Gevaccineerd, mash'Allah!

Vandaag heb ik mijn eerste dosis corona-vaccin gekregen. Mash'Allah! Over ruim een maand incha Allah de tweede dosis; dan staat mij niets meer in de weg mijn ouders weer te bezoeken.

Niet meer eten met iftar

Vanwege mijn diabetes (type 2) moet ik regelmatig bloed laten afnemen in het ziekenhuis. Elke drie maanden bezoek ik de praktijkverpleegkundige (pv) van mijn huisarts om de resultaten van deze bloedafnames te bespreken. Vóór elk bezoek aan mijn pv zorg ik er voor dat ik de curves van drie dagen heb: een overzicht van het verloop van mijn bloedglucose-gehalte bekeken over een aantal dagen. Bij elke ochtendmeting voor deze curves moet ik nuchter zijn: sinds 22.00 uur de vorige avond mag ik dan niet gegeten of gedronken hebben, water uitgezonderd. Als suikerpatiënt mag ik (helaas, moet ik zeggen) niet vasten tijdens de ramadan – de heilige vastenmaand die nu net begonnen is. Gezondheid is immers nummer één. Des te gekker dat ik vanaf vanavond gedurende een aantal dagen, vanwege die curves, niet meer zal eten vanaf 22.00 uur: dat is nu juíst het tijdstip waarop deze dagen vastende moslims in Nederland beginnen met iftar (het verbreken van het vasten bij zonsondergang). Bismillah...

Ramadan 2016

De #ramadan komt eraan! #InchAllah begint de heilige #vastenmaand op 6 juni a.s. https://t.co/5yZ63Czpnp

— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) 9 mei 2016

#pt Jammer dat ik niet màg vasten. Vanwege mn #diabetes moet ik regelmatig eten +pillen +insuline. #ramadan #jammerdan Gezondheid is nr. 1!

— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) 9 mei 2016

ADHD? M.i. niet meer

Jarenlang heb ik op mijn weblog gesproken over ADHD; in 2005 werd bij mij de diagnose gesteld. Twee jaar geleden ben ik op eigen houtje, zonder overleg met mijn behandelend arts, gestopt met de ritalin (zie mijn weblogbijdrage Methylfeniwatte? d.d. 1 augustus 2013). Ik heb altijd geleerd dat je ADHD je leven houdt en dat dus levenslange medicatie nodig is. Sinds ik de ritalin liet, heb ik nooit last gehad van een 'rebound' en ben ik een stuk rustiger geworden. Mijn conclusie: ik heb nooit ADHD gehàd, anders was ik in een diepe put gevallen twee jaar geleden. Jammer dat bij mij op 15 oktober 2013 de diagnose suikerziekte (diabetes, type 2) werd vastgesteld. Had ik me nèt zó verheugd om weer mee te kunnen doen met vasten tijdens de ramadan... Mash'Allah, Allah heeft het zo gewild.

Ik wens je een gezegende ramadan!

Bron: islam-wallpapers.blogspot.com

Op zoek naar een afbeelding om op mijn weblog de ramadan in te luiden kom ik deze afbeelding tegen. Als suikerpatiënt zie ik op deze afbeelding gaatjes in een vinger vanwege het bloed prikken en een pleister. Als moslim zie ik in de eerste plaats de wijsvinger (van een rechterhand) die wordt opgestoken bij het uitspreken van "La ilaha ill'Allah (Er is geen andere god dan Allah)". In de tweede plaats zie ik natuurlijk de wens "Ramadan Mubarak", oftewel een

gezegende ramadan!

Tijdenlijst Ramadan 2015 (Zutphen e.o.)

klik op deze link voor een extra groot formaat van deze tijdenlijst

Zoals afgelopen jaren ook dit jaar weer een tijdenlijst gehaald bij de Barbaros moskee in mijn woonplaats Zutphen. Het is een Diyanet moskee die voor wat betreft het begin van de moslimmaanden (en dus ook die van de vastenmaand ramadan) berekeningen aanhoudt en niet (alleen) afgaat op het waarnemen van de nieuwe maan. Volgens deze berekeningen begint de ramadan op donderdag 18 juni a.s. Zelf mag ik helaas niet vasten; in verband met mijn diabetes (type 2) moet ik regelmatig eten en driemaal op een dag medicijnen slikken en tweemaal op een dag insuline spuiten.

In de moskee kom ik nauwelijks meer. Mijn laatste keer was in oktober vorig jaar; van mijn voornemen om wat vaker het gebed in de moskee te doen is niet veel terecht gekomen. Bij het afhalen van de tijdenlijst sprak een moslim mij aan.
"Dat is een tijd geleden, zeg," zegt hij.
"Ja, járen geleden," zeg ik, "Eigenlijk doe ik al mijn gebeden thuis."
"Ook op vrijdag?"
"Ja, dan ook."
"Wanneer je vrijdag vrij hebt, dan ben je welkom hier. De koffie staat klaar." Mash'Allah :-)

op de achterkant van de tijdenlijst staat een preek in het Turks
klik op deze link om deze preek te kunnen lezen

Toen suikerfeest nog een andere betekenis had

"Een suikerfeest volgens Jogjasche traditie" (1939)

Het nieuws van den dag voor Nederlandsch-Indië, 7 maart 1939 (p 6)

Ommegangen

klik op deze link voor een groter formaat

Uit het dal geklommen? Was het maar waar. Sinds het ongeluk van 15 januari jl. zat ik dieper dan normaal in de put. Een paar weken later was ik jarig, blij dat ik de vijftig haalde. Ibrahim! Over het algemeen genoot ik nauwelijks. In de onvoltooid tegenwoordige tijd gaat genieten beter, zeker sinds ik (gedwongen door mijn suiker) elke avond na het eten een ommetje maak. Maar, pas op: dips liggen op de loer. "Ik ben vijftig, nog twintig dertig jaar en dan is het voorbij" gaat er dan door me heen.

Mijn ommetjes zijn eigenlijk ommegangen. Mijn vaste route draait om twee begraafplaatsen bij mij in de buurt (zie het beboste gebied links op de onderste foto). Tegen de klok in loop ik te lopen met links van mij de volmaakte rust van dodenakkers (zie foto bovenaan) en via mijn oortjes muziek van Flairck, Brainbox of Republika (ik heb een ruime smaak). Nu: steeds minder de neiging het genieten te laten, steeds meer het gevoel dat het leven het waard is geleefd te worden. Zelfs het besef dat ik tijdens de komende ramadan niet mee kan vasten brengt me niet van m'n stuk. Ik neem mij voor elke ramadandag een bedrag opzij te leggen en dat aan het eind van de vastenmaand een goede bestemming te geven: zó doe ik ook mee, zie ik. En dat stemt mij tevreden. Ramadan, kom maar op!

klik op de afbeelding voor een groter formaat

Geen eelt meer

Vast onderdeel van de rituele wassing vóór de verrichting van het gebed (salaat) is het wassen van de voeten. Voorheen haalde ik tijdens de wassing nog wel eens mijn handen open aan de zorgvuldig gekweekte eeltlaag van mijn voeten. Nu ik vanwege mijn diabetes regelmatig naar de pedicure moet is dat probleem voorbij. Elk nadeel heeft z´n voordeel :-)

Lopen te lopen

Sinds een paar weken maak ik na elke avondmaaltijd een ommetje. Voorheen was ik (werk en boodschappen buiten beschouwing gelaten) alleen thuis te vinden. Nu mijn suikerziekte mij heeft gedwongen meer aan beweging te doen, heb ik nog nooit zoveel frisse lucht opgesnoven als nu! Alle lof aan Allah voor alles wat Hij aan mij heeft gegeven.

Mallemolen

Laatst heb ik in het ziekenhuis een foto laten maken (mijn linkerknie is nog steeds gevoelig en die zwelling is nòg niet weg, dit alles door een aanrijding januari jl.). Mijn huisarts heeft de foto bekeken: niets bijzonders, zegt-ie. De langzame genezing zal aan mijn suikerziekte liggen.

Ondertussen maak ik mijn ritjes in de medische mallemolen terwijl ik zittend mijn dagelijkse gebeden verricht.
Leuk is ècht anders...

Suiker feest II

Sinds enige tijd slik ik medicijnen in verband met mijn suikerziekte (diabetes 2). Helaas is het nodig gebleken om één van die medicijnen te vervangen door insuline; daarom neem ik vanaf vandaag insuline-injecties. Leuk is anders. Tot mijn verdriet mag ik, reeds sinds enige tijd, om gezondheidsredenen niet meedoen met vasten (tijdens de ramadan of in andere periodes). Daar ben ik mij vandaag weer extra bewust van. Soit, het is niet altijd feest.

mijn voorraad naalden en voorgevulde insuline-pennen

Suiker feest I

Suiker update

Vandaag in de wachtkamer van mijn huisartsenpraktijk. Het is de eerste maandag van de maand en klokslag twaalf uur. Vlak voor ik word geroepen gaat het luchtalarm af. 'Slecht voorteken' denk ik dan. 'Dat viel mee' denk ik achteraf. Alhamdulillah, mijn bloedsuikerspiegel blijft dalen. Toch wordt de dosis van één van de medicijnen opgeschroefd. Blijft jammer dat ik mijn hele leven vast zal zitten aan die medicijnen en dus nooit meer zal mogen vasten (ramadan!). Soit,  Deo lo volt (mash'Allah).

UPDATE d.d. 24 december 2013:
Vandaag opnieuw een verhoging. Volgende afspraak is op 4 februari a.s. incha Allah (ná bloedprikken in ziekenhuis). Wanneer dan blijkt dat mijn bloedsuikerspiegel nog niet voldoende gedaald is, kan besloten worden tot het overgaan op insuline (injecties dus). Jeej -__-

Leplazerus

Vanaf vandaag slik ik ook een medicijn om het cholesterol gehalte in mijn bloed te beteugelen (alsof de medicijnen tegen diabetes niet genoeg waren). Je schrikt je het leplazerus bij het lezen van de bijsluiter, met name de bijwerkingen (één daarvan is nota bene diabetes, serieus!).

Een te hoog cholesterolgehalte kan er op termijn voor zorgen dat aders dichtslibben. Mede door het gebruik van het medicijn kan ik voorkomen dat in de toekomst dotteren nodig is; daar moet ik afgelopen middag aan denken wanneer ik een kijkje neem in mijn kelder waar een medewerker van een ontstoppingsbedrijf bezig is de afvoer te 'dotteren' (zie foto). Het wordt een gore bende, de medewerker is geen zachte heelmeester - en da's maar goed ook. Incha Allah zijn zulke ingrepen bij mij in de toekomst niet nodig. Ik bid daarom: [2:286]

(In de Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle)
Allah belast geen ziel boven haar vermogen, vóór haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient. (Bid daarom:) "Onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan Heer, en belast ons niet zoals Gij degenen die voor ons waren hebt belast Onze Heer, belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen) en wis onze fouten uit en schenk ons vergiffenis en wees ons barmhartig. Gij zijt onze Meester, help ons daarom tegen het ongelovige volk."
(Allah's woord is waarheid)

Hoera

Zoals je weet ben ik nu weer van medicatie afhankelijk. De afgelopen tijd heb ik rondgelopen met verschijnselen die horen bij een zgn. hyper, een te hoog bloedsuikergehalte:

www.dokterdokter.nl/aandoening/1563/diabetes-mellitus-type-2

De stukjes vallen op hun plek bij het lezen van de informatie op bovengenoemde webpagina. Zelfs de kortademigheid en hartkloppingen horen bij het plaatje. Nou, lekker dan. Hyperdepiep. Incha Allah zal mijn suiker te beteugelen zijn met alleen tabletten (metformine) want spuiten daar heb ik geen zin in. Dinsdag a.s. heb ik een afspraak met een praktijkondersteuner van mijn huisarts: er is een heel consult voor uitgetrokken om mij haarfijn uit te leggen wat er op mij af zal komen.

Zikr onder invloed

Fijn. Tien dagen moet ik een penicilline kuur doen. Vier keer per dag (veel!) 1 capsule, 1 uur vóór een maaltijd of 2 uur erna. Hoe ik dat oplos met die vierde pil daar ben ik nog niet uit. Bij het lezen van de bijsluiter word het me zwaar te moede. Al die mogelijke bijwerkingen, het kan een mens er zó van weerhouden een medicijn in te nemen. Maar goed, waar wou ik het over hebben:

ZIKR
Later dan normaal beneden en al helemaal wakker doe ik vanochtend twee gebeden (inhalen nachtgebed en ochtendgebed). Om gezondheidsredenen doe ik het gebed (de salaat) nu tijdelijk zittend op de bureaustoel van mijn PC tafel, dè plek waar ik aan mijn weblog werk. Na de rituele wassing ga ik zitten en draai de stoel richting de qiblah (gebedsrichting) door mijn voeten te verzetten. Geen vergissingen tijdens het gebed deze keer [zoals hier] maar het is wèl compleet maf dat ik tijdens de zikr  (het gedenken van Allah: soebhanallah 33x, alhamdulillah 33x, allahu akbar 33x - en dat direct nà de salaat) niet zoals gebruikelijk mijn hand gebruik om de tel bij te houden (dat ziet eruit als het 'tellen' van mijn vingerkootjes) maar om de 1 of andere vage reden mijn wijsvinger begin te draaien, zoals ik doe bij het in stilte uitspreken van de tashshahoed (de shahada, geloofsgetuigenis) tijdens de salaat, wanneer ik op mijn knieën hoor te zitten.
Er-niet-helemaal-bij-zijn: zou dat ook één van de bijwerkingen van penicilline zijn?

SMEEKGEBED
Het is soebhanallah al héél lang geleden dat ik de salaat met enige spirituele voldoening verrichtte. Ik weet het, momenten van geestelijk inzicht zijn schaars. Het geloof is vaak genoeg keihard werken. Maar alstUblieft Allah, geef mij weer eens een 'openbaring', een moment van inzicht, waar ik weer ik lang op kan teren en wat mij tot steun kan zijn tijdens mijn dagelijkse bezigheden. Amien.

Feest. Woppa!

Na gestopt te zijn met ritalin leef ik in de veronderstelling dat medisch gedoe tot het verleden behoort. Vanochtend vroeg: eigenlijk kom ik voor wat anders bij de huisarts - hij vertrouwt iets niet en checkt mijn bloed (prik in vingertop en klaar is Abdul). Bloedsuikergehalte: 21.6*. Woppa! Maandag naar het ziekenhuis voor een soort APK, dan zal met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid officieel de diagnose diabetes mellitus 2 worden vastgesteld. Elk nadeel hep zijn voordeel: straks krijg ik de kosten voor een diëtist wèl vergoed. Maar goed, leuk is anders. Het is niet altijd (suiker)feest.

www.youtube.com/watch?v=grccE0hsuhY

UPDATE 14.20 UUR
In deze weblogbijdrage over het stoppen met ritalin (1 augustus 2013) zeg ik aan het eind het volgende: "Vasten tijdens de volgende ramadan? Nou, Wie weet..." Wel, met suikerziekte onder de leden màg je niet vasten. Dà's pas jammer!

*UPDATE 15 OKTOBER 2013, 15.00 UUR

Yeey. Het is officieel. Ik heb diabetes 2 (bloedsuikergehalte 15.9!). Waarschijnlijk m'n leven lang aan de Metformine. Dus bye bye #ramadan.
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) October 15, 2013

Meer info: www.dokterdokter.nl/aandoening/1563/
diabetes-mellitus-type-2

‘k Ruik de suiker

Vanmiddag net wakker van mijn middagslaapje ruik ik de geur van zoete beignets in hete olie. Nog wat duf loop ik de trap af en ga naar de keuken. Daar is sama jabbar Ndoya. Terwijl ze haar beignets bakt, belt ze met een goede vriendin.

Ndoya’s beignets zijn haar bijdrage aan het suikerfeest, dat we incha Allah morgen bij diezelfde vriendin en haar gezin gaan vieren. Met haar rechterhand vormt ze op subtiele wijze bolletjes van het deegmengsel (bestaand uit deeg, suiker, roomboter, eieren, ananasmoes en fleur d’orange) die ze vervolgens langzaam in de hete olie laat glijden. Lekkere trek krijg ik ervan. Ik moet nog een gebed inhalen, dus doe ik de wudu en alhamdulillah! daar koel ik van af. Ik pak mijn sajadah en ga bidden.

Ja, zoals nu is het soms moeilijk me op het verrichten van de salaat te concentreren. Discipline, Abdul, discipline! De salaat is beter dan lekkere trek, de salaat is beter dan lekkere trek. Allahoe Akbar.