Stof tot nadenken (this is grave)

Dear Sunnis &Shias. Please check pic of grave catholic woman &her protestant husband in Holland,1888: pic.twitter.com/jXBshn2CmY (v @arjenUK)
— Harald Doornbos (@HaraldDoornbos) November 6, 2013

"Vóór de oorlog kostte een vrouw ongeveer 5000 francs maar tegenwoordig..."

Lees eens onderstaand ANP-bericht uit 1948. Een aardig voorbeeld van hoe Nederland destijds werd voorgelicht over "de Arabieren in Marokko" en de koran:

bron: radiobulletins.delpher.nl

UPDATE 27 april 2014 (bulletin link aangepast)

Nieuwjaar. De beste wensen!

deze bijdrage heb ik al eerder (in iets andere vorm)
op mijn weblog geplaatst d.d. 18 februari 2005

De beste wensen! In veel moslimlanden is het is vandaag al islamitisch nieuwjaar, de eerste dag van de eerste maand (Muharram) van het jaar 1435. Op Tamxarit, de tiende dag van Muharram, wordt in Senegal het nieuwe jaar pas echt gevierd. Aan de vooravond van deze dag gaan in Senegal kinderen langs de huizen om snoep en ander lekkers op te halen: de jongens zijn dan gekleed als meisjes en de meisjes als jongens. Dit verkleedfeest heet Tadiabon (ook gespeld als Taajaboon, Tajabon, etc). Tadiabon heeft niets met islam te maken, althans zoals het feest nu gevierd wordt. Tadiabon doet me denken aan Halloween en Sint-Maarten, wanneer kinderen hier in Nederland langs de deuren gaan.

Volgens Oustaze Alioune Sall zoals weergegeven door Ndiaga Ndiaye in zijn artikel "Célébration de la Tamxarit : Un jour, des événements" (Lequotidien.sn, 18-01-2005) heeft de Tadiabon

"een religieuze en sociale oorsprong: talibés (bedelaars afkomstig van koranscholen) bezoeken op de vooravond van Tamxarit hun familie; na het correct voordragen van een soera krijgen ze dan een deel van de copieuze maaltijd mee, die op die avond wordt verorberd. In de loop van de tijd is de Tadiabon verworden tot een farce die gedragingen met zich meebrengt die niet conform de islamitische wetgeving zijn."

Het is goed om bij deze religieuze oorsprong van Tadiabon stil te staan (voor ik het genoemde artikel las, wist ik nog niets van de oorsprong van Tadiabon). Aan de andere kant, wanneer ik dan zo groepen kinderen langs de deuren zie gaan, uit volle borst de bekende Tadiabon-liedjes zingend, dan raak ik toch ontroerd door al die blije gezichtjes en vraag ik me af wat er zo erg is aan zulk onschuldig vermaak.

Hier twee voorbeelden van Tadiabon-liedjes (met vertaling) *


1. TAAJABOONJI NEEX NA

Taajaboonji neex na Taajaboon vieren is helemaal te gek

Lu ka taxa neex? En waarom is dat zo heerlijk dan?

Góór robe, jigéén sabador [Nou,] jongens [dragen] jurken en meisjes kaftans


2. TAAJABOON WËLÉ
(van de groep kinderen zingt de ene helft de tekst en de andere helft antwoordt telkens na elke korte zin met "wëlé")

Taajaboon (wëlé) [taajaboon - algemeen]
Taajaboon (wëlé)

Sama Taaj bi (wëlé)
Oh, mijn Taaj (wëlé)

Abdou Jambaar (wëlé) [introductie van 'verhaal' over Abdou Jambaar]
Abdou Jambaar (wëlé)

Ñaari malaaka la (wëlé)
Is twee engelen (wëlé)

Ci kaaw leye jogge (wëlé)
Hij is van boven gekomen (wëlé)

Daanu ci sapruum (wëlé)
En op de grond gevallen (wëlé)

Moo, yaay ji (wëlé) [taajaboon - algemeen]
Hé, mevrouw (wëlé)

Ndeggëm dangey nelaaw (wëlé)
Als je slaapt (wëlé)

Yëwul book (wëlé)
Wordt dan wakker (wëlé)

Sarax ndongo njaay (wëlé)
En geef ons wat lekkers (wëlé)

Tay du bësu nelaaw (wëlé)
Het is nu niet de tijd om te slapen (wëlé)

"Ma ne, yaay ji (wëlé) [Abdou Jambaar die spreekt]
Luister naar me, mevrouw (wëlé)

Mba julli nga am?" (wëlé)
Houdt u zich aan uw vijf dagelijkse gebeden?" (wëlé)

Mou ne: waaw waaw (wëlé) [verhalend]
Ze zegt: zeker weten (wëlé)

"Yaggat leen ko yaggat!" (wëlé) [Abdou Jambaar]
Neem haar mee! (wëlé)

"Fu ñu ko yaggat jëmë?" (wëlé) [een groep engelen]
Waar nemen we haar naar toe? (wëlé)

"Sa Àjjana sa!" (wëlé) [Abdou Jambaar]
Naar het Paradijs! (wëlé)

Mu ne tëxët reh (wëlé) [verhalend]
Ze breekt in lachen uit (wëlé)

"Ma ne, baay bi (wëlé) [Abdou Jambaar]
Luister naar me, mijnheer (wëlé)

Mba julli nga am?" (wëlé)
Houdt u zich aan uw vijf dagelijkse gebeden? (wëlé)

Mu ne: deedet (wëlé) [verhalend]
Hij zegt: nee (wëlé)

"Yaggat leen ko yaggat!" (wëlé) [Abdou Jambaar]
Neem hem mee! (wëlé)

"Fu ñu ko yaggat jëmë?" (wëlé) [een groep engelen]
Waar nemen we hem naar toe? (wëlé)

"Sa Saffara sa!" (wëlé) [Abdou Jambaar]
Naar de hel! (wëlé)

Mu ne tëxët jooy (wëlé) [verhalend]
Hij breekt in huilen uit (wëlé)


Wanneer de kinderen hun snoep, rijst of ander lekkers in ontvangst hebben genomen, zingen ze:

Bi lépp sarax duununa
(Dank u voor) al deze overvloedige gaven

____________________

Met dank aan Ndoya voor de teksten (uit publiek domein) en de vertaling ervan. Ik heb gepoogd de liedjes in de officiële spelling van het Wolof te schrijven, daarbij heb ik geraadpleegd "Ay Baati Wolof, A Wolof Dictionary – Revised Edition 1997" door Pamela Munro en Dieynaba Gaye in de serie "UCLA Occasional Papers in Linguistics, Number 19", een uitgave van het "Department of Linguistics, University of California, Los Angeles, 1997". Zie ook mijn weblogbijdragen: Sama Tamxarit (07, 08, 09 Janvier 2009) d.d. 9 januari 2009, De maan liegt niet d.d. 14 februari 2005 en Het nieuwjaarsfeest, maar dan anders d.d. 1 januari 2005.

* Uitspraaktips: ë – als de ‘e’ in ‘echt’ / j – als de ‘j’ in ‘Joe’ / x als ‘g’ in ‘goed’

Status Quo †

Nieuwe Rotterdamsche Courant, 2 november 1912 (p 6)

UPDATE 27 april 2014 (knipsel link aangepast)

Pudding in het paradijs

Het nieuws van den dag : kleine courant, 19 jan 1903 (p 10)

UPDATE 27 april 2014 (knipsel link aangepast)

Leplazerus

Vanaf vandaag slik ik ook een medicijn om het cholesterol gehalte in mijn bloed te beteugelen (alsof de medicijnen tegen diabetes niet genoeg waren). Je schrikt je het leplazerus bij het lezen van de bijsluiter, met name de bijwerkingen (één daarvan is nota bene diabetes, serieus!).

Een te hoog cholesterolgehalte kan er op termijn voor zorgen dat aders dichtslibben. Mede door het gebruik van het medicijn kan ik voorkomen dat in de toekomst dotteren nodig is; daar moet ik afgelopen middag aan denken wanneer ik een kijkje neem in mijn kelder waar een medewerker van een ontstoppingsbedrijf bezig is de afvoer te 'dotteren' (zie foto). Het wordt een gore bende, de medewerker is geen zachte heelmeester - en da's maar goed ook. Incha Allah zijn zulke ingrepen bij mij in de toekomst niet nodig. Ik bid daarom: [2:286]

(In de Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle)
Allah belast geen ziel boven haar vermogen, vóór haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient. (Bid daarom:) "Onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan Heer, en belast ons niet zoals Gij degenen die voor ons waren hebt belast Onze Heer, belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen) en wis onze fouten uit en schenk ons vergiffenis en wees ons barmhartig. Gij zijt onze Meester, help ons daarom tegen het ongelovige volk."
(Allah's woord is waarheid)

Beginpagina's 2003 en 2013: wat 'n verschil!

Nog een paar weken incha Allah en mijn weblog "Islam in mijn dagelijks leven" bestaat tien jaar. Het uiterlijk van mijn weblog heeft sinds 2 december 2003 veel veranderingen ondergaan, kijk maar naar de screenshots hieronder. De eerste afbeelding is van 8 december 2003: ik wist destijds nog niet wat ik met mijn weblog aan moest, pas in de loop van 2004 kreeg het zijn naam "Islam in mijn dagelijks leven". Wat een verschil met de tweede afbeelding (screenshot van 23 juli 2013)!

kijk op deze webpagina voor een overzicht van vijftien screenshots van mijn beginpagina, van 2003 tot en met 2013

 

Moskee Barbaros, Zutphen (maquette)

In de hal van het gemeentehuis van Zutphen staat een mash'Allah mooie maquette van een deel van Zutphen.

Op de foto van deze maquette kun je linksonder in beeld moskee Barbaros zien (een voormalig schoolgebouw), nèt buiten de stadsmuur.

Zie je die drie huizenrijen naast elkaar? Het algemene gebouw van de moskee bevindt zich net boven de rechterhuizenrij, de gebedsruimte (vroeger een gymzaal?) raakt met een hoek net de middelste huizenrij.

klik hier voor een extra grote versie van deze foto

Sarajevo, interreligieus gebed (1-2 okt 1993)

Zojuist heb ik in het krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek gezocht met de zoekterm 'gebed'. Vond ik me daar een mash'Allah mooie foto! Het onderschrift luidt als volgt:

"Gisteren is in een moskee in Sarajevo een 'interreligieus gebed' begonnen voor vrede in Bosnië. De plechtigheid duurt tot vandaag voort. Op het moment dat een aantal moslims geknield lagen, kwam gisteren een rooms-katholieke priester de moskee binnen. Foto EPA." Nederlands Dagblad, 2 oktober 1993 (p 2)

UPDATE 27 april 2014 (krant link aangepast)

De innerlijke mens

Vanuit Senegal weer een grote voorraad kinkéliba gekregen: Senegalese theebladeren. Een handjevol in kokend water, paar minuten doorkoken en naar smaak suiker of zoetstof toevoegen. Jammie! Mijn stash  Senegalese thee ging vergezeld van nog meer zaken die de innerlijke mens kunnen versterken: een literfles Vimto en een A4tje met daarop instructies hoe het tasbieh  gebed te verrichten.

Járen geleden heb ik het tasbieh  gebed eens verricht, ik geloof dat ik een uur en een kwartier bezig was.Tòpsport, jònge! Destijds had ik de informatie uit het standaardwerk "Kom tot het gebed" van imam Abdulwahid van Bommel (zie afbeelding onderaan). In maart 2012 heb ik de bijbehorende cassette online gezet: archive.org/details/KomTotHetGebed. Luister via onderstaande player of via deze link naar de tasbieh  zoals uitgesproken door imam Abdulwahid van Bommel.

Het "Tasbieh"-gebed (blz. 68 uit "Kom tot het gebed" van Abdulwahid van Bommel)

Jackie Kennedy als gids in Pakistan (1962)

archive.org/details/gov.archives.arc.1553867
stream + download

Onderaan deze bijdrage kun je kijken naar een korte Amerikaanse film uit 1962 (van de USIS, United States Information Service): "Invitation to Pakistan". Voor jouw gemak heb ik de voice-overs (en de speech van Jackie Kennedy) getranscribeerd. Een boeiend tijdsbeeld, indeed!

NB: Ik heb niet alles goed kunnen verstaan. Mocht je op- of aanmerkingen hebben voor wat betreft de transcriptie, stuur me dan een bericht via Twitter: @AbdulwadudLouws

00'24"
[athan, islamic call to prayer]

00'53"
The Unity of God. The Oneness of the Universe. The Brotherhood of Men. The age-old articles of faith of the people of Islam have begun to acquire a new meaning today in the life of the young nation of Pakistan: a national homeland for the muslim people. Inheritors of a tradition and a culture whose roots go deep into the ancient past: Pakistani's look to their faith to guide their nation's future. Our people seek: equality, solidity and freedom - with the words of Pakistan's poet/philosopher Dr. Muhammad Iqbal, who lies buried at the great Badshahi Mosque in the ancient city of Lahore.

01'45"
Three centuries have gone by since Aurangzeb, last of the great Mughal emperors, entered Lahore on the back of an elephant. The twentieth century has brought new techniques to Pakistan. It has brought new friends; field marshall Muhammad Ayoub Khan, president of Pakistan, Malik Amir Muhammad Khan, governor of West-Pakistan and United States ambassador Walter P. McConaughy greet Mrs. John F. Kennedy, wife of the 35th president of the United States. Pakistan has played host to kings and to queens. To prime-ministers and to presidents. For the first time in its history Pakistan offers its proverbial hospitality to the wife of the president.
And at the United States embassy embassador McConaughy welcomes his visitor from ninethousand miles away.

03'11"
United in many fields, Pakistan and the United States, a variety of cultures and traditions, come together in friendship and in common cause. The tradition of independence is close to the hearts of freedom-loving people everywhere. Mrs. Kennedy and his [sic] sister Lee Radziwill join in the celebration of Pakistan Day. Mrs. Kennedy honors the memory of the founder of the Pakistan homeland. Two nations striving for independence and freedom, said Quaid-i-Azam Muhammad Ali Jinnah, the United States democracy has acted as a beacon light and an inspiration.

03'58"
Sevenhundred-and-fifty miles southwest of Lahore, on the shores of the Arabian sea, lies the port-city of Karachi. From the busy city streets rises a realistic monument to the Quaid-i-Azam's belief in his country's strength. The modern state bank of Pakistan, symbol of economic freedom and of faith in a nation's future.
The future of any nation, young or old, lies with the children.The children's wing of the Jinnah Central Hospital, largest in Pakistan, receives the cooperation and support of many nations. The mother of two young children, Mrs. Kennedy knows what it means to bring a smile to the face of a sick child. Among the gifts and the equipment she has brought from the United States to Jinnah Hospital, not the least is Mrs. Kennedy's own delight in making a new young friend.

05'07"
Never far from Pakistan's hope for the future are her memories of the past. Through the ancient streets of Peshawar, gateway to Pakistan's North-West Frontier, Mrs. Kennedy follows the route history followed. Qissa Khawani, the bazaar of the storytellers, was centuries a meeting-place of soldier and tribesman, of merchant and scholar, on their way down the long stretch of perilous road from the mountain regions of the Khyber Pass. Descendants of the tribesmen of old still guard the bleak approaches[?] to the Pass. The [tribal Malik] still welcome friends in the traditional way with the traditional gifts.

06'13"
The Khyber Rifles, historical defenders of the fertile valley of the Indus, of the land below the mountains.
Year after year, century after century, friend and invader traveled this road. Armies and caravans, bound for the riches of the great subcontinent of Asia. Horiace  the Great, Alexander of Macedonia, Gengis Khan, Tumura[?] Samarkand, swept down across these mountains.
Sundown at the governor's house in Peshawar. The drums of the Khyber tribesmen no longer sound for battle but provide for the American visitor an ancient ritual: the Khattak's dance.

08'39"
The pump and ceremony of another day now mark the opening of a modern ritual. Celebrating a young tradition in the ancient city of Lahore. The 9th Annual Pakistani National Horse and Cattle Show.
President Ayyoub's gift for Mrs. Kennedy [a horse, see still ] Sada, descendant of an Ascot winner, traces his ancestry back to the famed stables of the Aga Khan. A gift from the president and the people. A symbol of the warmth of the welcome the visitor from America received wherever she went: from Lahore to Rawalpindi, from Peshawar to Karachi.

11'19"
From the distant plains of Texas and the subways of New York are brought to Bashir the camel driver the good wishes of many Americans and the greetings of Mrs. Kennedy and his [sic] sister. Bashir has his own contribution to make to Mrs Kennedy's visit to Pakistan [i.e. a camel drive, see still ].

13'16"
In the search for identity, for purpose and for a place in the twentieth century, Pakistan has not forgotten man's need to green[?]. Over threehundred years ago the Shalimar Gardens brought repose to a Mughal emperor. Today the Gardens offer repose and delight to anyone who seeks it.

13'50"
[speech by Jackie Kennedy]
"I must say I'm profoundly impressed by the reverence which you in Pakistan have for your art and for your culture and for the use which you make of it now. My own country, we too have our pride and our traditions. So I think, as I stand in these Gardens which were built long before my country was born, that that's one more thing that binds us together and which always will."

14'25"
[voice-over by Jackie Kennedy]
I was sad to have to say goodbye so soon to president Ayyoub, to the governor of West-Pakistan and to the people of this vital and beautiful country. I had always heard of Pakistan's proverbial hospitality and it was even more than I had expected. I hope that with my husband I will be able to return again soon for a visit with the people of West-Pakistan and East-Pakistan too.

15'02"
[CREDITS]
directed by Leo Seltzer
written by Doris Ransohoff
narrated by Raymond Massey
a Hearst Metrotone Production

Komend weekend: wintertijd!

Ja, dat wordt weer wennen! Komend weekend incha Allah, in de nacht van zaterdag 26 op zondag 27 oktober, gaat de wintertijd in (dan wordt de klok één uur teruggezet). LET OP! Op die zondag zijn de gebedstijden dus een uur vroeger vergeleken met de dag ervoor! meer info

De mens probeert de tijd naar zijn hand te zetten, maar uiteindelijk is het alleen Allah, Heilig en Verheven, die Tijd heeft geschapen.

Hij is het, Die de zon tot een stralend licht maakte en de maan tot een helder licht en er stadia voor verordende, zodat gij het getal der jaren en het berekenen (van de tijd) mocht kennen. Allah heeft dit niet dan in waarheid geschapen. Hij zet de tekenen uiteen voor een volk, dat wil weten. (soera 10, aya 5)

...ergens in Frankrijk

Rotterdamsch Nieuwsblad, 15 maart 1940 (p 16)

Je le sais,  bovenstaande foto van een moskee is gemaakt in het land wat nu Mali heet (destijds Frans-Soedan). Toch apart zo'n onderschrift: "DE MOSKEE in een legerkamp van Mohammedaansche soldaten ergens in Frankrijk".

UPDATE 27 april 2014 (knipsel link aangepast)

Hoera

Zoals je weet ben ik nu weer van medicatie afhankelijk. De afgelopen tijd heb ik rondgelopen met verschijnselen die horen bij een zgn. hyper, een te hoog bloedsuikergehalte:

www.dokterdokter.nl/aandoening/1563/diabetes-mellitus-type-2

De stukjes vallen op hun plek bij het lezen van de informatie op bovengenoemde webpagina. Zelfs de kortademigheid en hartkloppingen horen bij het plaatje. Nou, lekker dan. Hyperdepiep. Incha Allah zal mijn suiker te beteugelen zijn met alleen tabletten (metformine) want spuiten daar heb ik geen zin in. Dinsdag a.s. heb ik een afspraak met een praktijkondersteuner van mijn huisarts: er is een heel consult voor uitgetrokken om mij haarfijn uit te leggen wat er op mij af zal komen.

Mary

Gisterenavond was 'Eid Mubarak' (gezegend feest) even trending topic world wide  op Twitter. Dit natuurlijk vanwege het offerfeest. Tussen alle beste wensen zat een bericht die er wat mij betreft uitsprong. Een sublieme combinatie van een westers kinderliedje en een woordgrap met een Arabische letter. Jammer dat het bericht inmiddels is verwijderd. Niet getreurd! Mijn Twitter for Android heeft het bewaard:

twitter.com/iHateFeds/status/390190681777770496

Eid Mubarak!

Mekka Livestream, Hajj 2013 (YouTube)

www.youtube.com/watch?v=akLGY4Yeig8
www.youtube.com/user/MakkahLive

De Hajj als avontuur (19e eeuw)

In het Algemeen Handelsblad van 8 februari 1895 (avond-editie) staat op pagina 5 onder het kopje "Allerlei" o.a. een verslag van een bedevaart naar Mekka zoals verricht door de Fransman Courtellemont. "De heer Courtellemont is de derde Franschman wien het gelukt [is Mekka te bereiken], maar hij is slechts de tweede, die het navertelt: een zijner voorgangers heeft het leven erbij ingeschoten." Lees hoe het hem lukte:

UPDATE 27 april 2014 (krant link aangepast)

Op je gezondheid. Proost!

Nieuwsblad van het Noorden, 25 november 1937 (p 12)

UPDATE 27 april 2014 (knipsel link aangepast)

Zikr onder invloed

Fijn. Tien dagen moet ik een penicilline kuur doen. Vier keer per dag (veel!) 1 capsule, 1 uur vóór een maaltijd of 2 uur erna. Hoe ik dat oplos met die vierde pil daar ben ik nog niet uit. Bij het lezen van de bijsluiter word het me zwaar te moede. Al die mogelijke bijwerkingen, het kan een mens er zó van weerhouden een medicijn in te nemen. Maar goed, waar wou ik het over hebben:

ZIKR
Later dan normaal beneden en al helemaal wakker doe ik vanochtend twee gebeden (inhalen nachtgebed en ochtendgebed). Om gezondheidsredenen doe ik het gebed (de salaat) nu tijdelijk zittend op de bureaustoel van mijn PC tafel, dè plek waar ik aan mijn weblog werk. Na de rituele wassing ga ik zitten en draai de stoel richting de qiblah (gebedsrichting) door mijn voeten te verzetten. Geen vergissingen tijdens het gebed deze keer [zoals hier] maar het is wèl compleet maf dat ik tijdens de zikr  (het gedenken van Allah: soebhanallah 33x, alhamdulillah 33x, allahu akbar 33x - en dat direct nà de salaat) niet zoals gebruikelijk mijn hand gebruik om de tel bij te houden (dat ziet eruit als het 'tellen' van mijn vingerkootjes) maar om de 1 of andere vage reden mijn wijsvinger begin te draaien, zoals ik doe bij het in stilte uitspreken van de tashshahoed (de shahada, geloofsgetuigenis) tijdens de salaat, wanneer ik op mijn knieën hoor te zitten.
Er-niet-helemaal-bij-zijn: zou dat ook één van de bijwerkingen van penicilline zijn?

SMEEKGEBED
Het is soebhanallah al héél lang geleden dat ik de salaat met enige spirituele voldoening verrichtte. Ik weet het, momenten van geestelijk inzicht zijn schaars. Het geloof is vaak genoeg keihard werken. Maar alstUblieft Allah, geef mij weer eens een 'openbaring', een moment van inzicht, waar ik weer ik lang op kan teren en wat mij tot steun kan zijn tijdens mijn dagelijkse bezigheden. Amien.