ADHD? M.i. niet meer

Jarenlang heb ik op mijn weblog gesproken over ADHD; in 2005 werd bij mij de diagnose gesteld. Twee jaar geleden ben ik op eigen houtje, zonder overleg met mijn behandelend arts, gestopt met de ritalin (zie mijn weblogbijdrage Methylfeniwatte? d.d. 1 augustus 2013). Ik heb altijd geleerd dat je ADHD je leven houdt en dat dus levenslange medicatie nodig is. Sinds ik de ritalin liet, heb ik nooit last gehad van een 'rebound' en ben ik een stuk rustiger geworden. Mijn conclusie: ik heb nooit ADHD gehàd, anders was ik in een diepe put gevallen twee jaar geleden. Jammer dat bij mij op 15 oktober 2013 de diagnose suikerziekte (diabetes, type 2) werd vastgesteld. Had ik me nèt zó verheugd om weer mee te kunnen doen met vasten tijdens de ramadan... Mash'Allah, Allah heeft het zo gewild.

Feest. Woppa!

Na gestopt te zijn met ritalin leef ik in de veronderstelling dat medisch gedoe tot het verleden behoort. Vanochtend vroeg: eigenlijk kom ik voor wat anders bij de huisarts - hij vertrouwt iets niet en checkt mijn bloed (prik in vingertop en klaar is Abdul). Bloedsuikergehalte: 21.6*. Woppa! Maandag naar het ziekenhuis voor een soort APK, dan zal met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid officieel de diagnose diabetes mellitus 2 worden vastgesteld. Elk nadeel hep zijn voordeel: straks krijg ik de kosten voor een diëtist wèl vergoed. Maar goed, leuk is anders. Het is niet altijd (suiker)feest.

www.youtube.com/watch?v=grccE0hsuhY

UPDATE 14.20 UUR
In deze weblogbijdrage over het stoppen met ritalin (1 augustus 2013) zeg ik aan het eind het volgende: "Vasten tijdens de volgende ramadan? Nou, Wie weet..." Wel, met suikerziekte onder de leden màg je niet vasten. Dà's pas jammer!

*UPDATE 15 OKTOBER 2013, 15.00 UUR

Yeey. Het is officieel. Ik heb diabetes 2 (bloedsuikergehalte 15.9!). Waarschijnlijk m'n leven lang aan de Metformine. Dus bye bye #ramadan.
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) October 15, 2013

Meer info: www.dokterdokter.nl/aandoening/1563/
diabetes-mellitus-type-2

Zelfdiscipline

Alhamdulillah. Ik ben nu al 1½ week zonder #ritalin. Geen #rebound of zo; inch'Allah blijft dat zo, dan ben ik straks vd partij #ramadan2014
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) August 8, 2013

Naast het spirituele aspect van het vasten (tijdens de maand ramadan of op andere dagen van het jaar) is het vasten ook goed voor de zelfdiscipline (dat is mijn invulling van soera 2, aya 183). Na raadpleging van deze webpagina www.etymologiebank.nl/trefwoord/discipline meen ik 'zelfdiscipel' (sorry, Van Dale) te kunnen vertalen met 'autodidact'. Zo helpt vasten bij het zèlf verwerven van kennis. Het "Iqra!" uit soera 96, aya 1 heeft de mensheid opgeroepen om te lezen, te léren. "Iqra!" is niet toevallig het eerste woord dat in de Waardevolle Nacht (dè ramadan nacht) door Allah, via Gabriël aan onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) werd geopenbaard.

archive.org/details/Basfar (de koran in het Arabisch, uitleg in het Engels)

archive.org/download/Basfar/096.mp3

Methylfeniwatte?

Op 6 april 2005 werd bij mij ADHD vastgesteld. Korte tijd later begon ik met ritalin (methylfenidaat). In 2006 was er een tijd dat ik geen ritalin nam: de chaos regeerde. Om die chaos te beteugelen begon ik weer met medicatie.
Dat het de laatste tijd niet lekker met me gaat, heb je kunnen lezen (zie o.a. deze bijdrage). Met het vermoeden dat mijn superdips aan mijn langdurige medicatie liggen, ben ik afgelopen zaterdag gestopt met ritalin. En nee, de chaos heeft nog steeds niet z'n kop opgestoken (incha Allah blijft dat zo).

Om niet te hard van stapel te lopen, heb ik niet direct het vasten weer opgepikt. Step-by-step eerst kijken of mijn lijf ècht zonder die troep [lees: ritalin] kan. Daarna zien we verder. Vasten tijdens de volgende ramadan? Nou, Wie weet...

Extra zikr: 1000x "Al-Wadûd"

"[...] Ik neem mij voor tijdens de komende ramadan aan extra aanbidding te doen middels extra zikr. Wie weet is er een koranvers dat mij bij het finishen van business kan ondersteunen: zoeken in de koran middels www.islamicity.com/mosque/quran kan mij daarbij helpen. Wordt vervolgd, incha Allah."

Ramadan: vast 'n maand vol aanbidding
d.d. 3 juli 2013

Járen geleden had ik een grote verzameling 'zikrs' die mij waren doorgegeven vanuit Senegal. Dat had wel iets: een verzameling litanieën die, zo de overlevering gaat, zijn doorgegeven van de ene gelovige naar de andere. Die verzameling ben ik kwijt (zie de eerste alinea van mijn weblogbijdrage Mechanische zikr, zeg maar d.d. 23 mei 2013).

UPDATE D.D. 8 JULI 2013: Bij rooms-katholieken wordt zo'n verzameling 'rozenkrans' genoemd, wat ook de benaming is voor de gebedsketting/gebedssnoer die daarbij gebruikt wordt.

Met het voornemen een specifiek koranvers te kiezen en deze een bepaald aantal keren te reciteren tijdens een zikr-sessie, heb ik mij voor een onmogelijke opgave gesteld. Al gauw zie ik door de aya's de soera niet meer (en door de soera's de koran) - al doende raak ik mijn doel uit het oog: woorden vinden die mij rust geven, woorden die ik een plaats wil geven in mijn aanbidding van Hem.

Wat doe je moeilijk, Abdulwadûd! Ik roep mezelf tot de orde. Zelf op de rem trappen, het lukt me steeds beter. Zoek het dicht bij jezelf, dàt geeft rust. Al denkende kom ik tot één van de negenennegentig Schone Namen van Allah, die ene Naam die zeker dicht bij mij staat, die ene Naam die zikr dicht bij mij houdt: Al-Wadûd, De Liefdevolle (Abdu-l-Wadûd betekent de dienaar van De Liefdevolle).

الودود Al-Wadûd

Niet zuinig aan, Abdulwadûd. Per dag dúizend keer "Al-Wadûd" zeggen, dat neem ik mij voor. Zelf gas geven en gáán gaat me ook goed af, merk ik (je bent ADHD'er of je bent het niet, hè). En misschien brèngt die 1000 keer "Al-Wadûd" mij wel die verlangde rust. De tel zal ik incha Allah niet kwijt raken, want ik heb een tijaniyya gebedsketting met 100 kralen en met behulp van een extra setje kralen dat aan de gebedsketting vast zit (een setje van 10, zie foto) hou ik het prima bij en kan ik mij op die Naam concentreren. Zo hoef ik mij tijdens het verrichten van die zikr incha Allah niet af te vragen "Hé, hoeveel heb ik er al gehad?" Wordt vervolgd, incha Allah.

Ramadan: vast 'n maand vol aanbidding

In de eerste helft van de volgende week begint de ramadan, incha Allah. Fijn wanneer die heilige maand er weer is maar jammer dat ik niet mee kan doen vanwege mijn medicatie (methylfenidaat om mijn ADHD te beteugelen). In 2011 heb ik kunnen vasten door het gebruik van Concerta (methylfenidaat met verlengde afgifte), zie o.a. deze weblogbijdrage. Dat jaar (2011) nam, na afloop van de ramadan, de omschakeling naar mijn gewone pillen veel tijd in beslag, maar dat was ik glad vergeten had ik verdrongen bij de komst van de ramadan in 2012.

Vol enthousiasme start ik in 2012 het vasten maar na enkele dagen roep ik mezelf tot de orde (lees mijn weblogbijdrage Hó even, Abdulwadûd! van 25 juli 2012). Ik stop met vasten en gebruik de Concerta pillen tot het potje leeg is en ga dan weer over op mijn gewone pillen. Dat moet ik niet meer doen. Mijn lichaam heeft alleen baat bij medicatie volgens een strak schema. Zo'n uitstapje naar Concerta gedurende een maand past daar niet bij.

Dat alles betekent niet incha Allah dat editie 2013 van de ramadan ongemerkt aan mij voorbij zal gaan. Er moet veel aan mijn persoon gesleuteld worden: verwerking scheiding, vergroting wereld (mijn sociale leven buiten mijn gezin is puur online) en frisse lucht (veel buiten ben ik niet). De ramadan is een uitgelezen mogelijkheid om iets aan unfinished business te doen: dat zijn mijn eigen woorden, maar de tip kwam van mijn psychologe (een moslima). Nog een tip van haar van een meer praktische aard: maak regelmatig een wandeling (voor frisse lucht in het koppie èn uitdagen van het lichaam).

Ik neem mij voor tijdens de komende ramadan aan extra aanbidding te doen middels extra zikr. Wie weet is er een koranvers dat mij bij het finishen van business kan ondersteunen: zoeken in de koran middels

www.islamicity.com/mosque/quran

kan mij daarbij helpen. Wordt vervolgd, incha Allah.


UPDATE D.D. 4 JULI 2013:

Even een frisse neus halen pic.twitter.com/E5UvjvBw4N
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) July 4, 2013

#nowplaying @mp3quran with @tunein http://t.co/XcBVuHmE0K
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) July 4, 2013

Chill

www.jebril.com/en/content/jebrils-radio

Ik mag het niet zeggen van mijn kinderen: "Chill".
Net terug van de avondvierdaagse (mijn dochter Kiné aangemoedigd tijdens de intocht) zet ik eergisteravond de radio aan: Jebril's Radio, "Quraan wa Doaa". Effe geen Radio Nostalgia deze keer (normaal mijn eerste radiokeus). Ik doe de japp (woedoe, de rituele wassing) en bereid me voor op het avondgebed. Door de speakers van mijn PC klinken bekende verzen: het zijn de laatste twee aya's van soera Baqara (2:285-286) met in de allerlaatste aya een smeekgebed (doa) als een parel gevat in een vers. Weet je nog?

Muhammad Jebril begint met de volgende soera wanneer ik zijn stem uitfade. "Astaghfiroellah, astaghfiroellah, astaghfiroellah, bismillah, allahoe akbar..." Ik spreek de iqama uit en bidt. Ik ben het avondgebed wat laat begonnen en merk op dat ik na afloop nog nèt genoeg tijd heb voor mijn smeekbeden + uitgebreide zikr vóór dat de tijd van het nachtgebed daar is. Ik sta op, fade Jebril in en het vervolg van soera Qasas klinkt (op Jebril's Radio klinken soera's en doa's in random order). Ik pak het boekje "[Introduction au] Wird Tidiane" erbij. Om niet teveel hooi op mijn gebedsketting te nemen, beperk ik mij voorlopig tot de Lazima (blz. 5-9 van het boekje). De Wazifa (vanaf blz. 9) blijkt toch nog teveel [zie weblogbijdrage Mechanische zikr, zeg maar van 27 mei jl.]; de Salaatoul Fatih (mij enorm dierbaar sinds ik erover droomde) maakt óók deel uit van de Lazima (hònderd keer maar liefst) evenals de tahliel ("La ilaha ill'Allah") en "Astaghfiroellah" (beiden honderd keer).

Koranrecitatie en litanieën mengen zich: veel audio prikkels tegelijkertijd! Je bent een ADHD'er of je bent het niet, hè :-) Net tussen de Salaatoul Fatih  en de tahliel, tijdens het "Soebhana rabbika..." (zie foto in deze alinea) komt er nòg een audio prikkel bij: mijn persoonlijke muezzin roept vanuit mijn mobiel op tot het nachtgebed. Ik laat de muezzin zijn ding doen en ga door met de tahliel.

Koran, tahliel, azaan. Mash'Allah, de weldaad van een warm bad vol ibada (aanbidding). Snel schrijf ik mijn ervaringen van deze avond op (zie foto in deze alinea) en besluit het pas morgen uit te werken. "Hayya 'ala Salaat". Ik doe de radio uit en verricht het nachtgebed in alle rust: chill, zó hoort het nachtgebed te zijn. Jammer dat ik het de laatste tijd uitstel en het de volgende ochtend pas inhaal terwijl ik de laatste dagen tot diep in de nacht wakker ben en werk aan mijn weblogarchief. "Astaghfiroellah", indeed :-)

Mechanische zikr, zeg maar

Ik ben al járen niet meer bezig met zikr (voor de niet-moslim buitenwacht: noem het maar moslim-meditatie). Na afloop van het gebed doe ik wel trouw mijn 33x soebhanallah 33x alhamdulillah en 33x allahu akbar maar dan heb je het ook wel gehad. Ik hou de aantallen bij met mijn duim die als een razende over mijn vingerkootjes glijdt: mechanische zikr zeg maar, uit gewoonte. Vroeger had ik een in de loop van de tijd zorgvuldig opgebouwde verzameling zikr, de teksten stonden in mijn mobiel (zie mijn weblogbijdrage Jazikr van 15 maart 2010). Toen ik vorig jaar op mijn werk m'n mobiel kwijtraakte, verloor ik ook het document met die verzameling. Dat was hard, al was ik toen al niet meer met zikr bezig.

Het zijn voor mij nu verwarrende tijden. Heb ik een paar dagen geleden gehoord dat er bij mij in 2005 géén diagnose ADHD zou zijn vastgesteld [UPDATE D.D. 29 MEI 2013: ik had het verkeerd begrepen, in hetzelfde jaar 2005 vond het ene bureau het te vroeg voor een diagnose ADHD terwijl het àndere bureau de diagnose wèl stelde - lees maar verder] vind ik nu net in een oude tas de uitslag van een onderzoek dat bij mij in 2005 is afgenomen en de conclusie is [tromgeroffel] : in dat jaar is bij mij zéker ADHD vastgesteld. De bron hier genoemd is dus zeker geen betrouwbare bron. Dat ik nu weer praat met een psychologe (en een psychiater, want er is medicatie in het spel) helpt mij zeer. Maar wat ik nu ècht mis is zikr, het gedenken van Allah - terwijl ik er voor ga zitten - en er de tijd voor neem - zoals ik vroeger deed - het gaf me veel kalmte.

ik heb uitzicht, maar veel zie ik niet

Tegen beter weten in check ik Google Play op zikr en tasbieh (gebedsketting). Je schrikt je het lep-lazerus (excusez-les-mots) wat je allemaal vindt. Naast leuke praktische apps als Tasbeeh / Tesbih van Picak Technology (zie de twee screenshots bovenaan deze weblogbijdrage) zijn er ook apps waarin de reclame teveel afleidt van Hem (zie afbeelding in deze alinea voor een voorbeeld)."Is Dit Echt of Nep?"

In de verzameling genoemd in de eerste alinea zat ook een mash'Allah zikr met veel Schone Namen van Allah erin (een zikr van de hand van serigne Abdoul Aziz Sy, tot in 1997 de leider van de tijaniyya beweging in Senegal). Incha Allah zal ik deze zikr snel weer vinden.

Alhamdulillah heb ik nog in mijn bezit het boekje "[Introduction au] Wird Tidiane" (met daarin opgenomen de Wazifa). Op deze pagina van mijn weblog heb ik de scans van het boekje geplaatst.

Het kan zeker geen kwaad om met de Wazifa mijn zikr weer op te pakken. De Wazifa is een verzameling zikr en smeekgebeden, voorafgegaan door soera Al-Fatihah, het staat in het boekje vanaf pagina 9. archive.org/details/Wazifa



Om niet al te hard van stapel te lopen - ik ken mezelf, alhamdulillah - zal ik me in het begin beperken tot de Salaatoul Fatih, onderdeel van de Wazifa en een speciaal smeekgebed waarin Allah wordt gevraagd de profeet Mohammed en zijn familie (vrede zij met hen allen) te zegenen:

SALAATOUL FATIH Bron: [Introduction au] Wird Tidiane (blz. 11)

Luister via onderstaande YouTube player naar de Salaatoul Fatih, zoals uitgesproken door serigne Abdoul Aziz Sy 'Dabakh':

www.youtube.com/watch?v=bMVdD7Fq8g4

Wachtkamer

Bij het importeren van mijn weblogarchief ben ik nu bezig met 2007. Dat was een mooi jaar! Middels gesprekken met een psycholoog kon ik destijds zaken mooi op een rijtje zetten, kreeg ik daardoor vertrouwen in mijzelf. Vervolgens begon ik met een column op het journalistiek weblog religie.blog.nl, (tweewekelijks, later één keer per maand) even later gevolgd door een column op Radio 5 (één keer per drie maanden NIO, "Het Andere Geluid"). Verspreid over 2007 vonden ook nog eens opnames plaats ten bate van KRO's De Reünie, uitgezonden d.d. 6 januari 2008. Anno Domini 2007 was ik in de zevende hémel, zeg ik je! Nu het wat minder gaat, kijk ik met weemoed terug.

"Wat minder" is by the way het understatement of the year. Ik heb nu uitgebreid de tijd om de bodem van mijn persoonlijke put te kunnen bekijken: daar zit ik vast in een val van onontwarbare kluwen, zonder uitzicht en overzicht. Een val waar ik niet alleen met de hulp van Àllah uit kom. Yàlla Yàlla bay sa tool, weet je nog? Allah helpt alleen hèn die zèlf hun land bewerken. Niet alleen wachten tot Hij wat doet, ook zelf wat ondernemen. Na een duwtje in de goede richting meld ik mij een paar weken geleden bij de huisarts. Incha Allah begin ik maandag 29 april a.s. weer met gesprekken met een psycholoog en/of psychiater: gesprekken in mijn woonplaats Zùtphen. Zo blijft alles overzichtelijk binnen mijn vertrouwde omgeving.

Het gaat niet goed

Na mijn scheiding ben ik nog heel lang doorgegaan in een zgn. 'werkbare modus'.

Tot ik op m'n werk een paniekaanval krijg. Sindsdien omschrijf ik mijn stemming als depressief. iimdl.blogspot.nl/2011/11/sprankjes-hoop.html

Sinds oktober vorig jaar is mijn depressie behoorlijk toegenomen. Ik weet niet meer waardoor. Om dit feit toch een plaats te geven op mijn weblog, plaats ik zonder een begeleidend verhaal een foto van mezelf (met betraand gezicht) iimdl.blogspot.nl/2012/10/ya-allah.html. "Ya Allah!" staat boven de foto.

Afgelopen vrijdag plaats ik die foto opnieuw, maar dan met een begeleidend gedicht. Ik ben maar wat blij dat ik een manier heb gevonden om (met tekst) "iets te doen" met mijn depressie iimdl.blogspot.nl/2013/03/0575-haiku-yallah-ya-rabbi.html. 

Die blijdschap duurt niet lang. Chaos regeert mijn hoofd nog steeds. Ik heb af en toe een helder moment, maar that's it. Mijn toestand is vergelijkbaar met die van augustus 2005, toen ik ládingen ritalin slikte (destijds met akkoord van de psychiater, nu in 2013 slik ik 3 maal daags 20 mg methylfenidaat/ ritalin, dat zóu een werkzame dosis moeten zijn). Een citaat uit mijn weblog:

"Dan kom ik er zelf midden vorige week achter, dat ik niet weet wat ik moet. Verwarring alom. Ik begrijp mensen niet meer en zij begrijpen mij niet wanneer ik warrig uit mijn woorden kom. Nu is het dus pas op de plaats (en Ndoya zorgt dat ik daar blijf :-)." iimdl.blogspot.nl/2005/08/geniet-maar-werk-met-mate.html

Ik voel mij nu net zo als in bovenstaande omschreven staat van verwarring. Ik kom vaak niet uit mijn woorden (als ik praat, schrijven lukt mij nog wel). Pas op de plaats is moeilijk, zeker als alleenstaande. Net als in mijn begintijd van ritalin-medicatie (2005) lig ik nu in 2013 veel op de bank met ogen dicht (in de hoop zo rust te krijgen). Alhamdulillah zijn mijn kids er voor mij en dat brengt enige licht in de duisternis. Met Ahmed game ik (zie foto), met Kiné speel ik een spelletje (zie foto's), beiden help ik met het huiswerk daar waar ik kan. Yande komt regelmatig langs, meestal met aanhang - ik kijk uit naar ons TV-avondje :-)

Om structuur in mijn gedachtenchaos te krijgen werk ik aan het archief van mijn weblog; daardoor lees ik ook vele ontboezemingen van járen her. Waardoor ik nòg meer ga nadenken over vroeger en hoe het was.

Maar toch... mijn weblog is mijn houvast, zeker nu de bezoekersaantallen flink toegenomen zijn (mash'Allah, ná die uitschieters van eind februari / begin maart heb ik nu gem. zo'n 50 hits per dag).

Concerta in A Majeur (klinkt goed!) deel 3

lees ook deel 1 van 4 juli 2011 en deel 2 van 26 juli 2011

VASTEN “Ramadan, ik kom eran!” Met deze kreet besluit ik bovengenoemde weblogbijdragen, geschreven ter gelegenheid van de eerste ramadan die ik dan sinds lange tijd weer ten volle mag gaan beleven. Al vastend dus. Ook dit jaar geen volle maag overdag tijdens de vastenmaand (vanaf 20 juli a.s. incha Allah).

MEDICATIE Wanneer de ramadan daar is, schakel ik weer tijdelijk over van methylfenidaat (ritalin, drie keer per dag een portie) naar Concerta (ritalin tabletten met verlengde afgifte, 1 keer per dag 1 tablet dat ik dan ‘s ochtends vroeg vóór het vasten inneem).

WERKT PRIMA Vorig jaar was het nog even de vraag of het zou gaan werken. Ritalin heel vroeg in de ochtend, en dan weer slapen? Nou, dat ging prima. En ook geen problemen in de loop van de dag.

VERLEIDINGEN Ramadan editie 2012 wordt mijn tweede vastenmaand als gescheiden man. Dus ook deze keer overdag geen verleidingen des vlezes die mijn vasten ongeldig kunnen maken. En tussen iftaar en sahor alleen maar slapen :-)

DAT ZIT WEL GOED En mijn huisarts? Hij weet al hoe het zit. Voor de zekerheid vermeldt hij op het recept waarom ik tijdelijk een ‘ander middel’ ga gebruiken (zie foto). Mash’Allah!

Salaat, pillen: regelmaat dankzij app en widget

Sinds enkele weken heb ik een nieuwe mobiel (een smartphone). Wat ben ik blij dat ik nu eindelijk de mogelijkheid heb apps en widgets te downloaden. Sinds ik mijn horloge verloor, nam ik mijn methylfenidaat (ritalin) niet meer steevast in (ik had de innametijden op het horloge gezet). En bidden? Van uitstel kwam vaak afstel, zodat ik soms een ‘salaat marathon’ deed om de boel weer in te halen.

Als ADHD’er heb ik regelmaat nodig op vele niveaus. Nu ik met mijn nieuwe mobiel de beschikking heb over o.a. een Medicijn Reminder app en een Salat Widget heb ik een goede slag gemaakt! Om 8, 14 en 16 uur [1] gaat een luid alarm af voor mijn superpilletjes en vier keer per dag klinkt de oproep tot het gebed (azaan) uit de minispeaker van mijn nieuwe mobiel. Het ochtendgebed haal ik altijd na ontwaken in [2].

[1] In het scherm van de Medicijn Reminder zie je staan ‘aantal alarmen’. Daarmee wordt bedoeld voor hoeveel soorten medicijnen de Reminder gebruikt wordt, niet hoeveel alarmen per dag zijn geprogrammeerd voor de inname van één bepaald medicijn.

[2] Automatisch berekende tijden voor het ochtend- en nachtgebed liggen vaak mijlenver van wat te doen is, van wat realístisch is. Daarom heb ik bij de settings van de Salat Widget zelf aangegeven dat het nachtgebed (isha) altijd anderhalf uur ná het avondgebed is. Indien ik het ochtendgebed (fajr) tòch op tijd verricht, zoals tijdens de ramadan (wanneer ik overschakel op methylfenidaat gevat in een éénmaal-per-dag-in-te-nemen ‘Concerta’ pil), hou ik als tijdstip aan twee uur vóór zonsopkomst i.p.v. de drie uur die Salat Widget aangeeft (dat was helaas niet aan te passen in de settings).

Over de-aandacht-verdelen enzo

De aandacht verdelen. Is wel eens moeilijk, zeker voor iemand als ik die Alle Dagen Heel Druk is. Onderstaande video geeft een goed voorbeeld. Mijn kinderen staan op de eerste plaats, maar wanneer twee van hen tegelijk om aandacht vragen is dat wel eens moeilijk focussen. Veel kijkplezier!

www.youtube.com/watch?v=OO4-t5DQr0E

Concerta in A Majeur (klinkt goed!) deel 2

Yes, vandaag mijn methylfenidaat (‘ritalin’) voor de komende maand augustus opgehaald. Voor deze keer heb ik even in de buidel getast, want het gaat hier om Concerta methylfenidaat tabletten ‘met verlengde afgifte’ (die worden maar deels vergoed door mijn ziektekostenverzekering). Zo’n tablet neem ik dan één keer per dag in (‘s ochtends) en zodoende kan ik incha Allah tijdens de komende ramadan (vanaf 1 augustus a.s. incha Allah) gewoon meedoen met vasten omdat ik dan overdag geen medicijnen hoef in te nemen.

Er is één ‘maar’. Zo’n Concerta tablet neem ik natuurlijk véél vroeger in dan ik normaal mijn eerste tabletten inneem. Dus ik zal goed in de gaten moeten houden hoe mijn persoon zich houdt onder dit gewijzigde innameschema. Gezondheid is nummer één!

Alhamdulillah, eindelijk weer eens meedoen incha Allah met de vastenmaand. In deel 1 van Concerta in A Majeur schrijf ik onder het kopje ‘Ramadan 2009′ dat de vastenmaand van 2009 de eerste is die ik meemaak als gescheiden man. De ramadan waar we nu met rasse schreden op af stevenen (editie 2011) is de eerste die ik meemaak als gescheiden man die meedoet met vasten. Nou, dan heb ik overdag in ieder geval één verleiding minder om te weerstaan…

RAMADAN, IK KOM ER AN!

Concerta in A Majeur (klinkt goed!) deel 1

Als Allah het wil, kan ik de komende ramadan (vanaf 1 augustus a.s.) weer meevasten. Dat is dan de eerste keer sinds 2004 dat ik weer ten volle kan genieten (jazeker!) van wat Allah mij gegeven heeft. Het vasten tijdens de ramadan zie ik, naast het bidden (salaat), als het summum van aanbidding. Even een voorgeschiedenis:

RAMADAN 2004
Vasten is een uitdaging. Ben ik van mijn à propos dan is sjeytan er als de kippen bij om mijn vasten overdag te breken. A-oezoe billahi minas-sjeytanir-radjiem!
In oktober 2004 word ik, tijdens de ramadan, bij aanvang van mijn werk, bij mijn baas geroepen. Op de werkvloer zijn er minder mensen nodig dan verwacht en een aantal uitzendkrachten (van hun eigen inhouse-uitzendbureau, waaronder ik) mag direct huiswaarts. Hier een citaat uit mijn weblogbijdrage Geen werk meer? Alhamdulillah! van 15 oktober 2004: ”De leidinggevende informeert mij op correcte wijze en biedt mij een bakkie troost aan. “Met alles erin”, zeg ik nog. Terwijl ik mijn laatste werkbriefje invul, neem ik een slok koffie. En nog één. “Nee toch”, denk ik ineens. De teleurstelling en tijdelijke verwarring is zo groot, dat ik het bakkie troost graag tot me neem, daarbij de ramadan veronachtzamend.”

RAMADAN 2005
Enkele maanden nadat bij mij de diagnose ADHD is vastgesteld en ik met medicatie ben begonnen, doet een dip mij besluiten rücksichtlos te stoppen met methylfenidaat (ritalin). Het is dan de dag vóór het begin van de ramadan en ik ben zó gemotiveerd voor de vastenmaand, dat ik het allemaal niet meer zo helder zie. Alhamdulillah praat Ndoya, destijds mijn vrouw, het uit mijn hoofd [zie mijn weblogbijdrage Kouwe kalkoen van 3 oktober 2005].

Later geef ik een moslim met ADHD nog goede raad over het gebruik van medicijnen vis-à-vis de vastenmaand [zie mijn weblogbijdrage Onder medicatie? Los het vasten! van 5 oktober 2005], ook ga ik regelmatig naar een Marokkaanse gebedsruimte, zijnde de vlonder van een buurthuis, voor de tarawih gebeden [zie mijn weblogbijdrage Vreedzame coëxistentie van 7 oktober 2005] - kortom het gaat lèkker, joh!

Totdat BOEM! ik een toeval krijg door verkeerd omgaan met de verhoogde doses methylfenidaat, ná het stoppen met het anti-depressivum citalopram. Een citaat uit mijn weblogbijdrage Toeval bestaat van 9 oktober 2005: ”Afgelopen nacht ben ik werkelijk buiten mezelf getreden. Nee, geen bezoeken aan gene zijde maar een nachtelijke toeval. Werkelijk schokkend, letterlijk schokkend. Voor mijn gevoel lag ik een aantal seconden te trillen met mijn benen, maar naderhand is mij verteld dat het heftige spontane spiertrekkingen zijn geweest all over my body en dat het toch echt een aantal minuten heeft geduurd.”

Pas twee dagen later ga ik er mee naar de huisarts en deze vertelt mij dat het naar alle waarschijnlijkheid een zgn. ‘vagale collaps’ is geweest. Een citaat uit mijn weblogbijdrage Door het oog van de naald van 11 oktober 2005: ”Ik ben dus echt door het oog van de naald gekropen, want na een Google zoektocht op het www kom ik erachter dat een vagale collaps zo ernstig wordt genomen, dat ambulance of andere directe hulp ter plekke noodzakelijk is.”

Op 3 november 2005 vier ik alhamdulillah het suikerfeest [zie mijn weblogbijdrage Suikerfeest, een impressie van 3 november 2005] en een paar weken later deel ik met mijn weblogbezoekers de tekst van een Suikerfeest-lezing van imam Abdulwahid van Bommel [zie mijn weblogbijdrage Lezing Van Bommel / Suikerfeest van 29 november 2005]. De rust in mijn hoofd lijkt weergekeerd.

FEBRUARI, MAART 2006
Eind februari 2006 besluit ik tòch om te stoppen met de medicatie [zie mijn weblogbijdrage Papa, vasten! van 27 februari 2006] en, gemotiveerd als ik ben, begin ik met het inhalen van de vorige vastenmaand – en ja hoor dáár is die superdip weer [zie mijn weblogbijdrage Alhamdulillah voor Allah van 3 maart 2006].

RAMADAN 2006
In 2006 begint de ramadan in de derde week van september. Een maand daarvóór ben ik na rijp beraad weer begonnen met mijn medicatie (methylfenidaat) en dus zit vasten er opnieuw niet in [zie mijn weblogbijdrage Nu shaban, daarna ramadan! van 24 augustus 2006]. Ook tijdens deze ramadan heb ik dips te over, resulterend in een mash’Allah kort en bondig gedicht waarin ik duidelijk maak dat wanneer je het niet meer weet, het loven van Allah je zoveel kracht kan geven, dat je dankzij Hem op eigen kracht weer uit de put kan komen:

hangend aan de rand van de put
kijk ik naar de horizon
en zeg
‘alhamdulillah’

ik worstel en kom boven
zeggen ze in Zeeland
nou oké dan
‘bismillah’

RAMADAN 2007
De vastenmaand van 2007 is voor mij de maand waarin ik mijn debuut heb gemaakt als radio-columnist van de NIO (Nederlandse Islamitische Omroep). Eens in de zoveel maanden, is het voornemen, zal ik een column schrijven en die ook zelf uitspreken [zie mijn weblogbijdrage NIO Radio ''Het Andere Geluid'' - 9 okt 2007 van 10 oktober 2007]. De vastenmaand van 2007 is ook de maand waarin ik op de dag van het suikerfeest een ENG-team met regisseuse op bezoek krijg. Zij maken een item ten behoeve van een uitzending van KRO’s De Reünie.

www.youtube.com/watch?v=eL018bCsT0E NIO column no. 1
reunie.kro.nl/seizoenen/5/afleveringen/06-01-2008 De Reünie

RAMADAN 2008
De vastenmaand van 2008 is voor mij de maand waarin ik op de radio (in een uitzending van ‘OBA Live’) mocht vertellen over mijn eerste ervaring met de ramadan [zie mijn weblogbijdrage OBA Live 09-09-2008 Abdulwadud Louws van 10 september 2008].

KLIK OP ONDERSTAANDE LINK VOOR DE VIDEO VAN MIJN BIJDRAGE
(de radio-uitzending was ook op het internet als een video stream)
cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/ikon/OBAlive/09-09-08/abdulwadud.wmv
deze link werkt nog steeds!

RAMADAN 2009
De vastenmaand van 2009 is voor mij de maand waarin ik door computerproblemen word gedwongen minder te webloggen. Dat was wennen, kan ik je zeggen [zie mijn weblogbijdrage Ramadan heeft altijd iets in petto van 2 september 2009]. Het is tevens de eerste vastenmaand die ik als gescheiden man heb meegemaakt. Dat is ook wennen, kan ik je zeggen.

RAMADAN 2010
De vastenmaand van 2010 is voor mij de maand waarin ik extra veel aandacht heb besteed aan hoe de ramadan zijn plaats heeft op de Senegalese FM band. archive.org/details/Radio_Ramadan_2010_Senegal Ook maak ik kennis met Twitter en lees daar hoe de voorgenomen koranverbranding door het Dove World Outreach Center twitteraars tot humoristische hoogten brengt [zie deze en deze weblogbijdrage] – met als uitsmijter de wens ”Eid-ul-Fitr mazel tov” [zie mijn weblogbijdrage Spin-off voorgenomen #quranburning verrassend! van 9 september 2010].

RAMADAN 2011
De vastenmaand van 2011 wordt incha Allah de maand waarin ik eindelijk weer kan gaan vasten. Schrik niet, ik leg niet nogmaals de medicatie naast mij neer. Voor één maand (tijdens de maand ramadan) schakel ik over van de reguliere methylfenidaat naar het middel Concerta, wat met mijn basispakket (ziektekostenverzekering) dat ik nu heb maar gedeeltelijk wordt vergoed; dat betekent dat wanneer ik tijdens de ramadan dit tablet op tijd inneem, dat ik dan gewoon weer (hè hè eindelijk) met vasten kan meedoen. Het feit dat de dagen nu, in de zomer, extra lang zijn, is een uitdaging! Heel wat anders dan die eerste ramadan van mij – want die was in hartje winter (wat was dàt een makkie, mash’Allah).

RAMADAN,

IK KOM ER AN!

Progressieve relaxatie is de bom (onder mijn gemoedsrust)

lees ook mijn weblogbijdrage Op een blauwe maandag van 18 januari jl.

BIJ NADER INZIEN Vorige week woensdag. Voor het eerst naar een psych voor… ontspanningsoefeningen. Om een lang verhaal kort te maken: dàt valt vies tegen. Maar dat besef ik pas bij nader inzien, wanneer ik thuis op mijn eigen divan zit.

PSYCHO-KOLOS Tijdens de eerste sessie (en de laatste) bij de psychologe (een medewerkster van Psy-Q, een psycho-kolos met vestigingen door het hele land, o.a. te Apeldoorn) ben ik nog ontspannen. Ik lijk in hogere sferen. Ik vertel haar zelfs dat enkele bewegingen die onderdeel uitmaken van de oefeningen, lijken op bewegingen die ik maak tijdens het islamitisch gebed. Maar terug in Zutphen, zittend in mijn eigen omgeving, in mijn eigen woonkamer met alle vertrouwde zaken om me heen, besef ik dat mijn eerdere twijfels over deze psycho-kolos zijn toegenomen.

VERWAARLOOSDE WEBSITE Ik krijg geen persoonlijke aanpak: de psychologe heeft totaal geen inzage in haar agenda (ik moet haar vertellen wanneer wij elkaar weer zien) en de oefeningen die ik als huiswerk meekrijg, staan ergens op een verwaarloosde website: Health-psychology.com – de url krijg ik mee op een papieren strookje (zie foto hierboven). Moet je eens kijken! Onder het kopje ‘nieuws’ staan links naar artikelen uit 2002, 2003 en 2004: #megafail

Screen shot gemaakt februari 2011 (klik op afbeelding voor groter formaat)

www.health-psychology.com/ontspanning/tekst2.html

ZEKER ZIKR! De tekst van de ‘progressieve relaxatie’ oefening staat op hierboven genoemde webpagina als een mp3 (korte en lange versie). Wat een vervelende stem heeft die man, zeg! Ik hou het een paar minuten uit met die vent. Wanneer ik dan met mijn beide benen weer op aarde ben beland, besef ik dat ik het over een andere (meer vertrouwde) boeg moet gooien. Wat bij mij in het verleden voor ontspanning heeft gezorgd, is het verrichten van zikr, het gedenken van Allah. Zikr, het bij herhaling uitspreken van litanieën, smeekgebeden en Schone Namen van Allah – dit alles om rust te krijgen, in het besef dat alles van Hem afkomstig is, zònder het eigen initiatief uit het oog te verliezen (ik kan het niet vaak genoeg herhalen: Allah helpt alleen hen die zelf hun land bewerken Yàlla Yàlla bay sa tool). Incha Allah begin ik binnenkort weer met zikr, waarbij ik mijn gebedsketting zal gebruiken. Mijn gebedsketting heeft nu astaghfiroellah al máanden werkeloos in een laadje gelegen. Dat moet ik dus weer oppakken.

Op een blauwe maandag

Gistermiddag. Eindelijk heb ik het langverwachte adviesgesprek gehad – en dat op Blue Monday nota bene (zie mijn bijdrage Jihaadoennafs: makkelijker gezegd dan gedaan van 28 november jl.)! Het gesprek hàd moeten plaatsvinden op de elfde van de elfde jl. maar omstandigheden maakten uitstel noodzakelijk.

Vóór het gesprek heb ik de verwachting dat er wéér een periode van gesprekken-en-nog-eens-gesprekken aan zit te komen – gesprekken waarin mijn hoofd nòg eens grondig onder handen wordt genomen. 'Maar goed, als het helpt, dan doe ik dat,' denk ik. Tot mijn verbazing wordt mij een heel andere behandeling voorgesteld: gesprekken over ontspanningsoefeningen – oefeningen die ik dan zal doen tijdens het consult èn thuis. Ik twijfel. Nóoit gedacht dat ontspanningsoefeningen onderdeel kunnen uitmaken van een reguliere psychologische behandeling. Als het helpt is het in ieder geval beter dan 'ontspanning' door medicijnen.

Uiteindelijk ben ik blij met de voorgestelde behandeling. Zo kan ik immers gelijk wat dóen, zonder voor de zoveelste keer te gaan wroeten. Nou ja, 'gelijk'? Pas in de tweede week van februari begint het eerste gesprek van in totaal vijf. Het ligt in de bedoeling om – als de oefeningen helpen – mijn gebruik van het kalmerende middel oxazepam af te bouwen. En… da's relaxed, man!

Jihaadoennafs: makkelijker gezegd dan gedaan

Je kunt het op veel manieren vertalen, maar laat ik voor deze gelegenheid jihaadoennafs vertalen met "de strijd met jezelf tegen jezelf". Soms heb je in die strijd hulp nodig. Hulp van anderen, hulp van medicijnen.

 

Anno 2005

Op 6 april 2005 is bij mij de diagnose ADHD gesteld. Nog vol hoop geef ik in mijn bijdrage Diagnose ADHD? AlHamDulillaH! (9 april 2005) opening van zaken over deze diagnose. Een paar dagen later schrijf ik in mijn bijdrage De geest uit de fles (11 april 2005) het volgende:

"Alle schuld op de omgeving schuiven als die niet om kan gaan met mijn chaos vind ik egoïstisch. Door de acceptatie van medicatie ga ik nu de strijd aan met mijn eigen chaotische ik en probeer hem op die manier wat te temmen. Die strijd is in mezelf met mezelf, een inspanning op weg naar rust, incha Allah."

In die tijd heb ik, ondanks de vele dips, de hoop dat er nu ècht een einde komt aan al die chaos in mijn leven. In mijn bijdrage Fasten your seatbelts (31 mei 2005) doe ik een poging om die chaos om te zetten in tekst om zo mijn bezoekers een idee te geven hoe het daarboven in mijn hoofd allemaal werkt: (jeugd)herinneringen in paragrafen ingedeeld, maar per paragraaf géén interpunctie whatsoever - de lezer moet dan zelf orde brengen in de chaos.

Vaak genoeg vervliegt de hoop. Een periode waarin diepe dips en hyperpositieve stemmingen zich afwisselen (zie hierboven voor een screen shot van een fragment van een weblogbijdrage uit 11 november 2005, dit is de link naar de complete bijdrage van die dag). Lees in deze context eens mijn bijdragen Himmelhoch jauchzend... (22 augustus 2005) en ...zum Tode betrübt (12 september 2005). De ritalin doet in die tijd zulke gekke dingen met mijn hoofd dat ik in oktober 2005 besluit om van de één op de andere dag te stoppen met de ritalin (Kouwe kalkoen, 3 oktober 2005), omdat ik zó graag met de ramadan wil meedoen. Gelukkig praat Ndoya mij dat slechte idee uit het hoofd.

NB: wat ik in die tijd per dag naar binnen werk aan ritalin gaat werkelijk alle perken te buiten (110 mg/d) maar mijn toenmalige psych gaat akkoord, dus "Geen probleem" denk ik. Dus wel. Een paar dagen later krijg ik een soort aanval, lees daarover meer in Toeval bestaat (9 oktober 2005) en Naschok, kracht 10 op de schaal van Abdul (11 oktober 2005).

 

 

Anno 2010

Genoeg over toen. Terug naar nu. Alleen Zum Tode betrübt is nu van toepassing. Het kost me nu zóveel moeite om de leuke dingen van het leven te zien. Door het ontbreken van een sociaal leven is dat moeilijk. Het zijn mijn werk (part-time) en mijn kids die mij op de been houden. Levensvreugde uit alledaagse dingen halen, zoals ik vroeger met gemak deed, is nu een hele kluif om te doen. Mash'Allah, maar het lukt in ieder geval nog!

Om ook aan die dips wat te doen, ga ik nu binnenkort weer beginnen met gesprekken. Of het wat uithaalt? Incha Allah! Feit blijft dat het heel lang heeft geduurd tot ik een plek heb gevonden waar ik die gesprekken wil doen. Weer terug naar het bureau waar bij mij in 2005 ADHD is vastgesteld, is geen optie. Er zijn daar teveel verkeerde beslissingen genomen (zoals het opvoeren van mijn dagelijkse dosis ritalin naar uiteindelijk die 110 mg/d, destijds in 2005) om nog enige vertrouwen te hebben in het hele apparaat. Naast mijn ritalin (superpilletje! noemt Kiné het nog steeds) slik ik nu al sinds eind augustus het kalmerende middel Oxazepam (mega-pilletje! zegt ze). Het is eigenlijk een middel dat je maximaal twee weken mag slikken en bij hoge uitzondering niet meer dan twee maanden... Incha Allah zullen de gesprekken helpen en kan ik dan beginnen met het afbouwen van die Oxazepam. Voor het me sloopt.

 

1432 / 2011 (incha Allah)

December komt eraan, incha Allah. En wàt een maand! Mijn weblog viert donderdag a.s. zijn zevende verjaardag. Ongeveer twee dagen na Sinterklaas is het islamitisch Nieuwjaar (we gaan van 1431 naar 1432). Kerst komt eraan uiteraard, in mijn mash'Allah machtig mooie straat kun je daar niet omheen (bekijk deze video van de kerstborrel uit 2009). En voor je het weet is het dan wéér oud-en-nieuw (bekijk deze video van oud-en-nieuw, thuis en om het huis, van 2007/2008). Die geesten van het oude jaar (of wat het ook zijn) die hoef je niet weg te knallen met knal- en siervuurwerk. Het zijn je eigen demonen, die je zelf kan verjagen. Vraag daarbij Allah om hulp. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar: schroom niet om indien nodig ook de hulp in te roepen van een professional (imam, psych, noem maar op). Als Allah het wil zullen de stappen die jij zet naar verbetering, leiden tot een beter leven - tot meerdere eer en glorie van Hem.

Soera Al-Baqara 2:286

[0575-HAIKU] ADHaiku

Salaat ingebed
In het dagelijks leven
Soms valt het eruit

Imaan rotsvast maar
Medicijnen in de weg
Van mijn ibada

Freaking ritalin
Vlieg snel mijn leven uit dan
Kan ik weer vasten

nl.wikipedia.org/wiki/Haiku_(dichtvorm)

De ramadan en uw medicijnen (KNMP.nl)

Oké, deze bijdrage is mosterd na de maaltijd (de vastenmaand is al lang begonnen), maar toch.

Zelf mag ik al een aantal jaren niet meer vasten (wegens mijn medicijngebruik, ritalin i.v.m. ADHD). Daarom ben ik niet op zoek gegaan naar informatie over de ramadan en medicijnen, omdat ik er zelf al uit ben hoe om te gaan met vasten (gewoon niet doen).

Vandaag kom ik bij de apotheek om wat medicijnen af te halen, wanneer ik een flyer van de KNMP (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Pharmacie) zie liggen. Een heldere flyer zonder poespas.

www.knmp.nl/knmp-vandaag/landelijke-imagocampagne/Ramadan

via deze link kun je een .pdf versie van deze flyer downloaden