Vegetariër èn moslim (II)

Nee, wij zijn thuis geen vegetariërs, zei ik al eerder. Ik zal het ook nooit meer worden (die tijd heb ik ècht gehad). Maar het kan zeker geen kwaad om – al was het alleen maar uit nieuwsgierigheid en zeker nú met het offerfeest voor de deur – kennis te nemen van de ideeën van moslims die uit overtuiging vegetariër zijn (geworden). Kijk maar eens op IslamicConcern.org, "Islamic Concern : Animals in Islam".

Zie ook mijn logs
Nee, ik ben geen vegetariër van 18 mei 2005
Vegamoslims?! van 30 maart 2005
Vegetariër èn moslim (I) van 24 januari 2005
Ahmed vegetariër af van 23 januari 2005

Nee, ik ben geen vegetariër :-)

In tegenstelling tot wat er in een forumthread op Marokko.nl over mijn persoon is vermeld, kan ik u, waarde lezer, mededelen dat ik geen vegetariër ben. Met genoegen stuur ik voor het offerfeest elke keer geld naar mijn schoonfamilie in Senegal om aldaar een schaap te laten slachten (daar is een schaap een stuk goedkoper). Ik ben een echte liefhebber van schapen- en geitenvlees. Naar mijn smaak zit er aan rundvlees weinig smaak, dus dat laat ik meestal links liggen. Zo, dat lijkt mij voldoende informatie zo. Wilt u nog weten in welke forumthread mijn vermeend vegetariër-zijn ter sprake is gekomen, klik dan op de onderstaande url:

forums.marokko.nl/showthread.php?t=568371&page=2

http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=568371&page=2

Vegamoslims?! (Waanvandedag.nl)

Waanvandedag.nl is een website beheerd door journalisten, waarin ontwikkelingen in de maatschappij worden becommentariëerd middels quasi-nieuws-berichten. De Waan wordt “met de grootst mogelijke slordigheid samengesteld” en de inhoud “mag zonder voorafgaande toestemming worden openbaar gemaakt of verveelvoudigd”, aldus de disclaimer. Nou, da’s fijn. Ook al zie ik het fenomeen ‘vegamoslims’ zeker niet als een waan-van-de-dag, toch heb ik mij kostelijk geamuseerd met de bijdrage “Vegamoslims” geschreven door ene Mohammed de Jong (zoals gebruikelijk bij de Waan is dat een pseudoniem). Jammer alleen van dat vermaledijde woord ’mohammedanen’ in plaats van ‘moslims’, maar ja, die woordkeus is wel te rijmen met de Waan als knuppel in het hoenderhok dat Nederland heet. Op de Waan kun je teksten en afbeeldingen tegenkomen die, niet alleen door moslims, als blasfemisch of, meer in het algemeen, als schokkend worden ervaren. Wanneer ik dan zo’n tekst of afbeelding tegenkom scroll of klik ik gewoon verder, net zoals ik wegzap wanneer ik iets op TV zie dat mij niet aanstaat. Wanneer je als moslim midden in de maatschappij wilt staan, kun je toch niet voorkomen dat je dingen tegenkomt die je niet welgevallig zijn.
Goed, dit alles gezegd hebbend, volgt nu de complete tekst van het quasi-nieuws-bericht “Vegamoslims” van 27 januari 2005 geschreven door ‘Mohammed de Jong’. Op de Waan is dit artikel niet voorzien van een schokkende foto maar van een lieflijk tafereel van twee lammetjes in de wei; klik je echter met je rechtermuisknop op deze foto om hem op te kunnen slaan dan blijkt de titel van de foto ‘klaaroven.jpg’ te zijn :-))).

Vegamoslims

Mohammed de Jong

Vegetarische moslims. Ze bestaan, en hun aantal groeit snel. Ze houden van lammeren en niet van lam. Moslims worden vanouds geassocieerd met ritueel slachten, liefst op een balkonnetje, waarbij het bloed terecht komt op het terras van de christelijke onderburen. Maar die tijd is nu echt voorbij, want de vegetarische moslims komen eraan! Ze behoren tot een geheel nieuwe generatie van mohammedanen: jonge frisse mensen die niets meer te maken willen hebben met besmeurde tafels waarop koeiekoppen prijken. Thuis zijn ze druk in de weer met recepten voor vleesloze gerechten en ze zijn liefhebbers van Tivall en Quorn. En de Vegetarische Bode bereidt nu zelfs een katern voor met speciale moslimhapjes. Het jaarlijkse Offerfeest is voor deze moslimbroeders-en zusters een dag waarop ze hun geloofsgenoten willen laten zien dat die verkeerd bezig zijn als ze weerloze dieren afslachten. Dieren zijn immers Allah's schepselen, en daarom is het Offerfeest een moment van Bezinning, Verbroedering en Dierenliefde.

geplaatst op 27 januari 2005

Vegetariër èn moslim (I)

Vegetariër èn moslim: dat komt vaker voor dan je denkt. Zo is in de eerste aflevering van de eerste reeks van de serie "Nieuwe moslims, wat bezielt hen?" (uitgezonden door NMO-TV in november/december 1996?) een Nederlandse moslim aan het woord die vegetariër is gebleven na zijn bekering. Helaas weet ik niet meer hoe dat interview ging en of men een kopie van dit interview uit de archieven van de NMO kan opvragen. Op mijn vorige log Ahmed vegetariër af heb ik een leuke reactie gekregen van een moslima die tevens vegetariër is. Zij is onafhankelijk van haar gezin moslima geworden. Dat de combinatie 'vegetariër' en 'moslim' voor problemen zorgt tijdens - ik noem maar een voorbeeld - het offerfeest, staat buiten kijf. Hoe lost een islamitische vegetariër dat dilemma nu op? Laat ik eens even hardop nadenken.

Nee, eerst even terug in de tijd. Zelf ben ik jaren lang vegetariër geweest. In die tijd ben ik een koppige jongeling die de wereld wil verbeteren, maar vergeet bij zichzelf te beginnen. Ik draag naast mijn onafscheidelijke ‘palestijnensjaal’ zelfs van die lichtbruine linnen schoenen (dan draag ik tenminste geen leer) en ben zeer actief: eerst als lid van een PSP-jongerengroep, later onder andere als bewoner van het Vredes Aktie Kamp te Woensdrecht. In dat milieu van activisme vind je, in die tijd althans, bijna alleen maar vegetariërs en daardoor is het in de loop van de tijd het vegetariër zijn verworden van een overtuiging tot een gewoonte. Uiteindelijk ben ik weer vlees gaan eten maar hoe die omslag tot stand is gekomen zou ik je niet kunnen zeggen. Dat heb ik helaas niet op mijn harde grijze schijf bewaard.

Goed: de eerste oplossing voor bovenstaand dilemma die in mijn hoofd opkomt, is voor sommige vegetariërs wellicht niet helemaal koosjer :-) maar goed:
Wanneer het offerfeest daar is, slacht een moslim een schaap (of laat het slachten) om de profeet Ibrahiem te gedenken, die in opdracht van Allah zijn zoon Ismail wilde slachten. Dat gebeurde uiteindelijk niet, omdat Allah middels die opdracht alleen te weten wilde komen in hoeverre Ibrahiem het volste vertrouwen had in Hem. Zou het geen oplossing kunnen zijn voor een islamitische vegetariër, iemand anders namens hem of haar een schaap te laten slachten en dan het vlees in zijn geheel uit te delen aan mensen die het nodig hebben en het dus zelf niet te consumeren? Ik kan mijzelf voorstellen dat vegetariërs ook met die oplossing moeite kunnen hebben, maar ze zouden het dan als een offer (!) kunnen beschouwen voor hun moslim-zijn door in ieder geval één keer per jaar dat ritueel van Eid-oel-Adha te (laten) verrichten. “Je bent vegetariër of je bent het niet” zou ik jaren geleden gezegd hebben in zo’n geval. En nu? Tja, ik ben geen imam of een oestaz. Ik ben een mash’Allah eenvoudige praktizerende moslim en zou niet zo direct een andere oplossing weten. Ik ben overigens blij dat mijn moslim-zijn mash’Allah niet verworden is tot een gewoonte: het is nog steeds een overtuiging. Door het schrijven van dit weblog, door over zaken na te denken, hou ik mijzelf scherp en verval ik niet in een routine zonder bij het hoe en waarom stil te staan.

Mocht jijzelf een islamitische vegetariër zijn of je kent iemand uit je omgeving die èn vegetariër èn moslim is (m/v), stuur mij dan een mailformulier (klik HIER) met daarin oplossingen die in de praktijk worden gevonden voor bovenstaand dilemma. Toegestuurde reacties verwerk ik dan eventueel in een nieuwe log. Wordt vervolgd, incha Allah.

UPDATE D.D. 8 JANUARI 2013: Ik heb niet meer de beschikking over een mailformulier. Mocht je nog oplossingen hebben, stuur me dan een bericht via Twitter: @AbdulwadudLouws

Ahmed vegetariër af

Wij, Ndoya en ik, hebben ons wel eens zorgen gemaakt over Ahmeds eetlust. Met name vlees is er bij hem nooit ingegaan. Grappend hebben we hem wel eens vegetariër-van-nature genoemd. Maar wat schetst onze verbazing: nota bene sinds het afgelopen offerfeest is Ahmed helemaal into vlees. Stoere verhalen over hoeveel stukjes schaap hij nu weer heeft gegeten enzo. We hebben nooit de illusie gehad dat we Ahmed tot het eten van vlees konden dwingen. Dwingen ìs niet goed, niet alleen in de godsdienst :-). Maar ja, wat dan te doen? We hebben immers als ouders toch die verantwoordelijkheid te zorgen voor een juiste (op)voeding. Tot nu toe hebben we het altijd opgelost, door voor hem wat extra’s te maken, zodat hij in ieder geval alle benodigde voedingsstoffen zou binnenkrijgen. Afgelopen offerfeest bestaat onze maaltijd traditiegetrouw uit louter vlees (gegrilde schaapskoteletten). En warempel, Ahmed pakt een kotelet bij het bot, zet zijn tanden in het vlees en is verkocht. Meteen vegetariër af. Mash’Allah, hij is nu echt het mannetje.