ware de woestijn God. Onverrichterzake keert hij terug en legt de biecht af bij Domini (wat overigens niet geheel toevallig ‘van de Heer’ of ‘des Heren’ betekent). Blijkt dat Boris een monnik was in het klooster van El-Largani nabij Beni-Mora. Na een ontmoeting met een verliefd koppel in het gastenverblijf van het klooster worden "the pain, the misery, the torture of love" een obsessie voor hem. Dat doet hem dan het klooster ontvluchten.
"Now I’ve given you my truth, Domini. Now you know all there is to know. God help me." Domini weet Boris nu wèl tot bidden aan te zetten en het tweede hoogpunt van het verhaal (het inzicht dat we allemaal eens terugkeren tot God) wordt geïllustreerd met het door Domini en Boris gezamenlijk uitspreken van het Onze Vader [39'13"]. Domini neemt Boris mee, terug naar Beni-Mora. Boris legt zich daar bij neer. "Breng me daar waar je wilt. Laat het Beni-Mora zijn, als je dat wilt. Maar daarna…" Domini onderbreekt hem [40'55"] en legt hem uit hoe het volgens haar zit [zie het tekstblok in deze alinea]. Wanneer Boris (Father Antoine) weer terug is in het klooster van El-Largani is het verhaal ten einde. De laatste woorden van het verhaal worden uitgesproken door Father Roubier (Orson Welles) in een epiloog gelijk een gebed:
"We cannot count time in the desert, as does the world elsewhere. And so in truth I could not say now how many years it has been since Domini came back to us here in Beni-Mora where she and Boris first met. I know that she is a gentle and gracious lady and that I spent my afternoons sitting quietly with her in the garden on the edge of the desert while her child, and his’, the child that Boris can never know, plays happily at our feet. I know that her eyes are turned on almost always in the direction of that hill where many many miles away across the Tunisian desert lies the Trappist monastery of El Aragine to which Boris returned. I know ’cause I see her so often, because I hear every now and then from the abbey of the monastery that the two of them, Boris and Domini, have found their happiness, firm and enduring, in that to which in the end all men must return, the Greatest Love, which is the Love of God. Amen." [45'32" - 46'48"]
Nou, het hoorspel "The Garden Of Allah" is zeker geen haute cuisine maar uiteindelijk heeft het mij toch wel gesmaakt. De soep (mijn kritiek op het hoorspel) werd niet zo heet gegeten als het werd opgediend. Ik heb trouwens het lekkerste voor het laatst bewaard. In de inleiding heeft Father Roubier het o.a. over jaloersheid, één van de zeven hoofdzonden (een zeer bekend begrip bij rooms-katholieken). De manier waarop Father Roubier (van 06’55" tot 07’06") in die context de betrekkelijkheid van kwantiteit illustreert, is indrukwekkend.
[06'32"] I like to pretend to myself that I have within me no envy of anyone or anything. But I have known for years that this is not so. When I think of Count Anteoni’s desert garden, I’ve always a small peng of envy of the people who might scent to see it. Nowhere else in the world is there, such beauty. [06'55"] Since I’ve been in Beni-Mora I’ve been there, what, a thousand times? Fíve thousand times. And yet, one can only see it for the first time once. [07'06]
VERGEELD Gisteren was het Koninginnedag. Rommel in de uitverkoop! In het dorp Warnsveld (net buiten Zutphen) tik ik een vergeeld boekwerkje op de kop, "Het Christendom en de wereldgodsdiensten". Het is de tweede druk (uit 1930) van een Nederlandse vertaling van een verzameling lezingen gehouden door ene Prof. Dr. Albert Schweitzer, destijds werkzaam in zijn ziekenhuis annex zendingspost te Lambarene, "het eenige en groote licht" in de "lichamelijke ellende en geestelijke donkerheid" voor de zgn. inboorlingen van Centraal-Afrika, aldus Prof. Dr. J. de Zwaan in de inleiding.
BEKAAID Met geschiedenis als passie en islam als religie spit ik direct het werkje door, op zoek naar leuke quotes. Naast het christendom als superieure hoofdmoot komen diverse ‘Oostersche mysterie-godsdiensten’ ter sprake. ‘Islaam’ komt er bekaaid vanaf. Naast wat historische voetnoten zegt Schweitzer het volgende over mijn religie:
PRIMITIEF "Ook met den Islaam behoeft men het Christendom niet te confronteren. Deze ontstond in de zevende eeuw na Christus ten deele door de inwerking van Joodsche en Christelijke ideexc3xabn. Er zit geen geestelijke originaliteit in en het is geen godsdienst, waarin diepe gedachten over God en de wereld op den voorgrond treden. De macht die de Islaam in de wereld uitoefent komt hiervandaan, dat het een monotheïstische en ook in zekere zin een ‘ethische’ godsdienst is, die toch tegelijk al de instincten van de primitieve religieusiteit heeft vastgehouden en zich aldus aan de onbeschaafde of half beschaafde volkeren van Azië en Afrika kan voordoen als die vorm van monotheïsme die hun het beste voegt. Weliswaar bestaan er ook diepere, mystieke stroomingen, die in den Islaam naar de oppervlakte trachten te komen, hoofdzakelijk in het zoogenaamde Soefisme, een richting die door Zoroastrische en Indische invloeden wordt beheerscht. Maar zulke bewegingen worden altijd weer onderdrukt." (blz. 39)
RACISTISCHE ROMMEL Ook tegenwoordig wordt er op deze denigrerende wijze over islam gesproken. Schweitzer’s racistische benadering vind nog steeds veel weerklank.
"Zoo spreekt het Christendom met de gansche kracht der waarheid, die daarin woont. Met deze blanke wapenen des geestes moet gij strijden, waar gij voor het Christendom opkomt tegenover de andere wereldgodsdiensten." (blz. 94)
Dat deze strijd met zachtmoedigheid gestreden dient te worden, voegt hij er nog wel aan toe, maar doet niets af aan de puur racistische motieven van deze veel bewierookte Prof. Dr. Albert Zwetser.
Van een buurman even verderop hebben we eergisteren een DVD speler cadeau gekregen. Alhamdulillah! Nu kan ik eindelijk die Quran DVD-met-interactief-menu gaan gebruiken om mijn kennis over (het reciteren van) de koran te vergroten.
Menu zonder gebruiksaanwijzing
Het DVD boekje geeft alleen de inhoud van de vijf DVD’s weer: de 114 soera’s, onderverdeeld in 30 delen (juz), elk deel bestaat uit 2 secties (hizb). Een gebruiksaanwijzing ontbreekt. Dan maar zelf op onderzoek uit. De koran zelf roept sinds het eerste geopenbaarde woord "Iqra" op tot het zoeken naar kennis. Dus in de geest van diezelfde koran ga ik direct aan de slag.
Menu niet gebruiksvriendelijk
IIP (de producent van The Noble Quran DVD) heeft elke DVD (vijf in totaal) óók onderverdeeld, daarbij voorbijgaand aan de bekende structuur van juz en hizb. Dat wekt verwarring, helemaal omdat deze onderverdeling niet terug is te vinden in het DVD boekje. Wat ontbreekt is een zoekmachine waarmee je op basis van soera- en aya-nummers specifieke verzen kunt vinden (was dat nou zo moeilijk om in te bouwen?). Stel, je wilt de Ayaatoel Koersi leren, soera 2 aya 255, die bekende lange aya over de Troon van Allah. Die heb je niet één-twee-drie gevonden.
Structuur. Je zult het zelf moeten aanbrengen. Het interactieve menu heeft daarvoor blanco tabbladen. Heb je eenmaal met veel geduld 2:255 gevonden, dan kun je die aya markeren door deze op een tabblad te zetten en klaar is Abdul!
Leer koran vanuit je ‘luie stoel’
Ja, en dan toch nog een wervende slogan. "Leer koran vanuit je luie stoel". The Noble Quran DVD heeft ook z’n voordelen. Het is een manier om op je gemak met de blik gericht op de televisie en met de afstandsbediening in de hand, koran (reciteren) te leren.
Met het geluid uit kun je de aya’s langzaam voorbij laten komen, zodat je alle tijd hebt om de Arabische tekst te lezen als je het tempo van de koranrecitant (qaari) Shaykh Abd’Allah Ali Basfar niet kunt bijhouden. Wanneer je een bepaald gedeelte meer aandacht wilt geven, kun je dat ook op repeat zetten. Je geeft dan zelf het in- en uit-punt aan. Jammer dat een transcriptie van de Arabische tekst in Latijns schrift ontbreekt. Kennis van het Arabische schrift en de uitspraak ervan is nodig om ten volle van deze Quran DVD gebruik te kunnen maken en te genieten.
Conclusie
Pas wanneer deze Quran DVD is voorzien van een zoekmachine + transcriptie van de Arabische tekst in Latijns schrift, is de Quran DVD pas ècht een product dat door Jan Ali en alleman gebruikt kan worden, met name voor dawah doeleinden (uitnodigen tot kennis nemen van de islam). De Quran DVD had een mooie cadeautip voor incha Allah toekomstige moslims kunnen zijn; zij hebben echter niet altijd kennis van het Arabische schrift in huis. In deze schiet de producent IIP dus tekort.
Gecombineerd met een cursus Modern Standaard Arabisch (LOI, NTI, ROC) kun je zo’n Quran DVD natuurlijk wèl cadeau doen aan een moslim-in-spé. Ideetje?
Van Bommels humorpamflet "Valt er nog wat te lachen met die moslims" als werkboek. Deze keer neem ik om te beginnen een alinea uit de inleiding – ik zie wel waar verdere bevindingen mij brengen.
For argument’s sake ga ik er vanuit dat Van Bommel zich met zijn humorpamflet de taak heeft gesteld de logica van diverse referentiekaders vast te stellen. Voorwaar een hele klus! Dat klinkt allemaal erg theoretisch, maar gelukkig is Van Bommel niet zuinig met praktijkvoorbeelden. Lees maar het onderstaande citaat dat ook een duidelijke oproep doet tot kwetsbaar opstellen, ieder vanuit zijn eigen terrein, ieder vanuit zijn eigen referèntiekader.
Een duidelijk voorbeeld van een "onderlinge botsing tussen twee referentiekaders". Zonder de door Van Bommel zo verlangde dialoog "met de toestemming om domme dingen tegen elkaar te mogen zeggen" is deze Haagse Schilderswijk schets al komisch genoeg. Lijkt mij een prima opener van de pilot van een multiculti sitcom. Dan laat ik de schrijvers werken aan domme, ontwapenende dialogen en… succes verzekerd! Incha Allah.
Wanneer in een film twee beelden door elkaar worden gemonteerd, gaat in het meest ideale geval de kijker zelf wel het verband zien dat de maker voor ogen heeft. Dat nu, heb ik jaren geleden geleerd, heet het ‘betrekkingsaspect’. Met dank aan docent Harry Kümel, zijn filmanalyselessen uit mijn studiejaar 1991-1992 aan de Nederlandse Film- en Televisie Academie zijn werkelijk goud. Maar goed, dat terzijde.
Zo’n montage waarin gebruik wordt gemaakt van het betrekkingsaspect laat de kijker gedwongen bisociëren. Zijn de twee elementen uit de montagesequentie echter in één beeld, in één kader gevangen (zo ziet in mijn beleving die Schilderswijk schets eruit) dan laat je meer aan de toeschouwer over. Hoewel? Zijn het twee tegengestelde elementen die buiten de beschermde omgeving van een filmset zich in één en dezelfde arena bevinden, dan kun je als aanwezige alleen maar toekijken. Neem nou dat debat dat Van Bommel aan het eind van zijn humorpamflet aanhaalt (zie mijn bespreking gepubliceerd d.d. 9 augustus 2007). Tijdens dit debat komen de kaders van comediènne Shebana Rehman en een Noorse moella in "een onderling plaatsvindende botsing" terecht. De aanwezigen zien dan, al naar gelang hun éigen referentiekader, òf een schokkende gebeurtenis waarin een vrouw een man zomaar durft op te tillen, òf het komisch effect van een botsing.
+1820.PNG)
.JPG)
.jpg)
