Negenennegentig (III)

Zo’n twee uur geleden. Voor Ahmed en Kiné bijna tijd om naar bed te gaan. Zoals bijna elke avond zit ik met hen voor de computer om ze de Negenennegentig Schone Namen van Allah, soebhana wa ta’ala, te leren. Deze keer zit Yande er ook al bij. Meestal speelt ze om deze tijd nog buiten, maar de storm houdt haar deze keer binnen. Voor de uitleg van de Namen maak ik gebruik van een Powerpoint-presentatie*, samengesteld uit schilderijen van Arthafez.com en betekenissen en omschrijvingen, in het Nederlands, van Zahurul Hassan Sharib. De presentatie zit vol links naar aya’s (Islamicity.com) en naar Engelstalige uitleg (Iberr.co.za). *zie deze weblogbijdrage d.d. 3 juni 2004

Mashallah, het is heel amusant en ontroerend tegelijk om mijn kinderen, ieder op zijn/haar eigen wijze, te zien en horen reageren op deze presentatie: Yande heeft echt de nieuwsgierige leeftijd. Ze stelt veel vragen. Maar als ze de uitleg niet direct begrijpt, verslapt haar aandacht. Dan moet ik haar weer bij de les halen.

Ahmed heeft de leergierige leeftijd. Vol vuur herhaalt hij de uitspraak van de Namen en hun betekenissen. Zonder veel vragen te stellen. Overdag kan je hem zonder aanleiding ineens een aantal Namen van Allah horen uitspreken, soms met de betekenissen erbij.

Kiné richt haar aandacht meer op de kleurenpracht van de schilderijen van de Negenennegentig Schone Namen van Allah. Tijdens de ‘diavoorstelling’ van de namen, wanneer Yande haar vragen afvuurt en Ahmed uit volle borst de namen meebrult, kun je Kiné horen roepen: “Rood! Geel, blauw, groen! Roze! Geel, rood!” Mashallah…

Yande en de prijs van de koran

“Papa, hoeveel kost de duurste koran?” Yandes vragen blijven mij verbazen.

“De koran is onbetaalbaar, Yande. Je kunt er geen prijs aan verbinden. Maar je kunt er Allah soebhana wa ta’ala wel om prijzen, dat is ‘dankzeggen’ zeg maar. Uiteraard zijn er wel exemplaren te koop in de boekhandels en de moskee-om-de-hoek.”

“Papa, moet je als moslim een koran in huis hebben?”

“Het is wel handig ja als je ‘m in huis hebt. Toen ik nog alleen woonde en nog niet zo lang moslim was liep ik rond met een vraag. Indertijd werkte ik op het Agentschap Amsterdam van De Nederlandsche Bank in Amsterdam. Ik stelde mijn vraag aan Göksal, een collega. Helaas had hij geen antwoord want hij had ‘thuis geen koran’. Dat laatste vond ik jammer en bovendien een gemis voor een moslim: ‘thuis geen koran’. In de pauze snelde ik daarom direct naar de moskee aan de Albert Cuypstraat (om de hoek), schafte mij een koran aan met Turkse uitleg en drukte hem, terug in het Agentschap, in de handen van Göksal, fi sabilillah.”

“Wel lief van opa hè, dat cadeau?”

Nu kan ik Yande even niet volgen. Zou ze dat van-de-hak-op-de-tak van mij hebben?

“Hoe bedoel je, Yande?”

“Nou, toen met je verjaardag en zo.”

“Hè?! Oh ja, toen ik geld kreeg van opa Schippers voor mijn verjaardag en ik daar een koran met Nederlandse uitleg van kocht.” [zie mijn weblogbijdrage "Een niet-moslim die de salaat verricht"]

“Ja, dat.”

“Alhamdulillah. Ja, dat is heel lief van opa.”

“Korans zijn toch zeker niet te duur, hè, papa. Want als er moslims zijn die de koran willen hebben en ze zijn arm, ja, dan moeten ze die toch kunnen krijgen.”

“Dat is nou precies het juiste woord Yande: ‘krijgen’. Weet je, de koran die ik thuis het meeste raadpleeg is een uitgave met Engelstalige uitleg. Die uitgave is alleen te geef, ‘te krijg’ zo je wilt. Maar zeker niet bedoeld om te verkopen. Dat staat zelfs in het voorwoord van die uitgave. Ik kreeg die koran in een Amstelveense moskee. Ik woonde toen in Uilenstede, dat is een studentenwijk. Trouwens, een paar jaar geleden toen ik samen met Ndoya op een car rapide wachtte in de wijk Kolobane, Dakar, kwam er plots een verkoper voor ons staan die naast miswaks en muziekcassettes ons ook een koran te koop aanbood: dezelfde uitgave als bij mij thuis. Ik wijs de verkoper op het voorwoord [waarin staat dat deze koran niet te koop is]. Ineens werd mijn Frans niet meer begrepen en verdween de verkoper in de vrijdagmiddagdrukte, net zo snel als hij uit die drukte tevoorschijn was gekomen. A’oezoe billahi…”

“Papa? Ik wil ook een koran. Voor mezelf. Maar die wil ik dan wel van jou krijgen, hoor.”

“Incha Allah, Yande.”

Vaderdag

Quality Time With Dad – Tips for Muslim fathers

“Ibrahim Bowers looks at the current relationship between father and child in fast-paced modern society and offers many practical tips from a Muslim perspective on how to improve this relationship to benefit the whole family”

www.islamfortoday.com/dad.htm

UPDATE 1 JANUARI 2013
klik op bovenstaande link voor het
complete (gearchiveerde) artikel over quality time

Tijdens het surfen op internet vind ik dit artikel (door ‘muslim’ en ‘fathers’ in te tikken op de Metacrawler zoekmachine). Ik moet eerst een beetje lachen bij het lezen van het artikel. De gebruikte taal ken ik alleen van Amerikaanse TV-’therapeuten’ als Phil, Oprah, Jerry en hoe ze ook verder allemaal mogen heten. De term quality time associeer ik met drukke ouders die hun agenda’s trekken waneer hun kind met hen wilt praten of spelen of gewoon op een andere manier kwaliteitstijd (brrr, wat een woord) wilt doorbrengen. Prik ik daar eenmaal doorheen dan zie ik een aantal waardevolle tips voor vaders; ook voor die vaders die het niet zo druk hebben met hun werk en sowieso al (veel) tijd aan hun kinderen besteden. Heel verfrissend om op deze manier het vaderschap vanuit een islamitisch perspectief belicht te zien.

Zamzam en de dood

Een paar weken geleden. Ndoya, mijn vrouw, vertelt mij dat Alioune Niang is overleden. Hij is een vroegere buurman van Maguette Birama Sarr, mijn schoonvader. Sinds de dood van mijn schoonvader in 2001 heeft Alioune Niang (de binnenplaats van) zijn huis niet meer verlaten; zo geschokt was hij en zo verlaten voelde hij zich door het overlijden van zijn dierbare vriend Maguette Birama Sarr. Naar aanleiding van het overlijden van Alioune Niang zelf legt Ndoya mij uit hoe men in Senegal met zamzam, gewijd water uit Mekka, een stervende verzorgt tijdens zijn laatste uren. Mashallah, ik vind wat ze vertelt zo bijzonder (voor mij is het nog nieuw) dat ik het je zeker niet wil onthouden.

Elke hajji of hajja neemt zamzam water mee terug naar zijn familie wanneer hij of zij terugkeert van de pelgrimstocht naar Mekka (hajj). Zo heeft bijna iedere extended family in Senegal wel een voorraad zamzam water in huis waarmee zuinig wordt omgegaan. Deze voorraad wordt gebruikt om de dorst te laven van bezoekers, om (niet dodelijk) zieken te verzorgen en, in het onderhavige geval, bij stervensbegeleiding. Iemand met veel kennis van de koran, een imam bijvoorbeeld, zit dan aan het sterfbed en dient de stervende druppels zamzam toe. Terwijl de druppels zamzam de lippen van de stervende beroeren, reciteert de imam een aantal hoofdstukken uit de heilige koran. De stervende probeert dan, voorzover mogelijk natuurlijk, de woorden mee uit te spreken. Tot de dood zijn lippen voorgoed sluit.

www.ezsoftech.com/hajj/hajj_article2.asp (artikel over zamzam)

De Schepper van de dood

Al-Moemiet is één van de 99 Schone Namen van Allah, soebhana wa ta’ala. In het bekende boekje van Zahurul Hassan Sharib wordt deze naam als volgt vertaald en uitgelegd:

"Al Moemiet"

AL MOEMIET

“De Levenontnemende”
“De Schepper van de dood”
“De Vernietiger”
“De Doder”

Al-Moemiet is Degene Die voor iedereen de dood heeft geschapen. Daarom is iedereen sterfelijk. De juiste houding ten opzichte van deze naam is dat je je zaken aan Allah toevertrouwt en dat je je realiseert dat zowel lijden als geluk van Allah afkomstig zijn en dat je Hem smeekt om moeilijkheden, pijn en lijden van je af te wenden.

“Daarom is iedereen sterfelijk”. Soms wordt de dood geschapen nog vóór de geboorte. Hou als ouders ook dàn, júist dan, vertrouwen in Allah, soebhana wa ta’ala, want Hij is de Barmhartigste der barmhartigen.

Negenennegentig (II)

Mashallah. De afgelopen tijd heb ik geprobeerd mij het programma Powerpoint eigen te maken. Zoals je wellicht weet is dat een programma waarmee bedrijfspresentaties, lezingen en dergelijken kunnen worden gellustreerd: middels een beamer worden dan de “electronische dia’s”, gemaakt middels Powerpoint, geprojecteerd op een doek of een witte muur. Overigens kan zo’n Powerpoint-presentatie natuurlijk ook gewoon thuis, of op kantoor, op een beeldscherm bekeken worden. Mijn “oefening” met Powerpoint heeft uiteindelijk geresulteerd in een presentatie van zo’n 37 Mb (!) waarin de 99 Schone Namen van Allah, soebhana wa ta’ala, voorbijkomen. De calligrafieen, of eigenlijk schilderijen, zijn gemaakt door Mevlana Jalauddin Rumi en komen van www.arthafez.com.

De omschrijvingen van die 99 namen heb ik uit het bekende boekje “De 99 Schone Namen van Allah” van Zahurul Hassan Sharib, maar dan zonder die stukjes over het “gebruik” van die namen. De 99 Namen worden voorafgegaan door een calligrafie van soera Al-Fatihah waarop snel wordt ingezoomd waarna deze soera ook te horen is. Vervolgens volgt een titel-dia met de bronvermeldingen, een dia met een calligrafie van de naam ‘Allah’ (terwijl soera Al-Ikhlaas te horen is).

Na een dia met een calligrafie van een hadith over de 99 Namen, begint dan het overzicht van die 99 Namen. Per naam eerst één of meerdere ‘vertalingen’, daarna een uitleg. Het geheel is zo vormgegeven met zoom-ins en -outs en de gebruikte schilderijen van Arthafez.com zijn zo mashallah mooi en inspirerend, dat mijn kinderen constant die Namen willen bekijken. Blijkt dat deze Powerpoint-presentatie een prima middel is om mijn kinderen deze 99 namen van Allah te leren. De flitsende beeldwisselingen en de mooie kleuren van de schilderijen houden hun aandacht er prima bij.

Natuurlijk is de uitleg van Sharib voor kinderen meestal te hoog gegrepen. Daarom tracht ik per naam ter plekke een uitleg in kindertaal te geven. Mashallah, moet je die gezichtjes zien gloeien als zij de schilderijen bekijken en de uitleg horen… Mocht je geïnteresseerd zijn in het bekijken van de presentatie, neem dan contact op met ondergetekende middels een mailformulier (zie linksboven op deze pagina). Tenslotte toon ik je Al-’Ali, één van de 99 Schone Namen van Allah, geschilderd door Mevlana Jalauddin Rumi:

Hemelvaartsdag

Ook moslims kennen een hemelvaartsdag, of beter gezegd een -nacht. Deze nacht van de hemelvaart van de profeet Mohammed (vrede zij met hem) was in de nacht van de 26e op de 27e dag van de maand rajab in het jaar 621 A.C., een jaar voor het begin van de islamitische jaartelling: die nacht valt dit jaar incha Allah in de nacht van 10 op 11 september (de moslimkalender is korter dan de ‘gewone’ kalender, daarom verschuiven islamitische feestdagen altijd achterwaarts door de seizoenen heen – denk maar aan de ramadan, die begint altijd zo’n tien à elf dagen eerder als de datum van de vorige ramadan). Hieronder volgt een ‘verslag’ van deze hemelvaart en wat er daarvoor gebeurde (uit de overleveringen) en een uitleg van wat die hemelvaart nu precies betekent voor de moslims. Veel leesplezier!


Hadith (overlevering):

AL-ISRAA’ & AL-MI’RAJ uit Sahih Moeslim,
Kitaab Al-Imaan, hoofdstuk 75:

Mohammed (vzmh) is op een nacht aan het slapen in de heilige Moskee te Mekka. Dan wordt hij gewekt en Al-Buraq (dat komt van ‘barq’, wat ‘bliksem’ betekent) wordt hem gebracht: een groot en wit dier, groter dan een ezel maar kleiner dan een muilezel, die zijn hoef in één stap aan de rand van het gezichtsveld kan brengen. Mohammed (vzmh) bestijgt het ros en wordt met bliksemsnelheid naar de Verre Moskee te Jeruzalem gebracht, alwaar hij twee rakaat bidt:

Bij het verlaten van de moskee ontmoet hij de engel Djibriel (Gabriël), die hem wijn en melk brengt, Mohammed (vzmh) kiest voor de melk. Djibriel zegt: “Jij hebt een natuurlijke keuze gemaakt (“Agtarta-l-fitra”) VOETNOOT.

EERSTE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de eerste hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door een man, gezeten tussen een menigte aan zijn rechterzijde en een menigte aan zijn linkerzijde. Kijkt hij naar rechts, dan lacht hij. Kijkt hij naar links, dan huilt hij. Het is Adam en de menigten zijn zijn afstammelingen. Rechts van hem hen die naar het Paradijs zullen gaan. Links van hem hen die naar de hel zullen gaan. Adam bidt voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

TWEEDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de tweede hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Isa (jezus) en Yahja (Johannes). Isa en Yahja bidden voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

DERDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de derde hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Yoesoef, hem werd geschonken de helft van (alle) schoonheid. Yoesoef bidt voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

VIERDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de vierde hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Idries, waarover Allah, de Verhevene en Glorieuze, heeft gezegd ‘En Wij verhieven hem tot een hoge plaats’ 19:57. Idries bidt voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

VIJFDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de vijfde hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Haroen. Haroen bidt voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

ZESDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de zesde hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Moussa (Mozes). Moussa bidt voor het welzijn van Mohammed (vzmh).

ZEVENDE HEMEL

Dan brengt Djibriel Mohammed (vzmh) naar de poort van de zevende hemel en vraagt om toegang.
“Wie ben je?”
“Djibriel.”
“Wie heb je daar bij je?”
“Mohammed.”
“Is hij ontboden?”
“Hij is inderdaad ontboden.”
De poort gaat open en Mohammed (vzmh) wordt verwelkomd door Ibrahim (Abraham), leunend tegen de Bait-oel-Ma’moer, die elke dag door zeventigduizend engelen bezocht wordt.

De commentator Mahmoud Matraji beschrijft

de Bait-oel-Ma’moer als “Het spirituele prototype van de Ka’aba”

Dan wordt Mohammed (vzmh) meegenomen naar de Sidrat-oel-Muntahaa, haar bladeren zijn zo groot als olifantenoren en haar vruchten zo groot als enorme aardewerken vaten VOETNOOT.

MOUSSA ADVISEERT MOHAMMED BIJ ‘ONDERHANDELINGEN’ OVER HET AANTAL VERPLICHTE GEBEDEN PER DAG:

Dan krijgt Mohammed (vzmh) geopenbaard door Allah dat vijftig gebeden per dag verplicht zijn. Mohammed (vzmh) keert terug naar Moussa, die hem vraagt wat zijn Heer zijn volk heeft opgelegd. “Vijftig gebeden”, zegt hij.

Moussa zegt: “Keer terug naar uw Heer en vraag om vermindering, want jouw gemeenschap zal zo’n zware last niet kunnen dragen, zoals ik ook de kinderen van Israa’iel op de proef heb gesteld.”

Mohammed (vzmh) gaat terug naar zijn Heer en vraagt Hem om vermindering van de last. De gebeden worden verminderd met vijf. Mohammed (vzmh) keert terug naar Moussa en zegt hem: “De gebeden zijn verminderd met vijf.”

Moussa zegt: “Waarlijk, jouw gemeenschap zal zo’n zware last niet kunnen dragen. Keer terug naar uw Heer en vraag om vermindering.”

Mohammed (vzmh) blijft zo heen en weer gaan tussen de Heer, de Gezegende en Verhevene, en Moussa, tot Hij verklaart: “Vijf gebeden per dag zijn verplicht. Oh, Mohammed, elk gebed wordt gerekend als tien gebeden, dat maakt dus vijftig gebeden. Hij die zich een goede daad voorneemt en het niet ten uitvoer brengt, hem zal één goede daad worden aangerekend. Voert hij het wel uit, hem zal tien goede daden worden aangerekend. Echter, hij die zich een slechte daad voorneemt en het niet uitvoert, hem zal het niet worden aangerekend. Voert hij het wel uit, hem zal één slechte daad worden aangerekend.”

___________________________

Abdulwahid van Bommel:

Bij de beschrijving van de Israa’ wordt er geknaagd aan ons plaats- en tijdsbegrip. Wij zijn gewend om de auto te nemen. Of de tram. De trein. Het vliegtuig. We schieten mil-jar-den-verslindende raketten de lucht in. We plaatsen satellieten hoog boven de aarde, zodat we internationaal porno kunnen uitzenden, of elkaar kunnen bespioneren.

Maar die reis van Mohammed (vzmh) op al-Buraq gaat ons boven de pet. Laat staan de Mi’raj die daar op volgt! Mohammed (vzmh) komt terug van de reis door de nacht (en de hemelenvaart) en doet er verslag van aan de Mekkanen. Dan gaan die helemaal door het lint.

“Die van jou is geflipt”, zeggen ze tegen Aboe Bakr.

“Hoe kan hij nou zo’n reis hebben gemaakt, in één nacht?”

“Heeft Mohammed gezegd, dat hij die reis heeft gemaakt?” vraagt Aboe Bakr.

“Ja”, is het antwoord.

“Dan is het waar”, zegt Aboe Bakr.

Vanaf toen stond Aboe Bakr bekend als As-Siddiq, de Onderschrijver van de Waarheid. De Israa’ en de Mi’raj begrijpen, kun je alleen met je iman, je geloofsbeleving. Je gewone verstand kan zoiets groots en overdonderends niet bevatten. Net zoals een goudschaaltje het gewicht van een dertigtonner niet aan kan.

DE SALAAT IS DE MI’RAJ VOOR DE MOSLIM(A)

Voor de moslim(a) is de salaat, het gebed, zijn of haar mi’raj – een hemelvaart die vijf keer per dag wordt ondernomen. Naarmate de voorbereiding met meer concentratie wordt verricht wordt je rustiger (de rituele wassing/woedoe = koelte = kalmte). Dan ga je pas de salaat verrichten. Na het uitspreken van de takbier “Allahu Akbar” sta je voor Allah en begint je mi’raj. Zo’n miraj helpt de mens bij het verleggen van de grenzen van zijn vermogen – en dan bedoel ik niet de grenzen van halal en haram. Het groepje moslim-ouders dat geen sjoege had van hoe een lagere school te runnen en hier toch “zo maar” een islamitische basisschool wist op te richten, heeft duidelijk de grenzen van zijn vermogen verlegd.

Dit was een fragment uit een lezingsverslag met als hoofdonderwerp "De Grote Jihad", dat wil zeggen: de strijd tegen het eigen ego(ïsme). Klik HIER voor het volledige lezingsverslag. De genoemde lezing werd gehouden door Abdulwahid van Bommel.

Twee voor twaalf (II)

“Dat zoeken we op!” zeg ik in mijn vorige log wanneer Yande vragen heeft over Yaawmiddien. Als eerste pak ik ‘Veertig Hadith Qudsi’ (Uitgeverij An-Noer, vertaling door Oem Hamza) erbij. De samenstellers van dit verzamelwerk delen de heilige overleveringen in in verschillende groepen; de groep die mijn aandacht trekt wordt als volgt omschreven:

De voorbereiding voor de Dag der Vereffening, met zijn beloningen en bestraffingen, door voortdurend berouw te tonen en om Zijn genade te verzoeken; waarbij hoop en angst gecombineerd worden, te proberen Zijn vergiffenis te krijgen door goede daden te doen en te bemiddelen zoals Hij toestaat; volledig te vertrouwen op Zijn oneindige genade, die over Zijn wraak heerst en die voor Zijn dienaren geldt.

Wat mijn dochter Yande de vorige keer zei over de hel en de Dag, ik herhaal het nog eens, daar heb ik nooit bij stilgestaan: iemand komt in de hel en krijgt later ook nog met de Dag te maken. Als niet-geleerde binnen islam, ik kom ‘net kijken’ zeg maar, ben ik dan heel benieuwd hoe (een verblijf in) de hel en de Dag zich met elkaar verhouden. Welk een uitdaging om daar achter te komen! Islam roept op tot het vergaren van kennis (Iqra!); dat is nou juist waar het bij mij de afgelopen tijd aan geschort heeft. Of ik er ooit achter kom wat de verhouding tussen de hel en de Dag is? Incha Allah kan ik alleen maar zeggen… De opmerkingen van Yande hebben mij in ieder geval gestimuleerd om mij meer te gaan verdiepen in de koran en de hadith dan ik de afgelopen tijd heb gedaan.

WORDT VERVOLGD INCHA ALLAH

Twee voor twaalf (I)

Regelmatig leg ik mijn dochter Yande uit over wat de koran zegt over djenna (het paradijs), djahannam (de hel) en yaawmiddien (de Dag des Oordeels). Gisterenavond: voor het slapengaan komt ze daar op terug:

“Maar papa, over de hel enzo?”

“Zeg ‘t maar…”

“Wat nu als iemand hele slechte dingen heeft gedaan en hij gaat dood en hij komt in de hel. Wanneer de Dag des Oordeels komt weten we natuurlijk niet. Maar als die Dag er dan is, dan krijgt hij dus opnieuw straf. Dat vind ik niet eerlijk, hoor.”

Yande kijkt bezorgd. Ik realiseer mij direct dat ik haar alleen wat ‘losse’ dingen heb verteld over yaawmiddien. Ook over djenna en djahannam; maar hoe die twee zich verhouden tot yaawmiddien… Dat zoeken we op! :-)

Moederdag

“Het Paradijs ligt onder de voeten van de moeders”

Door hen te dienen, zal u het Paradijs binnengaan

Acht mei beweging

Nee, dit wordt geen stukje over een katholieke vernieuwingsbeweging. Acht jaar geleden was het op acht mei islamitisch nieuwjaar en tevens de dag waarop ik met Ndoya trouwde.

Rufisque, Senegal, acht jaar geleden, ‘s ochtends vroeg: ik word wakker in het huis van Matar Niang, een oom van Ndoya. De oproep tot het ochtendgebed klinkt reeds van diverse kanten. Zoals in de voorafgaande ochtenden, sinds mijn aankomst in Senegal, bezoek ik met oom Matar de moskee aan de Rue Ousmane Socé Diop in de wijk Thiokho voor de diouli souba, het ochtendgebed.

De Wazifa, die wordt voorgedragen na het gebed, raakt me dieper dan normaal: mashallah, wat een mooie manier om Allah te gedenken tot het moment van shuruq, de opkomst van de zon (klik HIER voor het beluisteren van de Wazifa, dat is een verzameling smeekgebeden en zikr voorafgegaan door een recitatie van soera Al-Fatihah).

De huwelijksvoltrekking vindt later op de dag, na diouli takoussane (het namiddaggebed), plaats in dezelfde moskee. Ik ben verbaasd wanneer de aanwezigheid van Ndoya en mij niet vereist is. Sterker nog: bij zo’n gelegenheid zijn de bruid en bruidegom nooit aanwezig. Hier in Senegal zijn het mannelijke vertegenwoordigers van de familie en hun ‘gevolg’ die tijdens een ceremonie de bruid en bruidegom in de echt verbinden. Pas na hun terugkomst weten Ndoya en ik dat wij zijn getrouwd. Mijn schoonvader Maguette Birama Sarr ziet dan mijn gouden trouwring en vraagt me wat ik daar mee moet. (Ik weet dan nog niet dat veel moslimmannen geen goud dragen, omdat de profeet Mohammed, vrede zij met hem, dat ook niet deed). Ik leg hem uit dat ik op die manier in Nederland kan laten zien dat ik getrouwd ben. Mame Birama knikt begrijpend en gaat akkoord.

Reeds een uur na terugkomst van de mannen uit de moskee pak ik mijn bagage uit het huis van Matar Niang. De spullen zijn loodzwaar en met moeite kom ik in beweging. Bepakt en bezakt maak ik een korte wandeling van Niangenne naar Sarrenne om mij bij mijn vrouw Ndoya Sarr te voegen. Gegniffel, gelach en rake opmerkingen zijn mijn deel. Velen spreken hun medelijden uit met de kersverse bruid. Ik begrijp de opwinding niet en loop gewoon door naar de binnenplaats van Sarrenne waar het inmiddels stampvol is vanwege het huwelijksfeest. Ik probeer mij met mijn bagage een weg te banen tussen de gasten. Maguette Birama Sarr ligt in een deuk, evenals vele anderen. Blijkt later dat het gebruikelijker is voor een bruidegom om pas vlak voor de huwelijksnacht, wanneer het feest lang en breed voorbij is, zijn bagage mee te nemen :-)

In Memoriam : E.H. M.B. Sarr (I)

Dode dierbaren herdenken doe je elke dag. Het verlies van een dierbare grijpt diep in, in je wezen. Dat verlies wordt versterkt wanneer je op een dag als vandaag een tastbare herinnering van zo’n dierbare tegenkomt.
Vanochtend komt Ndoya, mijn vrouw, een verloren gewaande envelop tegen van haar vader El Hadji Maguette Birama Sarr. Een envelop geadresseerd aan ondergetekende met daarin een brief waarin mijn schoonvader uitweidt over islamitische voorschriften aangaande de geboorte- en naamgevingsdag van een kind. Een brief waar ik om heb gevraagd, daar de geboorte van ons nieuwe kindje toen aanstaande was. Mame Birama heeft ook een wegwerpscheermesje bijgesloten, omdat het gebruikelijk is om op de naamgevingsdag, vlak vóór de naam gegeven wordt, het hoofdhaar van een pasgeborene te verwijderen. Wij hebben er op de naamgevingsdag van ons dochtertje Kiné overigens geen gebruik van gemaakt, omdat wij hier in Nederland niemand kennen die een pasgeboren kindje kan kaalscheren. Wij hebben er voor gekozen om symbolisch wat hoofdhaar te verwijderen, een gebruik dat ik ken van de Indonesische moslimgemeenschap waar ik mijn geloofsgetuigenis heb afgelegd.

Ontroerd lees ik de brief en bekijk ik het scheermesje. De houder van het mesje is groen: de kleur van islam. Mashallah! Zo’n tastbare herinnering gevonden op een dag als vandaag is waarlijk een Godsgeschenk! El Hadji Maguette Birama Sarr is geboren op 9 augustus 1922. Op 25 juli 2001 is hij na een kort ziekbed overleden en binnen vierentwintig uur, naar islamitisch gebruik, begraven. Zijn laatste rustplaats is bij zijn vader Modou Sarr op de begraafplaats van de wijk Diokoul te Rufisque, Senegal. Het is een begraafplaats direct aan het strand. De graven zijn bedekt met elk een hoopje witte schelpen.

El Hadji Maguette Birama Sarr heeft in zijn mashallah lange leven in verschillende periodes vele (openbare) functies bekleed. Zo was hij onder andere directeur van het bedrijf Sonacos, voorzitter van de Fédération de la Lutte Sénégalaise en last but not in the very least Chef de Cabinet van premier Abdou Diouf, toen Léopold Sedar Senghor nog de president van Senegal was.

Abdou Diouf (l) en E.H. Maguette Birama Sarr (r)

El Hadji Maguette Birama Sarr kende de koran van buiten, maar was bescheiden genoeg om daar niet mee te koop te lopen. Ik heb het voorrecht gehad om meerdere malen het gebed te verrichten met hem als voorganger. De door El Hadji Maguette Birama Sarr meest gereciteerde extra soera tijdens de salaat was soera Al-Qadr. Met deze soera wil ik daarom dit ‘In Memoriam’ besluiten (klik op de Nederlandse vertaling om soera Al-Qadr te beluisteren – hier heb je wel Realplayer voor nodig):

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
1. Waarlijk, Wij hebben u (de Koran) nedergezonden, in de waardevolle nacht.
2. Wat weet gij (er van) wat de waardevolle nacht is?
3. De waardevolle nacht is beter dan duizend maanden.
4. Daarin dalen engelen en de Geest door Gods gebod neder (zeggende)
5. “In alles Vrede,” tot het rijzen van de dageraad.
Allah’s Woord is Waarheid

Bron van deze vertaling: NMO.nl

De geboortedag van de profeet Mohammed (vzmh)

Moskee van Tivaouane, Senegal

Vandaag wordt in Senegal, en in vele andere moslimlanden, de geboortedag gevierd van de profeet Mohammed, vrede zij met hem (deze dag heet ‘Mawloud’). De moslimgemeenschap in Senegal bestaat uit een aantal grote en kleine broederschappen. Zij allen vieren vandaag op hun eigen wijze de geboortedag van Mohammed, vrede zij met hem; behalve de broederschap der Qadriyya’s, die viert de geboortedag van Mohammed (vzmh) op de zevende dag ná de geboortedag, oftewel op de dag dat in de islam een pasgeboren kind zijn naam krijgt.

Voor de broederschap der Tijani’s is deze dag één van de belangrijkste religieuze feestdagen. Tienduizenden gelovigen stromen naar de stad Tivaouane, het religieuze centrum van de Tijani’s, voor een dag van religieuze gezangen, koranrecitatie en preken. Via het internet kan men incha Allah vandaag een uitzending meemaken met een verslag van deze dag. In Senegal wordt Mawloud ‘Gamou’ genoemd. De viering van de Gamou duurt tot het ochtendgebed van de volgende dag. Klik op bovenstaande foto van de Grote Moskee van de Tijani’s en Windows Media Player (WMP) neemt je mee naar Tivaouane. Je ziet dan een aantal matig geproduceerde video’s met lezingen en wat religieuze gezangen door de kalief van de Tijani’s Serigne Mansour Sy ‘Borom Daara Yi’. Volgens een mededeling op de site Latijaniya.sn zou er een live-uitzending zijn, maar daar is het blijkbaar niet van gekomen. Jammer…

TIP: Je kunt vandaag, en op andere dagen, ook online luisteren naar de Wazifa door op DEZE LINK te klikken. De Wazifa is een verzameling litanieën, voorafgegaan door soera Al-Fatihah. Zeg maar een verzameling van doa’s (smeekgebeden) en zikr van ongeveer een half uur. Deze genoemde Wazifa wordt voorgedragen door Serigne Abdoul Aziz Sy ‘Dabakh’, een oom van de huidige kalief van de Tijani’s Serigne Mansour Sy ‘Borom Daara Yi’. Voorjaar 1997: het is voor mij een hele ervaring als ik voor het eerst in de moskee van de wijk Thiokho aan de Rue Ousmane Socé Diop te Rufisque, Senegal, de Wazifa mag meemaken. Na het ochtendgebed worden de lichten in de moskee gedoofd; op de grond van de moskee wordt een wit doek uitgespreid en de gelovigen die de Wird Tijani hebben aangenomen (dat zijn zij die de Tijani-gelofte hebben afgelegd) nemen rondom het witte doek plaats. Anderen zitten op afstand en luisteren; zoals ondergetekende. Na de soera Al-Fatihah, wordt dan de Wazifa voorgedragen. Een heel bijzondere, inspirerende, spirituele gebeurtenis. En dat elke ochtend! Als ik zo de Wazifa uit de speakers van mijn computer hoor komen, hier in mijn huis in Zutphen, zou ik zo het vliegtuig willen pakken en naar Senegal vliegen!

_______________________________________

Er zijn ook twee Senegalese radiostations die vandaag en morgen uitzendingen verzorgen die zijn gewijd aan de Gamou. Deze radiostations zijn ook te beluisteren via het internet. Klik HIER voor Walf FM (Windows Media Player) en klik HIER voor RFM (Realplayer).

In Memoriam : Willem Lodewijk Schippers

Vandaag is het de sterfdag van Willem Lodewijk Schippers, mijn opa van moeders kant (*2 februari 1911 - †29 april 1999). Hij overleed de dag vóór Koninginnedag, het afscheid was op 4 mei, de begrafenis op 5 mei. Dodenherdenking en Bevrijdingsdag zijn nooit meer hetzelfde.

Vijf jaar geleden overleed opa Schippers op achtentachtig jarige leeftijd. Tijdens mijn zoektocht naar informatie over islam (toen ik nog niet bekeerd was) heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd (zie mijn weblogbijdrage “Een niet-moslim die de salaat verricht“). Hij was een bijzondere persoonlijkheid die zowel koningsgezind als pacifist was. Helaas heb ik hem nooit gevraagd hoe hij die twee overtuigingen heeft kunnen combineren. Als jonge volwassene was hij van de militaire dienstplicht vrijgesteld wegens broederdienst. Toen hij werd opgeroepen om toch het leger in te gaan (mobilisatietijd) weigerde hij. De Duitse inval onderbrak de procedure en pas na WO II werd hij officieel vrijgesteld. Hij was dus ook erg koningsgezind. Misschien dat hij daarom niet op 30 april wilde sterven :-).
Na het telefoontje met het slechte nieuws (dat ik kreeg op Koninginnedag) loop ik als verdoofd over de vrijmarkt van Purmerend met vrouw en kinderen. Het duurt even voor ik afscheid van opa kan nemen. Uiteindelijk wordt het afscheid gepland op 4 mei in een uitvaartcentrum nabij het NS-station Naarden-Bussum.

De vierde mei, 1999. Dag van afscheid. Mijn opa ligt opgebaard omringd door bloemen en kaarsen. Zijn haar zit anders dan normaal, da’s even wennen. Ik neem de volle dertig minuten, van 19.00 tot 19.30 uur, die zijn gereserveerd voor het afscheid. Gezeten op een stoel tegenover hem zie ik familieleden tussen ons voorbij komen die allemaal op hun wijze afscheid nemen. Mijn tranen laat ik de vrije loop. Tegen achten loop ik terug naar het station van Naarden-Bussum. Vlak voor 20 uur klinkt door de luidsprekers van het station het verzoek om de twee minuten stilte te respecteren. Kort na het Wilhelmus komt mijn trein.

Bevrijdingsdag, 1999. Willem Lodewijk Schippers wordt begraven.

Yande gaat logeren

Het is al een paar dagen voorjaarsvakantie. Yande wordt straks incha Allah opgehaald door haar opa en oma voor een logeerpartij tot net na bevrijdingsdag. Sinds gisteren is ze een en al energie. Ze verheugt zich op een paar dagen in Drenthe. Voor ze naar bed gaat geef ik haar altijd wat uitleg over de koran; voor de komende dagen geef ik haar een printje mee van de uitleg van soera An-Naas (met dank aan Onze Oemma, het leukste & leerzaamste tijdschrift voor kleine moslims). Ik zal haar vragenvuur, elke avond voor het slapen gaan, missen. Gisterenavond. Yande profiteert van haar laatste avond voor de logeerpartij en komt met nog meer vragen dan gewoonlijk.

“Kan een kind van bijvoorbeeld veertien jaar of zo moslim worden, terwijl zijn papa en mama christelijk zijn?” (Nou, Abdulwadud, succes! Geef daar maar eens een duidelijk antwoord op!)

“Tja, Yande, ik denk dat zijn ouders zoiets zullen zeggen als ‘Denk daar nog eens goed over na’. Trouwens, als het kind en zijn ouders sowieso veel met elkaar praten, zullen ze niet zo verbaasd zijn, denk ik. Dan hebben ze het al zien aankomen, zeg maar. Toch denk ik dat ze hem aanraden om er nog eens goed over na te denken en misschien zijn bekering uit te stellen tot hij achttien jaar is.”

“Maar als je nu christelijke ouders hebt en die willen moslim worden. Hun kind is tien jaar en dan gaan ze hem ineens islamitisch opvoeden. Kan dat dan ook?”

“Ik weet niet of dat veel voorkomt, maar op zich kan dat, ja. Zijn of haar ouders zullen het dan wel goed voorbereid hebben en het goed uitleggen, neem ik aan. Ze zullen niet zomaar aan de ontbijttafel tijdens het beleggen van een boterham tegen het kind zeggen: ‘Trouwens, vanaf vandaag ben je moslim’.” Yande ligt in een deuk van het lachen. “Dat zullen ze vast wel voorzichtig aanpakken, hoor, meisje.”

“Papa, kan Allah ook boos worden op één van Zijn profeten?”

“Nou Yande, Zijn profeten hebben Allah geen reden gegeven om boos te worden, omdat ze Zijn woorden aan de mensen hebben verteld. Daar is Allah juist blij mee.”

“Ja, maar als Allah nou iets vertelt aan een profeet en die profeet moet dan eerst nog een hele afstand afleggen. Morgen ga ik bijvoorbeeld helemaal naar Drenthe met opa en oma, dat is best wel lang. Als een profeet nou ook heel lang moet reizen voor hij het de mensen kan vertellen wat Allah hem heeft verteld, misschien vergeet hij dan wel wat.”

“Nou Yande, van wat ik weet uit de koran is dat onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) zo’n openbaring, iets wat Allah hem vertelt via de engel Djibriel, ja, over zich heen laat komen zeg maar en het laat bezinken. Pas daarna vertelt hij het aan de mensen. Dus heeft hij na een openbaring nog genoeg tijd incha Allah om een afstand af te leggen tot de mensen waar hij het aan wilt vertellen wat hem is geopenbaard. En wees er zeker van dat Mohammed alles aan de mensen heeft verteld zonder een woord te vergeten.”

Ahmed zegt de shahada

Vanochtend tijdens het zappen kijk ik even naar de live-uitzending van het huwelijk van Mabel en Friso. Naar mijn indruk is het een Nederlands-Hervormde eredienst. Opeens vraagt mijn zoontje Ahmed “Papa, hoe komt het dat je ineens moslim bent geworden? Dat was je toch eerst niet?” Ik leg hem uit dat ik eerst wat dingen over de islam heb geleerd en tenslotte in de aanwezigheid van een imam en veel andere mensen de volgende woorden heb gezegd:

Shahada mp3 (audio behorende bij het boek "Kom tot het gebed" van imam Abdulwahid van Bommel)

“Ashadoe an la…” Ahmed prevelt en proeft de woorden van de shahada die ook deel uitmaken van de salaat. Helaas heb ik hem deze woorden nog niet geleerd, astaghfiroellah. Ik besluit ter plekke om Ahmed stukje bij beetje de shahada te leren uitspreken; zoals een imam zou doen bij iemand die zich tot de islam wilt bekeren. Ahmed heeft het snel onder de knie en ik feliciteer hem met dit succes. Ik herinner hem er nog even aan, dat hij en ik op dezelfde datum geboren zijn: 18 Ramadan.

“Maar, hoe kan dat nou?” zegt het ventje.

“Mashallah, jongen. Ik ben geboren op 2 februari 1964 (18 Ramadan 1383) en jij op 17 januari 1998 (18 Ramadan 1418) en tja, Allah heeft dat zo geregeld, jongen.”

Ahmed heeft nog niet echt de leeftijd waarop een kind echt doorvraagt, maar incha Allah over een paar jaar kom ik niet weg met zo’n antwoord. Dan vraagt hij incha Allah door en door, zoals mijn dochter Yande inmiddels veelvuldig doet. In mijn jeugd heb ik een Nederlands-Hervormde opvoeding gehad, compleet met verplichte catechisatie-lessen tot aan mijn zeventiende levensjaar. Die lessen werden gehouden in het (kerk)gebouw De Kern in Spijkenisse door o.a. dominee Huizing, een soort Calvijn-kloon (qua uiterlijk en gedachtengoed). Wat ik nu in het heden het meeste mis is, laat ik het zo maar uitdrukken, “islamitische catechisatie” – en dan niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor ondergetekende: islamitisch onderricht waarin in duidelijk Nederlands (!) uitleg wordt gegeven over de koran en soennah, zònder te vergeten beiden in een hedendaagse context te plaatsen maar ook zònder de vijf fundamenten van de islam los te laten:

(1) de geloofsgetuigenis (shahada)
klik HIER voor een video over de shahada
(2) de vijf dagelijkse gebeden (salaat)
klik HIER voor een video over de salaat
(3) armenbelasting (zakaat)
klik HIER voor een video over zakaat
(4) vasten tijdens de ramadan
klik HIER voor een video over de ramadan
(5) de bedevaart naar Mekka (hajj)
klik HIER voor een video over de hajj

om deze video's te kunnen bekijken,
heb je RealPlayer nodig

Tawheed

Tawheed. Een begrip dat in deze verwarrende tijden overal opduikt in de media (m.b.t. de El-Tawheed moskee). Om duidelijkheid in de tent te krijgen – voor moslims en niet-moslims – wil ik middels deze weblogbijdrage (opnieuw) de aandacht vestigen op het radioprogramma ‘Tawhid’ van de Nederlandse Moslim Omroep (uitgezonden in 1996). Ik hoop dat mensen die het woord tawheed in een zoekmachine tikken ook mijn weblog ontdekken en zo een antwoord vinden over wat tawheed in islam nu daadwerkelijk inhoudt. Natuurlijk nodig ik ook mijn vaste bezoekers – en bezoekers die via een link op een andere site op mijn weblog zijn terecht gekomen – uit om kennis te nemen van een letterlijke transcriptie van het genoemde radioprogramma over tawheed (inclusief audio):

iimdl.blogspot.nl/2004/02/tawhid-nmo-radio-27-juni-1996.html

Een moslim met kiespijn

Sesamstraat. Eén van de favoriete TV-programma’s van mijn kinderen. Bij het doorspitten van het archief van de Yahoo nieuwsgroep “MoslimMedia Nederland” kom ik vanochtend een artikel tegen dat afkomstig is uit het Nederlands Dagblad van 16 april jl. Titel: “Sesamstraat-clown Hakim verdacht van terrorisme” (klik HIER). Ik schiet in de lach en denk aan de mop over die Arabier die al 40 jaar in de Verenigde Staten woont (klik HIER*), maar helaas: bij het herlezen vergaat mij het lachen en lijk ik meer op een moslim met kiespijn :-)

*UPDATE D.D. 3 JUNI 2016: Klik op deze link voor de genoemde mop: www.reddit.com/r/Jokes/comments/2ydh35/an_old_arab_lived_close_to_new_york_city

Schaapjes tellen

Vanochtend aan de ontbijttafel. Op de achtergrond staat RFM 94.0 FM (Dakar) op. RFM is één van de Senegalese FM radiostations die on-line zijn en is exemplarisch voor hoe de programmering van een Senegalees radiostation in elkaar zit. Het is de bekende mix van muziek, actualiteiten, talkshows en religieuze programma’s. Op zondagochtend (en -avond) is er het christelijk radio-programma “Ecclésiale” voor de christelijke minderheid van Senegal (zo’n 5%). Op vrijdag komen de moslims aan bod middels preken, religieuze gezangen, praatprogramma’s, koranrecitatie en -uitleg en smeekgebeden. Maar ook elke ochtend rondom de tijd van het ochtend-gebed is er voor de moslims een ochtendprogramma van half zes tot half zeven, Senegalese tijd (half acht tot half negen Nederlandse zomertijd). Na de nachtelijke ‘playlist’ (continu muziek) wordt ‘s ochtends vroeg de dag geopend met koran-recitatie, smeekgebeden en (na het ochtendjournaal) een ochtendpreek.

Terug naar de ontbijttafel. Ahmed loopt wat heen en weer. Yande luistert geconcentreerd naar de smeekgebeden (doa’s) die uit de speakers van de computer komen en m’n vrouw Ndoya doet de haren van Kiné.

“Papa?” Ahmed staat ineens naast me.

“Ja, Ahmed?”

“Wat is nu belangrijker, de soera’s of de doa’s?”

“Tja, Ahmed dat is een moeilijke vraag die ik niet zo maar met nee of ja kan beantwoorden. Kijk, met doa’s smeek je Allah om zegen voor de profeten, zegen voor alle moslims, zegen voor je familie, bescherming tegen de krachten van sjeytan, enzovoorts, maar je kan Hem ook in je eigen taal smeken als je met een bepaalde vraag of probleem zit. Sommige doa’s komen rechtstreeks uit soera’s, sommige kleine soera’s zijn eigenlijk complete doa’s, zoals soera An-Naas die je inmiddels al een beetje kent. Andere doa’s komen uit de verhalen over de profeet Mohammed of uit je eigen hoofd en als je het moeilijk hebt en je wilt Allah smeken maar je weet niet hoe, dan zeg je gewoon vele keren achter elkaar “Ya Allah” (Oh, Allah). Ahmed had graag een duidelijk ja of nee gehoord, maar daar kan ik hem helaas niet aan helpen.

“Papa, ” zegt Yande, “we kennen nu al een aantal soera’s. Al-Fatihah, Ash-Shams, Al-Ikhlas, Al-Kafiroen en An-Naas. Weet je wat ik doe als ik niet kan slapen? Dan reciteer ik gewoon een paar van de soera’s die ik ken, zo wordt mijn hoofd rustig en kan ik gaan slapen.” Mashallah. Ndoya zegt dat dat een gewoonte is die in ieder geval in Senegal wijd verbreid is. “Dat klopt papa,” zegt Yande, “Toen we in 2002 in Senegal op vakantie waren, logeerde ik bij een vriendinnetje in Sicap-Mbao. Het was er toen zo warm, dat we op het dakterras gingen slapen. De regen kwam en we gingen binnen liggen maar in slaap vallen kon ik niet meer. Ik kende toen alleen nog maar soera Al-Fatihah goed, dus ik zei toen een paar keer de Fatihah. En mijn vriendinnetje deed gewoon met me mee.”

Mashallah, ik kan zelfs nog wat van mijn kinderen leren! Soera’s reciteren is inderdaad een stuk beter voor mijn godsbesef dan het tellen van schaapjes…

Incha Allah (I)

Bij het naar bed brengen heeft Yande de laatste dagen steeds meer vragen over islam. Het is natuurlijk de leeftijd. Daar ik in islam ook nog maar een kind ben (zie de log “Salih en de kamelin“) heb ik niet op alle vragen een voor Yande bevredigend antwoord, maar goed, je me débrouille. Terug naar gisterenavond. Wederom een spervuur aan vragen. Mashallah, dat koppie heeft een reuzehonger naar kennis… Het is vooral de uitleg van soera An-Naas (met dank aan kindertijdschrift “Onze Oemma“) die haar doet nadenken en vragen stellen. Die aya’s over het influisteren van slechte dingen maken veel indruk op haar.

“Papa, als je varkensvlees eet, krijg je dan straf van Allah?”

“Is dat jou dan eens gebeurd, Yande, dat je varkensvlees at?”

“Nou, ik was op een verjaardagspartijtje en het was heel leuk en zo. Spelletjes, muziek, dansen. Ze gaven ons van die stokjes met stukjes kaas, augurk en zo. Ik ga het eten en dan merk ik dat ik met de kaas ook een worstje mee-eet. Dat zou varkensvlees zijn. Maar goed, ik had het niet gezien, dus ja, wat doet Allah dan?”

“Kijk Yande. Als het worstje jou wordt gegeven en er wordt bij gezegd ‘Dit is gemaakt van varkensvlees’ en je eet het toch op, tja, dat is niet goed. Maar als je het ongemerkt eet dan geeft dat niet. Let dan de volgende keer incha Allah beter op. En vergeet niet, je weet dat Allah de Meest Vergevingsgezinde is, dat betekent dat Hij je zeker kan vergeven.”

Plots krijgt Yande de slappe lach. Of beter gezegd, ze begint onbedaarlijk te giechelen. “Wat heb jij nou opeens?”

“Ik denk aan die keer, papa, dat ik je in de middag tijdens de ramadan één van mijn crackertjes met chocola gaf. Dat stopte je toen in je mond. En spuugde het toen ook heel snel weer uit.” Yande komt niet meer bij… “Papa (giechel) dan kan je natuurlijk overdag tijdens de ramadan (giechel) even proeven met je tong en het dan weer uitspugen (luide giechel)!”

“Zo werkt het helaas niet, Yande. Bij alles wat je doet gaat het om de ‘intentie’, met welke bedoeling je iets doet. Als je de leeftijd hebt om aan de ramadan mee te doen en je eet, expres, overdag tijdens de ramadan, ja, dan zijn er verschillende manieren om het goed te maken met Allah. Incha Allah gebeurt het nooit meer dat ik overdag tijdens de ramadan het vasten verbreek.”

Dan is Yande stil. Eventjes. “Papa, dan heb ik nog een vraag.”

“Ja?”

“Waarom zeg je nou altijd incha Allah als je praat over iets dat nog gaat gebeuren?”

“Alles hangt af van de wil van Allah, soebhana wa ta’ala. Je weet nooit zeker of iets gaat gebeuren; daarom zeg ik altijd ‘incha Allah’ : ‘Als Allah het wilt’.”

Nou, da’s stof tot nadenken voor dat meisje. Ze heeft geen vragen meer (voorlopig). Ik geef ‘r ‘n zoen en zeg “Slaap lekker, meid. Tot morgen; incha Allah :-)”