Ritalin revisited?

"Superpilletje!" Met het lichaam wat naar voren gebogen, de rechterarm gestrekt en de vuist gebald, rent Kiné als mash'Allah Superwoman door de gang. Ze heeft net vernomen dat ik incha Allah binnenkort weer met het nemen van 'die pilletjes' begin.

Indertijd was het voor haar een hele eer om mij aan de inname van 'die pilletjes' te herinneren wanneer het alarm van mijn horloge afging en ik ‘t weer eens niet hoorde :-). Zie o.a. mijn logs Papa, pilletje! (I) en Papa, pilletje! (II).

Ik zie nu eindelijk in dat het fysiek ongemak genoemd in mijn log Structuur (I) NIET van de ritalin komt, anders zou ik er nu (maanden na het laten van die ritalin) geen last meer van hebben. "Dan zou het tussen de oren kunnen liggen en is het dus zaak de chaos in het koppie weer met ritalin te beteugelen", denk ik op een gegeven moment. Het is dan maandag en ik neem contact op met mijn SPV die snel een medisch consult regelt voor woensdagnamiddag (morgen). Incha Allah vanaf overmorgen ben ik weer 'aan de ritalin'.

Yaa Allah, maak dat mijn hersenstorm gaat liggen. Amien.

Uufal baayëm

Begrafenisrituelen zijn overal in de moslimwereld vrijwel hetzelfde. Maar verschillen zijn er zeker! In Senegal wordt er bijvoorbeeld nooit, oké bijna nooit, een nis gemaakt in het graf alvorens de overledene te begraven: een overledene wordt gewoon gewikkeld in witte doeken ter aarde besteld. Vaak zijn dat dan de witte doeken waarin hij of zij de hajj heeft verricht. Van Ndoya leer ik vandaag dat in Senegal het nogal eens voorkomt dat iemand liggend op de overblijfselen van zijn vader of moeder wordt begraven. Dit kennen Senegalezen onder de begrippen uufal baayëm (op vaders schoot) en uufal yaayëm (op moeders schoot). Begrippen die mijn hart raken, kan ik je zeggen!

Vorig jaar december heb ik voor een lezing van imam Abdulwahid van Bommel een Powerpoint presentatie gemaakt over "Geestelijke verzorging, stervensbegeleiding en lijkverzorging bij moslims". In Van Bommels lezing komen geen zaken als uufal baayëm voor. Wellicht is het een cultureel bepaald begrip dat in andere moslimlanden juist taboe is? De genoemde Powerpoint presentatie en bijbehorende lezing is gericht op ziekenhuispersoneel dat veel te maken heeft met moslimpatiënten die stervende zijn.

Klik HIER om deze presentatie te downloaden
destijds.files.wordpress.com/2013/05/gv-ppp2-update-3-dd-21-12-2005.pps

NB: de gebruikte teksten zijn nogal summier, ze worden uitgebreid toegelicht tijdens de lezing. Desalniettemin kan deze presentatie (niet-)moslims een kijk bieden op stervensbegeleiding bij moslims of wellicht kan het hen uitnodigen tot nader onderzoek. Het is overigens niet gebruikelijk voor moslims om begrafenisrituelen met de (foto)camera vast te leggen.

Àdduna Weeru Koor

Àdduna Weeru Koor,
la fàww jant soo nga,
du nga waññi bës

uitspraak: addoena weeroe koor,
la fauw djant soonga,
doenga wanjie bus

Het leven is als de ramadan,
voor de zonsondergang daar is,
dien je niet de dagen te tellen

 Tekst afkomstig van : Proverbes Wolof

www.au-senegal.com/-proverbes-wolof-.html?lang=fr

Allah is de baas

Kort voor etenstijd wilt Kiné nog wat lekkers, terwijl Ndoya nota bene al aan het koken is.

"Nee meisje, nu niet," zeg ik nogal kortaf.

"Mama! Van papa mag ik helemaal niet eten. Papa is niet de baas. Allah is de baas!"

"Klopt, meisje," zegt Ndoya.

"Mama, kan Allah ook heel boos worden?"

"Tuurlijk, meisje."

"Maar hoe dan?"

Salaat op de camping (II) Taferelen

eergisteren
Tussen het schrijven in mijn cryptogrammenbundel en het lezen van mijn printje van soera Ar-Rahmaan door, observeer ik mijn ouders op en rond hun caravanstandplaats op een camping te Dwingeloo (zie mijn vorige log Salaat op de camping (I) van 3 augustus 2006). Mijn ADHD heb ik van hen beiden geërfd, de kenmerkende eigenaardigheden en -schappen zie ik ook bij hen terug in huiselijke taferelen van vergeetachtigheid, spraakzaamheid en bezigheid.
Wanneer de hersenstorm de kop opsteekt, heeft mijn vader altijd wel een klusje liggen, mijn moeder breit haar drukte weg en ik noteer deze log op een kladblokblaadje (thuis had ik achter de computer gezeten).
Oh ja, salaat op de camping: het is gewoon een kwestie van improviseren. Vandaag krijgen we de ene stortbui na de andere over ons heen en uiteindelijk besluit ik mijn gebeden onder de luifel van de voortent te verrichten. Ik doe de rituele wassing deels met hemelwater en ga vervolgens aan de slag. Geen enkele vreemde reactie uit de buurt trouwens, maar die ‘buurt’ was dan ook door mijn ouders van tevoren ingelicht over de komst van hum moslimzoon :-)

gisteren
Mijn moeder neemt wat foto’s van mij terwijl ik aan het bidden ben (wanneer ze beschikbaar zijn zal ik ze in deze log plaatsen, incha Allah). Eerder heeft ze aangegeven graag dit ritueel tafereel te willen vereeuwigen :-)

vanochtend
Ik had dit vaker moeten doen. Een weekendje naar mijn ouders. Op de camping of bij hen thuis. Ik heb niet, zoals gewenst in mijn vorige log, mijn hoofd kunnen leegmaken maar ik heb eindelijk wel eens een keertje kunnen uitrusten. Vanmiddag ga ik weer huiswaarts, terug naar de taferelen van mijn dagelijks leven in Zutphen.

Yaa Allah, yaa Arhaamoe raahimien

Salaat op de camping (I)

Om even het hoofd leeg te maken, ga ik incha Allah voor een lang weekend bij mijn ouders logeren op een camping in Dwingeloo; daar hebben ze een seizoensplaats [zie foto hieronder]. Dá's lang geleden: Abdul die de nacht doorbrengt in een tentje. Gelukkig hebben mijn ouders een caravan met een voortent; nu maar hopen dat daar net genoeg ruimte is voor de verrichting van mijn vijf dagelijkse gebeden (salaat). De weersvooruitzichten zijn niet gunstig, dus salaat naast de tent is geen optie. Laat staan het publiek dat dat zou trekken. Aan de andere kant, het zou gewoon moeten kunnen, zo midden in de natuur Allah aanbidden, dá's goed voor de geloofsbeleving (daar dacht ik vroeger heel anders over). Incha Allah vergeet ik niet mijn printje van soera Ar-Rahmaan mee te nemen, om te midden van vogelgefluit eens aan mijn kennis van deze soera te werken.

De ramadan komt naar je toe komende herfst!

Zo midden in de zomer, bijna aan het eind van de tweede hittegolf incha Allah, durf je natuurlijk nog niet te denken aan de herfst, laat staan de ramadan. Jammer dan, dat doe ik dan wel voor je! (hihi) Koud een paar dagen herfst en het is zover: de ramadan! Zelfs op mijn weekkalender aangeschaft op het postkantoor staat de (vermoedelijke) begindatum van deze heilige vast ‘n maand: zondag 24 september 2006.

Zoals tijdens eerdere ramadannen zal ik incha Allah ook dit jaar mijn tijdens de ramadan geschreven stukjes (‘logs’) niet alleen onderbrengen in qua onderwerp toepasselijke categorieën, maar ook in de extra categorie Ramadan (dat geldt dan ook voor stukjes die de ramadan betreffen, maar ervoor of erna geschreven zijn, zoals het stukje wat je nu leest).

Ik heb deze extra categorie in het leven geroepen omdat de ramadan altijd iets bijzonders voor mij in petto heeft. Op deze wijze worden de ontwikkelingen van (islam in) mijn dagelijks leven in deze bijzondere maand ook gezamenlijk (in één categorie) gearchiveerd, ongeacht de onderwerpen.

www.moonsighting.com

Skeletons from Srebrenica’s closet

Al Hamdoulilah FM 91.0 Dakar ook direct via Windows Media Player te beluisteren

De radiostations van de Senegalese mediagroep Excaf, waaronder Al Hamdoulilah FM, hebben eigen webpagina’s met livestream. Het is helaas niet mogelijk om via een klik met de rechtermuisknop deze radiostations direct via de losse Windows Media Player (WMP) te beluisteren (zodat je kunt luisteren en websurfen tegelijk zonder het risico de ‘verbinding te verbreken’). Voor jouw gemak volgen hier de urls bedoeld voor de WMP: ga via ‘Bestand’ naar ‘URL openen’ en voer dan de url van je keuze in.

Al Hamdoulilah FM 91.0 Dakar
24/7 recitatie van de heilige koran door vele verschillende qaari’s (koranrecitanten)
http://213.154.65.203:8000

Dunyaa FM 88.9 Dakar
http://213.154.65.202:8000

Love FM 107.3 Dakar
http://196.207.216.180:8000

Soxna FM 99.9 Dakar
http://213.154.65.201:8000

Spirit

De ochtend loopt op z’n eind en samen met Ndoya, Ahmed en Kiné kijk ik naar de animatiefilm "Spirit" (op DVD) terwijl Yande de afwas doet (goed zo, meid!). Ahmed kent de liedjes al uit zijn hoofd. Hij brult ze mee, terwijl Kiné zowat in de beeldbuis kruipt, helemaal in beslag genomen door het verhaal over de vrijgevochten mustang.

De DVD geeft de mogelijkheid om de film in drie verschillende talen te vertonen, ondertiteling is beschikbaar in nog meer talen. Ik zet de ondertiteling voor de gein op ‘Arabisch’, Kiné herkent het schriftbeeld en vraagt zich af of Allah dat heeft gemaakt :-)

Maar dat is nog niet alles. Tijdens het kijken ga ik even languit op de bank liggen, doodop.

"Tisser, papa?"

"Beetje ziek, meisje."

"Wij [de kids] worden niet zo snel ziek als jullie, hè?"

"Mash’Allah, meid."

"Dat doet Allah natuurlijk omdat wij nog klein zijn. Wij zijn nog maar kinderen en jullie al heel grote mensen." :-)

In Memoriam : El Hadji Maguette Birama SARR (mijn schoonvader) NÉ 09.08.1922 – DCD 25.07.2001 (Que La Terre Lui Soit Légère, Amine)

Onze Oemma gaat incha Allah verder in een mooier, nieuwer en professioneler jasje

Om de vernieuwing van Onze Oemma te kunnen realiseren, heeft dit leukste & leerzaamste blad voor kleine moslims o.a. meer adverteerders nodig maar ook meer abonnees. In het laatste nummer (no. 6) van jaargang 2 dat incha Allah binnenkort verschijnt, zal incha Allah een A3 poster zitten die kan worden opgehangen op centrale plaatsen als supermarkten, moskeeën en scholen. Incha Allah zullen er middels die poster nog meer kleine en grote moslims zich op Onze Oemma abonneren. www.onzeoemma.nl

Ik geef je nu alvast de gelegenheid om deze vrolijke poster, geheel opgemaakt in de stijl van Onze Oemma, uit te printen en fi sabilillah op te hangen op een plaats waar het (ouders van) kleine moslims van ca. 5 tot en met 10 jaar opvalt. Klik op de afbeelding links voor de poster in A4 formaat, print ‘m uit en hang ‘m op!

UPDATE 18 MAART 2013: Helaas is de poster niet meer beschikbaar

Beeldvorming

De foto van een wit polsbandje met inscriptie ‘muslim’ siert sinds kort de menukolom van mijn weblog. Op de foto is alleen de pols zichtbaar. "Oh, maar dat is zo’n ‘respect’ polsbandje," zegt Yande bij het zien van de foto van Muslimwristbands.com. Ze slaat de spijker op de kop!

Beeldvorming: ook een ‘doorsnee moslim’ (ja, dit is zelfspot) als ik kan negatieve associaties hebben bij een artikel of een foto waarin een beeld van ‘de moslim’ (ja, daar hèb je het al) wordt gevormd. Zo denk ik kort na plaatsing van de betreffende foto "Kàn dit wel [een gebalde vuist met daaronder 'muslim' om de pols]?" Waarom denk ik dat, bismillah in Gods naam?

De getoonde pols zit in mijn beleving [dat bedenk ik me later pas] niet vast aan een gebalde vuist maar aan de uitgestoken hand van een moslim die met alle respect zijn medemens tracht te benaderen. Dat hij, behept met vooroordelen, daar niet altijd in slaagt, is niet meer dan menselijk :-)

Mijmermeditatie

Hèt moment om tot zichzelf te komen is voor Kiné het begin van de avond. Moe van het vele spelen kruipt ze dan op Ndoya’s schoot, vragen en ideeën komen dan vanzelf naar boven.

"Vraag dat maar aan papa, meisje," hoor ik Ndoya zeggen.

"Waar ging dat over, lieffie?" vraag ik Ndoya later.

"Of Allah de mensen maakt, vroeg Kiné. Naar de bekende weg. Ja, zei ik. Hoe dan, vroeg ze. Vraag dat maar aan papa, zei ik." Met een grote grijns wenst Ndoya mij succes.

Met verve kwijt ik mij van mijn vaderlijke taak en geef op z’n Onze-Oemma’s een uitleg van soera Al-Moe’minoen, aya’s 12 tot en met 14. Een uitleg dus in een incha Allah voor Kiné begrijpelijke taal.

[Klik HIER voor de betreffende aya's in het Arabisch

en een uitleg in diverse talen, inclusief audio]

Even later gaat Kiné weer te rade bij Ndoya.

"Als ik later moeder word, krijg ik ook kinderen, hè mama?"

"Incha Allah, meisje. Hoeveel kinderen wil je dan? Twee, drie, vijf?"

"Een tweeling! Kan dat ook?"

"Alles kan, als Allah het maar wil."

"Leuk! Lief van Allah! Dan wil ik een tweeling. Met heel mooi haar!"

Kiné′s ogen fonkelen van vreugde over dit vooruitzicht. Mash’Allah. Gezeten op de schoot van haar moeder is het prima mijmeren en mediteren. De Moederschoot is immers de doorgeefluik van Allah’s Genade: rahim betekent ‘baarmoeder’ en Ar-Rahiem ‘de Genadevolle’, één van de Negenennegentig Schone Namen van Allah, soebhana wa ta’ala.

Logeren

Het is even na elven ‘s avonds, maar nog hoor ik gestommel boven. Ahmed heeft een vriendje te logeren en dan ga je natuurlijk niet gelijk je ogen sluiten en slapen.

Ruim een uur geleden: ik breng alle kids inclusief de logé naar boven. Ik leg ‘m uit dat we voor het slapen gaan altijd een gebedje opzeggen.

"Je zal er wel niet veel van begrijpen, maar dat geeft niet, hoor." zeg ik hem.

"Nou, ik doe wel gewoon mee." Fi sabilillah.

"Bij het bidden vouwen wij niet de handen in elkaar, maar houden we de handpalmen tegen elkaar opengevouwen naar boven. Kijk zo."

Het jochie heeft het begrepen en vol enthousiasme doet hij even later soera Al-Fatihah mee. Dat werkt zo op de lachspieren van hem en Ahmed dat ze helemaal in een deuk liggen en nauwelijks de soera tot een goed einde weten te brengen. Dat geeft niet, want waar om het gaat is de open instelling van het vriendje. "Nou, ik doe wel gewoon mee." Mash’Allah! Welk een kennismaking met het eerste hoofdstuk van de koran…

Fitrah (I)

Soebhanallah! Met zo’n hitte als vandaag is het binnen toch moeilijk toeven. Daarom heb ik zojuist het middaggebed buiten verricht, onder de parasol in de achtertuin. Tijdens de zikr zie ik wat nieuwsgierige buurtkinderen over de schutting het ritueel gadeslaan, terwijl achter mij Ndoya en Kiné in gesprek zijn.

"Nee, mama! Dat heeft Allah gezegd, hoor!"

Ndoya heeft Kiné zojuist gevraagd haar sandalen weer binnen te leggen. Kiné weigert pertinent.

"Kiné, leg ze terug, Ngir Yalla!"

"Mama, Allah heeft gezegd dat wie de sandalen naar buiten neemt, ze ook weer binnen moet leggen. Jij bracht ze naar buiten, dus…"

"Nou, Kiné, zal ik Hem maar even vragen hoe ‘t werkelijk zit?"

"Neehee, dat kan toch niet? Hij woont véél te ver weg. Dat wéét je toch?"

Sinds op twee fronten, op school èn bij de logopediste, wordt gewerkt aan de spraak en uitdrukkingsvaardigheid van Kiné, gaat ze met sprongen vooruit. Op die manier weten we beter wat er in dat koppie van onze knuffelbeer omgaat. Mash’Allah.

Weer wat geleerd!

en.wikipedia.org/wiki/Qaṣīda_al-Burda

Voorafgaande aan ‘de Gamou’ (de viering van Mawloud, de geboortedag van onze profeet Mohammed, vrede zij met hem) houdt de Tijaniyya broederschap van Tivaouane, Senegal, eerst een aantal religieuze bijeenkomsten onder de noemer ‘Bourde’. Tijdens die bijeenkomsten wordt er een gedicht (of delen ervan) gezongen. Dat gedicht is zo geworteld in het collectieve geheugen der tijani’s, dat ik het tot voor kort beschouwde als typisch iets voor Tivaouane. Niets is minder waar!

Na wat websurfen kom ik er vandaag al snel achter dat ‘Bourde’ verwijst naar de Qasida Burdah, een gedicht gemaakt in de dertiende eeuw door de Egyptische imam Sharafuddin Muhammad Al-Busiri ter ere van onze profeet Mohammed en zijn familie (vrede zij met hen). Voor de één is het een heel bekend werk, voor de ander (zoals ik) is het nog compleet ‘nieuw’.

Gewend aan de manier waarop de ‘Bourde’ in Senegal wordt gezongen, heb ik eerst moeilijk kunnen bevatten dat het om dezelfde tekst gaat, maar na herbeluistering van de Qasida Burdah herken ik het ‘refrein’ als die van de ‘Bourde’ zoals door de tijani’s gezongen. Beluister eens een fragment gezongen door serigne Abdoul Aziz Sy (Tivaouane), dit fragment wordt gebruikt op Tijaniyya.org als audio-intro.

UPDATE 18 MAART 2013: Luister eens naar track no. 21 van dit archief, dat geeft een idee van de Qasidah Burdah op z'n Senegalees (met excuses voor de slechte geluidskwaliteit): archive.org/details/DabakhAudioArchive

Leg die 'Senegalese versie' eens naast deze versies:

1. www.geocities.com/mutmainaa1/dhikr/burda.html
2. www.deenislam.co.uk/burdah/burdah.htm
3. revivalonline.co.uk/islamic_audio/Qaseeda/Qasida_Burda_FULL__(www.haqaonline.com).mp3

Spreekwoord

Van het Concert des Levens heeft alleen Allah het Program

Zielig voor Allah, hè?

Het kan zomaar gebeuren dat bepaalde knuffels Kiné plots angst aanjagen. Zo wilt ze niets meer te maken hebben met haar knuffelhondje. "Die is eng!" zegt ze op een dag tegen Ndoya en vervolgens sluit ze haar vertrouwde Ernieknuffel weer in haar armen.

"Dat meen je niet…"

"Jawel, mama. Ik heb het ook al tegen Allah gezegd, hoor."

"Oh…"

"Ja! Hij zal heel boos worden en dan mijn knuffelhondje doodmaken. Waar woont Allah eigenlijk?"

"Allah is overal, meisje. Hij ziet alles, hoort alles en weet van alles."

"En Zijn papa en mama dan?"

"Die heeft Hij niet."

"Heeft Hij dan geen mensen waarmee Hij gezellig kan kletsen of zo?"

"Nee, meisje."

"Ach, hélemaal alleen. Zielig voor Allah, hè?"

Lach-of-ik-schiet

Zojuist gevonden op een webpagina van Muslim Peace Fellowship: een komische strip met de welbekende ingrediënten ‘moslim’ en ‘vliegtuig’.

www.mpfweb.org/humor_doonesbury.gif

klik op deze afbeelding voor een groter formaat