Abdulwadûd is blij met mensen die grenzen van het geloof bewaken (mijn vierde column voor Religie.blog.nl)

Mash’Allah! De plaatsing van mijn vierde column, vanochtend om 09.39 uur, op Religie.blog.nl is een feit.
Alhamdulillahi Rabbil ‘Aalamien…

religie.blog.nl/columns/2007/05
/14/abdulwad-d-is-blij-met-mensen-die-grenzen-van-het-geloof-bewaken

Weet je wat ik nu zo prachtig vind van ons land? Dat mensen vol overtuiging, vanuit die overtuiging éénmaal per week hun website onbereikbaar maken.

Zoals inmiddels duidelijk moge zijn, ben ik geen christen (wat heet :-)) maar het feit dat de medewerkers van een krant als het Reformatorisch Dagblad de vrijheid nemen om des zondags hun internetdeuren te sluiten, heeft mijn respect. Als je op wat zij beschouwen als de Dag des Heren hun website probeert te bereiken, word je doorgelinkt naar deze webpagina met daarop een bericht van de hoofdredactie van deze krant, waarin wordt uitgelegd waarom de site die dag "niet wordt geactualiseerd". Daar werken mensen die de grenzen van hun geloof bewaken, zoals moslims ook (zouden moeten) doen.

Dit is Voor jou jouw religie, voor mij de mijne in optima forma, zonder 'de anderen' nu direct als ongelovigen te bestempelen. En reken maar van yes dat we, over die grenzen heen en zonder visumplicht, bij elkaar over de vloer kunnen komen en dan, ondanks de overeenkomsten die er zeker zijn, géén zaken in het eigen geloof stoppen die daar niet thuis horen, zaken die daar haaks op staan bijvoorbeeld. Zo leren we elkaar pas ècht kennen, en daar heeft de Almachtige ons toch voor gemaakt.

Oké, één minpuntje dan. Jammer dat zo op zondag de vrije nieuwsgaring in het geding komt. Maar hé! Voor vrijheid moet je offers brengen, toch?

________________________________

Lees in dit verband ook mijn stukje De grenzen van het geloof,
gepubliceerd op mijn weblog d.d. vrijdag 11 mei jl.

Doa & Zikr

(Schoon)moederdag

Het is al weer eventjes geleden dat mijn schoonmoeder, Yaay Booy, is overleden (zie de logcategorie In Memoriam). Pas nu heb ik mij er toe kunnen zetten om voor de eerste keer, sinds haar overlijden, weer de beelden te bekijken die jaren geleden (2002) zijn gemaakt van Yaay Booy en mij, terwijl ik een ontbijt nuttig dat door haar is bereid. Yaay Booy, ik mis je!

(op de foto van L naar R: Yaay Booy, Ahmed en ik)

Slecht de taalbarrière!

"Slecht de taalbarrière!"
Zo’n oproep bereikt de doelgroep moeilijk, wanneer deze het niet kan lezen.
Toch doe ik een poging…

Laatst ben ik mij wezenloos geschrokken toen een aan astma lijdende Marokkaanse vrouw op leeftijd het volgende zei over haar Seretide discus (zie foto rechts). "Er niets in zit. Alleen voor leren goed ademen." Ja en amien zeggen wanneer je huisarts een verhaal houdt over wat hij zojuist heeft voorgeschreven terwijl je er niets van begrijpt? Dat kan je je leven kosten, zeg ik je!

Léér die Nederlandse taal, kan het niet bij een taal- of inburgeringscursus, vraag dan iemand in je directe omgeving of die iets voor je kan betekenen. Zorg goed voor je lijf. "En wanneer ik ziek ben, is het Hij Die me geneest" 26:80. Uiteraard. Maar draag wel zèlf je steentje bij, laat niet alles aan Hem over. Yàlla Yàlla Bay Sa Tool. Allah helpt alleen hen die zichzelf helpen.

Fataaya

De grenzen van het geloof

In deze tijd waarin

• islam-apologeten wel heel erg ver gaan om de buitenwacht te plezieren (woorden als "Dus je mag me ook christen noemen", geschreven door een moslim in de reactieruimte onderaan mijn eerste column voor Religie.blog.nl is wel het tòppunt) en
• islam-fanatici juist het tegenovergestelde doen (gisteren haalde een ‘goed’ voorbeeld weer de pers)

 is het goed om stil te staan bij de grenzen van het geloof, die zij juist overschrijden.

Oké, wat die grenzen zijn, daar bestaat wel eens een verschil van mening over. Maar er zijn altijd wel zaken waar iedereen het over eens is, waarbij het knip en klaar gaat om bidah (een toevoeging aan het geloof) of shirk (afgoderij, deelgenoten aan Allah toekennen). Zeer actueel deze dagen! Daarom is het goed om als moslims de gevaren te onderkennen en onze bronnen te raadplegen, de ahadith (overleveringen) in het geval van dit artikel. Niet om je te verschansen in je geloof en je van daaruit te weren tegen de "boze buitenwereld". Nee, lezing van onderstaande hadith doet je incha Allah beseffen dat je met Hem te maken krijgt, wanneer je islamperken te buiten gaat.

HADITH NO. 5 uit An-Nawawî’s fameuze verzameling van veertig hadith (mash’Allah, mijn exemplaar van het boekje ligt helemaal uit elkaar, zo vaak heb ik het al gelezen en geraadpleegd – zie foto hierboven):


عَن اُمِّ المُ مِنِينَ اُمِّ عَبْدِ اللهِ عَاءِشَةَ رَصِيَ اللهُ عَنهَا قَالَتْ
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ
< مَنْ اَحْدَثَ فِي اَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ >
رَوَاهُ البُخَارِيُّ وَ مُسْلِمٌ وَ فِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ
< مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ اَمْرُنا فَهُوَ رَدٌّ >

Luister naar hadith no. 5: islamicity.com/audio/ra190/h5.ram (RealPlayer)

Nu volgt de uitspraak van deze hadith zoals in het Nederlands, maar…

• ‘th’ zoals in het Engels,
• ‘z‘ idem maar zachter en
• ‘s‘ als een s maar ‘zwaarder’

‘An oemm-il-moe-minien(a), Oemmi ‘Abdillâh(i) ‘Aa-isjata radiyallâhoe ‘anhaa, qaalat:
"Qaala rasoeloellâh sallallâhoe ‘alaïhi wa sallam(a):
"Man ahdatha fie amrinaa haza, maa laïsa minh(oe), fa hoewa radd(oen)""
Rawaahoe-l-Boegaarieyyoe wa Moeslim(oen), wa fie riwaayatil-li Moeslim(in):
"Man ‘amila ‘ammalan, laïsa ‘alaïhi amroenaa, fa hoewa radd(oen)"

Dit is de vertaling (met voetnoten) zoals gepubliceerd in
de Nederlandse editie van An-Nawawî’s Veertig Hadith (uitgeverij Oase):

De moeder der gelovigen Oemm ‘Abdallah ‘Â′isja¹ (Allâh’s welbehagen zij met haar) heeft gezegd: "De boodschapper van Allâh (Allâh’s zegen en vrede zij met hem) heeft gezegd:
"Wie aan deze zaak van ons (de Islâm) iets toevoegt, wat er niet bij hoort, zal daar zelf de gevolgen van ondervinden²"."
Overgeleverd door Bochâri en Moslim. Bij één versie van Moslim staat:
"Wie iets doet wat niet in overeenstemming is met onze zaak, zal daar zelf de gevolgen van ondervinden."

¹Zij was één van de meest geliefde vrouwen van de profeet en heeft vele overleveringen op haar naam staan. Zij werd in haar tijd als een autoriteit beschouwd voor wat betreft de kennis van de Islâm. De titel ‘moeder der gelovigen’ wordt voor alle vrouwen van de profeet gebruikt.
²Dat wil zeggen: die daad zal niet geaccepteerd worden door Allâh en overeenkomstig beoordeeld worden.

De moslimwitz (XV) Abou Diallo, de stadsgek

Hij heeft nauwelijks spraakvermogen maar laat vaak van zich horen. Abou Diallo. Gezien zijn geestelijke vermogens is hij niet verplicht zich te houden aan de vijf dagelijkse gebeden (salaat). Toch houdt hij zich aan deze tweede pilaar van islam en bezoekt regelmatig de jàkka, de buurtmoskee. Zelfs vrijdag gaat hij, gekleed in zijn mooiste boubou en geurend naar cuuraay, naar de jumaa, de grote moskee waar de vrijmiddagpreek wordt gehouden. Maar er zit hem iets niet lekker.

Ondanks Abou’s gebeden en lofprijzingen geeft Allah hem geen geld. Abou blijft arm. Nee, neem dan die Europeanen, bij het wakker worden, zeggen ze Hem geen dank maar vloeken dat het een lieve lust is - en tòch krijgen ze wat ze willen – aldus is de overtuiging van Abou.

Op een dag vind hij het genoeg. Hij ‘schrijft’ op zijn manier een brief aan Allah om zijn beklag te doen. Het is vrijdag en hij neemt de brief mee naar de jumaa. Abou weet dat wanneer overledenen worden begraven, zij in Allah’s ‘handen’ zijn. Graven worden altijd na de vrijdagmiddagpreek bezocht. Na de dienst volgt Abou de gelovigen naar de begraafplaats, maar draagt daar geen soera’s op aan de zielen van hen die daar rusten. Nee, hij pakt een lepel, graaft een gat en bestelt zijn brief ter aarde. Per express post naar Allah!

Stomverbaasd aanschouwen de gelovigen het tafereel en barsten in lachen uit wanneer Abou hen vraagt om voor de brief te bidden. Toch hebben de omstanders medelijden met hem en reciteren daarom enkele malen soera Al-Ikhlaas. Abou is gerustgesteld, de brief ter aarde besteld. Incha Allah krijgt Abou waar hij om vraagt.

Snoepjes

De periode tussen mijn huwelijk met Ndoya en haar overkomst naar Nederland (met Yande en Ahmed) heeft ruim anderhalf jaar geduurd. Na mijn huwelijk (8 mei 1997) ben ik nog twee keer op bezoek geweest, de ene keer vlak voor en na de geboorte van Ahmed (januari 1998), de andere keer in mei 1998. Yande vindt mij in die tijd eng (het ‘witte piet’ effect zeg maar :-) maar daar komt langzamerhand verandering in. Zeker wanneer ik haar regelmatig een zak snoep stuur. Bij ontvangst mag niemand aan het pakje komen. Ze neemt het mee naar Mame Birama (opa Birama), neemt daar wat snoepjes uit het zakje en geeft de rest aan hem (in bewaring).

Acht mei beweging

In het dagelijks leven zijn er anekdotes die met enige regelmaat terugkomen. Zo ook op dit weblog: de anekdote Acht mei beweging bijvoorbeeld. Ter gelegenheid van de tiende verjaardag van het huwelijk van Ndoya en mij (vandaag, mash’Allah) gaat de volgende anekdote opnieuw in herhaling op mijn weblog.

Tien jaar geleden was het op acht mei islamitisch nieuwjaar en tevens de dag waarop ik met Ndoya trouwde.

RUFISQUE SENEGAL TIEN JAAR GELEDEN ‘S OCHTENDS VROEG
Ik word wakker in het huis van Matar Niang, een oom van Ndoya. De oproep tot het ochtendgebed klinkt reeds van diverse kanten. Zoals in de voorafgaande ochtenden, sinds mijn aankomst in Senegal, bezoek ik met oom Matar de moskee aan de Rue Ousmane Socé Diop in de wijk Thiokho voor het ochtendgebed. De Wazifa, die wordt voorgedragen na het gebed, raakt me dieper dan normaal: mash’Allah, wat een mooie manier om Allah te gedenken tot de opkomst van de zon (via onderstaande player kun je luisteren naar de Wazifa, een verzameling zikr, tasbieh en salawat voorafgegaan door soera Al-Fatihah).

UPDATE D.D. 20 JANUARI 2013:
via deze webpagina kun je naar de Wazifa luisteren > archive.org/details/Wazifa

HUWELIJK ZONDER BRUID EN BRUIDEGOM
De huwelijksvoltrekking vindt later op de dag, na het namiddaggebed, plaats in dezelfde moskee. Ik ben verbaasd wanneer de aanwezigheid van Ndoya en mij niet vereist is. Sterker nog: bij zo’n gelegenheid zijn de bruid en bruidegom nooit aanwezig. Hier in Senegal zijn het mannelijke vertegenwoordigers van de familie en hun ‘gevolg’ die tijdens een ceremonie de bruid en bruidegom in de echt verbinden. Pas na hun terugkomst weten Ndoya en ik dat wij zijn getrouwd.
Mijn schoonvader Maguette Birama Sarr ziet dan mijn gouden trouwring en vraagt me wat ik daar mee moet. (Ik weet dan nog niet dat veel moslimmannen geen goud dragen, omdat de profeet Mohammed, vrede zij met hem, dat ook niet deed). Ik leg hem uit dat ik op die manier in Nederland kan laten zien dat ik getrouwd ben. Mame Birama knikt begrijpend en gaat akkoord.

MEDELIJDEN MET DE KERSVERSE BRUID
Reeds een uur na terugkomst van de mannen uit de moskee pak ik mijn bagage uit het huis van Matar Niang. De spullen zijn loodzwaar en met moeite kom ik in beweging. Bepakt en bezakt maak ik een korte wandeling van Niangenne naar Sarrenne om mij bij mijn vrouw Ndoya Sarr te voegen. Gegniffel, gelach en rake opmerkingen zijn mijn deel. Velen spreken hun medelijden uit met de kersverse bruid. Ik begrijp de opwinding niet en loop gewoon door naar de binnenplaats van Sarrenne waar het inmiddels stampvol is vanwege het huwelijksfeest. Ik probeer mij met mijn bagage een weg te banen tussen de gasten.

Maguette Birama Sarr ligt in een deuk, evenals vele anderen. Blijkt later dat het gebruikelijker is voor een bruidegom om pas vlak voor de huwelijksnacht, wanneer het feest lang en breed voorbij is, zijn bagage mee te nemen :-)

Centraal Comité voor Ex-Moslims?!

Het is zondag en de nieuwsbrief van Allochtonen.web-log.nl valt op mijn virtuele deurmat. Geen humor deze keer, maar wat oud nieuws over een Centraal Comitxc3xa9 voor Ex-Moslims (CCEM) in oprichting. Nou, ze doen hun best maar. "Voor hen hun levenswijze, voor mij de mijne," is mijn motto als moslim. Dat betekent ook dat moslims de grenzen van hun geloof moeten bewaken en niet zaken bij islam gaan betrekken die er niets mee te maken hebben, enkel en alleen om islam een ‘goede pers’ te geven.

Ik vrees met grote vreze dat deze club zich net zoals de Zentralrat der Ex-Muslime zich niet alleen zal inzetten voor de levenswijze van ex-moslims maar ook de aanval zal openen op de levenswijze van ‘de moslims’ in het algemeen, ongeacht de manier waarop zij invulling geven aan hun geloof. Dat de CCEM als adviseur Afshin Ellian heeft, ‘s Neerlands meest rabiate islamhater, voorspelt niet veel goeds… Ik smeek Allah soebhana wa ta’ala dat mijn vrees niet bewaarheid wordt.

Toch nog wat humor tot slot? Nou, in ieder geval iets dat mij deed glimlachen. Het genoemde artikel van Allochtonen.web-log.nl gaat vergezeld van een calligrafie van de shahada (zie afbeelding rechts), de geloofsgetuigenis die iemand uitspreekt wanneer hij moslim wordt. Niet echt toepasselijk of is het juist een manier om commentaar te leveren?

allochtonen.web-log.nl/allochtonen/2007/05/centraal_comit_.html

Salaatoul Fatih (II) – l’opuscule Wird Tidiane corrigé

Lees eerst mijn log Salaatoul Fatih (I) van 3 mei jl.

Op basis van enig onderzoek en analyse van de tekst van de Salaatoul Fatih zoals gepubliceerd in het boekje Introduction au Wird Tidiane, en na vergelijking met de Arabische tekst van een andere versie van de Salaatoul Fatih en de audio van de Salaatoul Fatih zoals uitgesproken door serigne Abdoul Aziz Sy ‘Dabaakh’, kom ik nu tot een ten opzichte van het boekje Introduction au Wird Tidiane incha Allah gecorrigeerde versie van de tekst van de Salaatoul Fatih. Dit is de versie zoals die wordt uitgesproken door leden van de tijani moslimbroederschap in Senegal. Bismillah,


اللهُمَّ صَلِّ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ الفَاتِحِ لِمَا اُغلِقَ
وَ الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ نَاسِرِ الحَقِّ بِالْحَقِّ
وَ الْهادِ اِلى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ
وَ عَلى اَلِهِ حَقَّ قَدْرِهِ وَ مِقْدَارِهِ الْعَظيمِ
Luister: www.youtube.com/watch?v=bMVdD7Fq8g4



UITSPRAAK
Allâhoumma salli ‘alaa sayyidinaa mouhammadin-il-faatihi limaa oughliqa wa-l-khaatimi limaa sabaqa naasiri-l-haqqi bi-l-haqq(i)
Wa-l-haadi ilaa siraatika-l-moustaqiimi wa ‘alaa âlihî haqqa qadrihi wa miqdaarihi-l-‘aziim(i)

kh = als g in het Nederlands ▪ ou = oe ▪ ii = als langaangehouden ie

BETEKENIS
(gebaseerd op de Franse vertaling uit Wird Tidiane)
Oh Allah, zegen onze meester Mohammed – die heeft geopend dat wat gesloten was, die heeft afgesloten dat wat voor hem was, de verdediger van de Waarheid door de Waarheid, de gids naar het rechte pad – alsook zijn familie, omwille van zijn hoge positie en grootsheid

NB : Met de vertaling vanaf "alsook zijn familie…" ben ik niet helemaal tevreden, heb je nog suggesties, stuur me een email een tweet. De uitspraak van het grijsgedrukte ‘âlihî’ behoeft ook enige uitleg: in Introduction au Wird Tidiane worden de korte ‘a’ en de korte ‘i’ beiden verlengd door een verticaal streepje, spreek het dus niet uit als ‘alihi’ maar als ‘aalihii‘. Helaas kan ik dit verticaal streepje niet middels het door mij gebruikte online Arabische toetsenbord van Lexilogos gebruiken. Ook bij de â van "Allâhoumma" ontbreekt dit streepje.

Een blije vlag (maar wel op z’n kant :-)

Men verwacht niets anders in Zutphen:

Wanneer in de Spittaalstraat de driekleuren wapperen, is er altijd één vreemde eend in de bijt: de vlag van Malle Pietje (zie foto hieronder).

Deze hangt altijd op z’n kant. Alsof het de Franse driekleur is, maar dan wel andersom: Rouge Blanc Bleu, in dit geval.

lees ook mijn log Een droevige vlag van gisteren

Bevrijding

"As-Salaam" www.arthafez.com/GALLERY/99NAMESOFALLAH/index.html #5

Een droevige vlag

Ahmed komt incha Allah vanmiddag thuis van logeren bij opa en oma, Yande logeert bij een vriendinnetje en Ndoya is aan het werk. Kiné en ik zijn alleen thuis en we besluiten de eendjes te gaan voeren. We lopen door onze straat en Kiné ziet vlaggen halfstok hangen en vraagt of het weer Koninginnedag is.

"Nee, meisje. Jaren geleden, opa was toen drie jaar, kwamen er mensen uit een ander land Nederland binnen. Toen was het oorlog in Nederland, maar ook in vele andere landen. In veel landen zijn toen mensen doodgemaakt. Ook zijn er mensen meegenomen om ze ergens anders dood te maken, negen miljoen mensen in totaal. Vandaag denken we aan die dode mensen maar ook aan andere oorlogen of aan mensen die je kent die al dood zijn. Zo’n vlag hangen ze daarom niet helemaal bovenaan de stok. Het is nu een droevige vlag. Morgen denken de mensen aan het einde van de oorlog. Dan zal je zien dat de vlaggen helemaal tot bovenaan de stokken zitten. Dat zijn dan blije vlaggen."

Dodenherdenking

"Al-Moemiet" www.arthafez.com/GALLERY/99NAMESOFALLAH/index.html #61

Visie, magazine van de EO, no. 18 "IJgenweis"

Extra extra read all about it! Weken nadat Maarten Nota van EO’s televisiegids Visie bij mij telefonisch een interview heeft afgenomen voor de rubriek "IJgenweis", is het resultaat eindelijk gepubliceerd in de gids van deze week (no. 18) onder de eenvoudige titel Wilco ‘Abdulwadûd’ Louws.
Hieronder volgt de complete tekst van het interview.

IJgenweis
Wilco 'Abdulwadûd' Louws

In West-Afrika maakte hij in november 1995 kennis met moslims en hun geloof. Een paar maanden later bekeerde hij zich als Nederlands Hervormde tot de islam. Nu draagt Wilco 'Abdulwadûd' Louws zijn ideeën uit als columnist voor Religie.blog.nl.

Moet ik Abdulwadûd zeggen, of is Wilco ook oké?
"Alleen mijn ouders mogen Wilco zeggen, want zo hebben ze me immers genoemd. Ik heb graag dat andere mensen me als Abdul of Abdulwadûd aanspreken. Die nieuwe naam symboliseert namelijk mijn keuze voor de islam, nu elf jaar geleden."

Dat uw ouders u Wilco noemen, zegt dat iets over hun weerstand tegen die keuze?
"Nee, helemaal niet. Ze staan achter me, maar stellen het gewoon op prijs dat de naam die op mijn geboortekaartje staat in gebruik blijft. Voor hen ben ik gewoon Wilco."

Uw eerste column luidde "Eerst Nederlands Hervormd, nu moslim. Wat bezielt mij?" Inderdaad: wat bezielt u?
"Ik kon weinig met het christelijk geloof in mijn tienerjaren. In Senegal ontmoette ik moslims, en hun geloofsbeleving sprak me heel erg aan. Helaas kon ik slecht met hen communiceren, maar in Nederland kreeg ik contact met een Indonesisch islamitische gemeenschap. Daar vond ik wat ik wat ik zocht."

U wilde graag wat strengere regels hebben?
"Dat ziet u verkeerd. De islam past gewoon beter bij me. De structuur die het mijn leven geeft, zoals vijf keer per dag bidden, spreekt me erg aan."

Als ik de islam een beetje begrijp, moet je vooral veel presteren om in de gunst van Allah te komen. Maar stel, dat u te weinig goeds gedaan hebt?
"Het is aan Allah om te beoordelen of ik aan het einde van mijn leven genoeg heb gedaan. Je kunt niet meer doen dan je best, en natuurlijk maak je fouten. Ik ben geen heilige, of zo. Gelukkig heeft Allah in een heilige overlevering gezegd dat op de Dag des Oordeels zijn genade zal zegevieren over zijn wraak. Dat zijn erg troostende woorden voor mij."

Bent u wel voldoende geïntegreerd als autochtoon in de voornamelijk allochtone wereld?
"Ik heb zo mijn contacten met moslims, maar dat zijn er niet zo heel erg veel. Ik ga alleen bij speciale gelegenheden naar de moskee. Helaas zijn er maar heel weinig diensten in het Nederlands die ik kan volgen. Dat vind ik erg jammer, want ik heb niet zo heel erg veel aan een preek in het Turks of Arabisch."

U bent dus vooral een privé-moslim?
"Ja, alleen grijp ik mijn geloof wel aan om er met andere mensen over te praten of om er een column over te schrijven op internet. Daarnaast schrijf ik al jaren op mijn eigen website Abdulwadud.nl over de islam in mijn dagelijks leven."

Auteur: Maarten Nota

Lees ook mijn log Beeldvorming (II) - IJgenweis, the outtakes van 6 april jl.

Update 4 mei 2007: Inmiddels is de complete tekst van "IJgenweis" uit Visie no. 18 overgenomen door Religie.blog.nl onder de titel Interview columnist Abdulwadûd Louws in omroepblad EO-visie

Salaatoul Fatih (I)

Salaatoul Fatih (uit "Introduction au Wird Tidiane")

Lees eerst mijn log Faith & Fatih van 29 april jl.

Gisterenavond. Ik ben er eens voor gaan zitten. Het leren van de Salaatoul Fatih. Ik zou Abdulwadûd niet zijn als ik eerst de tekst van de Salaatoul Fatih zoals die bij mij bekend is, niet aan een grondig onderzoek zou onderwerpen. Ik pak het boekje Introduction au Wird Tidiane (Editions Hilal) erbij en sla het open op pagina 11 (zie afbeelding rechtsboven voor het fragment met de Salaatoul Fatih).

In het boekje heeft het Arabische schrift zo zijn mankementen en aan de genoteerde uitspraak (in een soort Frans-fonetisch) zitten ook wat haken en ogen aan. Dit lijkt mij geen goede basis om de Salaatoul Fatih te leren uitspreken.

Salaatoul Fatih www.deenislam.co.uk/dua/fatih.htm

Na wat googelen kom ik terecht op een webpagina van Deenislam.co.uk waarin de Salaatoul Fatih uitgebreid, in het Engels, wordt besproken. De versie die in het Arabisch wordt getoond (zie afbeelding links) wijkt iets af van de versie die ik ken (zie afbeelding bovenaan deze bijdrage) maar Deenislam.co.uk maakt wel melding van "another version". Dàt is nu de versie die ik ken. Helaas staat deze versie niet in het Arabisch op die webpagina, maar niet getreurd! Ik heb nu genoeg informatie om het Arabisch en de uitspraak van de Salaatoul Fatih uit het boekje "Wird Tidiane", te bestuderen. Ik ga ervoor, fi sabilillah, en hou je op de hoogte, incha Allah!

Via onderstaande YouTube player kun je luisteren naar de Salaatoul Fatih zoals uitgesproken door serigne Abdoul Aziz Sy ‘Dabaakh’, de in 1997 overleden kalief van Tivaouane, Senegal.

www.youtube.com/watch?v=bMVdD7Fq8g4

Hardop nadenken

Even een stapje terugdoen. Back to basic. Gezinsleven, religie en zoeken naar levensonderhoud. Zaken waar ik voorlopig al mijn energie in ga stoppen.

De afgelopen dagen ben ik nogal actief geweest om mijn moslimbroeders en -zusters te waarschuwen voor vermenging van hun geloof met zaken die daar niet in thuis horen. Wanneer men dan uiteindelijk toch kiest voor het pad der dwaling, dan doen ze dat maar. Ik zie het in ieder geval als mijn morele plicht om hen op die vermenging te wijzen. Die plicht slurpt energie, maar het was even nodig. Ik heb nu gedaan wat ik moest doen en ga over tot de orde van mijn dag(elijks leven) en laat dwalers in hun (biologisch-dynamische) soep gaar koken.

Nog meer dan voorheen ga ik mij richten op mijn gezin en incha Allah ga ik een begin maken met het leren van een religieuze tekst. Ook ga ik gewoon verder met mijn reïntegratie ‘huiswerk’ en ben ik incha Allah binnenkort weer terug op de arbeidsmarkt. Het onderhouden van mijn weblog en het schrijven van mijn tweewekelijkse column voor Religie.blog.nl blijft op mijn agenda staan. Het was kicken om mij op intensieve wijze in bovengenoemde plicht te storten, maar het is mooi geweest. Online blijft mijn kritiek beschikbaar, dus zal het incha Allah nog mensen onder ogen komen die het nodig hebben.

UPDATE D.D. 4 MEI 2007, 19.00 UUR:
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Inmiddels heb ik weer flink wat bijdragen geleverd bij diverse artikelen op Religie.blog.nl. Leest en huivert :-) Ik heb mij voorgenomen om voor wat betreft Religie.blog.nl maar liefst twéé rustdagen in acht te nemen, zaterdag èn zondag. Discussiëren op het scherpst van de snede is nogal vermoeiend. Zo’n weekend om bij te tanken is dan zeer welkom. Kan ik het zolang volhouden, twee dagen zonder reageren op Religie.blog.nl? Incha Allah… :-)

UPDATE D.D. 20 JANUARI 2013: Zie de linkerkolom van mijn weblog onder de kop "Abdul @ Religie.blog.nl"

Bedtijd Bidtijd – Julli timis jot na!

De dagen worden langer. De gebedstijden staan nu op de organizer van mijn GSM (elke dag ander tijdstip!).

De dag van gisteren. Julli timis (avondgebed, maghrieb) valt klokslag negen uur. Het is "tulpvakantie" en Kiné mag extra laat naar bed, zeker nu ze haar maatje Ahmed de hele week moet missen (die logeert bij zijn opa en oma). Het is 21.00 uur. We zitten op de rand van haar bed, willen net beginnen met het reciteren van soera Al-Fatihah, wanneer mijn organizer klinkt, als een didgeridoo. Wah, wah, wahhh…

"Papa, da’s voor het slapen gaan, hè?"

"Ik moet nu eigenlijk bidden, meisje. Als ik straks beneden ben, incha Allah, doe ik gelijk de jàpp (rituele wassing) en ga aan de slag."

"Je moet een andere ringtone hebben, papa. Eén voor het slapen. De ander voor het bidden."

"Hoe moet-ie klinken, voor het bidden?"

"Kweetniet. Je hebt geen soera op je mobiel, dus… Maar voor het slapen gaan, een slaapliedje!"

"Voor het bidden zet ik er de azaan op, incha Allah."

"Oh…"

"Weet je wel? Het klinkt als de iqama, dat wat we zeggen vlak voor het bidden, maar dan wat langzamer. In Senegal hoor je dat overal als het bidtijd is. Er is altijd wel een moskee in de buurt."

"Oh…" Kiné′s oogleden bezwijken haast onder de last van de slaap. Bij uitzondering mag ze alvast onder de dekens vóór we de fatihah doen. De eerste regels doet ze nog mee maar na het "Amien" is ze al in dromenland. Mash’Allah, met al dat buiten spelen kan vakantie héél vermoeiend zijn.

Aoezoe billahi
minasj-sjeytaanir-radjiem
Bismillahi Rahmaani Rahiem
Alhamdulillahi Rabbil ‘Aalamien…

Dag van de Arbeid

Hij is het, Die de nacht voor u heeft gesteld opdat gij er in moogt rusten en de dag vol van licht. Voorzeker, daarin zijn tekenen voor een volk, dat luistert.
10:67

En hebben Wij de nacht niet als een mantel gemaakt? En hebben Wij de dag niet voor (het zoeken naar) levensonderhoud gemaakt?
78:10-11