Vandaag is het de sterfdag van Willem Lodewijk Schippers, mijn opa van moeders kant (*2 februari 1911 - †29 april 1999). Hij overleed de dag vóór Koninginnedag, het afscheid was op 4 mei, de begrafenis op 5 mei. Dodenherdenking en Bevrijdingsdag zijn nooit meer hetzelfde.
Vijf jaar geleden overleed opa Schippers op achtentachtig jarige leeftijd. Tijdens mijn zoektocht naar informatie over islam (toen ik nog niet bekeerd was) heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd (zie mijn weblogbijdrage “Een niet-moslim die de salaat verricht“). Hij was een bijzondere persoonlijkheid die zowel koningsgezind als pacifist was. Helaas heb ik hem nooit gevraagd hoe hij die twee overtuigingen heeft kunnen combineren. Als jonge volwassene was hij van de militaire dienstplicht vrijgesteld wegens broederdienst. Toen hij werd opgeroepen om toch het leger in te gaan (mobilisatietijd) weigerde hij. De Duitse inval onderbrak de procedure en pas na WO II werd hij officieel vrijgesteld. Hij was dus ook erg koningsgezind. Misschien dat hij daarom niet op 30 april wilde sterven :-).
Na het telefoontje met het slechte nieuws (dat ik kreeg op Koninginnedag) loop ik als verdoofd over de vrijmarkt van Purmerend met vrouw en kinderen. Het duurt even voor ik afscheid van opa kan nemen. Uiteindelijk wordt het afscheid gepland op 4 mei in een uitvaartcentrum nabij het NS-station Naarden-Bussum.
De vierde mei, 1999. Dag van afscheid. Mijn opa ligt opgebaard omringd door bloemen en kaarsen. Zijn haar zit anders dan normaal, da’s even wennen. Ik neem de volle dertig minuten, van 19.00 tot 19.30 uur, die zijn gereserveerd voor het afscheid. Gezeten op een stoel tegenover hem zie ik familieleden tussen ons voorbij komen die allemaal op hun wijze afscheid nemen. Mijn tranen laat ik de vrije loop. Tegen achten loop ik terug naar het station van Naarden-Bussum. Vlak voor 20 uur klinkt door de luidsprekers van het station het verzoek om de twee minuten stilte te respecteren. Kort na het Wilhelmus komt mijn trein.
Bevrijdingsdag, 1999. Willem Lodewijk Schippers wordt begraven.
donderdag 29 april 2004
Yande gaat logeren
Het is al een paar dagen voorjaarsvakantie. Yande wordt straks incha Allah opgehaald door haar opa en oma voor een logeerpartij tot net na bevrijdingsdag. Sinds gisteren is ze een en al energie. Ze verheugt zich op een paar dagen in Drenthe. Voor ze naar bed gaat geef ik haar altijd wat uitleg over de koran; voor de komende dagen geef ik haar een printje mee van de uitleg van soera An-Naas (met dank aan Onze Oemma, het leukste & leerzaamste tijdschrift voor kleine moslims). Ik zal haar vragenvuur, elke avond voor het slapen gaan, missen. Gisterenavond. Yande profiteert van haar laatste avond voor de logeerpartij en komt met nog meer vragen dan gewoonlijk.
“Kan een kind van bijvoorbeeld veertien jaar of zo moslim worden, terwijl zijn papa en mama christelijk zijn?” (Nou, Abdulwadud, succes! Geef daar maar eens een duidelijk antwoord op!)
“Tja, Yande, ik denk dat zijn ouders zoiets zullen zeggen als ‘Denk daar nog eens goed over na’. Trouwens, als het kind en zijn ouders sowieso veel met elkaar praten, zullen ze niet zo verbaasd zijn, denk ik. Dan hebben ze het al zien aankomen, zeg maar. Toch denk ik dat ze hem aanraden om er nog eens goed over na te denken en misschien zijn bekering uit te stellen tot hij achttien jaar is.”
“Maar als je nu christelijke ouders hebt en die willen moslim worden. Hun kind is tien jaar en dan gaan ze hem ineens islamitisch opvoeden. Kan dat dan ook?”
“Ik weet niet of dat veel voorkomt, maar op zich kan dat, ja. Zijn of haar ouders zullen het dan wel goed voorbereid hebben en het goed uitleggen, neem ik aan. Ze zullen niet zomaar aan de ontbijttafel tijdens het beleggen van een boterham tegen het kind zeggen: ‘Trouwens, vanaf vandaag ben je moslim’.” Yande ligt in een deuk van het lachen. “Dat zullen ze vast wel voorzichtig aanpakken, hoor, meisje.”
“Papa, kan Allah ook boos worden op één van Zijn profeten?”
“Nou Yande, Zijn profeten hebben Allah geen reden gegeven om boos te worden, omdat ze Zijn woorden aan de mensen hebben verteld. Daar is Allah juist blij mee.”
“Ja, maar als Allah nou iets vertelt aan een profeet en die profeet moet dan eerst nog een hele afstand afleggen. Morgen ga ik bijvoorbeeld helemaal naar Drenthe met opa en oma, dat is best wel lang. Als een profeet nou ook heel lang moet reizen voor hij het de mensen kan vertellen wat Allah hem heeft verteld, misschien vergeet hij dan wel wat.”
“Nou Yande, van wat ik weet uit de koran is dat onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) zo’n openbaring, iets wat Allah hem vertelt via de engel Djibriel, ja, over zich heen laat komen zeg maar en het laat bezinken. Pas daarna vertelt hij het aan de mensen. Dus heeft hij na een openbaring nog genoeg tijd incha Allah om een afstand af te leggen tot de mensen waar hij het aan wilt vertellen wat hem is geopenbaard. En wees er zeker van dat Mohammed alles aan de mensen heeft verteld zonder een woord te vergeten.”
“Kan een kind van bijvoorbeeld veertien jaar of zo moslim worden, terwijl zijn papa en mama christelijk zijn?” (Nou, Abdulwadud, succes! Geef daar maar eens een duidelijk antwoord op!)
“Tja, Yande, ik denk dat zijn ouders zoiets zullen zeggen als ‘Denk daar nog eens goed over na’. Trouwens, als het kind en zijn ouders sowieso veel met elkaar praten, zullen ze niet zo verbaasd zijn, denk ik. Dan hebben ze het al zien aankomen, zeg maar. Toch denk ik dat ze hem aanraden om er nog eens goed over na te denken en misschien zijn bekering uit te stellen tot hij achttien jaar is.”
“Maar als je nu christelijke ouders hebt en die willen moslim worden. Hun kind is tien jaar en dan gaan ze hem ineens islamitisch opvoeden. Kan dat dan ook?”
“Ik weet niet of dat veel voorkomt, maar op zich kan dat, ja. Zijn of haar ouders zullen het dan wel goed voorbereid hebben en het goed uitleggen, neem ik aan. Ze zullen niet zomaar aan de ontbijttafel tijdens het beleggen van een boterham tegen het kind zeggen: ‘Trouwens, vanaf vandaag ben je moslim’.” Yande ligt in een deuk van het lachen. “Dat zullen ze vast wel voorzichtig aanpakken, hoor, meisje.”
“Papa, kan Allah ook boos worden op één van Zijn profeten?”
“Nou Yande, Zijn profeten hebben Allah geen reden gegeven om boos te worden, omdat ze Zijn woorden aan de mensen hebben verteld. Daar is Allah juist blij mee.”
“Ja, maar als Allah nou iets vertelt aan een profeet en die profeet moet dan eerst nog een hele afstand afleggen. Morgen ga ik bijvoorbeeld helemaal naar Drenthe met opa en oma, dat is best wel lang. Als een profeet nou ook heel lang moet reizen voor hij het de mensen kan vertellen wat Allah hem heeft verteld, misschien vergeet hij dan wel wat.”
“Nou Yande, van wat ik weet uit de koran is dat onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) zo’n openbaring, iets wat Allah hem vertelt via de engel Djibriel, ja, over zich heen laat komen zeg maar en het laat bezinken. Pas daarna vertelt hij het aan de mensen. Dus heeft hij na een openbaring nog genoeg tijd incha Allah om een afstand af te leggen tot de mensen waar hij het aan wilt vertellen wat hem is geopenbaard. En wees er zeker van dat Mohammed alles aan de mensen heeft verteld zonder een woord te vergeten.”
zaterdag 24 april 2004
Ahmed zegt de shahada
Vanochtend tijdens het zappen kijk ik even naar de live-uitzending van het huwelijk van Mabel en Friso. Naar mijn indruk is het een Nederlands-Hervormde eredienst. Opeens vraagt mijn zoontje Ahmed “Papa, hoe komt het dat je ineens moslim bent geworden? Dat was je toch eerst niet?” Ik leg hem uit dat ik eerst wat dingen over de islam heb geleerd en tenslotte in de aanwezigheid van een imam en veel andere mensen de volgende woorden heb gezegd:
Shahada mp3 (audio behorende bij het boek "Kom tot het gebed" van imam Abdulwahid van Bommel)
“Ashadoe an la…” Ahmed prevelt en proeft de woorden van de shahada die ook deel uitmaken van de salaat. Helaas heb ik hem deze woorden nog niet geleerd, astaghfiroellah. Ik besluit ter plekke om Ahmed stukje bij beetje de shahada te leren uitspreken; zoals een imam zou doen bij iemand die zich tot de islam wilt bekeren. Ahmed heeft het snel onder de knie en ik feliciteer hem met dit succes. Ik herinner hem er nog even aan, dat hij en ik op dezelfde datum geboren zijn: 18 Ramadan.
“Maar, hoe kan dat nou?” zegt het ventje.
“Mashallah, jongen. Ik ben geboren op 2 februari 1964 (18 Ramadan 1383) en jij op 17 januari 1998 (18 Ramadan 1418) en tja, Allah heeft dat zo geregeld, jongen.”
Ahmed heeft nog niet echt de leeftijd waarop een kind echt doorvraagt, maar incha Allah over een paar jaar kom ik niet weg met zo’n antwoord. Dan vraagt hij incha Allah door en door, zoals mijn dochter Yande inmiddels veelvuldig doet. In mijn jeugd heb ik een Nederlands-Hervormde opvoeding gehad, compleet met verplichte catechisatie-lessen tot aan mijn zeventiende levensjaar. Die lessen werden gehouden in het (kerk)gebouw De Kern in Spijkenisse door o.a. dominee Huizing, een soort Calvijn-kloon (qua uiterlijk en gedachtengoed). Wat ik nu in het heden het meeste mis is, laat ik het zo maar uitdrukken, “islamitische catechisatie” – en dan niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor ondergetekende: islamitisch onderricht waarin in duidelijk Nederlands (!) uitleg wordt gegeven over de koran en soennah, zònder te vergeten beiden in een hedendaagse context te plaatsen maar ook zònder de vijf fundamenten van de islam los te laten:
(1) de geloofsgetuigenis (shahada)
klik HIER voor een video over de shahada
(2) de vijf dagelijkse gebeden (salaat)
klik HIER voor een video over de salaat
(3) armenbelasting (zakaat)
klik HIER voor een video over zakaat
(4) vasten tijdens de ramadan
klik HIER voor een video over de ramadan
(5) de bedevaart naar Mekka (hajj)
klik HIER voor een video over de hajj
Shahada mp3 (audio behorende bij het boek "Kom tot het gebed" van imam Abdulwahid van Bommel)
“Ashadoe an la…” Ahmed prevelt en proeft de woorden van de shahada die ook deel uitmaken van de salaat. Helaas heb ik hem deze woorden nog niet geleerd, astaghfiroellah. Ik besluit ter plekke om Ahmed stukje bij beetje de shahada te leren uitspreken; zoals een imam zou doen bij iemand die zich tot de islam wilt bekeren. Ahmed heeft het snel onder de knie en ik feliciteer hem met dit succes. Ik herinner hem er nog even aan, dat hij en ik op dezelfde datum geboren zijn: 18 Ramadan.
“Maar, hoe kan dat nou?” zegt het ventje.
“Mashallah, jongen. Ik ben geboren op 2 februari 1964 (18 Ramadan 1383) en jij op 17 januari 1998 (18 Ramadan 1418) en tja, Allah heeft dat zo geregeld, jongen.”
Ahmed heeft nog niet echt de leeftijd waarop een kind echt doorvraagt, maar incha Allah over een paar jaar kom ik niet weg met zo’n antwoord. Dan vraagt hij incha Allah door en door, zoals mijn dochter Yande inmiddels veelvuldig doet. In mijn jeugd heb ik een Nederlands-Hervormde opvoeding gehad, compleet met verplichte catechisatie-lessen tot aan mijn zeventiende levensjaar. Die lessen werden gehouden in het (kerk)gebouw De Kern in Spijkenisse door o.a. dominee Huizing, een soort Calvijn-kloon (qua uiterlijk en gedachtengoed). Wat ik nu in het heden het meeste mis is, laat ik het zo maar uitdrukken, “islamitische catechisatie” – en dan niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor ondergetekende: islamitisch onderricht waarin in duidelijk Nederlands (!) uitleg wordt gegeven over de koran en soennah, zònder te vergeten beiden in een hedendaagse context te plaatsen maar ook zònder de vijf fundamenten van de islam los te laten:
(1) de geloofsgetuigenis (shahada)
klik HIER voor een video over de shahada
(2) de vijf dagelijkse gebeden (salaat)
klik HIER voor een video over de salaat
(3) armenbelasting (zakaat)
klik HIER voor een video over zakaat
(4) vasten tijdens de ramadan
klik HIER voor een video over de ramadan
(5) de bedevaart naar Mekka (hajj)
klik HIER voor een video over de hajj
om deze video's te kunnen bekijken,
heb je RealPlayer nodig
heb je RealPlayer nodig
Labels:
gezinsleven,
hadith,
koran,
salaat,
shahada
vrijdag 23 april 2004
Tawheed
Tawheed. Een begrip dat in deze verwarrende tijden overal opduikt in de media (m.b.t. de El-Tawheed moskee). Om duidelijkheid in de tent te krijgen – voor moslims en niet-moslims – wil ik middels deze weblogbijdrage (opnieuw) de aandacht vestigen op het radioprogramma ‘Tawhid’ van de Nederlandse Moslim Omroep (uitgezonden in 1996). Ik hoop dat mensen die het woord tawheed in een zoekmachine tikken ook mijn weblog ontdekken en zo een antwoord vinden over wat tawheed in islam nu daadwerkelijk inhoudt. Natuurlijk nodig ik ook mijn vaste bezoekers – en bezoekers die via een link op een andere site op mijn weblog zijn terecht gekomen – uit om kennis te nemen van een letterlijke transcriptie van het genoemde radioprogramma over tawheed (inclusief audio):
iimdl.blogspot.nl/2004/02/tawhid-nmo-radio-27-juni-1996.html
iimdl.blogspot.nl/2004/02/tawhid-nmo-radio-27-juni-1996.html
woensdag 21 april 2004
Een moslim met kiespijn
Sesamstraat. Eén van de favoriete TV-programma’s van mijn kinderen. Bij het doorspitten van het archief van de Yahoo nieuwsgroep “MoslimMedia Nederland” kom ik vanochtend een artikel tegen dat afkomstig is uit het Nederlands Dagblad van 16 april jl. Titel: “Sesamstraat-clown Hakim verdacht van terrorisme” (klik HIER). Ik schiet in de lach en denk aan de mop over die Arabier die al 40 jaar in de Verenigde Staten woont (klik HIER*), maar helaas: bij het herlezen vergaat mij het lachen en lijk ik meer op een moslim met kiespijn :-)
*UPDATE D.D. 3 JUNI 2016: Klik op deze link voor de genoemde mop: www.reddit.com/r/Jokes/comments/2ydh35/an_old_arab_lived_close_to_new_york_city
*UPDATE D.D. 3 JUNI 2016: Klik op deze link voor de genoemde mop: www.reddit.com/r/Jokes/comments/2ydh35/an_old_arab_lived_close_to_new_york_city
maandag 19 april 2004
Schaapjes tellen
Vanochtend aan de ontbijttafel. Op de achtergrond staat RFM 94.0 FM (Dakar) op. RFM is één van de Senegalese FM radiostations die on-line zijn en is exemplarisch voor hoe de programmering van een Senegalees radiostation in elkaar zit. Het is de bekende mix van muziek, actualiteiten, talkshows en religieuze programma’s. Op zondagochtend (en -avond) is er het christelijk radio-programma “Ecclésiale” voor de christelijke minderheid van Senegal (zo’n 5%). Op vrijdag komen de moslims aan bod middels preken, religieuze gezangen, praatprogramma’s, koranrecitatie en -uitleg en smeekgebeden. Maar ook elke ochtend rondom de tijd van het ochtend-gebed is er voor de moslims een ochtendprogramma van half zes tot half zeven, Senegalese tijd (half acht tot half negen Nederlandse zomertijd). Na de nachtelijke ‘playlist’ (continu muziek) wordt ‘s ochtends vroeg de dag geopend met koran-recitatie, smeekgebeden en (na het ochtendjournaal) een ochtendpreek.
Terug naar de ontbijttafel. Ahmed loopt wat heen en weer. Yande luistert geconcentreerd naar de smeekgebeden (doa’s) die uit de speakers van de computer komen en m’n vrouw Ndoya doet de haren van Kiné.
“Papa?” Ahmed staat ineens naast me.
“Ja, Ahmed?”
“Wat is nu belangrijker, de soera’s of de doa’s?”
“Tja, Ahmed dat is een moeilijke vraag die ik niet zo maar met nee of ja kan beantwoorden. Kijk, met doa’s smeek je Allah om zegen voor de profeten, zegen voor alle moslims, zegen voor je familie, bescherming tegen de krachten van sjeytan, enzovoorts, maar je kan Hem ook in je eigen taal smeken als je met een bepaalde vraag of probleem zit. Sommige doa’s komen rechtstreeks uit soera’s, sommige kleine soera’s zijn eigenlijk complete doa’s, zoals soera An-Naas die je inmiddels al een beetje kent. Andere doa’s komen uit de verhalen over de profeet Mohammed of uit je eigen hoofd en als je het moeilijk hebt en je wilt Allah smeken maar je weet niet hoe, dan zeg je gewoon vele keren achter elkaar “Ya Allah” (Oh, Allah). Ahmed had graag een duidelijk ja of nee gehoord, maar daar kan ik hem helaas niet aan helpen.
“Papa, ” zegt Yande, “we kennen nu al een aantal soera’s. Al-Fatihah, Ash-Shams, Al-Ikhlas, Al-Kafiroen en An-Naas. Weet je wat ik doe als ik niet kan slapen? Dan reciteer ik gewoon een paar van de soera’s die ik ken, zo wordt mijn hoofd rustig en kan ik gaan slapen.” Mashallah. Ndoya zegt dat dat een gewoonte is die in ieder geval in Senegal wijd verbreid is. “Dat klopt papa,” zegt Yande, “Toen we in 2002 in Senegal op vakantie waren, logeerde ik bij een vriendinnetje in Sicap-Mbao. Het was er toen zo warm, dat we op het dakterras gingen slapen. De regen kwam en we gingen binnen liggen maar in slaap vallen kon ik niet meer. Ik kende toen alleen nog maar soera Al-Fatihah goed, dus ik zei toen een paar keer de Fatihah. En mijn vriendinnetje deed gewoon met me mee.”
Mashallah, ik kan zelfs nog wat van mijn kinderen leren! Soera’s reciteren is inderdaad een stuk beter voor mijn godsbesef dan het tellen van schaapjes…
Terug naar de ontbijttafel. Ahmed loopt wat heen en weer. Yande luistert geconcentreerd naar de smeekgebeden (doa’s) die uit de speakers van de computer komen en m’n vrouw Ndoya doet de haren van Kiné.
“Papa?” Ahmed staat ineens naast me.
“Ja, Ahmed?”
“Wat is nu belangrijker, de soera’s of de doa’s?”
“Tja, Ahmed dat is een moeilijke vraag die ik niet zo maar met nee of ja kan beantwoorden. Kijk, met doa’s smeek je Allah om zegen voor de profeten, zegen voor alle moslims, zegen voor je familie, bescherming tegen de krachten van sjeytan, enzovoorts, maar je kan Hem ook in je eigen taal smeken als je met een bepaalde vraag of probleem zit. Sommige doa’s komen rechtstreeks uit soera’s, sommige kleine soera’s zijn eigenlijk complete doa’s, zoals soera An-Naas die je inmiddels al een beetje kent. Andere doa’s komen uit de verhalen over de profeet Mohammed of uit je eigen hoofd en als je het moeilijk hebt en je wilt Allah smeken maar je weet niet hoe, dan zeg je gewoon vele keren achter elkaar “Ya Allah” (Oh, Allah). Ahmed had graag een duidelijk ja of nee gehoord, maar daar kan ik hem helaas niet aan helpen.
“Papa, ” zegt Yande, “we kennen nu al een aantal soera’s. Al-Fatihah, Ash-Shams, Al-Ikhlas, Al-Kafiroen en An-Naas. Weet je wat ik doe als ik niet kan slapen? Dan reciteer ik gewoon een paar van de soera’s die ik ken, zo wordt mijn hoofd rustig en kan ik gaan slapen.” Mashallah. Ndoya zegt dat dat een gewoonte is die in ieder geval in Senegal wijd verbreid is. “Dat klopt papa,” zegt Yande, “Toen we in 2002 in Senegal op vakantie waren, logeerde ik bij een vriendinnetje in Sicap-Mbao. Het was er toen zo warm, dat we op het dakterras gingen slapen. De regen kwam en we gingen binnen liggen maar in slaap vallen kon ik niet meer. Ik kende toen alleen nog maar soera Al-Fatihah goed, dus ik zei toen een paar keer de Fatihah. En mijn vriendinnetje deed gewoon met me mee.”
Mashallah, ik kan zelfs nog wat van mijn kinderen leren! Soera’s reciteren is inderdaad een stuk beter voor mijn godsbesef dan het tellen van schaapjes…
donderdag 15 april 2004
Incha Allah (I)
Bij het naar bed brengen heeft Yande de laatste dagen steeds meer vragen over islam. Het is natuurlijk de leeftijd. Daar ik in islam ook nog maar een kind ben (zie de log “Salih en de kamelin“) heb ik niet op alle vragen een voor Yande bevredigend antwoord, maar goed, je me débrouille. Terug naar gisterenavond. Wederom een spervuur aan vragen. Mashallah, dat koppie heeft een reuzehonger naar kennis… Het is vooral de uitleg van soera An-Naas (met dank aan kindertijdschrift “Onze Oemma“) die haar doet nadenken en vragen stellen. Die aya’s over het influisteren van slechte dingen maken veel indruk op haar.
“Papa, als je varkensvlees eet, krijg je dan straf van Allah?”
“Is dat jou dan eens gebeurd, Yande, dat je varkensvlees at?”
“Nou, ik was op een verjaardagspartijtje en het was heel leuk en zo. Spelletjes, muziek, dansen. Ze gaven ons van die stokjes met stukjes kaas, augurk en zo. Ik ga het eten en dan merk ik dat ik met de kaas ook een worstje mee-eet. Dat zou varkensvlees zijn. Maar goed, ik had het niet gezien, dus ja, wat doet Allah dan?”
“Kijk Yande. Als het worstje jou wordt gegeven en er wordt bij gezegd ‘Dit is gemaakt van varkensvlees’ en je eet het toch op, tja, dat is niet goed. Maar als je het ongemerkt eet dan geeft dat niet. Let dan de volgende keer incha Allah beter op. En vergeet niet, je weet dat Allah de Meest Vergevingsgezinde is, dat betekent dat Hij je zeker kan vergeven.”
Plots krijgt Yande de slappe lach. Of beter gezegd, ze begint onbedaarlijk te giechelen. “Wat heb jij nou opeens?”
“Ik denk aan die keer, papa, dat ik je in de middag tijdens de ramadan één van mijn crackertjes met chocola gaf. Dat stopte je toen in je mond. En spuugde het toen ook heel snel weer uit.” Yande komt niet meer bij… “Papa (giechel) dan kan je natuurlijk overdag tijdens de ramadan (giechel) even proeven met je tong en het dan weer uitspugen (luide giechel)!”
“Zo werkt het helaas niet, Yande. Bij alles wat je doet gaat het om de ‘intentie’, met welke bedoeling je iets doet. Als je de leeftijd hebt om aan de ramadan mee te doen en je eet, expres, overdag tijdens de ramadan, ja, dan zijn er verschillende manieren om het goed te maken met Allah. Incha Allah gebeurt het nooit meer dat ik overdag tijdens de ramadan het vasten verbreek.”
Dan is Yande stil. Eventjes. “Papa, dan heb ik nog een vraag.”
“Ja?”
“Waarom zeg je nou altijd incha Allah als je praat over iets dat nog gaat gebeuren?”
“Alles hangt af van de wil van Allah, soebhana wa ta’ala. Je weet nooit zeker of iets gaat gebeuren; daarom zeg ik altijd ‘incha Allah’ : ‘Als Allah het wilt’.”
Nou, da’s stof tot nadenken voor dat meisje. Ze heeft geen vragen meer (voorlopig). Ik geef ‘r ‘n zoen en zeg “Slaap lekker, meid. Tot morgen; incha Allah :-)”
“Papa, als je varkensvlees eet, krijg je dan straf van Allah?”
“Is dat jou dan eens gebeurd, Yande, dat je varkensvlees at?”
“Nou, ik was op een verjaardagspartijtje en het was heel leuk en zo. Spelletjes, muziek, dansen. Ze gaven ons van die stokjes met stukjes kaas, augurk en zo. Ik ga het eten en dan merk ik dat ik met de kaas ook een worstje mee-eet. Dat zou varkensvlees zijn. Maar goed, ik had het niet gezien, dus ja, wat doet Allah dan?”
“Kijk Yande. Als het worstje jou wordt gegeven en er wordt bij gezegd ‘Dit is gemaakt van varkensvlees’ en je eet het toch op, tja, dat is niet goed. Maar als je het ongemerkt eet dan geeft dat niet. Let dan de volgende keer incha Allah beter op. En vergeet niet, je weet dat Allah de Meest Vergevingsgezinde is, dat betekent dat Hij je zeker kan vergeven.”
Plots krijgt Yande de slappe lach. Of beter gezegd, ze begint onbedaarlijk te giechelen. “Wat heb jij nou opeens?”
“Ik denk aan die keer, papa, dat ik je in de middag tijdens de ramadan één van mijn crackertjes met chocola gaf. Dat stopte je toen in je mond. En spuugde het toen ook heel snel weer uit.” Yande komt niet meer bij… “Papa (giechel) dan kan je natuurlijk overdag tijdens de ramadan (giechel) even proeven met je tong en het dan weer uitspugen (luide giechel)!”
“Zo werkt het helaas niet, Yande. Bij alles wat je doet gaat het om de ‘intentie’, met welke bedoeling je iets doet. Als je de leeftijd hebt om aan de ramadan mee te doen en je eet, expres, overdag tijdens de ramadan, ja, dan zijn er verschillende manieren om het goed te maken met Allah. Incha Allah gebeurt het nooit meer dat ik overdag tijdens de ramadan het vasten verbreek.”
Dan is Yande stil. Eventjes. “Papa, dan heb ik nog een vraag.”
“Ja?”
“Waarom zeg je nou altijd incha Allah als je praat over iets dat nog gaat gebeuren?”
“Alles hangt af van de wil van Allah, soebhana wa ta’ala. Je weet nooit zeker of iets gaat gebeuren; daarom zeg ik altijd ‘incha Allah’ : ‘Als Allah het wilt’.”
Nou, da’s stof tot nadenken voor dat meisje. Ze heeft geen vragen meer (voorlopig). Ik geef ‘r ‘n zoen en zeg “Slaap lekker, meid. Tot morgen; incha Allah :-)”
dinsdag 13 april 2004
Negenennegentig (I)
“Papa, Allah heeft 99 Namen, hè?”
“Klopt, Yande.”
“Maar hoe gaat dat dan, dat wanneer twee moslims met elkaar praten over Allah. En de één noemt een Naam van Allah, maar de ander kent die Naam niet. Hoe weet die ander dan dat die ene het over Allah heeft?”
“Nou, dan zegt-ie erna soebhana wa ta’ala’, of hij zegt de Naam ‘Allah’ voor hij één van de Namen als De Barmhartige of De Genadevolle of De Liefderijke zegt.”
“En zo begrijpen ze elkaar dus?”
“Ja, incha Allah.”
“Oh, gelukkig maar.”
“Klopt, Yande.”
“Maar hoe gaat dat dan, dat wanneer twee moslims met elkaar praten over Allah. En de één noemt een Naam van Allah, maar de ander kent die Naam niet. Hoe weet die ander dan dat die ene het over Allah heeft?”
“Nou, dan zegt-ie erna soebhana wa ta’ala’, of hij zegt de Naam ‘Allah’ voor hij één van de Namen als De Barmhartige of De Genadevolle of De Liefderijke zegt.”
“En zo begrijpen ze elkaar dus?”
“Ja, incha Allah.”
“Oh, gelukkig maar.”
maandag 12 april 2004
De moslimwitz (I) Komt er een gek de moskee binnen
Het is vroeg in de morgen. In een moskee in Rufisque doet de gemeente de ‘diouli souba’ (salaat al-fadjr, het ochtendgebed). De imam reciteert de extra soera en is bijna klaar met het gebed.Net buiten de moskee nadert een gek. Hij zoekt altijd naar een excuus om iemand op z’n lazer te geven met zijn honkbalknuppel.
In de moskee is de imam klaar met de tashahoed en wilt bijna het “Assalaamoe Aleikoem” zeggen (één keer naar rechts, één keer naar links) ter afsluiting van het gebed. Dan rent de gek naar binnen en roept “Als ik maar één keer ‘Assalaamoe Aleikoem’ hoor, dan knuppel ik jullie allemaal neer!”
De imam denkt even na.
De imam denkt nog even na.
Dan zegt de imam “Goedemorgen” naar rechts en
“Goedemorgen” naar links ;-)
In de moskee is de imam klaar met de tashahoed en wilt bijna het “Assalaamoe Aleikoem” zeggen (één keer naar rechts, één keer naar links) ter afsluiting van het gebed. Dan rent de gek naar binnen en roept “Als ik maar één keer ‘Assalaamoe Aleikoem’ hoor, dan knuppel ik jullie allemaal neer!”
De imam denkt even na.
De imam denkt nog even na.
Dan zegt de imam “Goedemorgen” naar rechts en
“Goedemorgen” naar links ;-)
Het hekje, of De spijker op de kop
Het volgende verhaal wil ik je zeker niet onthouden. Het werd mij per e-mail toegestuurd door PPME Amsterdam.
Er was eens een kleine jongen, die heel gauw boos werd. Zijn naam was Hakim. Op een dag gaf zijn vader hem een zak met spijkers met de opdracht, dat hij voor elke keer dat hij zijn zelfbeheersing verloor, een spijker in het hekje op zijn achtererf moest timmeren.
De eerste dag presteerde Hakim het om 37 spijkers in het hekje te timmeren. Naarmate de dagen verstreken, werd dit aantal echter, gelukkig maar, steeds minder. Hakim had namelijk ontdekt dat het makkelijker was om zich te beheersen, dan om elke keer een spijker in het hek te timmeren.
Uiteindelijk naderde de dag, dat Hakim de hele dag door zijn boosheid in bedwang kon houden. Hij vertelde dit aan zijn vader en die stelde hem voor, om voor elke dag dat hij zich niet liet gaan, één van de spijkers uit het hek te trekken.
De dagen verstreken en op een goede dag kwam Hakim zijn vader vertellen dat alle spijkers uit het hek waren gehaald. De vader nam zijn zoon bij de hand, bracht hem naar het hek en zei: “Goed gedaan, mijn zoon, maar kijk naar de gaten in het hek. Het hek zal nooit meer hetzelfde zijn. Wanneer je dingen in boosheid zegt, laten ze een litteken als deze achter. Je kan iemand met een mes steken, het mes terugtrekken en dan keer op keer zeggen dat het je spijt, maar daarvan zal de wond niet genezen. Een wond aangericht door woorden kan evenveel schade aanrichten als een lichamelijke wond.”
zondag 11 april 2004
Op ontdekkingsreis (I)
Ik hou van de koran. Soms sla ik ‘m open zonder vooropgesteld doel. Dan ben ik niet op zoek naar een specifieke soera of aya, maar ga ik gewoon op ontdekkingsreis. Vandaag valt mijn oog op de aya’s 32 en 33 van soera Ash-Shura (klik HIER).
Het zijn mooie verzen over onze afhankelijkheid van Allah. Ik ben aangenaam verrast wanneer de commentatoren in de voetnoten verwijzen naar Coleridge’s gedicht “Rime of the Ancient Mariner” (klik HIER voor het gedicht). Daar ik geen goede vertaler ben, geef ik nu letterlijk de betreffende voetnoten in het Engels weer:
Mashallah…
Het zijn mooie verzen over onze afhankelijkheid van Allah. Ik ben aangenaam verrast wanneer de commentatoren in de voetnoten verwijzen naar Coleridge’s gedicht “Rime of the Ancient Mariner” (klik HIER voor het gedicht). Daar ik geen goede vertaler ben, geef ik nu letterlijk de betreffende voetnoten in het Engels weer:
Voetnoot 4572 bij 42:32* The great and stately ships are appealed to again and again as being among the Signs of Allah, from many aspects. The aspect referred to here is how the great sailing ship runs prosperously as long as “the breath of heaven fills the sail”, and what a miserable helpless creature she becomes when she once becomes calmed. Students of English literature will remember the striking picture which Coleridge draws in his “Rime of the Ancient Mariner”. The becalmed ship is as it were in the grip of Death because of the crime which the sailor had committed, and his mind feels psychologically the full force of the Sign. By analogy we can apply this to other craft: the steamer is not free from other dangers of the sea, nor air-craft from numerous dangers of the air.
Voetnoot 4573 bij 42:33* If we study such Signs in the right spirit, we learn the highest lessons for our spiritual life: on the one hand, patient perseverance with reliance on Allah, and on the other a feeling or attitude of grateful thanks to Allah, that He enables us to achieve so much in spite of our shortcomings, and forgives in us so much that deserves punishment and disaster.
Mashallah…
*Bron: The Holy Qur-an, English translation of the meanings and Commentary (uitgave onder auspiciën van het Ministerie van Hajj en Donaties van Saoedi-Arabië)
donderdag 8 april 2004
Voorhoofdseelt
Vanochtend vroeg. ‘k Heb net mijn kinderen gebracht en in de schoolhal babbel ik even met een hulpouder, een mede-moslim. Ik praat wel vaker met ‘m, maar die ruwe ribbelige plek op diens voorhoofd is mij nog nooit opgevallen.
“Heeft u zich bezeerd daar?”
“Nee hoor, die plek komt van het bidden”.
Mashallah, voorhoofdseelt door het bidden: voor de één een bekend fenomeen, voor de ander een nog volledig nieuw gegeven. Tja, nu hij het zegt: ik heb wel meer mede-moslims ontmoet met zo’n “derde oog” [excusez-le-mot], maar de link met het gebed had ik gek genoeg nog nooit gelegd.
“Heeft u zich bezeerd daar?”
“Nee hoor, die plek komt van het bidden”.
Mashallah, voorhoofdseelt door het bidden: voor de één een bekend fenomeen, voor de ander een nog volledig nieuw gegeven. Tja, nu hij het zegt: ik heb wel meer mede-moslims ontmoet met zo’n “derde oog” [excusez-le-mot], maar de link met het gebed had ik gek genoeg nog nooit gelegd.
zondag 4 april 2004
De klant is koning
Gisteren, zoals elke zaterdag, koop ik bij de benzinepomp bij ons om de hoek een tv-krant. Die dag ben ik onaangenaam verrast door de voorpagina: het toont een afbeelding van de acteur James Caviezel (inderdaad: J.C. zijn zijn initialen) die Jezus aan het kruis zou moeten voorstellen (uit Mel Gibson’s film “The Passion of the Christ”). Ik blader snel de eerste pagina’s van de krant door en stuit op nog meer afstotende afbeeldingen van films waarin Jezus wordt uitgebeeld. Of een denkbeeldige tijdgenoot van hem (Brian). Dit wil ik mijn vrouw en mij en zeker niet mijn kinderen aandoen: het in huis halen van afbeeldingen van de ook in de islam geliefde profeet Jezus (moslims noemen hem Isa).
Dus ik besluit ter plekke, na de aankoop uiteraard, de eerste sectie van de krant (over de Jezusfilms) er uit te halen. Met mijn vingers pak ik de betreffende pagina’s beet en wil ze eruit scheuren – ik leg de verkoopster nog even uit dat islam geen afbeeldingen duldt van profeten, zodat alle aanbidding wordt geconcentreerd op Allah en niet op (één van) Zijn profeten; dat moslims niet geloven in de kruisdood van Isa en niet in de Drieëenheid liet ik even buiten beschouwing (die kruisdood kunnen we dan in ieder geval niemand kwalijk nemen;-). Moslims geloven overigens wèl dat de terugkomst van Jezus/Isa op aarde een teken is van de nadering van de Dag des Oordeels.
Terug naar de verkoopster: ze biedt me een schaar aan en ik knip de eerste sectie van de tv-krant ruim voor de nietjes af en retourneer haar de schaar en de verwijderde sectie, terwijl ik haar complimenteer met de serviceverlening. De klant is hier zeker koning!
_________________
Jezus, Isa: wat zegt de koran over de zoon van Maryam (Maria)?
Met name de soera’s Al-’Imran 3:45-59, Al-Maaidah 5:17, 46, 75, 110-118 en Maryam 19:16-35 geven al een goed beeld. Lees daarnaast ook: 4:157-159, 171 - 6:85 - 9:30 - 23:50 - 43:59-64 - 57:27 - 61: 6, 14
Klik op de onderstreepte aya’s om ze te beluisteren en tegelijkertijd de betekenis ervan in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Aya-selectie afkomstig uit de index van “The Holy Qur-an, English translation of the meanings and Commentary” (de herziene Yusuf Ali-editie, uitgegeven door The Custodian of The Two Holy Mosques King Fahd Complex, onder de auspiciën van het Ministerie van Hajj en Donaties van Saoedi-Arabië).
Voor een uitleg over de terugkomst van Jezus/Isa op aarde, klik HIER
Dus ik besluit ter plekke, na de aankoop uiteraard, de eerste sectie van de krant (over de Jezusfilms) er uit te halen. Met mijn vingers pak ik de betreffende pagina’s beet en wil ze eruit scheuren – ik leg de verkoopster nog even uit dat islam geen afbeeldingen duldt van profeten, zodat alle aanbidding wordt geconcentreerd op Allah en niet op (één van) Zijn profeten; dat moslims niet geloven in de kruisdood van Isa en niet in de Drieëenheid liet ik even buiten beschouwing (die kruisdood kunnen we dan in ieder geval niemand kwalijk nemen;-). Moslims geloven overigens wèl dat de terugkomst van Jezus/Isa op aarde een teken is van de nadering van de Dag des Oordeels.
Terug naar de verkoopster: ze biedt me een schaar aan en ik knip de eerste sectie van de tv-krant ruim voor de nietjes af en retourneer haar de schaar en de verwijderde sectie, terwijl ik haar complimenteer met de serviceverlening. De klant is hier zeker koning!
_________________
Jezus, Isa: wat zegt de koran over de zoon van Maryam (Maria)?
Met name de soera’s Al-’Imran 3:45-59, Al-Maaidah 5:17, 46, 75, 110-118 en Maryam 19:16-35 geven al een goed beeld. Lees daarnaast ook: 4:157-159, 171 - 6:85 - 9:30 - 23:50 - 43:59-64 - 57:27 - 61: 6, 14
Klik op de onderstreepte aya’s om ze te beluisteren en tegelijkertijd de betekenis ervan in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Aya-selectie afkomstig uit de index van “The Holy Qur-an, English translation of the meanings and Commentary” (de herziene Yusuf Ali-editie, uitgegeven door The Custodian of The Two Holy Mosques King Fahd Complex, onder de auspiciën van het Ministerie van Hajj en Donaties van Saoedi-Arabië).
Voor een uitleg over de terugkomst van Jezus/Isa op aarde, klik HIER
zondag 28 maart 2004
Yande en haar vertrouwen in Allah
Gisteren is mijn dochter Yande 9 jaar geworden. Mashallah, ze is al een hele dame. Ze krijgt nu voor elk weekend een vaste huishoudelijke taak toegewezen: de afwas (overigens tot volle tevredenheid van deze dame-in-de-dop!). Daarnaast mag ze nu 's avonds wat langer opblijven dan Ahmed en Kiné. Vanochtend was ik wat emails aan het schrijven, terwijl Yande zich in de keuken even verderop ontfermde over het bestek waarmee wij zojuist ons eerste ontbijt tijdens zomertijd hadden genuttigd.
“Papa?”
“Ja, Yande?”
“Eigenlijk kan alles, hè? Want het is Allah die er over gaat of dingen wel of niet gaan gebeuren.”
“Hoe bedoel je dat precies?”
“Nou, op school zeggen kinderen vaak dat dit of dat niet kan. Maar ze hebben nooit laten zien dat het echt niet mogelijk is. En misschien is het wel mogelijk! Wie weet wilt Allah het wèl laten gebeuren. Toch?”
“Papa?”
“Ja, Yande?”
“Eigenlijk kan alles, hè? Want het is Allah die er over gaat of dingen wel of niet gaan gebeuren.”
“Hoe bedoel je dat precies?”
“Nou, op school zeggen kinderen vaak dat dit of dat niet kan. Maar ze hebben nooit laten zien dat het echt niet mogelijk is. En misschien is het wel mogelijk! Wie weet wilt Allah het wèl laten gebeuren. Toch?”
zaterdag 27 maart 2004
Wintertijd Zomertijd
Soera Al-’Asr "De Tijd door de Tijden"
Klik op onderstaande link voor een mp3, het is een mash’Allah wonderschone recitatie van deze soera waarvoor de recitant echt de Tijd neemt
Vertaling:
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle.
1. Bij de tijd.
2. Voorzeker, de mens is te midden van verlies.
3. Behalve degenen die geloven en goede werken doen, en elkander tot waarheid, en geduld aansporen.
Allah’s Woord is Waarheid
Bron vertaling: NMO.NL
Klik op onderstaande link voor een mp3, het is een mash’Allah wonderschone recitatie van deze soera waarvoor de recitant echt de Tijd neemt
www.karaca.de/kuran/asr_suresi.mp3
Salih en de kamelin
Zoals je weet is de 'lievelingssoera' van mijn kinderen hoofdstuk Ash-Shams. Na geruime tijd deze soera voor het slapen gereciteerd te hebben, kennen Yande en Ahmed hem van buiten. In het Arabisch welteverstaan (voor Kiné is dat nog wat te moeilijk, maar mashallah ze doet haar best). Daarom ben ik sinds kort begonnen hen het verhaal achter Ash-Shams uit te leggen, waarbij ik mij baseer op een 'vertaling' in het Nederlands van de heilige koran (afkomstig van de site van de NMO) van de hoofdstukken Ash-Shams*, Al-A'raaf (verzen 73* t/m 79), Hoed (verzen 61* t/m 68), Ash-Shoaraa (verzen 141* t/m 159) en An-Naml (verzen 45* t/m 53): allemaal hoofdstukken waarin Allah, soebhana wa ta'ala, verhaalt over Salih en de kamelin. In het ene hoofdstuk vertelt Hij daar wat uitgebreider over dan in de andere.
Daarnaast baseer ik mijn uitleg op een verhaal over Salih die afkomstig is van de site van de Young Muslims Maryland. De oren van mijn kinderen gloeien wanneer ik de details vertel van de geschiedenis die in hun favoriete hoofdstuk Ash-Shams eventjes wordt aangestipt. Dan vraagt mijn dochter Yande na een paar dagen:
"Maar papa, wat is er dan gebeurd met de mensen van de Thamoed die wèl geloofden wat Salih vertelde?"
Op dat moment heb ik mijn kinderen alleen nog uitgelegd wat er staat in Ash-Shams en Al-A'raaf.
Een dag later behandel ik Hoed - en mashallah daarin was het antwoord op Yande's vraag in vers 66: "En toen ons Gebod kwam, redden Wij Salih en met hem de gelovigen door Onze barmhartigheid en Wij redden hen van de schande van die dag. Voorzeker, uw Heer is Sterk, Almachtig." Yande is gelijk gerust gesteld; ze maakte zich namelijk een beetje zorgen over het lot van de mensen die de kamelin met rust lieten en wèl geloofden wat Salih hen zei. Ze denkt even na en er valt een stilte.
"Weet je Yande," zeg ik, "een paar dagen nadat jij negen bent geworden (27 maart) is het mijn 'verjaardag' als moslim. Dan is het al acht jaar geleden dat ik de shahada, de geloofsgetuigenis, aflegde."
"Hoe kan dat nou?" zegt Yande, "Ik ben al bijna negen jaar moslima en jij nog maar bijna acht jaar moslim en toch weet jij meer over islam dan ik."
Ik lach en zeg haar "Mashallah, Yande. Weet je? Zelf weet ik helemaal niet zoveel over islam. Wanneer ik jullie zoals nu het verhaal achter Ash-Shams uitleg, dan ben ik ook eigenlijk aan het leren. Voor ik het jullie vertel verzamel ik de informatie, print ik het uit op een paar blaadjes, neem ik het mee wanneer ik jullie naar bed breng en dan ga ik jullie er over vertellen. Op dat moment is de informatie ook nieuw voor mijzelf heb ik het dan nog niet uitgebreid doorgelezen."
Ze kijkt verbaasd.
"Eigenlijk, Yande, ben ik in islam nog een kind. Een kind van bijna acht jaar."
Klik HIER om naar soera Ash-Shams te luisteren en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera Al-A'raaf te luisteren (vers 73 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera Hoed te luisteren (vers 61 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera Ash-Shoaraa te luisteren (vers 141 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera An-Naml te luisteren (vers 45 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Daarnaast baseer ik mijn uitleg op een verhaal over Salih die afkomstig is van de site van de Young Muslims Maryland. De oren van mijn kinderen gloeien wanneer ik de details vertel van de geschiedenis die in hun favoriete hoofdstuk Ash-Shams eventjes wordt aangestipt. Dan vraagt mijn dochter Yande na een paar dagen:
"Maar papa, wat is er dan gebeurd met de mensen van de Thamoed die wèl geloofden wat Salih vertelde?"
Op dat moment heb ik mijn kinderen alleen nog uitgelegd wat er staat in Ash-Shams en Al-A'raaf.
Een dag later behandel ik Hoed - en mashallah daarin was het antwoord op Yande's vraag in vers 66: "En toen ons Gebod kwam, redden Wij Salih en met hem de gelovigen door Onze barmhartigheid en Wij redden hen van de schande van die dag. Voorzeker, uw Heer is Sterk, Almachtig." Yande is gelijk gerust gesteld; ze maakte zich namelijk een beetje zorgen over het lot van de mensen die de kamelin met rust lieten en wèl geloofden wat Salih hen zei. Ze denkt even na en er valt een stilte.
"Weet je Yande," zeg ik, "een paar dagen nadat jij negen bent geworden (27 maart) is het mijn 'verjaardag' als moslim. Dan is het al acht jaar geleden dat ik de shahada, de geloofsgetuigenis, aflegde."
"Hoe kan dat nou?" zegt Yande, "Ik ben al bijna negen jaar moslima en jij nog maar bijna acht jaar moslim en toch weet jij meer over islam dan ik."
Ik lach en zeg haar "Mashallah, Yande. Weet je? Zelf weet ik helemaal niet zoveel over islam. Wanneer ik jullie zoals nu het verhaal achter Ash-Shams uitleg, dan ben ik ook eigenlijk aan het leren. Voor ik het jullie vertel verzamel ik de informatie, print ik het uit op een paar blaadjes, neem ik het mee wanneer ik jullie naar bed breng en dan ga ik jullie er over vertellen. Op dat moment is de informatie ook nieuw voor mijzelf heb ik het dan nog niet uitgebreid doorgelezen."
Ze kijkt verbaasd.
"Eigenlijk, Yande, ben ik in islam nog een kind. Een kind van bijna acht jaar."
Klik HIER om naar soera Al-A'raaf te luisteren (vers 73 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera Hoed te luisteren (vers 61 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera Ash-Shoaraa te luisteren (vers 141 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
Klik HIER om naar soera An-Naml te luisteren (vers 45 e.v.) en tegelijkertijd de betekenis in diverse talen, waaronder het Engels, mee te lezen.
donderdag 11 maart 2004
Een niet-moslim die de salaat verricht
Het is januari 1996. Vol van alle indrukken opgedaan tijdens mijn eerste verblijf in Senegal land ik een paar dagen voor het begin van de vastenmaand ramadan op Schiphol met het voornemen mij zeker te verdiepen in islam, de religie waarmee ik in Senegal op zo’n positieve wijze in aanraking ben gekomen.
Een goed begin lijkt mij het meedoen met de ramadan. Ik haal bij een islamitische slager een lijstje met de tijden en begin de volgende dag met goede moed te vasten. In mijn onschuld vast ik de eerste paar dagen van de ramadan te lang. In de ochtend begin ik op het juiste tijdstip, maar ‘s avonds vast ik door tot het moment waarop het nachtgebed (‘isja) dient te worden verricht – dat moet natuurlijk het avondgebed zijn (maghrieb). Alhamdulillah word ik door een moslim op het juiste spoor gezet en zet ik de ramadan voort zoals het hoort.
Nog voor mijn verblijf in Senegal heb ik mij al aangemeld als vrijwilliger bij het Internationaal Filmfestival in mijn geboorteplaats Rotterdam. Daar doe ik nu (eind januari/begin februari 1996) kassa- en ‘call center’-werkzaamheden en tussen alle bedrijven door (werken en heel veel films kijken) neem ik nauwelijks de tijd om mij in islam te verdiepen.
Dan is het 2 februari: mijn verjaardag. Volgens de Gregoriaanse kalender althans. Ik weet op dat moment nog niet dat ik volgens de Islamitische kalender op 18 Ramadan (!) verjaar. Van mijn grootvader, Willem Lodewijk Schippers, krijg ik vijftig gulden als verjaardagscadeau. Tussen twee films door bezoek ik een grote boekhandel en koop van het geld de heilige koran voorzien van een Nederlandse ‘vertaling’.
Na afloop van het filmfestival keer ik terug naar Uilenstede, Amstelveen. Ik heb in Rotterdam al eerder door de koran gebladerd maar ben er nog niet echt voor gaan zitten. Nu terug in mijn studentenkamertje wel. Maar zo onvoorbereid als ik ben, nog zonder mensen die mij wegwijs kunnen maken in de hoeveelheid aan soera’s en aya’s, vind ik het wel heel erg moeilijk om er door heen te komen. Vragen komen in mij op, zoals: “Waarom zegt Allah soms ‘wij’, hij is toch juist Eén (tawhid heet dat, leer ik later) en geen drieëenheid of zo?” En ik wil echt meer van islam weten voordat ik de shahada uitspreek.
Gelukkig krijg ik van iemand het boek “Kom tot het gebed” (meer…). Ik besluit op een actieve manier mij in islam te verdiepen en begin mij stap-voor-stap het islamitisch gebed (de ‘salaat’) eigen te maken. In Senegal was het juist die uitoefening van het gebed dat als eerste mijn aandacht trok (meer… ). Ik spreid mijn zojuist aangeschafte gebedskleedje uit naar het zuidoosten, zet het boek voor mij met de juiste bladzijde geopend en begin aarzelend het openingshoofdstuk Al-Fatihah te lezen. Dat leren van de salaat opent mijn hart en dan begin ik mij daadwerkelijk in de koran te verdiepen. Met name in het hoofdstuk Ar-Rahmaan (meer…).
Ik kom in contact met een Indonesische moslimgemeenschap in Amsterdam waar ik een aantal lezingen in het Nederlands over islam kan bijwonen; ik kan dan inmiddels de salaat verrichten zoals het hoort. Dat, en ook mijn enthousiasme, wekt bij die Indonesiërs de indruk dat ik reeds moslim ben. Wanneer blijkt dat dat niet zo is, is de verslagenheid groot (meer…).
Een goed begin lijkt mij het meedoen met de ramadan. Ik haal bij een islamitische slager een lijstje met de tijden en begin de volgende dag met goede moed te vasten. In mijn onschuld vast ik de eerste paar dagen van de ramadan te lang. In de ochtend begin ik op het juiste tijdstip, maar ‘s avonds vast ik door tot het moment waarop het nachtgebed (‘isja) dient te worden verricht – dat moet natuurlijk het avondgebed zijn (maghrieb). Alhamdulillah word ik door een moslim op het juiste spoor gezet en zet ik de ramadan voort zoals het hoort.
Nog voor mijn verblijf in Senegal heb ik mij al aangemeld als vrijwilliger bij het Internationaal Filmfestival in mijn geboorteplaats Rotterdam. Daar doe ik nu (eind januari/begin februari 1996) kassa- en ‘call center’-werkzaamheden en tussen alle bedrijven door (werken en heel veel films kijken) neem ik nauwelijks de tijd om mij in islam te verdiepen.
Dan is het 2 februari: mijn verjaardag. Volgens de Gregoriaanse kalender althans. Ik weet op dat moment nog niet dat ik volgens de Islamitische kalender op 18 Ramadan (!) verjaar. Van mijn grootvader, Willem Lodewijk Schippers, krijg ik vijftig gulden als verjaardagscadeau. Tussen twee films door bezoek ik een grote boekhandel en koop van het geld de heilige koran voorzien van een Nederlandse ‘vertaling’.
Na afloop van het filmfestival keer ik terug naar Uilenstede, Amstelveen. Ik heb in Rotterdam al eerder door de koran gebladerd maar ben er nog niet echt voor gaan zitten. Nu terug in mijn studentenkamertje wel. Maar zo onvoorbereid als ik ben, nog zonder mensen die mij wegwijs kunnen maken in de hoeveelheid aan soera’s en aya’s, vind ik het wel heel erg moeilijk om er door heen te komen. Vragen komen in mij op, zoals: “Waarom zegt Allah soms ‘wij’, hij is toch juist Eén (tawhid heet dat, leer ik later) en geen drieëenheid of zo?” En ik wil echt meer van islam weten voordat ik de shahada uitspreek.
De shahada is de geloofsgetuigenis die een ‘nieuwe moslim’ uitspreekt in de nabijheid van een imam en zoveel mogelijk getuigen; die getuigen delen dan allemaal incha Allah in de zegeningen van Allah, soebhana wa ta’ala – klik HIER voor een video van zo’n gebeurtenis.
Gelukkig krijg ik van iemand het boek “Kom tot het gebed” (meer…). Ik besluit op een actieve manier mij in islam te verdiepen en begin mij stap-voor-stap het islamitisch gebed (de ‘salaat’) eigen te maken. In Senegal was het juist die uitoefening van het gebed dat als eerste mijn aandacht trok (meer… ). Ik spreid mijn zojuist aangeschafte gebedskleedje uit naar het zuidoosten, zet het boek voor mij met de juiste bladzijde geopend en begin aarzelend het openingshoofdstuk Al-Fatihah te lezen. Dat leren van de salaat opent mijn hart en dan begin ik mij daadwerkelijk in de koran te verdiepen. Met name in het hoofdstuk Ar-Rahmaan (meer…).
Ik kom in contact met een Indonesische moslimgemeenschap in Amsterdam waar ik een aantal lezingen in het Nederlands over islam kan bijwonen; ik kan dan inmiddels de salaat verrichten zoals het hoort. Dat, en ook mijn enthousiasme, wekt bij die Indonesiërs de indruk dat ik reeds moslim ben. Wanneer blijkt dat dat niet zo is, is de verslagenheid groot (meer…).
klik HIER voor een recitatie van het hoofdstuk Ar-Rahmaan,
terwijl je de betekenis, in verschillende talen, kunt meelezen tijdens het luisteren
vrijdag 27 februari 2004
Een parel gevat in een vers
(In de Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle)
Allah belast geen ziel boven haar vermogen, vóór haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient. (Bid daarom:) "Onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan Heer, en belast ons niet zoals Gij degenen die voor ons waren hebt belast Onze Heer, belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen) en wis onze fouten uit en schenk ons vergiffenis en wees ons barmhartig. Gij zijt onze Meester, help ons daarom tegen het ongelovige volk."
(Allah's woord is waarheid) Hoofdstuk Al-Baqarah 2:286
Wat mij ook overkomt, ik heb het verdiend. Valt het zwaar dan is dat naar, maar ik weet dat Allah mijn ziel belast naar vermogen. In zware tijden heeft Allah middels dit vers (2:286) mij veel geholpen. Aan de ene kant geeft het kracht door de zekerheid dat alles wat in mijn leven gebeurd van Allah afkomstig is; aan de andere kant troost het door het smeekgebed dat gelijk een parel in het vers is gevat. Problemen in het leven zijn een test van de imaan, een test van het Godsbesef. Wordt dat op de proef gesteld, dan kan het smeekgebed je erdoor heen helpen. Het lijkt mij een uitdaging om dit vers ook aan mijn kinderen te leren; uiteraard in het Arabisch. Elke avond voor het slapen gaan reciteer ik samen met hen een aantal hoofdstukjes uit de koran; soms voorafgegaan door een uitleg van de Fatihah (met dank aan "Onze Oemma") of van Al-Ikhlaas. De reeks hoofdstukjes die mijn kinderen en ik doen voor ik ze een nachtzoen geef, is in de loop van de tijd steeds langer geworden en omvat inmiddels de Fatihah, Al-Ikhlaas, Al-Kafiroen en Ash-Shams (die laatste is de favoriete soera van mijn kinderen). Zo'n smeekgebed gevat in een vers is dan een mooie afsluiter zo vlak voor het slapen gaan en kan hen indien nodig, vooral na uitleg in het Nederlands, ook de kracht en troost geven die ik er uit heb geput.
Allah belast geen ziel boven haar vermogen, vóór haar is wat zij verdient en tegen haar is ook wat zij verdient. (Bid daarom:) "Onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan Heer, en belast ons niet zoals Gij degenen die voor ons waren hebt belast Onze Heer, belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen) en wis onze fouten uit en schenk ons vergiffenis en wees ons barmhartig. Gij zijt onze Meester, help ons daarom tegen het ongelovige volk."
(Allah's woord is waarheid) Hoofdstuk Al-Baqarah 2:286
Wat mij ook overkomt, ik heb het verdiend. Valt het zwaar dan is dat naar, maar ik weet dat Allah mijn ziel belast naar vermogen. In zware tijden heeft Allah middels dit vers (2:286) mij veel geholpen. Aan de ene kant geeft het kracht door de zekerheid dat alles wat in mijn leven gebeurd van Allah afkomstig is; aan de andere kant troost het door het smeekgebed dat gelijk een parel in het vers is gevat. Problemen in het leven zijn een test van de imaan, een test van het Godsbesef. Wordt dat op de proef gesteld, dan kan het smeekgebed je erdoor heen helpen. Het lijkt mij een uitdaging om dit vers ook aan mijn kinderen te leren; uiteraard in het Arabisch. Elke avond voor het slapen gaan reciteer ik samen met hen een aantal hoofdstukjes uit de koran; soms voorafgegaan door een uitleg van de Fatihah (met dank aan "Onze Oemma") of van Al-Ikhlaas. De reeks hoofdstukjes die mijn kinderen en ik doen voor ik ze een nachtzoen geef, is in de loop van de tijd steeds langer geworden en omvat inmiddels de Fatihah, Al-Ikhlaas, Al-Kafiroen en Ash-Shams (die laatste is de favoriete soera van mijn kinderen). Zo'n smeekgebed gevat in een vers is dan een mooie afsluiter zo vlak voor het slapen gaan en kan hen indien nodig, vooral na uitleg in het Nederlands, ook de kracht en troost geven die ik er uit heb geput.
dinsdag 17 februari 2004
Je weet wel wat...
Een Arabische migrant die al 40 jaar in Idaho in de Verenigde Staten woonde, wilde aardappelen planten in zijn achtertuin, maar het bewerken van de grond was voor iemand van zijn leeftijd te zwaar. Hij stuurde daarom een brief naar zijn jongste zoon die in Parijs studeert. Hij had een computer dus stuurde hij een e-mail:
“Lieve Ali, Ik voel me erg teleurgesteld in mezelf want ik wilde dit jaar aardappelen poten in mijn achtertuin, maar ik mis de kracht om de grond om te ploegen. Ik mis je erg want als jij hier was kon jij voor mij de grond omspitten. Ik hou van je. Je vader.”
Zijn zoon antwoordde hem per ommegaande:
“Lieve vader, laat de grond van die tuin in godsnaam met rust. Daar heb ik – je weet wel wat – verborgen! Je liefhebbende zoon.”
De volgende morgen had de vader geen tijd voor zijn ochtendgebed, want om 4.00 uur precies stonden de plaatselijke politie, de FBI, enkele CIA agenten en een specialist van het Pentagon voor zijn deur. Zij doorzochten de hele ochtend de achtertuin op explosieven, materiaal om een bom te vervaardigen, of anthrax. Zij vonden niets en vertrokken weer. Die middag ontving de vader nog een e-mail van zijn zoon.
“Lieve vader. Ik denk dat je nu wel je aardappelen kan poten. Dit was het enige wat ik voor je kon doen in de huidige omstandigheden. Je liefhebbende zoon”.
“Lieve Ali, Ik voel me erg teleurgesteld in mezelf want ik wilde dit jaar aardappelen poten in mijn achtertuin, maar ik mis de kracht om de grond om te ploegen. Ik mis je erg want als jij hier was kon jij voor mij de grond omspitten. Ik hou van je. Je vader.”
Zijn zoon antwoordde hem per ommegaande:
“Lieve vader, laat de grond van die tuin in godsnaam met rust. Daar heb ik – je weet wel wat – verborgen! Je liefhebbende zoon.”
De volgende morgen had de vader geen tijd voor zijn ochtendgebed, want om 4.00 uur precies stonden de plaatselijke politie, de FBI, enkele CIA agenten en een specialist van het Pentagon voor zijn deur. Zij doorzochten de hele ochtend de achtertuin op explosieven, materiaal om een bom te vervaardigen, of anthrax. Zij vonden niets en vertrokken weer. Die middag ontving de vader nog een e-mail van zijn zoon.
“Lieve vader. Ik denk dat je nu wel je aardappelen kan poten. Dit was het enige wat ik voor je kon doen in de huidige omstandigheden. Je liefhebbende zoon”.
(Bron: Nieuwsbrief van Kenniscentrum Islam*, december 2003)
*UPDATE 1 april 2012, website is nu: www.abdulwahid.nl
zondag 1 februari 2004
Tawhid (NMO-radio, 27 juni 1996)
Als vers bekeerde moslim heb ik in de periode 1996/1997 enkele verslagen gemaakt van bijgewoonde lezingen die werden gehouden door Abdulwahid van Bommel. Tevens maakte ik in die tijd een transcriptie van het NMO-radioprogramma "Tawhid". Dat programma kun je beluisteren via onderstaande player; werkt die player niet, klik dan op de regel onderaan de player, zo kom je op de webpagina terecht van dit radioprogramma (deze bijdrage bevat ook een transcriptie van de complete uitzending).
www.wat.tv/audio/nmo-radio-tawhid-27-juni-1996-1way_2fvj1_.html
Wat nu volgt is een letterlijke woord-voor-woord transcriptie (door ondergetekende) van een NMO-radio programma met als thema “Tawhid” zoals uitgezonden door de Nederlandse Moslim Omroep op 27 juni 1996 (Radio 5) van 18.02 tot 18.30 uur.
[Start herkenningsmelodie]
RASHIED ALIBUX
Dames en heren, vrede zij met u. Welkom bij de wekelijkse uitzending van de Nederlandse Moslim Omroep. Vandaag kunt u luisteren naar ons religieus programma. [Fade-out herkenningsmelodie] Het thema van vandaag is: “Tawhid”, het eenheidsbeginsel in de islam. Hoe kunnen wij dit beginsel in de praktijk toepassen? [Start achtergrondmuziek]
RASHIED ALIBUX
Moslims geloven dat er één God is en dat Mohammed Zijn gezant is. Deze stelling vormt één van de vijf zuilen van de islam en keert onder andere weer terug in de shahada, de geloofsgetuigenis van de moslim: Ashaddoe anla illaha il’Allaha, wa ashaddoe anna Moehammadan abdoehoe wa rasoelahoe – Ik getuig dat er geen god is dan Allah en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Zijn gezant is. [Hier bedoelde Rashied Alibux "...rasoelOEhoe"] Het tweede deel van de geloofsgetuigenis drukt het profeetschap uit van Mohammed, vrede zij met hem. Het eerste deel, “Ik getuig dat er geen god is dan Allah”, vrij vertaald: [einde achtergrondmuziek] “Ik getuig dat er slechts één God is” – dit deel drukt het concept van tawhid uit, het beginsel van Gods eenheid, de leerstelling dat Allah de Enige is.
NORA SEGHIER
In Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
Zeg: Allah is de Enige
Allah is zichzelf genoeg, eeuwig
Hij verwekte niet, noch werd hij verwekt
En niemand is Hem in xc3xa9nig opzicht gelijk
Gods Woord is Waarheid
RASHIED ALIBUX
Tawhid wordt vaak vertaald met het woord monotheïsme. Behalve de islam voldoen ook andere godsdiensten aan het monotheistisch idee, bijvoorbeeld het Jodendom, het Christendom en ook bepaalde hindoeistische stromingen. Wij vroegen aan de gewone man en vrouw op straat wat zij vonden van het beginsel tawhid en hoe zij dat in de praktijk ervaarden. [start draaiorgelmuziek + straatgeluiden]
VROUW 1
Ik ben uh katholiek.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat uh het concept van tawhid, dat betekent uh er bestaat maar één God. Gelooft u dat ook?
VROUW 1
Jawel.
RASHIED ALIBUX
Wat betekent uh [fade out draaiorgelmuziek, straatgeluiden blijven hoorbaar] het feit dat er maar één God bestaat voor u als persoon?
VROUW 1
Mijn als persoon? Nou, dat je iedereen wel helpt en dergelijke en uh als je verschillende geloof hebt, dat er toch maar één God bestaat.
RASHIED ALIBUX
Hoe ervaart u dit idee in de praktijk?
VROUW 1
Nou, ik ga nooit naar de kerk. Ik geloof dus wel op me eigen manier.
VROUW 2
Nou, wij hebben eigenlijk geen geloof. We zijn dus wel christen, maar we doen nie absoluut niets.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat het begrip van tawhid. Het betekent dat er maar één God bestaat,
VROUW 2
Ja
RASHIED ALIBUX
gelooft u dat ook?
VROUW 2
Dat denk ik wel, ja. Dat denk ik wel, maar dat ge wordt iedereen geeft zijn eigen uitleg d’r aan. Ik geloof zelf verder niet ècht dat ik uh ergens naar toe leef.
VROUW 3
Ik ben christen. Ik denk dat er maar één God bestaat. Ieder mens heeft een heel persoonlijke relatie met God en uh ik vind het uh iedereen het recht heeft om op zijn manier zijn geloof te beleven en uh ja ik doe het dan op mijn manier en jullie op jullie manier en – ik respecteer dat voor ieder.
VROUW 4
Ik geloof helemaal niet in godsdienst. Helaas.
MAN 1
Nou, d’r zal wel iets zijn ja maar niet uh niet ergens over nadenken de hele tijd hoor, nee hoor.
MAN 2
Uh, Nederlands-Hervormd.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat het begrip van tawhid, dat betekent dat er maar één God is. Gelooft u dat ook?
MAN 2
Nou, niet zo erg, nee. Nee.
RASHIED ALIBUX
Hoe ziet u hoe kijkt u d’r dan tegen aan?
MAN 2
Ja, dat weet ik niet, ik uh iedereen in z’n waarde laten en uh het goeie van het leven maken. [fade-in draaiorgelmuziek]
RASHIED ALIBUX
Umar Ilahibax is moslim. Hij houdt zich vooral bezig met spirituele islam, [fade-out draaiorgelmuziek en straatgeluiden] maar hij is ook gefascineerd door islam als manier van leven. Wat betekent tawhid voor hem?
UMAR ILAHIBAX
Voor mij persoonlijk betekent tawhid, de eenheid van mijn bestaan. Eenheid: de grondbeginsel van mijn geloof en innerlijke beleving, mijn spirituele beleving, mijn spirituele verlangen naar eenheid, naar de vereniging van mijn Schepper met, éénwording van mijn Schepper, zoals dat in het Arabisch zo mooi wordt gezegd: “Fanafillah”. En, zoals de druppel, als de druppel in de oceaan valt, dan kunnen we hem niet meer herkennen, zolang hij nog gescheiden is van de oceaan, dan is hij een druppel. Het moment dat hij in de oceaan valt, dan is hij in tawhid. Dat betekent voor mij tawhid: éénheid met mijn Schepper, één te worden met me mezelf in Hem te verliezen.
RASHIED ALIBUX
De beleving van tawhid is voor Umar duidelijk een spirituele ervaring. Hoe is deze ervaring voor moslims in het algemeen? Publiciste Sajidah Abdus Sattar geeft hierover uitleg.
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Een praktizerende gelovige moslim ziet God als het centrum en het totale kader eigenlijk van z’n bestaan. En uh ik kan me voorstellen dat mensen die daar niet mee zijn opgegroeid of niet die beleving hebben, daar niet ook uh de moeite voor hebben gedaan natuurlijk, uh dat heel wonderlijk vinden, want dan lijkt het heel erg verstikkend: ‘Alles heeft met God te maken’. Maar voor gelovige mensen, voor gelovige moslims, is het juist een toegang eigenlijk tot een oneindige ruimte. Want je kunt je natuurlijk wel laten bepalen of laten definiëren door andere dingen, door jezelf bijvoorbeeld: ‘Ikke, ikke, eh en de rest kan stikken’, hè. Maar dan ben je beperkt tot je eigen kleine ik. Terwijl als je je oriënteert op God en alleen God als je enige centrum neemt hè, uh het centrum van je bestaan, je oriëntatiepunt, één oriëntatiepunt, dan heeft je hele uh leven richting. Dus je denken en je doen heeft dan richting. Uh ‘t wonderlijke is dat, als je uh als het ware uh je helemaal oriënteert op op een centraal punt zoals die eenheid van God, dat dan in zekere zin al je andere relaties, de relaties met andere mensen, in zekere zin zelfs de relatie tot jezelf, in dat licht komen te staan. Dus, dan is de eenheid van God ook meteen iets dat je hele bestaan be, uh, kleurt en bepaalt en dan kom je heel dicht bij het idee uh dat er eenheid van bestaan is, van eenheid van leven. En je ze in feite bijna niets meer los te denken van dat kader. En, het wil bijvoorbeeld zeggen, dat de relatie van mensen onderling bepaald wordt door de relatie van die mensen tot God.
RASHIED ALIBUX
Het eenheidsbeginsel komt in principe in alle religieën voor. Na verloop van tijd raakte het echter steeds meer op de achtergrond. Dit ging gepaard met sociaal en maatschappelijk verval. Umar Ilahibax maakt
een schets van de pré-islamitische periode:
UMAR ILAHIBAX
De pré-islamitische periode in Saoedi-Arabië werd gekenmerkt door ‘djahilieja’. ‘Djahilieja’ betekent feitelijk: ‘onwetendheid’. En daar was een verschrikkelijke sociale maatschappelijke chaos feitelijk in uh in uh in Saoedi-Arabië, wat betreft de mensenrechten en specifiek de vrouwen. Vrouwen hadden ab-so-luut geen enkele rechten in die samenleving. Ze waren totaal niet van belang. Uh dochters die geboren werden, werden voor negentig procent werden levend bes begraven en d’r was geen verschil tussen dochter en moeder. De vader huwde de dochter en de do moeder huwde de zoon. Zulke afschuwelijke situaties speelden in Saoedi-Arabië voor de komst van de heilige profeet Mohammed, salallahu wassalem. En de verschrikkelijke martelingen. Wat betreft de schendingen van mensenrechten, die bestonden absoluut niet. [Hier bedoelde hij dat mensenrechten niet bestonden]
RASHIED ALIBUX
In de periode van onwetendheid vierde in Arabië ook het polytheisme hoogtij. [fade-in achtergrondmuziek] In hoofdstuk 21 van de koran staat hierover het verhaal van profeet Abraham, en hoe hij zijn volk wilde overtuigen van tawhid. [Rashied Alibux heeft het hier over soera Al-Anbiyaa "De Profeten", aya's 51-75]
NORA SEGHIER
Abraham, vrede zij met hem, is binnen de islam vooral bekend om zijn rechtschapenheid die God hem had geschonken. Hij keurde het Arabische veelgodendom ten zeerste af en hij wilde graag een ieder overtuigen dat afgodsbeelden onnodig zijn, omdat er in werkelijkheid maar één God is. Op een keer stond hij bij de tempel tegenover de afgodsbeelden. Een grote menigte waaronder ook zijn vader stond daar eveneens om de beelden te aanbidden. Plotseling vroeg Abraham aan hen allen: “Wat zijn deze beelden? Waarom aanbidden jullie hen? Waarom zijn jullie zo aan hen gehecht?” Bijna beledigd antwoordden de mensen: “Wij doen helemaal niets verkeerd. Wij volgen slechts het voorbeeld van onze voorvaderen.” Abraham zei toen: “Jullie zijn echt verkeerd bezig. God is slechts één. Hij is de Heer van de hemelen en van de aarde die Hij schiep. Ik beloof jullie: ik zal jullie bewijzen dat deze afgoden van jullie niets waard zijn.” ‘s Nachts toen de afgoden alleen waren, ging Abraham naar hen toe. Alle beelden brak hij toen in stukken, behalve één, de grootste. De volgende ochtend brak er bij de tempel paniek uit. De priesters raakten buiten zichzelf bij het zien van de kapotte beelden. Sommigen huilden, anderen waren woedend: “Wie heeft dit onze goden aangedaan?” riepen ze. “Wie is de boosdoener?” schreeuwden ze. Eén van hen zei: “Gisteren hoorde ik een jongeman over de beelden spreken. Hij heet Abraham.” “Breng hem hierheen, zodat hij verantwoording voor zijn daad kan afleggen”. Abraham was gauw gevonden. Hij had immers niets te vrezen, omdat niemand behalve Allah getuige was geweest van zijn daad. De priesters vroegen aan Abraham: “Abraham, heb jij dit onze goden aangedaan?” Abraham antwoordde: “Iemand heeft het zeker gedaan. Maar kijk! Het grootste beeld staat er nog. Waarom vraag je niet aan hem of hij weet wie het gedaan heeft?” Beschaamd lieten de priesters toen het hoofd hangen.
UMAR ILAHIBAX
De islam, in de heilige koran worden alle grondbeginselen van de islam uiteengezet. [fade-out achtergrondmuziek] Evenzo het geloof in Allah als eenheid. Feitelijk de eenheid van Allah, soebhanna ta’ala, is de hoeksteen van de islam, feitelijk. Hij die aan dat principe in de islam uh tekort wilt doen, voor zichzelf of in het algemeen, zou je bijna een polytheist kunnen noemen, is in weze een polytheist. En in die zin is de islam een zuiver monotheistisch geloof met de eenheid van Allah, soebhanna ta’ala.
RASHIED ALIBUX
De islam is zuiver monotheistisch, maar zijn moslims nu ook zuiver monotheisten?
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Ja, dat zou mooi zijn, als uh moslims allemaal ideale wezens waren. En niet-moslims natuurlijk niet ideaal. Zo gemakkelijk ligt dat niet. Uh ik denk dat we heel reëel moeten zijn en moeten beseffen dat uh het kiezen van een eenheidsbegrip van het pure monotheisme als ideaal, dat dat nog lang niet wil zeggen dat je dat dan ook in je leven waarmaakt. Laten we eerlijk zijn: godsdiensten zijn eigenlijk toch voertuigen om ergens te komen. Uh het zijn middelen tot een doel. En ik ben bang dat het nogal eens voorkomt dat mensen, en ook moslims, hun godsdienst eigenlijk zien als het doel, en dan ophouwen. Dat is dus al één gevaar. Dus uh moslims die de islam als zodanig als een opperste doel beschouwen die komen dan ook niet verder, en zijn eigenlijk bezig met iets dat tegen het eenheidsbesef in indruist, ze zijn namelijk bezig hun godsdienst te verheerlijken in plaats van God. Een ander punt is, dat het helemaal niet zo gemakkelijk is, ook al wil je je leven oriënteren op de ene God, je zou dat graag willen onderstrepen, maar we zijn allemaal mensen en we hebben allemaal een ik, een zelf, een ego, die dolgraag op die plaats wil zitten, waar die ene God thuishoort. En dan blijkt dat we iedere keer toch weer afglijen naar een vorm van zelfverheerlijking. ‘t Is niet zo dat je na het “La illaha il’Allah” te hebben gezegd, hè “Er is geen godheid buiten God”, dat je daarna in slaap kunt vallen. We zullen voortdurend, als moslims, en ik zou zeggen alle mensen, uh voortdurend onszelf ter verantwoording moeten roepen: “Wat doen we met onze gedachten, met onze intenties, met onze daden?” En “Waardoor laten we onszelf sturen? Wat is ons oriëntatiepunt?” Concreet. “En wat zijn de concrete gevolgen daarvan?”. Uh denk even aan de gelijkwaardigheid van mensen, het accepteren van een ander als gelijkwaardig aan jezelf, da’s verdraaid moeilijk. Dat is helemaal niet zo gemakkelijk. En ik moet uh toegeven, dat ikzelf als moslim van tijd tot tijd ook discrimineer. Ik denk dat moslims gewoon mensen zijn die ook uh soms de neiging hebben om te discrimineren. Net zo goed als ieder ander. En je zult jezelf d’r op moeten aanspreken, dat is de enige manier. En, als je dat doet, dan heb je kans dat je leert, geleidelijk aan leert, eerlijk te zijn tegenover jezelf.
RASHIED ALIBUX
Sajidah Abdus Sattar stipte het reeds enigszins aan: tawhid in de praktijk. Is dat wel mogelijk? Hoe kunnen wij dat waarnemen?
UMAR ILAHIBAX
Tawhid is een begrip is een onderdeel van de imaan, van elke moslim. Hij die de tawhid niet in zijn hart draagt in zijn bewustzijn in zijn innerlijk leven, die uh is is afgedwaald feitelijk van de essentie van de islam, want daarom is de islam gebaseerd, de kern van de islam is eenheid van Allah, soebhana ta’ala, eenheid in al zijn glorieuze eigenschappen, al zijn bijzondere verheven eigenschappen zien wij de eenheid. In de natuur zien wij eenheid, we zien een holistische natuur: alles hangt met elkaar samen. Allah, soebhana ta’ala, laat ons zien op de wereld hoe de eenheid in Zijn schepping uh doorwerkt en samenwerkt. Hij laat ons zien in het universum hoe sterren zonnestelsels uh met elkaar samenwerken. Ze zijn altijd met elkaar in verbinding. Ze beinvloeden ze be beinvloeden elkaar en ondergaan de invloed van anderen over en weer.
RASHIED ALIBUX
Naast deze spirituele zienswijze van tawhid kan het eenheidsbeginsel ook in een sociaal-maatschappelijke context geplaatst worden. Bijvoorbeeld: tawhid als basis voor integratie. Tawhid als basis voor anti-discriminatie.
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Discrimineren is zo ontzettend tegen de draad van de islam in, tegen de draad van eigenlijk elk eenheidsbesef of of uh monotheisme in uh dat het er mee onverzoenbaar is. En de islam leert natuurlijk dat uh God de Heer is, de Genadige Heer. En schepselen, ook mensen, zijn Gods dienaren. En in daarin die zin zijn we gewoon allemaal gelijk. Als mensen zijn we gelijk, als dienaren van God zijn als mensen gelijk als uh schepselen hè. In de koran staat een heel aardig vers uh dat luidt uh ongeveer zo: “O mensen, Wij” en hier spreekt God “Wij hebben jullie geschapen uit een man en een vrouw en jullie tot volkeren en stammen gemaakt, zodat jullie elkaar zouden kennen.” Uh dat geeft al aan, dat mensen principiëel gelijkwaardig zijn, gelijk zijn. Geen ve, geen gezeur met uh uh superieuriteit van ras of afkomst of uh godsdienst of wat dan ook. In principe zijn mensen gelijk. Hun startpunt is gelijkwaardig. Maar het vers gaat nog verder: uh d’r staat uh “Degene van jullie die voor God het meest nobel is, is degene met het meest godbewustzijn. En God weet, en is goed op de hoogte.” Dat wil dus zeggen: het punt waarop mensen eventueel van elkaar verschillen is godbewustzijn of zeg maar uh je oriëntatie op het Goddelijke en de gevolgen daarvan de consequenties daarvan in je gedrag. ‘t Is natuurlijk niet uh niet veel zin om te zeggen “Ik geloof in God” en verder uh zondig je d’r maar op los, dat heeft natuurlijk geen authenticiteit. Dus, als je leven op God gecentreerd is, dan leef je je leven in deze wereld gewoon stevig met twee voeten op de grond maar met je hoofd tegelijkertijd in de hemel, hm? En die innerlijke kwaliteit die in het Arabisch “taqwa” wordt genoemd, godbewustzijn uh, ‘t is altijd een beetje uh uh een beperking natuurlijk als je gaat vertalen, maar laten we het noemen godbewustzijn, dat is een innerlijke eigenschap, een innerlijke kwaliteit die wij onderling als mensen niet van elkaar kunnen beoordelen. Ik kan van jouw gezicht niet zien eh hoe diep jouw geloof of jouw uh godbewustzijn is. Vandaar ook dat we als mensen elkaar daarop niet mogen beoordelen. En het vers dat ik zojuist citeerde eindigt dan ook “God weet en is goed op de hoogte”. Dus het oordeel over die innerlijke kwaliteit, het enige legitieme punt waarop mensen kunnen verschillen, kan niet door ons worden beoordeeld maar alleen door God.
UMAR ILAHIBAX
Deze eenheid die Allah, soebhana ta’ala, heeft geopenbaard via zijn heilige profeet Mohammed, salallahoe wasellem, is van zo’n groot belang geweest hij geweest voor de mensheid voor de moslims in de wereld en de mensheid feitelijk want hij is niet gekomen alleen voor de Arabieren. Hij heeft gezegd: “Ik ben gekomen als rahmatoe-l-’alamien”, niet alleen voor de mensen van deze wereld, de eenheid onder de mensen te brengen, maar ook mensen die niet van deze wereld zijn, andere werelden, “daarvoor ben ik ook gekomen”. Dat is tawhid, de eenheid, de integratie van alle rassen. De heilige koran is heel heel mooi en heel bijzonder. Allah laat soebhana ta’ala ons in de heilige koran zien daar hij zegt daarin “Ik heb u in verschillende rassen en volkeren geschapen, opdat gij elkander leert kennen”. Leert begrijpen en leert waarderen en dan zien we dat de eenheid de tawhid leidt naar integratie begrip voor elkaar waardering voor elkaar, elkaars gewoonten en riten en normen en waarden dienen wij te leren kennen om de eenheid die Allah soebhana ta’ala in de mensheid heeft neergelegd, want hij heeft slechts mensheid geschapen mensen heeft geschapen en tawhid leidt tot absolute feitelijke integratie en dat zien wij ook in de islamitische moslimwereld. Wij zien dat het rasbewustzijn, het eerste wat islam heeft afgeschaft is rasbewustzijn. De heilige profeet heeft gezegd: “Een Arabier is niet meer dan een niet-Arabier, en een niet-Arabier is niet meer dan een Arabier”. Dan zien we het gelijkheidsprincipe ook direct naar voren komen.
RASHIED ALIBUX
Aan mevrouw Abdus Sattar nu de vraag: wat betekent tawhid voor haar persoonlijk?
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Voor mij als moslim en voor mij persoonlijk betekent tawhid dat m’n hele leven georiënteerd is op God. En dat er eigenlijk geen enkel aspect van mijn bestaan is dat daarvan losgekoppeld kan worden. Dat wil zeggen dat alles gerelateerd wordt aan perfectie en dat maakt nederig.
RASHIED ALIBUX
Tawhid, het eenheidsbeginsel van de islam. Er is een belangrijke vers in de koran die de betekenis van het begrip tawhid in de volste omvang omvat. Luistert u naar vers 256 [Rashied Alibux bedoelde vers 255] van hoofdstuk twee, soera Al-Baqarah:
[koranrecitatie "Ayaatoe-l-koersi", "Het Troonvers"]
(A’oezoe bi-l-laahi mina-sj-sjeytaani-r-radjiem
Bismi-l-laahi-r-rahmaani-r-rahiem)
Allaahoe laa ilaaha illa hoewa-l-hayyoe-l-qayyoem
Laa ta’goezoehoe sinatoen wa laa nawm
Lahoe maa fi-s-samaawaati wa maa fi-l-ard
Man za-l-ladzie yasjfa’oe ‘indahoe illaa bi iznih
Ya’lamoe maa bayna aydiehim wa maa galfahoem
Wa laa yoehietoena bi sjay-in min ‘ilmihi illa bimaa sjaa
Wa si’a kursiyyoehoe-s-samaawaati wa-l-ard
Wa laa ya-oedoehoe hifzoehoemaa
Wa hoewa alliyyoe-l-’aziem
(Sadaq’Allahoe-l-’aziem)
NORA SEGHIER
[In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle]
Allah! [start achtergrondmuziek]
Er is geen God dan Hij, de Levende, de Zelfbestaande
Sluimer noch slaap overmant Hem
Al wat in de hemelen en wat op aarde is, behoort Hem
Wie kan bij Hem bemiddelen zonder Zijn verlof?
Hij kent hetgeen voor hen is en wat achter hen is
En zij kunnen niets van Zijn kennis omvatten, dan wat Hij wil
Zijn troon strekt zich uit over hemelen en aarde
En het waken over beide vermoeit Hem niet
Hij is de Verhevene, de Grote (Gods woord is waarheid)
[achtergrondmuziek stopt]
RASHIED ALIBUX
Tot zover deze documentarie en tot zover deze uitzending van de NMO in de Nederlandse taal. Samenstelling en presentatie: Rashied Alibux. Met dank aan Nora Seghier. Techniek: Leo van Breda. Zo meteen kunt u luisteren naar ons Turks programma. [start herkenningsmelodie] Voor reacties en voor een abonnement op ons kwartaalblad Karavaan [dit blad bestaat niet meer] kunt u schrijven naar de Nederlandse Moslim Omroep, Postbus 418, 1200 AK in Hilversum. Zondag op NMO-TV de documentaire “Wat is islam?”. Hierin wordt aan de hand van dagelijkse gebeurtenissen bekeken hoe de islambelevenis in het leven van moslims doorwerkt. Volgende week zijn wij d’r weer om zes uur. Vrede zij met u. [einde herkenningsmelodie]
____________________________________________
Dit was een letterlijke woord-voor-woord transcriptie van een NMO-radio programma met als thema “Tawhid” zoals uitgezonden door de Nederlandse Moslim Omroep op 26 juni 1996 (Radio 5) van 18.02 tot 18.30 uur.
www.wat.tv/audio/nmo-radio-tawhid-27-juni-1996-1way_2fvj1_.html
Wat nu volgt is een letterlijke woord-voor-woord transcriptie (door ondergetekende) van een NMO-radio programma met als thema “Tawhid” zoals uitgezonden door de Nederlandse Moslim Omroep op 27 juni 1996 (Radio 5) van 18.02 tot 18.30 uur.
[Start herkenningsmelodie]
RASHIED ALIBUX
Dames en heren, vrede zij met u. Welkom bij de wekelijkse uitzending van de Nederlandse Moslim Omroep. Vandaag kunt u luisteren naar ons religieus programma. [Fade-out herkenningsmelodie] Het thema van vandaag is: “Tawhid”, het eenheidsbeginsel in de islam. Hoe kunnen wij dit beginsel in de praktijk toepassen? [Start achtergrondmuziek]
RASHIED ALIBUX
Moslims geloven dat er één God is en dat Mohammed Zijn gezant is. Deze stelling vormt één van de vijf zuilen van de islam en keert onder andere weer terug in de shahada, de geloofsgetuigenis van de moslim: Ashaddoe anla illaha il’Allaha, wa ashaddoe anna Moehammadan abdoehoe wa rasoelahoe – Ik getuig dat er geen god is dan Allah en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Zijn gezant is. [Hier bedoelde Rashied Alibux "...rasoelOEhoe"] Het tweede deel van de geloofsgetuigenis drukt het profeetschap uit van Mohammed, vrede zij met hem. Het eerste deel, “Ik getuig dat er geen god is dan Allah”, vrij vertaald: [einde achtergrondmuziek] “Ik getuig dat er slechts één God is” – dit deel drukt het concept van tawhid uit, het beginsel van Gods eenheid, de leerstelling dat Allah de Enige is.
[koranrecitatie - hoofdstuk Al-Ichlaas]
A’oedzoe bi-l-laahi mina-sj-sjeytaani-r-radjiem
Bismi-l-laahi-r-rahmaani-r-rahiemi
Qoel hoewa-l-laahoe ahad
Allahoe-s-samad
Lam yalid wa lam yoelad
Wa lam yakoe-l-laahoe koefoewan ahad
Sadaq’Allahoe-l-aziem
NORA SEGHIER
In Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
Zeg: Allah is de Enige
Allah is zichzelf genoeg, eeuwig
Hij verwekte niet, noch werd hij verwekt
En niemand is Hem in xc3xa9nig opzicht gelijk
Gods Woord is Waarheid
RASHIED ALIBUX
Tawhid wordt vaak vertaald met het woord monotheïsme. Behalve de islam voldoen ook andere godsdiensten aan het monotheistisch idee, bijvoorbeeld het Jodendom, het Christendom en ook bepaalde hindoeistische stromingen. Wij vroegen aan de gewone man en vrouw op straat wat zij vonden van het beginsel tawhid en hoe zij dat in de praktijk ervaarden. [start draaiorgelmuziek + straatgeluiden]
VROUW 1
Ik ben uh katholiek.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat uh het concept van tawhid, dat betekent uh er bestaat maar één God. Gelooft u dat ook?
VROUW 1
Jawel.
RASHIED ALIBUX
Wat betekent uh [fade out draaiorgelmuziek, straatgeluiden blijven hoorbaar] het feit dat er maar één God bestaat voor u als persoon?
VROUW 1
Mijn als persoon? Nou, dat je iedereen wel helpt en dergelijke en uh als je verschillende geloof hebt, dat er toch maar één God bestaat.
RASHIED ALIBUX
Hoe ervaart u dit idee in de praktijk?
VROUW 1
Nou, ik ga nooit naar de kerk. Ik geloof dus wel op me eigen manier.
VROUW 2
Nou, wij hebben eigenlijk geen geloof. We zijn dus wel christen, maar we doen nie absoluut niets.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat het begrip van tawhid. Het betekent dat er maar één God bestaat,
VROUW 2
Ja
RASHIED ALIBUX
gelooft u dat ook?
VROUW 2
Dat denk ik wel, ja. Dat denk ik wel, maar dat ge wordt iedereen geeft zijn eigen uitleg d’r aan. Ik geloof zelf verder niet ècht dat ik uh ergens naar toe leef.
VROUW 3
Ik ben christen. Ik denk dat er maar één God bestaat. Ieder mens heeft een heel persoonlijke relatie met God en uh ik vind het uh iedereen het recht heeft om op zijn manier zijn geloof te beleven en uh ja ik doe het dan op mijn manier en jullie op jullie manier en – ik respecteer dat voor ieder.
VROUW 4
Ik geloof helemaal niet in godsdienst. Helaas.
MAN 1
Nou, d’r zal wel iets zijn ja maar niet uh niet ergens over nadenken de hele tijd hoor, nee hoor.
MAN 2
Uh, Nederlands-Hervormd.
RASHIED ALIBUX
Binnen de islam bestaat het begrip van tawhid, dat betekent dat er maar één God is. Gelooft u dat ook?
MAN 2
Nou, niet zo erg, nee. Nee.
RASHIED ALIBUX
Hoe ziet u hoe kijkt u d’r dan tegen aan?
MAN 2
Ja, dat weet ik niet, ik uh iedereen in z’n waarde laten en uh het goeie van het leven maken. [fade-in draaiorgelmuziek]
RASHIED ALIBUX
Umar Ilahibax is moslim. Hij houdt zich vooral bezig met spirituele islam, [fade-out draaiorgelmuziek en straatgeluiden] maar hij is ook gefascineerd door islam als manier van leven. Wat betekent tawhid voor hem?
UMAR ILAHIBAX
Voor mij persoonlijk betekent tawhid, de eenheid van mijn bestaan. Eenheid: de grondbeginsel van mijn geloof en innerlijke beleving, mijn spirituele beleving, mijn spirituele verlangen naar eenheid, naar de vereniging van mijn Schepper met, éénwording van mijn Schepper, zoals dat in het Arabisch zo mooi wordt gezegd: “Fanafillah”. En, zoals de druppel, als de druppel in de oceaan valt, dan kunnen we hem niet meer herkennen, zolang hij nog gescheiden is van de oceaan, dan is hij een druppel. Het moment dat hij in de oceaan valt, dan is hij in tawhid. Dat betekent voor mij tawhid: éénheid met mijn Schepper, één te worden met me mezelf in Hem te verliezen.
RASHIED ALIBUX
De beleving van tawhid is voor Umar duidelijk een spirituele ervaring. Hoe is deze ervaring voor moslims in het algemeen? Publiciste Sajidah Abdus Sattar geeft hierover uitleg.
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Een praktizerende gelovige moslim ziet God als het centrum en het totale kader eigenlijk van z’n bestaan. En uh ik kan me voorstellen dat mensen die daar niet mee zijn opgegroeid of niet die beleving hebben, daar niet ook uh de moeite voor hebben gedaan natuurlijk, uh dat heel wonderlijk vinden, want dan lijkt het heel erg verstikkend: ‘Alles heeft met God te maken’. Maar voor gelovige mensen, voor gelovige moslims, is het juist een toegang eigenlijk tot een oneindige ruimte. Want je kunt je natuurlijk wel laten bepalen of laten definiëren door andere dingen, door jezelf bijvoorbeeld: ‘Ikke, ikke, eh en de rest kan stikken’, hè. Maar dan ben je beperkt tot je eigen kleine ik. Terwijl als je je oriënteert op God en alleen God als je enige centrum neemt hè, uh het centrum van je bestaan, je oriëntatiepunt, één oriëntatiepunt, dan heeft je hele uh leven richting. Dus je denken en je doen heeft dan richting. Uh ‘t wonderlijke is dat, als je uh als het ware uh je helemaal oriënteert op op een centraal punt zoals die eenheid van God, dat dan in zekere zin al je andere relaties, de relaties met andere mensen, in zekere zin zelfs de relatie tot jezelf, in dat licht komen te staan. Dus, dan is de eenheid van God ook meteen iets dat je hele bestaan be, uh, kleurt en bepaalt en dan kom je heel dicht bij het idee uh dat er eenheid van bestaan is, van eenheid van leven. En je ze in feite bijna niets meer los te denken van dat kader. En, het wil bijvoorbeeld zeggen, dat de relatie van mensen onderling bepaald wordt door de relatie van die mensen tot God.
RASHIED ALIBUX
Het eenheidsbeginsel komt in principe in alle religieën voor. Na verloop van tijd raakte het echter steeds meer op de achtergrond. Dit ging gepaard met sociaal en maatschappelijk verval. Umar Ilahibax maakt
een schets van de pré-islamitische periode:
UMAR ILAHIBAX
De pré-islamitische periode in Saoedi-Arabië werd gekenmerkt door ‘djahilieja’. ‘Djahilieja’ betekent feitelijk: ‘onwetendheid’. En daar was een verschrikkelijke sociale maatschappelijke chaos feitelijk in uh in uh in Saoedi-Arabië, wat betreft de mensenrechten en specifiek de vrouwen. Vrouwen hadden ab-so-luut geen enkele rechten in die samenleving. Ze waren totaal niet van belang. Uh dochters die geboren werden, werden voor negentig procent werden levend bes begraven en d’r was geen verschil tussen dochter en moeder. De vader huwde de dochter en de do moeder huwde de zoon. Zulke afschuwelijke situaties speelden in Saoedi-Arabië voor de komst van de heilige profeet Mohammed, salallahu wassalem. En de verschrikkelijke martelingen. Wat betreft de schendingen van mensenrechten, die bestonden absoluut niet. [Hier bedoelde hij dat mensenrechten niet bestonden]
RASHIED ALIBUX
In de periode van onwetendheid vierde in Arabië ook het polytheisme hoogtij. [fade-in achtergrondmuziek] In hoofdstuk 21 van de koran staat hierover het verhaal van profeet Abraham, en hoe hij zijn volk wilde overtuigen van tawhid. [Rashied Alibux heeft het hier over soera Al-Anbiyaa "De Profeten", aya's 51-75]
NORA SEGHIER
Abraham, vrede zij met hem, is binnen de islam vooral bekend om zijn rechtschapenheid die God hem had geschonken. Hij keurde het Arabische veelgodendom ten zeerste af en hij wilde graag een ieder overtuigen dat afgodsbeelden onnodig zijn, omdat er in werkelijkheid maar één God is. Op een keer stond hij bij de tempel tegenover de afgodsbeelden. Een grote menigte waaronder ook zijn vader stond daar eveneens om de beelden te aanbidden. Plotseling vroeg Abraham aan hen allen: “Wat zijn deze beelden? Waarom aanbidden jullie hen? Waarom zijn jullie zo aan hen gehecht?” Bijna beledigd antwoordden de mensen: “Wij doen helemaal niets verkeerd. Wij volgen slechts het voorbeeld van onze voorvaderen.” Abraham zei toen: “Jullie zijn echt verkeerd bezig. God is slechts één. Hij is de Heer van de hemelen en van de aarde die Hij schiep. Ik beloof jullie: ik zal jullie bewijzen dat deze afgoden van jullie niets waard zijn.” ‘s Nachts toen de afgoden alleen waren, ging Abraham naar hen toe. Alle beelden brak hij toen in stukken, behalve één, de grootste. De volgende ochtend brak er bij de tempel paniek uit. De priesters raakten buiten zichzelf bij het zien van de kapotte beelden. Sommigen huilden, anderen waren woedend: “Wie heeft dit onze goden aangedaan?” riepen ze. “Wie is de boosdoener?” schreeuwden ze. Eén van hen zei: “Gisteren hoorde ik een jongeman over de beelden spreken. Hij heet Abraham.” “Breng hem hierheen, zodat hij verantwoording voor zijn daad kan afleggen”. Abraham was gauw gevonden. Hij had immers niets te vrezen, omdat niemand behalve Allah getuige was geweest van zijn daad. De priesters vroegen aan Abraham: “Abraham, heb jij dit onze goden aangedaan?” Abraham antwoordde: “Iemand heeft het zeker gedaan. Maar kijk! Het grootste beeld staat er nog. Waarom vraag je niet aan hem of hij weet wie het gedaan heeft?” Beschaamd lieten de priesters toen het hoofd hangen.
UMAR ILAHIBAX
De islam, in de heilige koran worden alle grondbeginselen van de islam uiteengezet. [fade-out achtergrondmuziek] Evenzo het geloof in Allah als eenheid. Feitelijk de eenheid van Allah, soebhanna ta’ala, is de hoeksteen van de islam, feitelijk. Hij die aan dat principe in de islam uh tekort wilt doen, voor zichzelf of in het algemeen, zou je bijna een polytheist kunnen noemen, is in weze een polytheist. En in die zin is de islam een zuiver monotheistisch geloof met de eenheid van Allah, soebhanna ta’ala.
RASHIED ALIBUX
De islam is zuiver monotheistisch, maar zijn moslims nu ook zuiver monotheisten?
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Ja, dat zou mooi zijn, als uh moslims allemaal ideale wezens waren. En niet-moslims natuurlijk niet ideaal. Zo gemakkelijk ligt dat niet. Uh ik denk dat we heel reëel moeten zijn en moeten beseffen dat uh het kiezen van een eenheidsbegrip van het pure monotheisme als ideaal, dat dat nog lang niet wil zeggen dat je dat dan ook in je leven waarmaakt. Laten we eerlijk zijn: godsdiensten zijn eigenlijk toch voertuigen om ergens te komen. Uh het zijn middelen tot een doel. En ik ben bang dat het nogal eens voorkomt dat mensen, en ook moslims, hun godsdienst eigenlijk zien als het doel, en dan ophouwen. Dat is dus al één gevaar. Dus uh moslims die de islam als zodanig als een opperste doel beschouwen die komen dan ook niet verder, en zijn eigenlijk bezig met iets dat tegen het eenheidsbesef in indruist, ze zijn namelijk bezig hun godsdienst te verheerlijken in plaats van God. Een ander punt is, dat het helemaal niet zo gemakkelijk is, ook al wil je je leven oriënteren op de ene God, je zou dat graag willen onderstrepen, maar we zijn allemaal mensen en we hebben allemaal een ik, een zelf, een ego, die dolgraag op die plaats wil zitten, waar die ene God thuishoort. En dan blijkt dat we iedere keer toch weer afglijen naar een vorm van zelfverheerlijking. ‘t Is niet zo dat je na het “La illaha il’Allah” te hebben gezegd, hè “Er is geen godheid buiten God”, dat je daarna in slaap kunt vallen. We zullen voortdurend, als moslims, en ik zou zeggen alle mensen, uh voortdurend onszelf ter verantwoording moeten roepen: “Wat doen we met onze gedachten, met onze intenties, met onze daden?” En “Waardoor laten we onszelf sturen? Wat is ons oriëntatiepunt?” Concreet. “En wat zijn de concrete gevolgen daarvan?”. Uh denk even aan de gelijkwaardigheid van mensen, het accepteren van een ander als gelijkwaardig aan jezelf, da’s verdraaid moeilijk. Dat is helemaal niet zo gemakkelijk. En ik moet uh toegeven, dat ikzelf als moslim van tijd tot tijd ook discrimineer. Ik denk dat moslims gewoon mensen zijn die ook uh soms de neiging hebben om te discrimineren. Net zo goed als ieder ander. En je zult jezelf d’r op moeten aanspreken, dat is de enige manier. En, als je dat doet, dan heb je kans dat je leert, geleidelijk aan leert, eerlijk te zijn tegenover jezelf.
RASHIED ALIBUX
Sajidah Abdus Sattar stipte het reeds enigszins aan: tawhid in de praktijk. Is dat wel mogelijk? Hoe kunnen wij dat waarnemen?
UMAR ILAHIBAX
Tawhid is een begrip is een onderdeel van de imaan, van elke moslim. Hij die de tawhid niet in zijn hart draagt in zijn bewustzijn in zijn innerlijk leven, die uh is is afgedwaald feitelijk van de essentie van de islam, want daarom is de islam gebaseerd, de kern van de islam is eenheid van Allah, soebhana ta’ala, eenheid in al zijn glorieuze eigenschappen, al zijn bijzondere verheven eigenschappen zien wij de eenheid. In de natuur zien wij eenheid, we zien een holistische natuur: alles hangt met elkaar samen. Allah, soebhana ta’ala, laat ons zien op de wereld hoe de eenheid in Zijn schepping uh doorwerkt en samenwerkt. Hij laat ons zien in het universum hoe sterren zonnestelsels uh met elkaar samenwerken. Ze zijn altijd met elkaar in verbinding. Ze beinvloeden ze be beinvloeden elkaar en ondergaan de invloed van anderen over en weer.
RASHIED ALIBUX
Naast deze spirituele zienswijze van tawhid kan het eenheidsbeginsel ook in een sociaal-maatschappelijke context geplaatst worden. Bijvoorbeeld: tawhid als basis voor integratie. Tawhid als basis voor anti-discriminatie.
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Discrimineren is zo ontzettend tegen de draad van de islam in, tegen de draad van eigenlijk elk eenheidsbesef of of uh monotheisme in uh dat het er mee onverzoenbaar is. En de islam leert natuurlijk dat uh God de Heer is, de Genadige Heer. En schepselen, ook mensen, zijn Gods dienaren. En in daarin die zin zijn we gewoon allemaal gelijk. Als mensen zijn we gelijk, als dienaren van God zijn als mensen gelijk als uh schepselen hè. In de koran staat een heel aardig vers uh dat luidt uh ongeveer zo: “O mensen, Wij” en hier spreekt God “Wij hebben jullie geschapen uit een man en een vrouw en jullie tot volkeren en stammen gemaakt, zodat jullie elkaar zouden kennen.” Uh dat geeft al aan, dat mensen principiëel gelijkwaardig zijn, gelijk zijn. Geen ve, geen gezeur met uh uh superieuriteit van ras of afkomst of uh godsdienst of wat dan ook. In principe zijn mensen gelijk. Hun startpunt is gelijkwaardig. Maar het vers gaat nog verder: uh d’r staat uh “Degene van jullie die voor God het meest nobel is, is degene met het meest godbewustzijn. En God weet, en is goed op de hoogte.” Dat wil dus zeggen: het punt waarop mensen eventueel van elkaar verschillen is godbewustzijn of zeg maar uh je oriëntatie op het Goddelijke en de gevolgen daarvan de consequenties daarvan in je gedrag. ‘t Is natuurlijk niet uh niet veel zin om te zeggen “Ik geloof in God” en verder uh zondig je d’r maar op los, dat heeft natuurlijk geen authenticiteit. Dus, als je leven op God gecentreerd is, dan leef je je leven in deze wereld gewoon stevig met twee voeten op de grond maar met je hoofd tegelijkertijd in de hemel, hm? En die innerlijke kwaliteit die in het Arabisch “taqwa” wordt genoemd, godbewustzijn uh, ‘t is altijd een beetje uh uh een beperking natuurlijk als je gaat vertalen, maar laten we het noemen godbewustzijn, dat is een innerlijke eigenschap, een innerlijke kwaliteit die wij onderling als mensen niet van elkaar kunnen beoordelen. Ik kan van jouw gezicht niet zien eh hoe diep jouw geloof of jouw uh godbewustzijn is. Vandaar ook dat we als mensen elkaar daarop niet mogen beoordelen. En het vers dat ik zojuist citeerde eindigt dan ook “God weet en is goed op de hoogte”. Dus het oordeel over die innerlijke kwaliteit, het enige legitieme punt waarop mensen kunnen verschillen, kan niet door ons worden beoordeeld maar alleen door God.
UMAR ILAHIBAX
Deze eenheid die Allah, soebhana ta’ala, heeft geopenbaard via zijn heilige profeet Mohammed, salallahoe wasellem, is van zo’n groot belang geweest hij geweest voor de mensheid voor de moslims in de wereld en de mensheid feitelijk want hij is niet gekomen alleen voor de Arabieren. Hij heeft gezegd: “Ik ben gekomen als rahmatoe-l-’alamien”, niet alleen voor de mensen van deze wereld, de eenheid onder de mensen te brengen, maar ook mensen die niet van deze wereld zijn, andere werelden, “daarvoor ben ik ook gekomen”. Dat is tawhid, de eenheid, de integratie van alle rassen. De heilige koran is heel heel mooi en heel bijzonder. Allah laat soebhana ta’ala ons in de heilige koran zien daar hij zegt daarin “Ik heb u in verschillende rassen en volkeren geschapen, opdat gij elkander leert kennen”. Leert begrijpen en leert waarderen en dan zien we dat de eenheid de tawhid leidt naar integratie begrip voor elkaar waardering voor elkaar, elkaars gewoonten en riten en normen en waarden dienen wij te leren kennen om de eenheid die Allah soebhana ta’ala in de mensheid heeft neergelegd, want hij heeft slechts mensheid geschapen mensen heeft geschapen en tawhid leidt tot absolute feitelijke integratie en dat zien wij ook in de islamitische moslimwereld. Wij zien dat het rasbewustzijn, het eerste wat islam heeft afgeschaft is rasbewustzijn. De heilige profeet heeft gezegd: “Een Arabier is niet meer dan een niet-Arabier, en een niet-Arabier is niet meer dan een Arabier”. Dan zien we het gelijkheidsprincipe ook direct naar voren komen.
RASHIED ALIBUX
Aan mevrouw Abdus Sattar nu de vraag: wat betekent tawhid voor haar persoonlijk?
SAJIDAH ABDUS SATTAR
Voor mij als moslim en voor mij persoonlijk betekent tawhid dat m’n hele leven georiënteerd is op God. En dat er eigenlijk geen enkel aspect van mijn bestaan is dat daarvan losgekoppeld kan worden. Dat wil zeggen dat alles gerelateerd wordt aan perfectie en dat maakt nederig.
RASHIED ALIBUX
Tawhid, het eenheidsbeginsel van de islam. Er is een belangrijke vers in de koran die de betekenis van het begrip tawhid in de volste omvang omvat. Luistert u naar vers 256 [Rashied Alibux bedoelde vers 255] van hoofdstuk twee, soera Al-Baqarah:
[koranrecitatie "Ayaatoe-l-koersi", "Het Troonvers"]
(A’oezoe bi-l-laahi mina-sj-sjeytaani-r-radjiem
Bismi-l-laahi-r-rahmaani-r-rahiem)
Allaahoe laa ilaaha illa hoewa-l-hayyoe-l-qayyoem
Laa ta’goezoehoe sinatoen wa laa nawm
Lahoe maa fi-s-samaawaati wa maa fi-l-ard
Man za-l-ladzie yasjfa’oe ‘indahoe illaa bi iznih
Ya’lamoe maa bayna aydiehim wa maa galfahoem
Wa laa yoehietoena bi sjay-in min ‘ilmihi illa bimaa sjaa
Wa si’a kursiyyoehoe-s-samaawaati wa-l-ard
Wa laa ya-oedoehoe hifzoehoemaa
Wa hoewa alliyyoe-l-’aziem
(Sadaq’Allahoe-l-’aziem)
NORA SEGHIER
[In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle]
Allah! [start achtergrondmuziek]
Er is geen God dan Hij, de Levende, de Zelfbestaande
Sluimer noch slaap overmant Hem
Al wat in de hemelen en wat op aarde is, behoort Hem
Wie kan bij Hem bemiddelen zonder Zijn verlof?
Hij kent hetgeen voor hen is en wat achter hen is
En zij kunnen niets van Zijn kennis omvatten, dan wat Hij wil
Zijn troon strekt zich uit over hemelen en aarde
En het waken over beide vermoeit Hem niet
Hij is de Verhevene, de Grote (Gods woord is waarheid)
[achtergrondmuziek stopt]
RASHIED ALIBUX
Tot zover deze documentarie en tot zover deze uitzending van de NMO in de Nederlandse taal. Samenstelling en presentatie: Rashied Alibux. Met dank aan Nora Seghier. Techniek: Leo van Breda. Zo meteen kunt u luisteren naar ons Turks programma. [start herkenningsmelodie] Voor reacties en voor een abonnement op ons kwartaalblad Karavaan [dit blad bestaat niet meer] kunt u schrijven naar de Nederlandse Moslim Omroep, Postbus 418, 1200 AK in Hilversum. Zondag op NMO-TV de documentaire “Wat is islam?”. Hierin wordt aan de hand van dagelijkse gebeurtenissen bekeken hoe de islambelevenis in het leven van moslims doorwerkt. Volgende week zijn wij d’r weer om zes uur. Vrede zij met u. [einde herkenningsmelodie]
____________________________________________
Dit was een letterlijke woord-voor-woord transcriptie van een NMO-radio programma met als thema “Tawhid” zoals uitgezonden door de Nederlandse Moslim Omroep op 26 juni 1996 (Radio 5) van 18.02 tot 18.30 uur.
Abonneren op:
Posts (Atom)



