NMO Radio (747AM) “Verkenningen” 2003

Bij het herstellen van de opmaak van mijn weblogbijdragen uit 2004 kom ik een aantal stukjes tegen over Onze Oemma, het “leukste & leerzaamste blad voor kleine moslims”. In mijn weblogbijdrage “Onze Oemma no. 1 eindelijk uit!” d.d. 25 augustus 2004 zit een link naar een pagina met een aflevering van het radioprogramma “Verkenningen” van de NMO (Nederlandse Moslim Omroep) – helaas is het een zgn. ‘dode link’ (zoals bij veel andere stukjes uit hetzelfde jaar). Alhamdulillah heeft het Internet Archive deze webpagina bewaard en daarmee ook de betreffende uitzending! Download van de gearchiveerde radio-uitzending was helaas niet mogelijk. Daarom heb ik de stream van de gehele uitzending opgenomen (helaas is daardoor de geluidskwaliteit niet altijd optimaal). In de bovengenoemde uitzending drie items:

1. Onze Oemma
2. Islam en de consumptiemaatschappij, over o.a. de productie van cola in Bagdad
3. Stromingen in de islam, aflevering “Shia” 

Beluister de uitzending via deze webpagina:
www.soundboard.com/sb/Verkenningen.aspx
(het is ook mogelijk de drie items te downloaden als mp3 files)

VVD’er legt link PVV en jaren 30

“Er is geen God buiten God, en Mahomed is Gods Propheet” (Nwe Surinaamsche Crt, 1834)

Bij het uitpluizen van jaargang 1834 van de Nieuwe Surinaamsche Courant en Letterkundig Dagblad (zie mijn weblogbijdrage Te Koop Aangeboden: Meubilaire Goederen en Slaven (Surinaamsche Courant, 1834 van 22 oktober jl.) stuit ik op een bijzondere bijvangst die ik je zeker niet wil onthouden. Het gaat om een artikel gepubliceerd ‘Anno 1834, Dingsdag den 24sten Junij’ met daarin onder de noemer ‘Keur van Merkwaardigheden’ een verhaal over de ‘Lotgevallen der Sophia Kerk te Konstantinopel’, beter bekend als de voormalige moskee Aya Sofia te Istanboel. Uiteraard is het verhaal ‘gekleurd’, maar desalniettemin het lezen waard!

Lees het artikel via deze webpagina van het Historische Kranten archief:
kranten.kb.nl/view/paper/id/ddd%3A010669965%3Ampeg21%3Ap003%3Aa0001

Of lees het artikel via deze YouTube player (knipselpresentatie op video, voorzien van muziek van de Bulgaarse groep Irfan): www.youtube.com/watch?v=qbjZ2QYkjcM

RTL journo Roel Geeraedts nu in Saoedi-Arabië

Oeps, die live feed http://t.co/setpTFHi kwam natuurlijk uit Jeddah. Niet Riyad. #travelconfusion
— Roel Geeraedts (@RGjournalist) March 7, 2012

Roel Geeraedts op Twitter: @RGjournalist
Roel Geeraedts op Bambuser: bambuser.com/channel/RGjournalist

Mijn Twitter timeline wordt voor een groot deel bevolkt door journalisten. Op die manier ben ik op een directe manier betrokken bij het nieuws èn bij de omstandigheden waarin journalisten hun werk moeten doen.

Eén van de journalisten die ik volg is RTL journalist Roel Geeraedts. Sinds kort experimenteert hij met Bambuser, dat is een service waarmee je live video kan streamen met je mobiele telefoon. Vandaag is Roel Geeraedts in Jeddah, waar vandaan hij de oproep tot het gebed live heeft gestreamed via zijn Bambuser account. Helaas heb ik de livestream niet live kunnen bekijken, maar soit, elke livestream wordt na beëindiging bewaard en kun je nog altijd terugkijken en eventueel embedden in een weblogbijdrage, zoals hieronder. Roel Geeraedts, volg die man!

bambuser.com/v/2430764

Feestgebed geobserveerd

Eén van mijn hobby's is grabbelen in het archief kranten.kb.nl, meestal ten bate van mijn andere weblog Destijds. Oktober 2011: in het Algemeen Handelsblad van 16 april 1926 vind ik een foto van een feestgebed ter gelegenheid van Eid-oel-Fitr (Suikerfeest) in Woking, Surrey (UK).

Blijkt het dezelfde gebeurtenis te zijn als waar de website WijBlijvenHier! (en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet) het over had in een bijdrage d.d. 21 maart 2010: destijds (1926) zijn er ten bate van een bioscoopjournaal ook filmopnames gemaakt van precies hetzelfde feestgebed.

www.wijblijvenhier.nl/2340/newsreel-moslem-festival (21 maart 2010)

Nu ik eindelijk weer normaal kan bloggen, kan ik eindelijk de video inbedden waarin je de krantenfoto èn het bioscoopjournaal kunt bekijken. Bijzonder hoe belangstellende Britten het feestgebed gadeslaan :-)

www.youtube.com/watch?v=TBnbLom0McU

Moslimhumor² | Drie DS-Films.com video’s: Become A Hafiz, Perils Of Prayer, Got Hijab

Mijn account youtube.com/user/Abdulwadud bevat een bonte verzameling video’s: het gaat van homevideo’s tot koranfragmenten, van oude Hollywood films tot Senegalese radio, noem maar op. Onderstaande video is een compilatie van drie filmpjes gemaakt door DS-Films.com (al járen offline). Dankzij Archive.org (hèt internet archief) heb ik deze drie ubermelige DS filmpjes (uit een tijdperk van vóór YouTube!) kunnen vinden en als één video op YouTube gezet: “Become A Hafiz”, “Perils Of Prayer” en “Got Hijab”. Veel kijkplezier!

www.youtube.com/watch?v=V27vpKw6k70

Stap-voor-stap een nieuw leven

[WEBLOG] Flashback (2004) Met mond vol tanden na vragen van dochter Yande (toen 9 jaar) over Allah en Zijn Almacht :-D ow.ly/9rbaW
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) March 4, 2012

Na het horen van het slechte nieuws dat het, door troebelen bij de migratie van Web-log.nl naar Weblog.nl, heel lang zou duren voor mijn weblog “Islam in mijn dagelijks leven” weer optimaal zou kunnen functioneren, ben ik in arren moede met een ander weblog begonnen: destijds.wordpress.com.
Schoon genoeg had ik èn van het slecht functionerende beheer van mijn weblog "Islam in mijn dagelijks leven” abdulwadud.weblog.nl èn het feit dat dat weblog gedurende een lange periode nauwelijks tot niet te bereiken was. Mijn mash’Allah voortdurende stroom van gemiddeld 48.000 hits per jaar verdampte. Ook begon ik met destijds.wordpress.com om te ervaren hoe het was om met WordPress te werken, het vernieuwde Weblog.nl werkt immers met een WordPress beheeromgeving.

[WEBLOG] Flashback "Komt er een gek de moskee binnen" ow.ly/9raXc Nòg een mop uit #senegal - en wéér over die gek :-) #maye #wolof
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) March 4, 2012

Op dit moment is van mijn weblog “Islam in mijn dagelijks leven” nog zeker niet alles up and running maar de situatie is zodanig dat ik mijn eerste stappen kan zetten naar de restauratie van mijn weblog.
En dat gaat zeker weken zo niet maanden in beslag nemen. Wat wil het geval? Van al mijn +2000 weblogbijdragen is door de migratie van Web-log.nl naar Weblog.nl de opmaak verwijderd. Wat overbleef waren grijze tekstblokken, zonder alinea’s, verspringingen e.d.

[WEBLOG] Flashback 2004 "Voorhoofdseelt" ow.ly/9reE8 #bidden #salat #salaat #islam #gebed
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) March 4, 2012

Nu moet ik àlle weblogbijdragen weer terugbrengen in een staat van leesbaarheid. Pas nu heb ik er de energie voor om dat ècht op te pakken. Ten eerste voorzie ik mijn eigen chronologisch archief te vinden onderaan mijn weblog Archief 2003, 2004, etc van nieuwe werkende links. Vervolgens ga ik, met dat archief als leidraad, pèr bijdrage de opmaak aanpassen. Mijn favoriete lettertype (mèt schreef) kan ik alleen verkrijgen als ik zo’n stuk tekst met de hand aanpas – het is niet mogelijk om dat lettertype default te maken. Tijdens het aanpassen van het chronologisch archief zijn er soms bijdragen waarvan ik de opmaak direct al aanpas, omdat ik ze (via Twitter) opnieuw onder de aandacht wil brengen (de @AbdulwadudLouws Twitter berichten ingebed in de weblogbijdrage die je nu leest, zijn maar een paar voorbeelden).

[WEBLOG] Mijn uitje naar de Flevohof, een verslag (ca juni 1974) ow.ly/9frEG Schoolkrant "De Kwek Ster" Immanuëlschool, Spijkenisse
— Destijds (@Destijds) February 23, 2012

TERUGKIJKEN Al ben ik mijn huwelijk al een paar jaar kwijt (sinds eind juli 2009), nog steeds kan ik mij niet losmaken van het verleden. Met name bij het doorspitten van mijn eigen chronologisch archief voel ik bij mij een welbehagen opkomen dat ik alleen ken van vroeger. De vragen van mijn toen nog jonge kinderen over islam en andere zaken. De Senegalese moppen vertaald door mijn toenmalige vrouw. Een mooie tijd waarin ik voor zowel een journalistiek weblog als voor een omroep columns schrijf (2007-2008). Bij het restaureren van mijn weblog, en met name het lezen van oude weblogbijdragen uit de categorie “Gezinsleven”, voel ik dat warme bad van vroeger...

TERUG NAAR DE REALITEIT Buiten die weblog-cocon heb ik zeker steun in de harde realiteit van nu. Mijn kinderen zijn mijn trots, ik hou enorm veel van ze en ik dank Allah (niet op mijn blote knieën, want dat is haram :-) dat zij in mijn leven zijn. Mash’Allah, zij geven mij steun alleen al door er te zijn, op afstand of dichtbij. En incha Allah geef ik hen voldoende steun in hùn leven.

EINZELGÄNGER Dàt woord is wel op mij van toepassing: ‘Einzelgänger’. Altijd al geweest, maar meer uit nood dan als vrije keuze. Ik heb nooit geleerd echt contact te maken met mensen. Toch kwam ze op mijn pad: de moeder van mijn kinderen. Via haar kwam ik wat los, maakte contact met de buurt (had ik anders nooit gedaan) en, ja, mijn wereld werd groter. Nu ik niet meer getrouwd ben, zijn vele contacten weggevallen. Mijn sociale leven van destijds (tijdens het huwelijk) was afhankelijk van de sociale contacten van mijn toenmalige vrouw. Dat is zeker geen goede basis.

REÏNTEGRATIE Na een lange periode van reïntegratie op de arbeidsmarkt en werken met behoud van uitkering, heb ik sinds kort weer een contract. Dit part-time contract duurt maar tot half augustus 2012, maar alle lof aan Allah soebhana wa ta’ala, wat ben ìk blij met deze arbeidsovereenkomst! Als spoelkeukenmedewerker had ik mij een paar jaar geleden niet gezien, maar nu ben ik elke doordeweekse ochtend weer blij dat ik in de spoelkeuken van een brasserie mag werken. Ik haal er voldoening uit en trots en wat al niet meer. De collegialiteit op de werkvloer is een boost voor mijn zelfvertrouwen.

Nu nog het opbouwen van een sociaal leven.Want buiten mijn gezinsleven en mijn werk heb ik hoegenaamd geen contacten – de contacten via diverse sociale media daargelaten. Dat mijn wereld al groter is geworden door die nieuwe betrekking is al heel wat. Laat ik mij stap-voor-stap een nieuw leven eigen maken.

Bosnië-Herzegovina 20 jaar onafhankelijk

BIH! http://t.co/FGh373Bw RT @marcelvdsteen 20 jaar geleden: President Alija Izetbegovic roept onafhankelijkheid uit BosniëHerzegovina.
— Harald Doornbos (@HaraldDoornbos) March 3, 2012

met dank aan @marcelvandersteen en @HaraldDoornbos voor de reminder! (zie tweet hierboven)

De YouTube video ingebed in de tweet toont foto’s van Alija Izetbegovic (oud-president van BiH, Bosnië-Herzegovina) en van het leger van BiH. Het begeleidende lied wordt gezongen door de Bosnische superster Dino Merlin.

www.dinomerlin.net
www.dinomerlin.com

In De Telegraaf van 2 maart 1992 staat een artikel over het referendum waarin de bewoners van BiH zich konden uitspreken over de onafhankelijkheid van hun land. Dat artikel, “Bosnië-Herzegovina kiest voor onafhankelijkheid”, is te lezen via deze kranten.kb.nl pagina. Je kunt het ook lezen in deze knipselpresentatie:
Bosnië-Herzegovina kiest voor onafhankelijkheid (De Telegraaf 2 maart 1992) destijds.files.wordpress.com/2012/03/bosnie-onafhankelijk-de-telegraaf-1992-03-02.pps (Powerpoint)

deze bijdrage heb ik tevens geplaatst op mijn andere weblog “Destijds”

Oké dan, Geert. Dit is ons staatshoofd. Commentaar? @geertwilderspvv

www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3110251/2012/01/08/Koningin-hult-zich-in-abaya-voor-moskeebezoek.dhtml

Mijn kerstverhaal

Het volgende verhaal vertel ik elk jaar in de maand december.
Dit is mijn kerstverhaal.

Mash’Allah, het is bijna dertien jaar geleden. In de vroege ochtend van 24 december 1998 rol ik gekleed en wel mijn bed uit in het appartement te Purmerend waar ik op dat moment al enkele maanden woonachtig ben. Uitgeput van het geregel van de dag ervoor, zet ik mij schrap voor de laatste loodjes van de voorbereiding van de overkomst van mijn vrouw Ndoya, mijn ruim drie jaar oude dochtertje Yande en mijn bijna één jaar oude zoontje Ahmed.

Zonder ontbijt genomen te hebben, storm ik naar de dichtsbijzijnde winkel waar ze telefoonkaarten verkopen. Gewapend met twee kaarten en de nodige papieren installeer ik mij in de eerste de beste telefooncel. Afwisselend neem ik contact op met de Nederlandse ambassade te Dakar en de IND, als soort een intermediair. De IND zou een fax hebben gestuurd naar de ambassade, een fax waarmee Ndoya en de kids groen licht zouden kunnen krijgen. De ambassade kan niets vinden, de IND zendt het nog eens een keer. Nog ontvangt de ambassade niets. Dan informeer ik of de ambassade misschien nog een ander faxnummer heeft dan bekend is bij de IND. De ambassade geeft mij de nummers van hun twee faxen, ik geef ze door aan de IND (mijn contactpersoon daar kent mij inmiddels goed :-) en nogmaals gaat de fax erdoor. Dan bel ik voor de -tigste keer de ambassade. Of de fax in goede orde is ontvangen? Ja, dus. Wat nu? Tja, kan uw vrouw nog voor sluitingstijd om twaalf uur van de ambassade bij ons zijn, om de nodige papieren te tekenen en de visa in haar paspoort te plaatsen? Ja, zeg ik, maar zeker weten doe ik het niet.

Ndoya krijgt een telefoontje van mij terwijl ze druk bezig is met het laten vlechten van haar haar. Die avond zal ze met vriendinnen naar een feest gaan. Maar de fax steekt daar een stokje voor. Stop met alles wat je aan het doen bent, zeg ik haar, wanneer ze opneemt, en ga onmiddellijk naar de ambassade. Neem de kinderen mee, neem ergens onderweg pasfoto’s van jullie allemaal en dan linea recta naar de ambassade. Wie weet kun je morgen naar Nederland komen. Ndoya met haar halve hoofd vol vlechten doet gauw een hoofddeksel op en gaat met de kinderen naar Dakar.

Vanaf station Purmerend-Overwhere neem ik de trein naar Amsterdam en ga met de tram naar de Albert Cuyp markt, vlakbij De Nederlandsche Bank (mijn werkgever op dat moment). Ik baan mij een weg door het marktpubliek en loop een belhuis binnen. Ik neem weer contact op met de ambassade en zeg dat mijn vrouw al onderweg is.

Ndoya moet vanuit Rufisque helemaal naar Dakar. Ze neemt een taxi maar toch duurt het lang, want de enige doorgaande weg naar Dakar (achtentwintig kilometer verderop) zit potdicht. Net op tijd arriveert ze op de ambassade om de nodige formaliteiten af te handelen. De ambassade kan echter niet direct de visa in haar paspoort plaatsen (ik ben vergeten wat nu ook al weer de kink in de kabel is geweest). Ndoya wordt gevraagd om later terug te komen.
De ambassade blijft speciaal voor haar open, dit tot groot ongenoegen van de Senegalese bewaker die al lang thuis bij vrouw en kinderen had willen zijn. Wanneer ze tegen tweeën terugkomt, krijgt ze de langverwachte visa in haar paspoort (een Schengen-visum en een visum voor Nederland).

Ik spring een gat in de de Nederlandse lucht wanneer ik het goede nieuws hoor. Ik ga direct de tickets kopen, zeg ik tegen Ndoya. “Tot morgen!”

Ndoya stomverbaasd, ze kan zich dan nog niet realiseren dat ze incha Allah binnenkort het vliegtuig naar Nederland kan nemen. Ze heeft inmiddels met de kinderen haar intrek genomen bij een nicht in Dakar, lekker dicht bij het vliegveld. Met geld dat ik haar met een money transfer heb opgestuurd, koopt ze wat kleren die ze met de kou in Nederland nodig zal hebben.

Vanaf de Albert Cuyp markt neem ik een taxi naar een reisbureau. Dagen eerder heb ik al het nodige geld geparkeerd op mijn courante rekening, voor het geval dat. Inmiddels is het al in de loop van de middag van de vierentwintigste december anno negentienhonderdachtennegentig. Binnen in het reisbureau staat een lange rij. Ik sluit achteraan wanneer blijkt dat ik onder geen enkele voorwaarde voorrang krijg, welk verhaal ik ook heb. Rond drie uur ben ik dan eindelijk aan de beurt. Ik leg het verhaal uit aan de dienstdoende reisadviseuse. Ze gaat direct aan de slag, maar krijgt voortdurend nul op het rekest. Het is al ruim na twaalven en de kantoren van vele luchtvaartmaatschappijen zijn al gesloten in verband met komende kerstavond. Met Air France blijkt het nog te kunnen. Ik moet wel voor 16 uur hebben betaald, anders lukt het niet meer om die vlucht van vanavond te nemen. Tien voor vier ben ik dan de gelukkigste man ter wereld. Met trillende vingers toets ik mijn pincode in. Akkoord met bedrag? Hè hè natuurlijk. Ik klik op OK, gris mijn papieren en het bonnetje van de tafel en neem weer een taxi terug naar de Albert Cuyp.

Ndoya krijgt van mij te horen dat ze tegen middernacht plaatselijke tijd het vliegtuig naar Nederland kan nemen (via Parijs). Ga alsjeblieft uren van tevoren naar het vliegveld om er zeker van te zijn dat alles goed gaat, zeg ik haar. Het is haar eerste keer met het vliegtuig en niet lang voor vertrek arriveert ze pas op het Aeroport Leopold Sedar Senghor, haalt daar de tickets op die ik in Amsterdam heb betaald en wacht met Yande en Ahmed tot ze aan boord kan.

In de nacht van 24 op 25 december bevinden Ndoya, Yande en Ahmed zich noch in Senegal, noch in Nederland, maar ergens kilometers hoog in een vliegtuig. Ndoya heeft het zwaar, aan slapen komt ze niet toe. Yande ligt onder een dekentje uitgestrekt op twee stoelen en slaapt als een roos maar Ahmed schreeuwt om aandacht. In de business class zitten leden van van de Senegalese muziekgroep Setsima, ze zijn onderweg naar Frankrijk voor een serie concerten. De leadzanger Alioune Mbaye Nder begeeft zich onder de reizigers van de toeristenklasse en heeft uiteraard direct veel aanspraak. Hij ziet dat Ndoya het moeilijk heeft en neemt haar wat zorgen uit handen, Ahmed in dit geval. Gezeten op de schoot van Nder geeft Ahmed Ndoya zo een adempauze.

Tegen acht uur ‘s morgens vroeg, eerste kerstdag, komen Ndoya, Yande en Ahmed aan op Schiphol. Yande ziet mij als eerste en begint te dansen als ze voor me staat. Ahmed vind mij maar eng (wie is die man, lijkt hij te denken) en begint te huilen. Ja, dit is de start van een mooi samenzijn. Alhamdulillahi Rabbil ‘Aalamien.


*********************************


Zo’n vijftien maanden later, op 4 maart 2000, wordt (in Zutphen) Kiné geboren. Al is zij geboren in Nederland, ze beschouwt zich zeker als een Senegalese. Vorige week vrijdag (2 december 2011) hadden we Harald Doornbos op bezoek. In aanwezigheid van Kiné vertelde ik hem dat Yande en Ahmed in Senegal zijn geboren, maar Kiné in Nederland “in de slaapkamer hierboven”. Ik heb nog nooit zó′n boze blik gezien van Kiné. Snel verklaar ik aan Harald dat we vlak voor de bevalling de slaapkamer tot Senegalees grondgebied hebben verklaard. “Kiné is dus gewoon Senegalese”. Kiné weer hélemaal blij :-)

Melige moslim en z’n sjoel #multireli

meer info

Afgestemd op islam

Gisteravond. Ik lig op bed en luister naar “Het Oog” (Radio 1). Het geneuzel over economie komt me de strot uit. Ik schakel over op de middengolf en probeer Capitol Gold te vinden. Dat lukt niet. Dan draai ik de afstemknop helemaal naar rechts – dat deed ik vroeger als ik wilde luisteren naar Radio Delmare en diverse Drentse radiopiraten als Radio Glorieklanken.
Langzaam draai ik dan de afstemknop naar links en probeer een radiostation ‘in een ver buitenland’ te vinden, zoals ik vroeger altijd met mijn kortegolfontvanger deed. Het duurt niet lang of ik hoor iets wat lijkt op islamitische religieuze gezangen. Ik vraag me af wat voor station het is. Het zendt in ieder geval uit in de buurt van de 1600 kHz. Even later meen ik te horen dat het signaal helemaal uit Riyad komt. Er wordt veel gepraat over de koran en ahadith terwijl het signaal zich golvend beweegt tussen duidelijk hoorbaar en nauwelijks te verstaan – langzaam drijf ik naar dromenland.
Dan is het half vier ‘s ochtends. De radio staat nog aan en ik word wakker van de oproep tot het gebed (azaan). Direct daarna volgt koranrecitatie: soera’s Qaf en Ta-Ha (50 en 20). Wat een mash’Allah heerlijke manier om zo liggend op bed in het donker te luisteren naar het Woord van Allah.
Twee uur later gaat mijn wekker, de radio staat nog steeds aan. Het signaal van het Arabische station (naar alle waarschijnlijkheid “Call Of Islam” uitzendend op de 1521 kHz) wordt inmiddels weggedrukt door ERF, Evangelismusrundfunk, op de 1539 kHz. ERF is een soort Duitse Radio Glorieklanken maar dan legaal en met een wel héél sterk signaal. Maar niet voor lang. ERF is aan het eind van dit jaar uit de lucht, aldus MWlist.org :-)
Call Of Islam www.mwlist.org/mwlist_quick_and_easy.php?area=1&kHz=1521
ERF www.mwlist.org/mwlist_quick_and_easy.php?area=1&kHz=1539

Shariafähig of niet, een handige oplossing is het!

#salaat Blijft vreemd, de gebedstijden in de herfst en winter. Voor je het weet ´moet´ je weer. Maar ik doe het graag :-D #allelofaanAllah
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) November 27, 2011

Hier in de Lage Landen, ver van de evenaar verwijderd, is het moeilijk wennen aan de gebedstijden. Lange dagen in de zomer (gebedstijden liggen ver uit elkaar), korte dagen in de winter (net klaar met bidden, binnen no-time moet je weer): ‘s avonds even na zessen heb ik alle vijf gebeden van die dag gehad. Dan mis ik in de loop van de avond toch ècht wat :-) Een oplossing kan zijn dat ik de verrichting van dat laatste gebed uitstel tot vlak vóór het naar bed gaan, om zo de gebeden wat over de dag te verspreiden, of…

In het verleden zijn er dagen of dagdelen geweest dat ik om diverse redenen niet heb gebeden. Als ik nu tijdens deze donkere dagen in de loop van elke avond een extra gebed of extra gebeden verricht, dan heb ik op een gegeven moment mijn ‘achterstand ingehaald’ zeg maar: een praktische oplossing uit mijn eigen brein ontsproten. Shariafähig of niet: het is een handige oplossing en incha Allah zal ik deze extra gebeden met Zijn akkoord verrichten; als puntje bij paaltje komt gaat het altijd om de intentie, dus dat zit wel goed. Incha Allah :-)

Vruchtbare grond en goede voornemens

Vaste bezoekers van mijn weblog weten al van mijn fascinatie voor soera Ar-Rahmaan. In meerdere weblogbijdragen en zelfs een column heb ik van die fascinatie getuigd. Hier is een fragment van mijn radiocolumn “Catechisatie, ja gezellig!”, uitgesproken in het najaar van 2007:

“Ná mijn bekering [1996] stort ik mij op een soera die mij bij de eerste lezing van de koran (of althans, een Nederlandse uitleg ervan) is opgevallen: soera Ar-Rahmaan. Dat koranhoofdstuk over de onderwerping van de natuur aan Allah, Heilig en Verheven. [...] SoebhaanAllah! Zo’n herfst als nu waarin bladeren uit het Bronboek zich ter aarde hebben geworpen als tekenen van Allah. Ondubbelzinnige niet te ontkennen tekenen van Zijn heerschappij. Daar kan geen film van Ayaan Hirsi Wilders of Geert Ali tegenop.” www.youtube.com/watch?v=3h2TSmc8ixU

In tijden van persoonlijke crises biedt (het denken aan) de herfst mij troost. Denk maar aan deze haiku van een paar weken geleden:

Herfst (denk aan harvest)

Grote oogst van vallend blad

Genade Allahs

nl.wikipedia.org/wiki/Haiku_(dichtvorm)

Afgelopen vrijdag. Aan de vooravond van het islamitisch nieuwjaar (dat in dit weekend van 26 en 27 november valt) vindt TEDxAmsterdam plaats. Journalist Harald Doornbos opent de derde sessie met een talk over “People’s Power in Libya”. Een boeiend relaas van begin tot eind (via deze link en via de YouTube player onderaan deze bijdrage te bekijken en te beluisteren).

Wat mij treft is de vergelijking die Doornbos maakt tussen het vallen van bladeren en het vallen van doden pure poëzie. Zijn verblijf in Libië was als “walking in a forest during autumn and the leaves were falling down and there was nothing that you could do about it.” Incha Allah zal het bloed van de gevallenen (strijders èn burgers) zorgen voor vruchtbare grond waarop het bevrijde volk kan floreren. De nieuwe machthebbers hebben goede voornemens, hopelijk houden zij zich hieraan in het nieuwe jaar 1433.

www.youtube.com/watch?v=YNn7Hr5Xnlc

Sprankjes hoop

OMSCHAKELEN Een constante in mijn karakter is het vermogen om bij het meemaken van een heftige gebeurtenis pas een paar dagen later de schok te ervaren, de schok te vóelen. Erg praktisch, want op die manier hou ik tijdens zo’n gebeurtenis het hoofd koel. Het uitstellen van zo’n schok gaat volstrekt automatisch: ik draai niet bewust een knop om, mijn wezen schakelt gewoon over naar een werkbare modus. Die modus heeft mij in het verleden veel diensten bewezen.

ABSEILEN Ruim twee jaar geleden ben ik gescheiden (nèt de 12,5 jaar niet gehaald). Tot april van dit jaar zat ik in die ‘werkbare modus’. Te lang, natuurlijk. De verwerking had eerder moeten beginnen. Gevolg: ik daal héél geleidelijk, schijnbaar onafwendbaar, af in een bodemloze put – met als ‘hoogtepunt’ een paniekaanval op mijn werk èn één keer de neiging om een restpartij van medicijnen te gebruiken voor een ander doel mijn gezondheid.

DAGELIJKS LEVEN Chaos regeert mijn denken. Mijn weblog, de enige plek waar ik voor mijn gevoel mijn leven nog ènige structuur kan geven, ligt nog steeds op z’n gat door de migratie-troebelen van Weblog.nl. Net zoals ik geen grip heb op mijn dagelijks leven, zo heb ik ook geen grip op mijn weblog. Berichten plaatsen lukt, bij tijd en wijle, maar mijn weblog vullen en inrichten naar eigen wens is nog steeds onmogelijk.

WORSTELEN Wees niet bevreesd. Ik hou mij staande! ‘Luctor et emergo‘ and all that. Jammer alleen dat ik op dit moment mijn fantasie, èn mijn vermogen snel verbanden te leggen (daar waar anderen die verbanden niet zien), nu niet optimaal kan gebruiken. Ik heb er gewoon de fut niet voor. Ik heb er náuwelijks de fut niet voor, moet ik zeggen. Sprankjes hoop genoeg, maar ik moet ze wèl weten te vinden.Een paar dagen geleden, net na middernacht: tijdens het schrijven van de weblogbijdrage die je nu leest, weet ik even niet wat ik met de tekst aan moet en ga wat twitteren. Dan zie ik deze opmerking van @esbudakra op Twitter: “Als ik een man zou zijn geweest zou ik een Mu’adhin en een herder willen zijn.” (die ontboezeming werd verwijderd maar is later opnieuw geplaatst) UPDATE D.D. 24 FEBRUARI 2013: helaas is de repost van deze tweet inmiddels ook verwijderd

@esbudakra Wow! Mashallah. Dat doet me denken aan een hadith over een herder die de azaan doet (effe opzoeken)...
— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) November 22, 2011

GELOOF BELÉVEN Kijk, zo’n tweet als in de alinea 'Worstelen' hierboven, dàt is nou zo’n sprankje! Waarom spreekt mij die tweet over een mu’adhin (iemand die oproept tot het gebed) en een herder aan? Wel, ik herken die mu’adhin/herder setting als die van een bekende hadith (overlevering). Even googelen naar deze hadith, @esbudakra wacht af. Ik vind de hadith al snel in een verformfaaid boekje met ahadith qudsi (heilige overleveringen). Snel maak ik een foto en post het op Twitpic.com (zie afbeelding onderaan deze bijdrage). “Masha’Allah, subhanAllah, walhamdoelillah! Een hele mooie is dit :) jazak Allah voor het delen!” krijg ik als reactie. Kijk, dat doet me goed: zoiets waardevols delen, dat geeft mijn imaan een boost, joh! Na die tweet is het gauw schaapjes tellen en te bedde. Alhamdulillah!

@esbudakra Hadith qudsi 7. Is het te lezen?

“2ehands computer voor NL moslim met humor”

Heeft iemand 2ehands computer voor NL'se moslim met humor? contacteer hem svp ff via @AbdulwadudLouws .Anders gaat ie gekke dingen doen ;)
— Harald Doornbos (@HaraldDoornbos) November 20, 2011

Dat krijg je ervan. Blijven doormodderen met een tweedehands PC verstrekt door de gemeente. Gisterochtend leek mijn PC de geest gegeven te hebben. In een apart bericht stel ik @HaraldDoornbos op de hoogte van dit feit; even later stelt hij een bericht op waarin hij het volgende vraagt: “Heeft iemand 2ehands computer voor NL’se moslim met humor? contacteer hem svp ff via @AbdulwadudLouws. Anders gaat ie gekke dingen doen ;)” Ik lig in een deuk. We hebben gelachen! Of iemand in de gaten heeft dat ik wèrkelijk een nieuwe computer nodig heb, dat betwijfel ik. Soit, what the hack ;-)

Kat geeft kopjes tijdens het bidden

Sinds enige tijd denk ik erover om een kat te nemen. Een leuk jong beestje, niet een oude uit het asiel. Goed voorbereid als ik wil zijn, maak ik een kostenraming (ontwormingskuren, inentingen, overdekte kattenbak, hoeveel ben ik kwijt aan voer, hoeveel moet ik opzij leggen voor noodgevallen als operaties, etcetera). Alles goed en wel, maar als ik een kat in huis wil, zijn er ook nog andere problemen die ik de revue moet laten passeren. Bij het verrichten van het gebed (salaat) kan zo’n schat van een beest een flinke last zijn. Kijk maar naar dit YouTube filmpje waarin een jongetje het bidden moeilijk wordt gemaakt door een kat. Cute!

www.youtube.com/watch?v=lzjAuP2MVfk

Srebrenica 1995, nieuw beeldmateriaal (aankomst + deportatie vluchtelingen, plunderingen, gefilmd door NLse militairen)

Nw beeldmat #srebrenica, gefilmd door NL'se DB'ers die soms lachend commentaar geven op plundering na deportatie youtu.be/MXUcwTTSFQk
— Marcel van der Steen (@marcelvdsteen) November 10, 2011

Na de Nieuwsuur-uitzending van 3 augustus jl. waarin oud Dutchbat-commandant Thom Karremans uitgebreid werd geinterviewd door Twan Huys (webpagina video), kwam gisteravond Karremans opnieuw aan het woord: het biografieenprogramma “Profiel” (HUMAN, IKON, KRO) confronteerde hem met zijn handelen in 1995 (webpagina video).

Vanochtend zie ik in mijn Twitter timeline een bericht van @marcelvdsteen met een link naar nieuw beeldmateriaal (zie embedded tweet bovenaan deze bijdrage):

“Nw beeldmat #srebrenica, gefilmd door NL’se DB’ers die soms lachend commentaar geven op plundering na deportatie youtu.be/MXUcwTTSFQk“.

“Zijn dat plunderingen uit moslimhuizen nxe1 de deportatie?” vraag ik aan Van der Steen.

Antwoord: “Dat is inderdaad wat ik er van begrijp. Dit is het artikel dat erbij hoort: is.gd/2yrqHO“

Het genoemde artikel kan ik niet lezen, met het begrijpen van de video heb ik minder moeite. NB: “Deze video is niet-vermeld. Alleen gebruikers die de link hebben, kunnen de video bekijken.” YouTube
______________________

'Scenelijst' bovengenoemde YouTube video:
00’12″ Aankomst vluchtelingen
03’46″ Deportatie vluchtelingen
05’20″ Plunderingen (+ commentaar van militairen)

ARTIKEL + VIDEO
Pogledajte snimak pljačkaškog pohoda u Srebrenici koji je napravio Carlos Steiner (VIDEO)

VIDEO (YouTube)
Snimak pljačke bošnjačkih kuća nakon pada Srebrenice

[0575-HAIKU] Herfst, oogstseizoen

Ben net een half uurtje terug van een herfstwandeling. Ik kom nauwelijks mijn huis nog uit, maar vanmiddag moest ik wel:

Vóór het verstrijken van de termijn breng ik wat spullen terug naar de Thuiszorgwinkel (in de hal van Locatie Zutphen van Gelre Ziekenhuizen, een half uurtje lopen bij mij vandaan). Op de terugweg geniet ik al wandelend uitgebreid van alle herfstgeuren en -kleuren, wat mij inspireert tot het schrijven van een haiku die ik al lopende op Twitter plaats. Even later maak ik nog een foto die als achtergrond kan dienen voor die drie regels gewijd aan de herfst. Thuisgekomen voeg ik de regels en de foto samen (zie afbeelding onderaan deze bijdrage). Ik ben maar wàt blij dat de inspiratie weer terug is – door Zijn Genade.

Slaap, kindje, slaap

Naast het het feestgewoel en de spirituele verdieping leidt Eid ul-Adha (het Offerfeest) elk jaar weer tot melige moslimcartoons waarin schapen vaak lètterlijk het heft in eigen poot nemen. De Senegalese nieuwsportaal Seneweb.com heeft ter gelegenheid van Eid (in Senegal is het mòrgen feest) alvast een felicitatie geplaatst, in de linkerbovenhoek van de beginpagina. Het schattige schaapje die deze felicitatie vergezeld, smeekt om genade: “Pitié″