Vast contract, mash'Allah!

Vandaag in Amsterdam geweest om mijn nieuwe contract te ondertekenen. Een vást contract, voor de eerste keer in mijn leven. Mash'Allah!

De malik te rijk

Sinds ik gisteren mijn  werkhoek in mijn woonkamer opnieuw heb ingericht (nieuwe bureaustoel en nieuw bureau) ben ik de malik te rijk! (op deze foto's zie je hoe het er eerder uit zag)

Ora et labora

Het voordeel van thuis werken voor mij is dat wanneer het gebedstijd is, ik me maar een kwartslag hoef te draaien om richting Mekka te gaan staan. Ora et labora in optima forma :-)

Aan de slag

Sinds kinds af aan ben ik een fervent radioluisteraar. Het begint met Radio Veronica (toen nog op zee). Via een transistorradiootje komen de hits binnen. Als negenjarige ga ik in 1973 de deuren langs voor de stichting Vrienden van Veronica.

LIEFDE
Mijn liefde voor radio barst pas echt los wanneer ik de beschikking krijg over een radio met korte golf. Met een tangetje bevestig ik een snoer met metalen ader aan de antenne; het snoer zigzag ik door mijn kamer voor een optimale ontvangst. Het is dan de sport om stations van zo ver mogelijk te ontvangen.

LEVENSLICHT
Heden ten dage is de wereld een stuk kleiner. Stations van alle uithoeken van de wereld zijn te beluisteren via het internet. Jammer dat het avontuurlijke, van het ontdekken van nieuwe radiostations, op die manier verdwenen is. Tòt in december 2016 het platform radio.garden het levenslicht ziet:

AVONTUUR
Radio Garden toont een interactieve wereldbol met daarop groene puntjes. Elk puntje is een stad of dorp met één of meerdere radiostations die ook daadwerkelijk in die stad of dat dorp zijn gevestigd. Draai aan de wereldbol, zoom in, zoom uit en stem af op zomaar een station of zoek naar specifieke stations met de zoekfunctie. Radio Garden brengt het avontuur terug in radio luisteren!

WERK
Sinds bijna tweeënhalf jaar is Radio Garden mijn place to be als het gaat om luisteren naar vertrouwde geluiden en zoeken naar nieuwe ver-van-mijn-bed-radiostations. Daarom ben ik zo blij dat ik vanaf vandaag Radio Garden BV mijn werkgever kan noemen.

WERKZAAMHEDEN
Bij Radio Garden heb ik als web-editor en helpdesk-medewerker onder andere de volgende werkzaamheden:
- afhandelen van vragen, feedback en reviews van gebruikers en stationeigenaars;
- het bijhouden van de stationdatabase;
- het opzoeken, controleren en invoeren van metadata.

foto: Christian Eckert

ORA ET LABORA

Werken voor je brood is ook een vorm van aanbidding, heb ik geleerd in mijn tijd als "verse moslim". Daarom ben ik zo blij dat ik vanaf vandaag die vorm van aanbidding weer kan verrichten. Alhamdulillahi Rabbil-Aalamien.

*

Koranrecitatie uit Soedan via Radio Garden - schermopname uit 2017:
archive.org/details/ScreenRecord20170125034605

God is Groots

Lees ook mijn weblogbijdrage "Ora et labora" van 18 juni 2018

Sinds de ramadan van vorig jaar ben ik bezig met een opleiding voor contactcenter-medewerker. Mijn stagedagen zijn in Zutphen en de meeste opleidingsdagen zijn in Deventer.
Gisterochtend: ik loop weer naar 'school', te genieten van het idee dat de opleiding er bijna opzit. Kom ik daar een stuk tekst tegen waar ik me helemaal in kan vinden: Allahoe Akbar, God is Groot (zie foto). Inderdaad, Hij heeft mij de mogelijkheid gegeven een opleiding te doen waarmee ik incha Allah mijn mogelijkheden kan vergroten om een betaalde baan te vinden. Da's heel Groots van Hem.

Ora et labora

De vastenmaand Ramadan is incha Allah bijna voorbij. Al mag ik niet meevasten (ja, daar heb ik nog stéeds moeite mee) toch is het altijd een bijzondere maand voor mij; zeker wanneer mijn Onderhouder extra zegeningen voor mij in petto heeft:

Ramadan 2018 is de maand waarin Hij* mij de mogelijkheid heeft gegeven met een leer-werktraject te beginnen (MBO3-opleiding Contactcenter Medewerker + stage). En dat op mijn leeftijd (inmiddels ben ik 54 jaar, mash'Allah).

Ik heb al enige tijd een bijstandsuitkering maar heb tot het begin van dit leer-werktraject niet stilgestaan natuurlijk - ik deed vrijwilligerswerk bij de VVV èn bij een kringloopwinkel. Maar mijn kansen groter maken voor een betaalde baan, dàt is pas het echte werk. In mijn begintijd als verse moslim heb ik geleerd dat werken voor je inkomen ook een vorm van aanbidding is. Incha Allah maak ik middels mijn deelname aan dit leer-werktraject mijn kansen groter om ook die vorm van aanbidding weer te kunnen verrichten. Ora èt labora ;-)

klik op de afbeelding voor een groter formaat

* Na inspanningen mijnerzijds. Allah helpt mij niet wanneer ik alles aan Hem overlaat. "Yàlla Yàlla bay sa tool", Allah helpt alleen hen die zelf hun land bewerken - mijn adagium.

Jaarverslag in Naam van الله

De timeline van het Twitter account dat ik bijhoud op mijn werk ziet er wat anders uit dan die van mijn privé Twitter account @AbdulwadudLouws. Op mijn werk zie ik veel accounts voorbijkomen van bedrijven en instellingen, accounts die ik gewoonlijk associeer met een doorsnee werkdag. Tweets van @De_Ondernemer gaan nog al eens vergezeld van kwinkslagen of woordspelingen. Vandaag had @De_Ondernemer een verrassing voor mij in petto: de Naam van Allah werd genoemd in een bericht over een jaarverslag (zie hier of de afbeelding bovenaan de weblogbijdrage die je nu leest). Fijn om Zijn Naam tijdens mijn werk tegen te komen.

Zojuist thuis doorgeklikt op de link bit.ly/1hyqq6y:

"’In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle’, dat is de opening van het jaarverslag van een organisatie die gesubsidieerd wordt door de gemeente Amsterdam, meldt De Telegraaf,"

lees ik. Oh help, de Naam van Allah wordt ergens genoemd en de hele goegemeente is in rep en roer. Ik klik door op de link van de genoemde organisatie en kom terecht op de website van Jongerencentrum MGT. Het gaat om een jongerencentrum dat zich duidelijk als islamitisch profileert (het organiseert zelfs bekeerlingavonden, bijeenkomsten waarin moslimbekeerlingen hun verhaal vertellen).

"Jongerencentrum MGT is een sociaal educatieve organisatie die zich richt op de integratie en emancipatie van jongeren in de Nederlandse samenleving. Zij doet dit vanuit een op de islam geïnspireerde maatschappelijke verantwoordelijkheid, die op verschillende terreinen tot uitdrukking komt." [JongerencentrumMGT.nl]

En dan nog verbaasd zijn dat hun jaarverslag opent met "In de Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle"? Zo'n opening is niet meer dan normaal voor een organisatie die zich nadrukkelijk en in alle openheid profileert als islamitisch.

"Het bewuste jaarverslag werd gisteravond opgemerkt door Pieter Rietman van D66 [Amsterdam-West]. Hij gaat, samen met de VVD, de zaak aan de kaak stellen. „In het jaarverslag blijkt dat ze echt wel goede dingen doen. Ze sporten met jongeren, doen aan noodhulp aan Afrika. Maar er staan wel heel veel verwijzingen naar religie in. Ik vraag me daarom af of de subsidiëring niet in strijd is met de scheiding van kerk en staat.” [De Telegraaf]

Je gaat mij niet vertellen dat stadsdeel West van de gemeente Amsterdam in al die jaren dat het subsidie heeft verstrekt aan MGT nooit heeft geweten van de islamitische identiteit van dit jongerencentrum. Nú pas zijn de rapen gaar. Binnenkort zijn er verkiezingen. Zou het daar mee te maken hebben?

www.jongerencentrummgt.nl

Naar Saoedi-Arabië met de OGEM? Jottem!

resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011200197:mpeg21:p032

De Telegraaf, 28 mei 1977. Pagina 32. De Overzeese Gas- en Electriciteitsmaatschappij N.V. (OGEM) heeft een wervende advertentie geplaatst waarin 300 man wordt gezocht voor een lange klus in Saoedi-Arabië. Met een bon kunnen een sollicitatieformulier en een functie-omschrijving naar keuze worden aangevraagd.

Slim, die tekening bovenaan. Zon, palmboom en een fiets. Net vakantie. Klik HIER voor een leesbare advertentie van extra groot formaat. Na lezing ben je direct geneigd om je aan te melden. Damman, here I come!

En ja hoor, daar heb je 'm weer. Het 'oriëntaalse' kader voor de couleur locale  (zie deze 'Ramadan sigaret' uit 1922)

Beeldvorming XI [Gastarbeiders, Vasten, 1975]

Een leuk voorbeeld van moslims en beeldvorming. In De Telegraaf van 23 augustus 1975 wordt op pagina 50 begrip gevraagd voor vastende gastarbeiders. "In voortreffelijk Nederlands" zo zegt De Telegraaf schetst Ambr Uludag, staflid van de Rotterdamse Stichting Hulp aan buitenlandse werknemers, een beeld van het vasten in Turkije en Marokko. Ook legt hij precies uit hoe een rituele wassing in zijn werk gaat.

"De islamiet [sic], die Nederland verkoos als werkterrein zal water bij de wijn moeten doen en hij zal Allah om vergeving smeken omdat hij het vasten niet kan nakomen volgens de letter van de koran.
"Uludag: 'Van de rituele wassing - eerst de handen, dan de mond, de neus, de armen tot de ellebogen, het hoofd en ten slotte de voeten - die aan de dagelijkse gebeden voorafgaat, kan hier in Nederland natuurlijk geen sprake zijn. De faciliteiten zijn er gewoon niet [op de werkplek]'."

Het artikel besluit met een alinea over de Rotterdamse Droogdok Maatschappij (RDM) waar een voormalige directiehal ter beschikking is gesteld aan de vastenden (het bedrijf heeft dan zo'n 300 moslims in dienst). De RDM heeft dus wèl enige faciliteiten voor zijn moslim-werknemers. Er zijn geen problemen met de werktijden en de gebedstijden. En voor het suikerfeest wordt meestal een snipperdag opgenomen (de massale afwezigheid van moslim-werknemers wordt ondervangen). Ideaal, toch. Personeelschef H. Staats van de RDM heeft zich uitgebreid laten inlichten over de islam - in de laatste zin van het artikel zegt hij over zijn moslim-werknemers het volgende:

"[...] Bovendien,' zegt hij, 'werken ze net zo hard als anders, want volgens de Koran is niet werken stelen van de baas'."

Positief artikel zou je denken. Echter, het geheel wordt geïllustreerd met een fors formaat cartoon dat het begrip zomaar teniet zou kunnen doen: vóór in beeld zijn besnorde mannen rek- en strekoefeningen aan het doen (het zal vast de bedoeling zijn geweest biddende moslims weer te geven), terwijl achter en naast hen de productie (van bier? kijk die krat eens) in het honderd loopt en twee snorloze mannen met stropdassen proberen te redden wat er te redden valt:

De Telegraaf, 23 augustus 1975, pagina 50

klik op deze url om het volledige artikel "Gastarbeiders in nood bij islamitische vasten" te kunnen lezen: kranten.kb.nl/view/paper/id/ddd%3A011198881%3Ampeg21%3Ap050%3Aa0001
resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011198881:mpeg21:p050

UPDATE 23 april 2014 (links aangepast)

Time flies

IN DE WOLKEN Voor ik het weet is ook het jaar 2009 van mijn weblogarchief nu compleet: geen fun in dat jaar dat in àlles de tegenpool is van 2007. Laatstgenoemd jaar was een tòpjaar qua erkenning van mijn kunnen èn het vooruitzicht dat kunnen verder te ontwikkelen en in de praktijk te brengen: een jaar dat wordt bepaald door mijn columns voor Religie.blog.nl, mijn columns voor het NIO radioprogramma "Het Andere Geluid" (tot in 2008) en de opnames (wandje, thuis en studio) voor KRO's De Reünie. In de wòlken was ik.

HUILEN Nauwelijks is het jaar 2009 begonnen en ik beland met beide benen op de grond. Hoewel? Tijdens het werken (post bezorgen) kom ik begin januari door de gladheid lelijk ten val, gevolg: een gebroken enkel uit de kom, het herstel duurt máanden. In het najaar krijg ik (ook tijdens het werken) een telefoontje van mijn chef: hij zegt mij dat mijn contract niet zal worden verlengd omdat ik te vaak ziek ben. En oh ja, ergens tussen die twee gebeurtenissen in wordt mijn scheiding officiëel van kracht. No kidding. Mash'Allah, net ingrediënten van een Hollywood drama.

Zon in Zenith van Kaäba. En dan déze illustratie...

LACHEN Het is niet alleen kommer en kwel bij het teruglezen van 2009. Zo kom ik ook informatie tegen van de Franse moslimwebsite Al-Kanz.org: tweemaal per jaar staat de zon in het zenith van de kaäba, is het zover dan draai je je op dat bewuste tijdstip naar de zon (als het dan bij jou ook overdag is uiteraard) et voilà. Qibla? Check! In 2009 ging deze informatie nog vergezeld van een onjuiste illustratie (zie afbeelding in deze alinea :-))). Alhamdulillah, ondertussen is er veel verbeterd, getuige de illustratie die in 2013 gebruikt wordt:

www.al-kanz.org/2013/05/15/qibla-soleil-kaaba-28-mai

Zon in Zenith van Kaäba. Dìt lijkt er meer op!

"Jij bent geen Abdul"

Tot het einde van mijn contract bij mijn huidige werkgever heb ik nu vakantie. Alhamdulillah valt deze vakantie samen met de mei-vakantie die mijn kinderen nu hebben.

Afgelopen donderdag: ik ben voor de laatste keer werkzaam in 'mijn' spoelkeuken. Reorganisatie heeft er voor gezorgd dat mijn werk nu door anderen gedaan zal worden. Reorganisatie heeft ook gezorgd voor drukte op de werkvloer: voortdurend worden nieuwe mensen voorgesteld die op deez' of gene datum aan de slag gaan. Het is geen doen om al die namen te onthouden.

Op die bewuste donderdag word ik voorgesteld aan twee nieuwe collega's, een man en een vrouw, die tijdelijk in de keuken aan de slag gaan. Hun namen ben ik al weer vergeten. Bij het handje schudden stel ik mij voor als Abdul (mijn gebruikelijke roepnaam) waarop de vrouw reageert met: "Jij bènt geen Abdul". Ja, dat hoor ik goed. "Toch wel," zeg ik. Ze heeft nog geprobeerd een gesprek met mij aan te knopen, maar dat *kuch* lieten mijn drukke werkzaamheden niet toe.

Arbeid is ook een vorm van aanbidding #ibada

Ruim een week geleden begon de zomertijd. Sindsdien is het verschil tussen de Nederlandse en de Senegalese tijd (= GMT) +2 uur. Mash’Allah! Zo kan ik via de livestream van RFM weer luisteren naar de ochtendwijding die begint rond 05.00 GMT, na de nachtelijke playlist (een mix van o.a. R&B, galsene en mbalax).

Vanochtend. Na een verfrissende douche ben ik tegen 06.45 NL tijd in mijn huiskamer. Ik zet mijn PC aan en stem af op RFM 94.0 Dakar. Salam Diallo‘s vette mbalax klinkt door de speakers en de ‘studio cam’ toont een lege studio met alle lichten aan. “Energieverspilling,” denk ik nog. Voor ik de kids wakker maak check ik nog even mijn Twitter timeline.

Even later klinken de vertrouwde klanken van RFM’s ochtendwijding door de speakers: kleine soera’s uit de Juz Amma, gevolgd door smeekgebeden – al járen hetzelfde bandje. Het ‘Sadaqallahoelaziem’ na de soera’s wordt nog steeds uitgesproken door (inmiddels wijlen) oustaz Mouhamadoul Amine Donde, lang geleden de vaste radio-imam van RFM (via de audio player boven deze alinea kun je luisteren naar een ochtendwijding die is opgenomen d.d. 28 februari 2005, inclusief een lezing van oustaz Donde).

Studio cam RFM, 2 april 2012, ca. 05.10 uur GMT

Ben ik net bezig met het ontbijt klaar maken, zie ik beweging in het beeld van de ‘studio cam’. De schoonmaakster van RFM is druk bezig met het vegen van de vloer en het afstoffen van de beeldschermen – zou ze ook luisteren naar de uitzending of heeft ze oortjes in en is ze in de ban van haar eigen playlist? Hoe dan ook, het is een bijzondere combinatie van beeld en geluid. Ik moet denken aan een overlevering waarin onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) heeft gezegd dat arbeid ook een vorm van aanbidding is. Zo vreemd is de combinatie van de studiobeelden en de vooraf opgenomen religieuze uitzending dus niet. Mash’Allah!

Islam en de vierentwintiguurseconomie

Ter overdenking het volgende:

Hij is het, Die de nacht voor u heeft gesteld opdat gij er in moogt rusten en de dag vol van licht. Voorzeker, daarin zijn tekenen voor een volk, dat luistert.
De heilige koran, hoofdstuk Jonas, 10:67
 
En hebben Wij de nacht niet als een mantel gemaakt? En hebben Wij de dag niet voor (het zoeken naar) levensonderhoud gemaakt?
De heilige koran, hoofdstuk Het Nieuws, 78:10-11

Helpen bij kaften. Jeej!

Aan alles kan ik merken dat het gewone leven weer is begonnen. Het nieuwe schoolseizoen is daar! Kiné heeft reeds haar eerste schoolweek achter de rug (groep 7 inmiddels). Yande begint komende dinsdag weer (horeca is helemaal haar ding) en Ahmed moet morgenmiddag acte de présence geven op zijn college (klas 2r). Daarbij komt nog dat ik morgenmiddag een rondleiding heb op de werkvloer waar ik in de nabije toekomst hoop te gaan werken. Incha Allah heb ik binnenkort weer een reguliere baan. Een nieuw seizoen, ook voor mij? Joost Allah mag 't weten!

Ik heb het al eerder gezegd, maar ik herhaal het nog maar even. De ramadan heeft voor mij altijd wat bijzonders in petto. Zo ook  deze keer. Genietend van heerlijke vooruitzichten 'help' ik Ahmed vanmiddag met het kaften van zijn schoolboeken voor het tweede schooljaar. 'Helpen' tussen aanhalingstekens, want ik ben het die kaft, Ahmed verleent assistentie.

Koffie koffie lekker bakkie koffie

We zijn nu over de helft van de ramadan. Na een vakantie van drie weken ben ik gisteren weer begonnen met werken en ik moet zeggen, dat vasten op de werkvloer valt ook wel mee. Op het ogenblik zit ik met behoud van uitkering in de schoonmaak (ik heb een sollicitatie lopen voor call center werk – dienstverlening, géén verkoop).

De dag van gisteren: aan de koffietafel worden we getrakteerd op appeltaart. Mijn collega's weten dat ik vast en zorgen ervoor dat ik niet in de verleiding kom. ''Hij is aan de ramadan'' zegt er een, nog voordat mij appeltaart wordt aangeboden. Geen punt.

Vandaag doe ik een klus in mijn eentje. Tijdens de pauze twitter ik wat (zie afbeelding) en het komt niet eens in mij òp om een bakkie leut te drinken. Mash'Allah, m'n lijf raakt al gewend aan het nieuwe ritme. Oh ja, niet vergeten om vrij te vragen in verband met het suikerfeest (dat zal incha Allah geen probleem zijn).

twitter.com/AbdulwadudLouws/status/103377824685096961

Aan de koffietafel #geencommentaar

''Wat ik nou weer heb meegemaakt.''

''Vertel.''

''Is er bij mij in de straat een huis helemaal uitgebrand. Blijkt dat ze een wietplantage op zolder hadden. Eén van de bewoners is al eerder, in een dorp verderop, betrapt op het verbouwen van wiet.''

''Lekker volk, zeg. Je zal ze maar in je buurt hebben wonen.''

''Ja nou, en het zijn ook nog eens buitenlanders. Ze zijn uh islametisch of uh. Egyptisch, dat zijn ze, ja.''

''Stuur ze terug naar de pyramiden, zeg ik je.''

lees ook Aan de koffietafel #shahada #dawa #qahwa 
van 8 december 2010

Aan de koffietafel #shahada #dawa #qahwa

ARBEID Sinds enige tijd werk ik met behoud van uitkering als schoonmaker. Samen met een aantal collega's hou ik het plaatselijke theater schoon. Daarnaast werk ik een ochtend en een middag ook op een school.

WERKVLOER Gisterochtend. Plaats van handeling: de koffietafel in de lerarenkamer van de genoemde school. Voorafgaande aan de werkzaamheden van die dag komen drie collega's even buurten, ze zijn onderweg naar een andere locatie. Ibrahim herken ik direct, in de zomer heb ik hem nog gezien en met hem gepraat over mijn keuze voor islam (die keuze heb ik gemaakt in 1996). Nu is de werkvloer niet de geijkte plek om het over zo'n onderwerp te hebben, maar goed, we redden ons wel.

ISLAM Naast een ander bekend gezicht heeft Ibrahim deze ochtend ook collega Ahmed bij zich. Zo goed en zo kwaad als het kan wisselen Ahmed en ik wat wetenswaardigheden uit over ons geloof.
'Even checken' lijkt Ahmed te denken, vlak voor we aan de slag gaan.
Er is een stilte gevallen (gebeurt wel vaker, vroeg in de ochtend, waar niet), collega Ahmed staart voor zich uit en zegt zachtjes La ilaha il'Allah Er is geen andere god dan Allah, het eerste gedeelte van de geloofsgetuigenis (shahada). Vanzelfsprekend 'antwoord' ik, ook op gedempte toon (waarom gedempt, eigenlijk) met Moehammadar-rasoeloellah Mohammed is Zijn boodschapper, het tweede gedeelte van die geloofsgetuigenis.
'Jij bent mijn broer,' zegt Ahmed en geeft me een schouderklop.
Machtig mooi, toch? Oké, broer Ahmed, jij hebt mijn dag gemaakt. Mash'Allah!

Hayya 3ala Salaat

Vrijdagmiddag jl. Zutphen, Waterkwartier. Ben net begonnen met mijn postrondes wanneer de oproep tot het gebed klinkt, vanaf de Barbaros moskee nabij de middeleeuwse stadsmuur. "Allaaahoe akbar…" Dan mengen de woorden van de muezzin zich met het gebeier van kerkklokken (bruiloft? begrafenis? reactie op de oproep?). Ik ben net aangekomen op de Van Heemstrastraat (een doorgaande weg) wanneer de oproep verstomt, het gebeier echoot nog even na. Een oud model Mercedes scheurt langs, het raam aan de bestuurderskant staat open en een smeekgebed klinkt. "Allahoema…" Incha Allah komen de inzittenden veilig en wel aan bij de moskee :-)

Soebhaan’Allah, wat een bui!

Nog een paar dagen, incha Allah, en ik heb twee weken vakantie. Juist nu ik het hard nodig heb, straks veertien dagen ‘s middags even geen postrondes lopen maar eendjes voeren of zo. Heel bevrijdend!

Afgelopen middag, ik doe de ronde in mijn ‘eigen wijk’. Yande zit thuis te computeren, kijkt even door het raam aan de straatkant en ziet mij voorbijlopen. Ik vraag haar met gebaren of zij een foto wilt
maken terwijl ik de regen Gods over mij heen krijg. Nou, dat liet ze zich geen twee keer zeggen. Dit is het resultaat:

Kiné in de achtervolging

bekijk ook de video Kiné de regisseuse geplaatst d.d. 13 juni 2009

Alle opwinding en voldoening na voltooiing ten spijt, typische ADHD 'projecten' als Met Google Earth en Google Street View op locatie in mijn leven geplaatst d.d. 14 juni 2009 en OFF TOPIC : Mad Mix Vol. 1 (40 min.) geplaatst d.d. 22 juni 2009, zijn nou niet bepaald de producten van ultiem geluk en overdacht ambachtswerk. Ze móeten gewoon gemaakt worden, anders heb ik geen rust. Daarbij doet belangstelling van anderen voor het eindproduct niet ter zake.

Ultiem geluk voor mij kan in hele kleine dingen liggen. Wanneer ik voor mijn werk (ik ben postbezorger) door mijn eigen wijk loop en fiets, post in de hand en huis-aan-huis folders in de tas, dan word ik woensdag- en zaterdagmiddag begeleid door Kiné, mijn knuffelbeer. Mash’Allah! Door je kind overladen worden met kusjes en knuffels tijdens het werken, dat overkomt niet iedereen… Alle lof aan Allah, de Heer der werelden, mijn Onderhouder.

www.youtube.com/watch?v=y4h0xb6_3XQ