woensdag 18 mei 2005
zondag 15 mei 2005
Lijden geen last
Vanochtend vroeg. Na een eerste rustige dag begin ik vandaag de
dag met een stevige dip. Volgens mijn vaste ADHD-vraagbaak, een
ervaringsdeskundige die ik altijd telefonisch kan raadplegen, hoort dat
allemaal bij die beginperiode van het gebruik van methylfenidaat.
"Mijn ADHD-specialist zei altijd", zo vertelt mijn vraagbaak, "dat je diep kunt gaan tijdens zo’n dip. Hij zei ook dat je dat gewoon moet ondergaan, want voor je het weet klaart het weer op."
Grappig, mijn schoonvader El Hadji Maguette Birama Sarr zei dat ook altijd: accepteer lijden, want het is een door Allah gegeven test van de imaan, van de geloofsbeleving. Dìt is dus de mòslimbenadering.
Na het ontbijt zit ik tegen het eind van de ochtend uit te hijgen en laat het bovenstaande in alle rust nogmaals de revue passeren. Ik staar ins blaue hinein, terwijl Ahmed al buiten speelt, Ndoya Yande aan het vlechten is en Kiné naar een goochelshow kijkt die we gisteren hebben opgenomen. Dan komt Kiné op mijn schoot zitten met de rug naar mij toe. Ik doe mijn armen om haar heen en sla zonder er bij na te denken mijn handen open.
"Liedje, papa!"
"Hè?!"
"Ja, liedje moet!"
"Bedoel je de fatihah?"
"Ja!"
"Maar Kiné, dat heet een ‘soera’."
"Soera moet!"
"Oké dan…" En samen doen we dan de fatihah.
"Aoezoe billahi minasj-sjeytanir-radjiem >>>".
"Mijn ADHD-specialist zei altijd", zo vertelt mijn vraagbaak, "dat je diep kunt gaan tijdens zo’n dip. Hij zei ook dat je dat gewoon moet ondergaan, want voor je het weet klaart het weer op."
Grappig, mijn schoonvader El Hadji Maguette Birama Sarr zei dat ook altijd: accepteer lijden, want het is een door Allah gegeven test van de imaan, van de geloofsbeleving. Dìt is dus de mòslimbenadering.
Na het ontbijt zit ik tegen het eind van de ochtend uit te hijgen en laat het bovenstaande in alle rust nogmaals de revue passeren. Ik staar ins blaue hinein, terwijl Ahmed al buiten speelt, Ndoya Yande aan het vlechten is en Kiné naar een goochelshow kijkt die we gisteren hebben opgenomen. Dan komt Kiné op mijn schoot zitten met de rug naar mij toe. Ik doe mijn armen om haar heen en sla zonder er bij na te denken mijn handen open.
"Liedje, papa!"
"Hè?!"
"Ja, liedje moet!"
"Bedoel je de fatihah?"
"Ja!"
"Maar Kiné, dat heet een ‘soera’."
"Soera moet!"
"Oké dan…" En samen doen we dan de fatihah.
"Aoezoe billahi minasj-sjeytanir-radjiem >>>".
vrijdag 13 mei 2005
Een hele omschakeling
Vandaag heb ik de gebedstijden die ik had geprogrammeerd op mijn Casio 871 horloge vervangen door drie innametijden: drie maal alarm om 08.00 uur, 12.00 uur en 16.00 uur. Dat zijn de drie innametijden waarop ik vanaf morgen dagelijks mijn portie methylfenidaat [ritalin] moet innemen in verband met mijn ADHD. De eerste week een halve tablet per keer, de tweede week een heel tablet per keer. Het wordt dus langzaam opgebouwd. Een hele omschakeling! Morgenochtend vroeg dus de eerste inname (dan ben ik net incha Allah onderweg met Ahmed naar een uitwedstrijd van zijn voetbalteam AZC F3). Ik zal mij strak aan de innametijden moeten houden (nee Abdul, alles klokslag en dus niet later inhalen zoals je wel eens doet bij de gebedstijden :-) om die rust terug in mijn hoofd te krijgen die ik zo lang node heb gemist…
donderdag 12 mei 2005
Het ware verhaal van Kevin Sites
Zojuist geplaatst in mijn linkenlijst onder ‘TV dat mij bij blijft’ een link naar de pagina van Netwerk waar je de reportage kunt zien met het ware verhaal achter de schietpartij in een moskee in Fallujah (waar een gewonde Irakees voor het oog van de camera werd doodgeschoten). De reportage bevat restmateriaal en een nieuwe kijk op het gebeuren. Het is "Het ware verhaal van Kevin Sites". Waarschuwing: de reportage bevat zéér gruwelijke beelden!
UPDATE D.D. 7 MAART 2013
Via Archive.org is de reportage,
zoals uitgezonden door Netwerk, nog te bekijken (v.a. 10m45s):
web.archive.org/web/20110628181430/http://netwerk.tv/node/2884
UPDATE D.D. 7 MAART 2013
Via Archive.org is de reportage,
zoals uitgezonden door Netwerk, nog te bekijken (v.a. 10m45s):
web.archive.org/web/20110628181430/http://netwerk.tv/node/2884
dinsdag 10 mei 2005
Tamagotchi
"Hè, die van mij is dood."
"Nou, dan hoef je ‘m alleen maar te resetten."
Je hoort het, de Tamagotchi is terug. Een electronisch huisdier dat meer levens heeft dan een kat of menig personage in een computerspel. Als m’n kids nu maar beseffen, dat in werkelijkheid alleen Allah soebhana wa ta’ala beschikt over leven en dood.
"Want Hij is de Levengevende en de Levenontnemende, Hij is Degene Die elke ziel het leven schenkt en in Wiens handen leven en dood zijn, Hij is Degene Die voor iedereen de dood heeft geschapen [Z.H. Sharib]".
Hier ligt dus een taak voor ondergetekende als vader zijnde… :-)
"Nou, dan hoef je ‘m alleen maar te resetten."
Je hoort het, de Tamagotchi is terug. Een electronisch huisdier dat meer levens heeft dan een kat of menig personage in een computerspel. Als m’n kids nu maar beseffen, dat in werkelijkheid alleen Allah soebhana wa ta’ala beschikt over leven en dood.
"Want Hij is de Levengevende en de Levenontnemende, Hij is Degene Die elke ziel het leven schenkt en in Wiens handen leven en dood zijn, Hij is Degene Die voor iedereen de dood heeft geschapen [Z.H. Sharib]".
Hier ligt dus een taak voor ondergetekende als vader zijnde… :-)
maandag 9 mei 2005
Scholing
"Buiten het bereik van kinderen houden."
"Met mate innemen."
Dit zijn enkele adviezen – in mijn eigen woorden – van Omar, de Senegalese père de famille die mij incha Allah regelmatig zal scholen in islam. Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst telefonisch contact met hem. De bovenstaande adviezen betreffen mijn ‘kaamil’, zoals een Arabische koran in Senegal wordt genoemd ('kaamil' is in Senegal ook de benaming voor het gezamenlijk reciteren van de koran). Omar adviseert mij om de kaamil ergens op een hoge plaats in het huis neer te zetten, bijvoorbeeld in de huiskamer. Daar heeft de kaamil nu inmiddels zijn plaats gevonden: hoog op een vitrinekast staat hij met het ‘gezicht’ naar de deur, samen met ‘vertalingen’ van de koran in het Engels en het Nederlands, de complete Sahih Muslim in het Engels en Arabisch, de Juz Amma en wat andere boekjes over islam.
"De kaamil mag alleen bij speciale gelegenheden (zoals de juma, religieuze feestdagen en gezamenlijke recitatie van de koran) worden aangeraakt, uiteraard alleen na een rituele wassing, zoals vóór een gebed. Voor een volwassene kan het gevolgen hebben wanneer deze dagelijks meerdere malen, al is het na de rituele wassing, de kaamil ter hand neemt. Dus buiten het bereik van kinderen moet het zeker blijven," aldus Omar.
"Dit ken ik helemaal niet vanuit wat ik heb geleerd over islam in Nederland", zeg ik tegen Ndoya.
"Niet alle moslims benaderen islam op dezelfde manier", zegt ze. "Bij ons is dit in ieder geval de normaalste zaak van de dunyaa :-) Ik ken dat allemaal van mijn vader [El Hadji Maguette Birama Sarr], hij had een engelengeduld daar waar het kleine kinderen betreft, maar kon toch behoorlijk uit zijn slippers schieten wanneer een puber het dorstte zijn kaamil aan te raken. Zelf pakte hij de kaamil er alleen maar bij op een speciale (feest)dag."
Jammer dat ik niet meer met mijn schoonvader over islam kan praten… Voor dagelijks gebruik om bijvoorbeeld een soera te leren (in mijn geval soera Ar-Rahmaan) is het niet goed om de hele kaamil erbij te nemen, zo laat Omar mij weten. "De koran is zó rijk aan inhoud, zó vol, zó zwaar – elke dag de kaamil ter hand nemen bezwaart de ziel."
Nou, daar zit wat in. En een bezwaarde ziel kan ik voorlopig zeker niet gebruiken (met net diagnose ADHD achter de rug). Dus ook dit advies neem ik ter harte. Want in al mijn enthousiasme heb ik mij vol overgave op de kaamil gestort, mede geholpen door mijn hyperfocus. Het lijkt dat ik op het juiste moment met Omar in contact ben gekomen, zo loop ik mijzelf bij het soera’s leren niet voorbij en zal ik zeker profijt hebben van een gematigde inname van informatie over islam :-) Omars benadering, die van miljoenen moslims in Senegal, blijkt wonderwel bij mij te passen.
"Hoe los je dat dan op met het leren van een soera direct vanuit het Arabisch?" Nou, wat ze in Senegal doen, is dan gebruik maken van een speciale koraneditie die uit dertig losse delen (dertig juz) bestaat. Zo neem je nooit teveel juz op je vork :-) Zo’n speciale editie kan ik niet zomaar krijgen in Nederland (niet online, misschien wel op de Zwarte Markt te Beverwijk?), dus los ik het op een andere manier op. Ik zal soera Ar-Rahmaan (in het Arabisch) van het internet halen (bijvoorbeeld van de online koran van Islamicity.com) en overzetten in een Word document en vervolgens uitprinten en het in een mapje doen. Zo heb ik soera Ar-Rahmaan altijd bij de hand. Handig toch?
Incha Allah zal ik binnenkort opnieuw telefonisch contact opnemen met Omar voor een eerste bezoek aan zijn huis (evenals ondergetekende woont hij in het oosten des lands). Ik ben al zeer blij met zijn eerste adviezen en ben benieuwd wat zijn scholing kan doen voor mijn verwachtingen en wensen aangaande meer kennis van islam, koran, ahadith en met name koranrecitatie. Spannend! Ik voel me net weer die vers bekeerde moslim van jaren geleden, blij dat ik eindelijk (weer) iets aan het verwerven van kennis (over islam) kan doen, blij dat het nu op een manier is die bij mij past en die ik in mijn huidige toestand zeker kan gebruiken, want "met mate" wil ik nog wel eens vergeten, "alles tegelijk" past op dit moment meer bij mij :-)
"Met mate innemen."
Dit zijn enkele adviezen – in mijn eigen woorden – van Omar, de Senegalese père de famille die mij incha Allah regelmatig zal scholen in islam. Afgelopen vrijdag heb ik voor het eerst telefonisch contact met hem. De bovenstaande adviezen betreffen mijn ‘kaamil’, zoals een Arabische koran in Senegal wordt genoemd ('kaamil' is in Senegal ook de benaming voor het gezamenlijk reciteren van de koran). Omar adviseert mij om de kaamil ergens op een hoge plaats in het huis neer te zetten, bijvoorbeeld in de huiskamer. Daar heeft de kaamil nu inmiddels zijn plaats gevonden: hoog op een vitrinekast staat hij met het ‘gezicht’ naar de deur, samen met ‘vertalingen’ van de koran in het Engels en het Nederlands, de complete Sahih Muslim in het Engels en Arabisch, de Juz Amma en wat andere boekjes over islam.
"De kaamil mag alleen bij speciale gelegenheden (zoals de juma, religieuze feestdagen en gezamenlijke recitatie van de koran) worden aangeraakt, uiteraard alleen na een rituele wassing, zoals vóór een gebed. Voor een volwassene kan het gevolgen hebben wanneer deze dagelijks meerdere malen, al is het na de rituele wassing, de kaamil ter hand neemt. Dus buiten het bereik van kinderen moet het zeker blijven," aldus Omar.
"Dit ken ik helemaal niet vanuit wat ik heb geleerd over islam in Nederland", zeg ik tegen Ndoya.
"Niet alle moslims benaderen islam op dezelfde manier", zegt ze. "Bij ons is dit in ieder geval de normaalste zaak van de dunyaa :-) Ik ken dat allemaal van mijn vader [El Hadji Maguette Birama Sarr], hij had een engelengeduld daar waar het kleine kinderen betreft, maar kon toch behoorlijk uit zijn slippers schieten wanneer een puber het dorstte zijn kaamil aan te raken. Zelf pakte hij de kaamil er alleen maar bij op een speciale (feest)dag."
Jammer dat ik niet meer met mijn schoonvader over islam kan praten… Voor dagelijks gebruik om bijvoorbeeld een soera te leren (in mijn geval soera Ar-Rahmaan) is het niet goed om de hele kaamil erbij te nemen, zo laat Omar mij weten. "De koran is zó rijk aan inhoud, zó vol, zó zwaar – elke dag de kaamil ter hand nemen bezwaart de ziel."
Nou, daar zit wat in. En een bezwaarde ziel kan ik voorlopig zeker niet gebruiken (met net diagnose ADHD achter de rug). Dus ook dit advies neem ik ter harte. Want in al mijn enthousiasme heb ik mij vol overgave op de kaamil gestort, mede geholpen door mijn hyperfocus. Het lijkt dat ik op het juiste moment met Omar in contact ben gekomen, zo loop ik mijzelf bij het soera’s leren niet voorbij en zal ik zeker profijt hebben van een gematigde inname van informatie over islam :-) Omars benadering, die van miljoenen moslims in Senegal, blijkt wonderwel bij mij te passen.
"Hoe los je dat dan op met het leren van een soera direct vanuit het Arabisch?" Nou, wat ze in Senegal doen, is dan gebruik maken van een speciale koraneditie die uit dertig losse delen (dertig juz) bestaat. Zo neem je nooit teveel juz op je vork :-) Zo’n speciale editie kan ik niet zomaar krijgen in Nederland (niet online, misschien wel op de Zwarte Markt te Beverwijk?), dus los ik het op een andere manier op. Ik zal soera Ar-Rahmaan (in het Arabisch) van het internet halen (bijvoorbeeld van de online koran van Islamicity.com) en overzetten in een Word document en vervolgens uitprinten en het in een mapje doen. Zo heb ik soera Ar-Rahmaan altijd bij de hand. Handig toch?
Incha Allah zal ik binnenkort opnieuw telefonisch contact opnemen met Omar voor een eerste bezoek aan zijn huis (evenals ondergetekende woont hij in het oosten des lands). Ik ben al zeer blij met zijn eerste adviezen en ben benieuwd wat zijn scholing kan doen voor mijn verwachtingen en wensen aangaande meer kennis van islam, koran, ahadith en met name koranrecitatie. Spannend! Ik voel me net weer die vers bekeerde moslim van jaren geleden, blij dat ik eindelijk (weer) iets aan het verwerven van kennis (over islam) kan doen, blij dat het nu op een manier is die bij mij past en die ik in mijn huidige toestand zeker kan gebruiken, want "met mate" wil ik nog wel eens vergeten, "alles tegelijk" past op dit moment meer bij mij :-)
zondag 8 mei 2005
Acht mei beweging
In het dagelijks leven zijn er anekdotes die met enige
regelmaat terugkomen. Zo ook in dit weblog: de anekdote "Acht mei
beweging" bijvoorbeeld. Ter gelegenheid van de achtste verjaardag van
het huwelijk van Ndoya en mij gaat de nu volgende anekdote op mijn weblog
voor de eerste keer in de herhaling:
Nee, dit wordt geen stukje over een katholieke vernieuwingsbeweging. Acht jaar geleden was het op acht mei islamitisch nieuwjaar en tevens de dag waarop ik met Ndoya trouwde.
Rufisque, Senegal, acht jaar geleden, ‘s ochtends vroeg: ik word wakker in het huis van Matar Niang, een oom van Ndoya. De oproep tot het ochtendgebed klinkt reeds van diverse kanten. Zoals in de voorafgaande ochtenden, sinds mijn aankomst in Senegal, bezoek ik met oom Matar de moskee aan de Rue Ousmane Socé Diop in de wijk Thiokho voor de diouli souba, het ochtendgebed.
De Wazifa, die wordt voorgedragen na het gebed, raakt me dieper dan normaal: mashallah, wat een mooie manier om Allah te gedenken tot het moment van shuruq, de opkomst van de zon (klik HIER voor het beluisteren van de Wazifa, dat is een verzameling smeekgebeden en zikr voorafgegaan door een recitatie van soera Al-Fatihah).
De huwelijksvoltrekking vindt later op de dag, na diouli takoussane (het namiddaggebed), plaats in dezelfde moskee. Ik ben verbaasd wanneer de aanwezigheid van Ndoya en mij niet vereist is. Sterker nog: bij zo’n gelegenheid zijn de bruid en bruidegom nooit aanwezig. Hier in Senegal zijn het mannelijke vertegenwoordigers van de familie en hun ‘gevolg’ die tijdens een ceremonie de bruid en bruidegom in de echt verbinden. Pas na hun terugkomst weten Ndoya en ik dat wij zijn getrouwd. Mijn schoonvader Maguette Birama Sarr ziet dan mijn gouden trouwring en vraagt me wat ik daar mee moet. (Ik weet dan nog niet dat veel moslimmannen geen goud dragen, omdat de profeet Mohammed, vrede zij met hem, dat ook niet deed). Ik leg hem uit dat ik op die manier in Nederland kan laten zien dat ik getrouwd ben. Mame Birama knikt begrijpend en gaat akkoord.
Reeds een uur na terugkomst van de mannen uit de moskee pak ik mijn bagage uit het huis van Matar Niang. De spullen zijn loodzwaar en met moeite kom ik in beweging. Bepakt en bezakt maak ik een korte wandeling van Niangenne naar Sarrenne om mij bij mijn vrouw Ndoya Sarr te voegen. Gegniffel, gelach en rake opmerkingen zijn mijn deel. Velen spreken hun medelijden uit met de kersverse bruid. Ik begrijp de opwinding niet en loop gewoon door naar de binnenplaats van Sarrenne waar het inmiddels stampvol is vanwege het huwelijksfeest. Ik probeer mij met mijn bagage een weg te banen tussen de gasten. Maguette Birama Sarr ligt in een deuk, evenals vele anderen. Blijkt later dat het gebruikelijker is voor een bruidegom om pas vlak voor de huwelijksnacht, wanneer het feest lang en breed voorbij is, zijn bagage mee te nemen :-)
Nee, dit wordt geen stukje over een katholieke vernieuwingsbeweging. Acht jaar geleden was het op acht mei islamitisch nieuwjaar en tevens de dag waarop ik met Ndoya trouwde.
Rufisque, Senegal, acht jaar geleden, ‘s ochtends vroeg: ik word wakker in het huis van Matar Niang, een oom van Ndoya. De oproep tot het ochtendgebed klinkt reeds van diverse kanten. Zoals in de voorafgaande ochtenden, sinds mijn aankomst in Senegal, bezoek ik met oom Matar de moskee aan de Rue Ousmane Socé Diop in de wijk Thiokho voor de diouli souba, het ochtendgebed.
De Wazifa, die wordt voorgedragen na het gebed, raakt me dieper dan normaal: mashallah, wat een mooie manier om Allah te gedenken tot het moment van shuruq, de opkomst van de zon (klik HIER voor het beluisteren van de Wazifa, dat is een verzameling smeekgebeden en zikr voorafgegaan door een recitatie van soera Al-Fatihah).
De huwelijksvoltrekking vindt later op de dag, na diouli takoussane (het namiddaggebed), plaats in dezelfde moskee. Ik ben verbaasd wanneer de aanwezigheid van Ndoya en mij niet vereist is. Sterker nog: bij zo’n gelegenheid zijn de bruid en bruidegom nooit aanwezig. Hier in Senegal zijn het mannelijke vertegenwoordigers van de familie en hun ‘gevolg’ die tijdens een ceremonie de bruid en bruidegom in de echt verbinden. Pas na hun terugkomst weten Ndoya en ik dat wij zijn getrouwd. Mijn schoonvader Maguette Birama Sarr ziet dan mijn gouden trouwring en vraagt me wat ik daar mee moet. (Ik weet dan nog niet dat veel moslimmannen geen goud dragen, omdat de profeet Mohammed, vrede zij met hem, dat ook niet deed). Ik leg hem uit dat ik op die manier in Nederland kan laten zien dat ik getrouwd ben. Mame Birama knikt begrijpend en gaat akkoord.
Reeds een uur na terugkomst van de mannen uit de moskee pak ik mijn bagage uit het huis van Matar Niang. De spullen zijn loodzwaar en met moeite kom ik in beweging. Bepakt en bezakt maak ik een korte wandeling van Niangenne naar Sarrenne om mij bij mijn vrouw Ndoya Sarr te voegen. Gegniffel, gelach en rake opmerkingen zijn mijn deel. Velen spreken hun medelijden uit met de kersverse bruid. Ik begrijp de opwinding niet en loop gewoon door naar de binnenplaats van Sarrenne waar het inmiddels stampvol is vanwege het huwelijksfeest. Ik probeer mij met mijn bagage een weg te banen tussen de gasten. Maguette Birama Sarr ligt in een deuk, evenals vele anderen. Blijkt later dat het gebruikelijker is voor een bruidegom om pas vlak voor de huwelijksnacht, wanneer het feest lang en breed voorbij is, zijn bagage mee te nemen :-)
zaterdag 7 mei 2005
Vrijdag de dertiende
Voor mij zijn alle vrijdagen geluksdagen, het zijn immers de dagen van samenkomst, ‘juma’. Alleen jammer dat voor Nederlandse moslims, waaronder yours truly, de vrijdagmiddagpreken niet in het Nederlands gehouden worden. Dat zou er toch eens van moeten komen. De vrijdagmiddagpreek in het Nederlands kan dawa-technisch gezien een gouden greep zijn. Openheid! Ook vanaf de kansel en de preekstoel. De vrijdagmiddagpreek is bedoeld om te leren, maar wanneer je dan noch het Turks, het Arabisch of een andere buitenlandse taal beheerst, kun je voor zover ik weet in maar één gebedsruimte terecht, die van het Moslim Informatie Centrum te Den Haag – niet echt voor iedereen in Nederland even goed bereikbaar.
Maar goed, hoe kom ik ook al weer op dit onderwerp? Oh ja, vrijdag de dertiende mei, anno tweeduizendenvijf. De dag dat ik incha Allah opnieuw een afspraak heb met mijn ADHD-specialist en ik incha Allah alle ins en outs te horen krijg over het gebruik van het middel Ritalin. Mijn ADHD-specialist heeft mij de vorige keer gevraagd of een afspraak op een dag als vrijdag de dertiende geen probleem voor mij zal zijn. "Nee hoor, een vrijdag brengt mij incha Allah altijd geluk als moslim zijnde, dus doet u maar."
Maar goed, hoe kom ik ook al weer op dit onderwerp? Oh ja, vrijdag de dertiende mei, anno tweeduizendenvijf. De dag dat ik incha Allah opnieuw een afspraak heb met mijn ADHD-specialist en ik incha Allah alle ins en outs te horen krijg over het gebruik van het middel Ritalin. Mijn ADHD-specialist heeft mij de vorige keer gevraagd of een afspraak op een dag als vrijdag de dertiende geen probleem voor mij zal zijn. "Nee hoor, een vrijdag brengt mij incha Allah altijd geluk als moslim zijnde, dus doet u maar."
woensdag 4 mei 2005
Yande en Yaawmiddien (III)
Morgen is het bevrijdingsdag èn hemelvaartsdag. De vierde
mei is voor mij een speciale dag met een persoonlijke betekenis.
Moederdag èn de verjaardag van mijn huwelijk met Ndoya liggen nog
in het verschiet, incha Allah beiden op dezelfde dag, 8 mei a.s. Al met
al een enerverende periode dus.
Dit alles is voor mij de reden om vandaag, de dag van de Dodenherdenking, de dag van die twee minuten stilte om acht uur ‘s avonds, die ene dag in het jaar dat het Wilhelmus mijn hart ècht raakt, eens de zoekterm death in te tikken op de koran-zoekmachine van Islamicity.com.
Mash’Allah! Blijkt één van de eerste zoekresultaten een mogelijk antwoord te bevatten op een vraag waar Yande al een hele tijd mee worstelt: "Wat nu als iemand hele slechte dingen heeft gedaan en hij gaat dood en hij komt in de hel. Wanneer de Dag des Oordeels komt weten we natuurlijk niet. Maar als die Dag er dan is, dan krijgt hij dus opnieuw straf. Dat vind ik niet eerlijk, hoor."
Ja, er gaat wat om in het hoofd van een kind… Vandaag dan eindelijk door die zoekopdracht een mogelijk antwoord gevonden. Ik besef dat een vertaling niet alle betekenislagen van een aya kan weergeven, maar bij het zien van het bewuste zoekresultaat, soera 3 aya 185, maakt mijn hart een vreugdesprongetje:
Dit alles is voor mij de reden om vandaag, de dag van de Dodenherdenking, de dag van die twee minuten stilte om acht uur ‘s avonds, die ene dag in het jaar dat het Wilhelmus mijn hart ècht raakt, eens de zoekterm death in te tikken op de koran-zoekmachine van Islamicity.com.
Mash’Allah! Blijkt één van de eerste zoekresultaten een mogelijk antwoord te bevatten op een vraag waar Yande al een hele tijd mee worstelt: "Wat nu als iemand hele slechte dingen heeft gedaan en hij gaat dood en hij komt in de hel. Wanneer de Dag des Oordeels komt weten we natuurlijk niet. Maar als die Dag er dan is, dan krijgt hij dus opnieuw straf. Dat vind ik niet eerlijk, hoor."
Ja, er gaat wat om in het hoofd van een kind… Vandaag dan eindelijk door die zoekopdracht een mogelijk antwoord gevonden. Ik besef dat een vertaling niet alle betekenislagen van een aya kan weergeven, maar bij het zien van het bewuste zoekresultaat, soera 3 aya 185, maakt mijn hart een vreugdesprongetje:
Every soul shall have a taste of death: and only on the Day of Judgment shall you be paid for your full recompense. Only he who is saved far from the Fire and admitted to the Garden will have succeeded: for the life of this world is but goods and chattels of deception (3:185).
Ik wil mijn ontdekking direct delen met Yande, ware het niet dat zij nog tot in het komend weekend bij mijn ouders logeert. Nog even geduld oefenen, Abdul...Kiné komt tot het gebed
Gisterenmiddag. Tijdens het afwassen komt Kiné druipnat de keuken binnen.
"Wat ga jij doen?" zeg ik.
"Bidden!" zegt ze monter.
Ik neem een kijkje in de huiskamer en daar heeft Kiné reeds haar eigen bidkleed neergelegd, gemaakt van de huid van het schaap wat ter ere van haar naamgevingsdag is geofferd – nu al weer ruim vijf jaar geleden, mash’Allah. Naast het kleed liggen een speeltje en een knuffel die ‘mee mogen doen’. Na twee rakaat houdt Kiné het al weer voor gezien, vouwt het kleed op en gaat weer verder met spelen.
Gisterenavond. Voor het slapen gaan van de kids neem ik nu voortaan mijn Arabische koran mee (zie mijn log Hij is binnen! van gisteren). Zo kunnen ze wennen aan het tekstbeeld. Gezeten op de rand van Kiné′s bed sla ik de koran open en Kiné schreeuwt het uit.
"Oooooh, mooiiiiiiii! Leuk!"
"Wat vind je leuk aan die letters?"
Ze wijst naar de tekst en zegt "Vind ik goed!"
"Ik vind die rondjes met die krulletjes wel leuk", zegt Ahmed. Hij wijst op de aya-nummering.
"Die krulletjes, dat zijn cijfers", zeg ik.
"Hè?!"
Ik wijs hem op de vier die lijkt op een omgedraaide drie, de vijf die lijkt op een nul. Nu is Ahmed sowieso geïnteresseerd in alles wat met rekenen te maken heeft. Jammer dat ik nog niet gebruik heb gemaakt van de lessen "Ik leer Arabisch!" van het islamitische kindertijdschrift Onze Oemma. Dan had hij en misschien ook Kiné al enige letters kunnen herkennen. Aan de andere kant, ze krijgen al zoveel informatie op school te verwerken – hen Arabisch leren dat komt later wel, incha Allah.
"Wat ga jij doen?" zeg ik.
"Bidden!" zegt ze monter.
Ik neem een kijkje in de huiskamer en daar heeft Kiné reeds haar eigen bidkleed neergelegd, gemaakt van de huid van het schaap wat ter ere van haar naamgevingsdag is geofferd – nu al weer ruim vijf jaar geleden, mash’Allah. Naast het kleed liggen een speeltje en een knuffel die ‘mee mogen doen’. Na twee rakaat houdt Kiné het al weer voor gezien, vouwt het kleed op en gaat weer verder met spelen.
Gisterenavond. Voor het slapen gaan van de kids neem ik nu voortaan mijn Arabische koran mee (zie mijn log Hij is binnen! van gisteren). Zo kunnen ze wennen aan het tekstbeeld. Gezeten op de rand van Kiné′s bed sla ik de koran open en Kiné schreeuwt het uit.
"Oooooh, mooiiiiiiii! Leuk!"
"Wat vind je leuk aan die letters?"
Ze wijst naar de tekst en zegt "Vind ik goed!"
"Ik vind die rondjes met die krulletjes wel leuk", zegt Ahmed. Hij wijst op de aya-nummering.
"Die krulletjes, dat zijn cijfers", zeg ik.
"Hè?!"
Ik wijs hem op de vier die lijkt op een omgedraaide drie, de vijf die lijkt op een nul. Nu is Ahmed sowieso geïnteresseerd in alles wat met rekenen te maken heeft. Jammer dat ik nog niet gebruik heb gemaakt van de lessen "Ik leer Arabisch!" van het islamitische kindertijdschrift Onze Oemma. Dan had hij en misschien ook Kiné al enige letters kunnen herkennen. Aan de andere kant, ze krijgen al zoveel informatie op school te verwerken – hen Arabisch leren dat komt later wel, incha Allah.
dinsdag 3 mei 2005
Hij is binnen!
Alhamdulillah, mijn online bestelde exemplaar van de Heilige
Koran in het Arabisch is zojuist afgeleverd. Het is iets kleiner dan de
Arabische koran die ik voor een paar dagen geleden heb geleend van een
vriendin van Ndoya, maar de cover is werkelijk mash’Allah heel
mooi glanzend en de aya’s nog net iets helderder geprint, waarbij elke
keer dat Allah soebhana wa ta’ala wordt genoemd, zijn naam of benaming
in het rood is weergegeven (Allah, Rabb, etcetera). Ik ga er weer voor
zitten, maar waar ga ik beginnen? Weet je wat, daar waar de drukkerij
dat rode lint heeft gelaten. Het lint zit tussen bladzijde 303 en 304,
soera An-Noer, ‘Het Licht’, aya’s 28 tot en met 36 (>>>). Nou, beste lezer, het kan nu wel even duren voor ik weer wat van me laat horen, incha Allah :-)
maandag 2 mei 2005
Kiné wordt wakker
Maandagochtend vroeg. Ndoya is al naar haar werk (alphahulp),
Ahmed en Yande nog aan het logeren. Ik loop zachtjes naar boven om
Kiné wakker te maken. Met de dekens van zich afgeschud (het was een
warme nacht), ligt ze op haar zij heerlijk te ronken. Ik krijg een
ingeving en doe op luide toon soera Al-Fatihah om haar wakker te maken, Aoezoe billahi (…) waladdaallien.
Kiné geeft nog geen sjoege. Nou oké, soera Ash-Shams nog dan,
Wa-sj-sjamsi wa doehaahaa (…) Walaa yagaafoe ‘oeqbaahaa.
Kiné begint inmiddels wat te draaien maar lijkt nog te slapen. Goed, dan maar de hele koran in geconcentreerde vorm (drie maal soera Al-Ikhlaas),
Qoel hoewa-llahoe ahad (…) Wa lam yaqoelahoe koefoewan ahad.
Na de derde keer maakt ze nog geen aanstalten om op te staan. Sadaqallahoelaziem: pas bij het afsluiten van de koranrecitatie staat ze in één keer naast haar bed, was ze al die tijd gewoon aan het luisteren… Straks gaan we gezellig samen Ahmed van zijn logeeradres afhalen. Langzamerhand loopt het huis weer vol. Alhamdulillah...
Kiné geeft nog geen sjoege. Nou oké, soera Ash-Shams nog dan,
Wa-sj-sjamsi wa doehaahaa (…) Walaa yagaafoe ‘oeqbaahaa.
Kiné begint inmiddels wat te draaien maar lijkt nog te slapen. Goed, dan maar de hele koran in geconcentreerde vorm (drie maal soera Al-Ikhlaas),
Qoel hoewa-llahoe ahad (…) Wa lam yaqoelahoe koefoewan ahad.
Na de derde keer maakt ze nog geen aanstalten om op te staan. Sadaqallahoelaziem: pas bij het afsluiten van de koranrecitatie staat ze in één keer naast haar bed, was ze al die tijd gewoon aan het luisteren… Straks gaan we gezellig samen Ahmed van zijn logeeradres afhalen. Langzamerhand loopt het huis weer vol. Alhamdulillah...
zondag 1 mei 2005
Van hersenstorm naar hersenbries
Vanmiddag in alle rust een aantal keren soera Ar-Rahmaan
gereciteerd ‘samen’ met qaari Abdulbasset Abdessamad. Gezeten voor mijn
computer met de Arabische koran daar waar het toetsenbord hoort,
luister ik naar Abdessamad (via Islamicity.com) terwijl hij in een
tadjwied stijl langzaam en gedragen mijn favoriete hoofdstuk uit de
koran reciteert. Letter voor letter, woord voor woord, aya voor aya,
lees ik het Arabisch mee in ‘mijn’ groot formaat koran, terwijl ik
hardop meereciteer en soms de vertaling raadpleeg die per aya in mijn
scherm verschijnt. Mash’Allah, wat machtig mooi toch! En echt kippenvel
bij die aya waarin Allah soebhana wa ta’ala de mens uitdaagt de grenzen
van hemel en aarde te overschrijden (55:33):
O, groep van djinns en mensen; als gij de grenzen der hemelen en aarde wilt overschrijden, probeert dit dan. Doch gij zult dit zonder gezag stellig niet kunnen doen.
Hoe Abdessamad in deze lange aya toewerkt naar de climax bij het stopteken boven de aya (de djim): ma-sha-Allah! Eindelijk tijd voor mijzelf, eindelijk rust voor mijzelf. De ADHD-storm in mijn kop is even gaan liggen (het is nu een bries). De rust wordt een paar keer ‘verstoord’ door Kiné, wanneer ze om een koekje vraagt of wanneer ze vraagt om te helpen haar jurkje weer aan te doen (ja, ze laat zich graag helpen :-) – bij de buren heeft ze net gezwommen in een zwembadje in de tuin. Mash’Allah, wat een mooi weer trouwens!
Ik zou er bijna niet bij stilgestaan hebben [bij dat mooie weer], zo ben ik bezig met het reciteren (Abdul, pas op je hyperfocus :-). Wat betreft de rest van mijn gezin: Ndoya is met een vriendin ergens naar een markt of was het nu een braderie, Ahmed logeert bij zijn neefjes (tot en met incha Allah morgenochtend) en Yande logeert incha Allah tot en met volgend weekend bij haar grootouders in Drenthe. Gelukkig is Kiné er af en toe om mij bij de les te houden en te laten beseffen dat er nu nog andere dingen op de wereld zijn dan soera Ar-Rahmaan en qaari Abdessamad. Zij is nu even mijn lijfwacht die wanneer nodig afrekent met mijn hyperfocus.
O, groep van djinns en mensen; als gij de grenzen der hemelen en aarde wilt overschrijden, probeert dit dan. Doch gij zult dit zonder gezag stellig niet kunnen doen.
Hoe Abdessamad in deze lange aya toewerkt naar de climax bij het stopteken boven de aya (de djim): ma-sha-Allah! Eindelijk tijd voor mijzelf, eindelijk rust voor mijzelf. De ADHD-storm in mijn kop is even gaan liggen (het is nu een bries). De rust wordt een paar keer ‘verstoord’ door Kiné, wanneer ze om een koekje vraagt of wanneer ze vraagt om te helpen haar jurkje weer aan te doen (ja, ze laat zich graag helpen :-) – bij de buren heeft ze net gezwommen in een zwembadje in de tuin. Mash’Allah, wat een mooi weer trouwens!
Ik zou er bijna niet bij stilgestaan hebben [bij dat mooie weer], zo ben ik bezig met het reciteren (Abdul, pas op je hyperfocus :-). Wat betreft de rest van mijn gezin: Ndoya is met een vriendin ergens naar een markt of was het nu een braderie, Ahmed logeert bij zijn neefjes (tot en met incha Allah morgenochtend) en Yande logeert incha Allah tot en met volgend weekend bij haar grootouders in Drenthe. Gelukkig is Kiné er af en toe om mij bij de les te houden en te laten beseffen dat er nu nog andere dingen op de wereld zijn dan soera Ar-Rahmaan en qaari Abdessamad. Zij is nu even mijn lijfwacht die wanneer nodig afrekent met mijn hyperfocus.
vrijdag 29 april 2005
Op ontdekkingsreis (III)
Ik hou van de koran. Soms sla ik ‘m open zonder vooropgesteld doel. Dan ben ik niet op zoek naar een specifieke soera of aya, maar ga ik gewoon op ontdekkingsreis. Vooral nu ik de chaos in mijn hoofd bewuster ervaar (sinds mijn diagnose ADHD) werkt het kalmerend om mij te concentreren op het woord van Allah soebhana wa ta’ala. De chaos in mijn hoofd kun je vergelijken met ideeën die voortdurend tevoorschijn komen als pop-up screens op een computerscherm. Klik eens op deze button, dat geeft je een idee [UPDATE : de pop-ups werken meestal niet in een mobiele browser]:
Jammer dat die ideeën in mijn hoofd niet zo snel zijn verdwenen als deze pop up screens. Maar goed, genoeg gechaost en terug naar het woord van Allah, da’s beter zo: In afwachting van een door mij besteld exemplaar van een groot formaat Arabische koran, heb ik er één kunnen lenen van een vriendin van Ndoya. Het is een exemplaar met grote letters waarin zelfs de klinkers en de recitatieaanwijzingen boven de zinnen zeer duidelijk zijn. Na de rituele wassing verricht te hebben, begin ik direct te bladeren en laat mijn ogen over het mash’Allah mooie tekstbeeld glijden – af en toe lees ik een aya hardop, om te ‘proeven’. Het is nu 29 april, de dag dat in 1999 mijn grootvader van moeders kant, Willem Lodewijk Schippers, is overleden (het is van het verjaardagsgeld van mijn grootvader Willem Lodewijk Schippers dat ik in 1996 mijn eerste koran heb gekocht, zie mijn log Een niet-moslim die de salaat verricht van 11 maart 2004 en mijn log In Memoriam: Willem Lodewijk Schippers van 29 april 2004). Al snel sla ik de koran open bij soera Ar-Rahmaan (‘De Barmhartige’). Die heb ik mij nou altijd eigen willen maken, die heb ik nou altijd willen "absorberen". Nu ik eindelijk sinds jaren weer de beschikking heb over een groot formaat koran met soera’s gedrukt in een duidelijk en groot schrift, komt het er eindelijk van. Mash’Allah!
Fa bi ayyi aalaa-i rabbikoemaa toekazzibaan
Welke van de gunsten van uw Heer wilt gij dan ontkennen?
Jammer dat die ideeën in mijn hoofd niet zo snel zijn verdwenen als deze pop up screens. Maar goed, genoeg gechaost en terug naar het woord van Allah, da’s beter zo: In afwachting van een door mij besteld exemplaar van een groot formaat Arabische koran, heb ik er één kunnen lenen van een vriendin van Ndoya. Het is een exemplaar met grote letters waarin zelfs de klinkers en de recitatieaanwijzingen boven de zinnen zeer duidelijk zijn. Na de rituele wassing verricht te hebben, begin ik direct te bladeren en laat mijn ogen over het mash’Allah mooie tekstbeeld glijden – af en toe lees ik een aya hardop, om te ‘proeven’. Het is nu 29 april, de dag dat in 1999 mijn grootvader van moeders kant, Willem Lodewijk Schippers, is overleden (het is van het verjaardagsgeld van mijn grootvader Willem Lodewijk Schippers dat ik in 1996 mijn eerste koran heb gekocht, zie mijn log Een niet-moslim die de salaat verricht van 11 maart 2004 en mijn log In Memoriam: Willem Lodewijk Schippers van 29 april 2004). Al snel sla ik de koran open bij soera Ar-Rahmaan (‘De Barmhartige’). Die heb ik mij nou altijd eigen willen maken, die heb ik nou altijd willen "absorberen". Nu ik eindelijk sinds jaren weer de beschikking heb over een groot formaat koran met soera’s gedrukt in een duidelijk en groot schrift, komt het er eindelijk van. Mash’Allah!
Fa bi ayyi aalaa-i rabbikoemaa toekazzibaan
Welke van de gunsten van uw Heer wilt gij dan ontkennen?
donderdag 28 april 2005
Op ontdekkingsreis (II)
Ik hou van de koran. Soms sla ik ‘m open zonder vooropgesteld doel. Dan ben ik niet op zoek naar een specifieke soera of aya, maar ga ik gewoon op ontdekkingsreis. Deze keer ben ik echter op zoek naar een specifieke soera. Tijdsbesef ben ik vaak volledig kwijt, alles lijkt op hetzelfde moment te gebeuren. Sinds mijn diagnose ADHD ben ik mij daar nog meer van bewust dan voorheen. Op zoek naar het begrip Tijd in de koran, kom ik dan al snel terecht bij soera Al-’Asr. Ik pak dezelfde koran met Engelstalige uitleg erbij als vermeld in mijn log Op ontdekkingsreis (I) van 11 april 2004. Ik lees de Arabische tekst en de betekenis van de soera in het Engels.
En ja, ik ben wederom aangenaam verrast wanneer de commentatoren in de voetnoten opnieuw verwijzen naar iemand uit de seculiere literatuur om een bepaald gegeven, in dit geval Tijd, nader toe te lichten. Deze keer wordt Shakespeare aangehaald; in het bijzonder zijn sonnetten (zie: Iloveshakespeare.com). Als voorbeelden worden aangehaald de sonnetten 5, 12 en 64. Daar ik geen goede vertaler ben, citeer ik nu letterlijk de betreffende voetnoot en de drie andere voetnoten die deel uit maken van de uitleg van soera Al-’Asr in deze Saoedi-Arabische editie van de koran.
Laat ik tot slot nogmaals citeren. Deze keer uit de verzameling van Veertig Hadith Qudsi. Hadith nummer 18 (een hadith overgeleverd door Moeslim):
En ja, ik ben wederom aangenaam verrast wanneer de commentatoren in de voetnoten opnieuw verwijzen naar iemand uit de seculiere literatuur om een bepaald gegeven, in dit geval Tijd, nader toe te lichten. Deze keer wordt Shakespeare aangehaald; in het bijzonder zijn sonnetten (zie: Iloveshakespeare.com). Als voorbeelden worden aangehaald de sonnetten 5, 12 en 64. Daar ik geen goede vertaler ben, citeer ik nu letterlijk de betreffende voetnoot en de drie andere voetnoten die deel uit maken van de uitleg van soera Al-’Asr in deze Saoedi-Arabische editie van de koran.
Voetnoot 6262 bij 103:1 Al-’Asr may mean: (1) Time through the ages, or long periods, in which case it comes near to the abstract idea of Time, Dahr; (2) or the late afternoon, from which the ‘Asr canonical prayer takes its name. An appeal is made to Time as one of the creations of Allah, of which everyone knows something but of which no one can fully explain the exact significance. Time searches out and destroys everything material. No one in secular literature has expressed the tyranny of "never-resting Time" better than Shakespeare in his Sonnets. For example, see Sonnets 5 ( "never-resting Time"), 12 ("Nothing gainst Time’s scythe can make defence"), and 64 ("When I have seen by Time’s fell hand defaced The rich proud cost of outworn buried age"). If we merely run a race against Time, we shall lose. It is the spiritual part of us that conquers Time. See verse 3 below. [bedoeld wordt aya 3 en de uitleg in voetnoten 6264 en 6265]Mash’Allah. Laat ik nu juist die benadering van de vierde aya, spirituele kennis delen met anderen, gisteren in een uitzending van Dunyaa FM een onderwerp zijn geweest. Het betreft hier een praatprogramma in het Wolof, dus uitleg van mijn vrouw Ndoya is in deze onontbeerlijk gebleken. Het onderwerp wordt geïllustreerd met een parabel over twee zieken die elk worden bezocht door een engel in de gedaante van een man. De parabel gaat ongeveer als volgt (zo her en der laat ik mijn mash’Allah eigen creativiteit in taal spreken):
Voetnoot 6263 bij 103:2 If life be considered under the metaphor of a business bargain, man, by merely attending to his material gains, will lose. When he makes up his day’s account in the afternoon, it will show a loss. It will only show profit if he has Faith, leads a good life, and contributes to social welfare by directing and encouraging other people on the Path of Truth and Constancy.
Voetnoot 6264 bij 103:3 Faith is his armour, which wards off the wounds of the material world; and his righteous life is his positive contribution to spiritual ascent.
Voetnoot 6265 bij 103:3 If he lived only for himself, he would not fulfil his whole duty. Whatever good he has, especially in moral and spiritual life, he must spread among his brethren, so that they may see the Truth and stand by it in patient hope and unshaken constancy amidst all the storm and stress of outer life. For he and they will then have attained Peace within.
Bron: The Holy Qur-ân, English translation of the meanings and Commentary (uitgave onder auspiciën van het Min. van Hajj en Donaties van Saoedi-Arabië)
Dit is het verhaal van twee mannen die beiden lijden aan een vreselijke vorm van schurft en andere huidaandoeningen. Zich reinigen doet pijn en dus verzaken zij zich te wassen. Het vuil hoopt zich op in hun poriën, de mannen verspreiden een onaangename geur die mensen doet terugdeinzen.De uitleg bij deze parabel zoals die wordt gegeven in de genoemde radio-uitzending van Dunyaa FM gaat – heel in het kort – als volgt: alles wat de mens overkomt is een test gegeven door Allah soebhana wa ta’ala. Ben je arm, dan is dat een test van jouw vertrouwen in Hem, het vertrouwen dat alles goed zal komen want Yàlla baax na: ‘God is Goed’, een uitdrukking die in Senegal vaak wordt gebruikt om jezelf of iemand anders te doen beseffen dat alles weer goed komt als je maar vertrouwen blijft houden in Allah soebhana wa ta’ala. Ben je rijk, dan is dat ook een test. Deel je met anderen die het nodig hebben jouw rijkdom en jouw aanzien, dan zal Allah je incha Allah belonen. Zo dien je ook al je kennis – al is het maar nog zo weinig – over je dien, je religie, te delen met anderen. Hou het nooit voor jezelf.
Op een dag wordt de één bezocht door een engel in een menselijke gedaante. Deze zorgt ervoor dat de man van zijn aandoeningen wordt verlost en zich weer zonder pijn kan reinigen. De engel vraagt hem dan wat hij nog meer wenst. De man zegt dat hij rijkdom en aanzien wenst. Dat wordt hem gegeven. Op een andere dag wordt de ander bezocht door dezelfde engel. De engel zorgt er ook nu voor dat de ander van zijn aandoeningen wordt verlost en zich weer zonder pijn kan reinigen. De engel vraagt ook hem wat hij nog meer wenst. Ook hij wenst rijkdom en aanzien. Dat wordt hem gegeven.
Dan bezoekt de engel hen opnieuw. Deze keer als een man die lijdt aan een vreselijke vorm van schurft en andere huidaandoeningen. Zich reinigen doet pijn en dus verzaakt hij zich te wassen. Het vuil hoopt zich op in de poriën, hij verspreidt een onaangename geur die mensen doet terugdeinzen. Hij bezoekt de eerste man: "Neem hem mee en zet hem buiten de deur!" zegt deze tegen zijn bedienden wanneer hij de vuile man ziet binnen komen, bang dat zijn aanzien wordt aangetast, bang dat zijn rijkdom wordt aangetast. Dan bezoekt hij de tweede man: "Kom binnen en ga zitten", zegt de tweede man. "Vroeger was ik net zo: ziek en vuil en niemand die met mij geassociëerd wilde worden. Maar nu is dat anders, alhamdulillah." De tweede man geeft de vuile man eten, drinken, de gelegenheid zich te reinigen en een bed. "Blijf maar zo lang als je wilt." Het vervolg laat zich raden: de eerste man raakt weer terug bij af en de tweede man blijft zijn rijkdom en aanzien behouden, omdat hij deze met anderen deelt.
Laat ik tot slot nogmaals citeren. Deze keer uit de verzameling van Veertig Hadith Qudsi. Hadith nummer 18 (een hadith overgeleverd door Moeslim):
Op gezag van Abu Hurairah (moge Allah tevreden met hem zijn), die zei, dat de Boodschapper van Allah (moge hij de zegeningen en vrede van Allah krijgen) zei: "Allah (de Almachtige en de Verhevene) zal op de Dag der Opstanding zeggen:Deze benadering van liefdadigheid is ook bekend bij christenen. Er wordt dan meestal verwezen naar Mattheus 25:31-46 (van origine ben ik Nederlands-Hervormd, vandaar die kennis :-). Mocht je aan dawa willen doen, of aan het kweken van begrip, dan is zo’n overeenkomst een uitstekende aanleiding om het met christenen over islam te hebben.
"O zoon van Adam, Ik voelde mij ziek en jij hebt Mij niet bezocht."
Hij zal zeggen: "O Heer, en hoe had ik U moeten bezoeken terwijl U de Heer der werelden bent?"
Hij zal zeggen: "Wist je niet dat Mijn dienaar, die en die, ziek is geworden en je hem niet bezocht had? Wist je niet dat als je hem bezocht had, je Mij bij hem aangetroffen zou hebben? O zoon van Adam, Ik heb je om eten gevraagd en je hebt Mij niet gevoed."
Hij zal zeggen: "O Heer en hoe had ik U moeten voeden, terwijl U toch de Heer der werelden bent?"
Hij zal zeggen: "Wist je niet, dat Mijn dienaar, die en die, jou om voedsel had gevraagd en je gaf hem niet te eten? Wist je niet dat als je hem gevoed had, je dat zeker bij Mij gevonden had*. O zoon van Adam, Ik vroeg je om Mij te drinken te geven en je hebt Mij niet te drinken gegeven."
Hij zal zeggen: "O Heer, hoe had ik U te drinken moeten geven want U bent toch de Heer der werelden?" Hij zal zeggen: "Mijn dienaar, die en die, heeft je om drinken gevraagd en je hebt hem niet te drinken gegeven. Als je hem te drinken had gegeven dan had je dat* zeker bij Mij gevonden."
[* Dat wil zeggen de beloning voor een goede daad]
dinsdag 26 april 2005
Bij de tijd
Afgelopen weekend heb ik een tweedehands horloge op de kop kunnen tikken. Een Casio 871 DB-31 met vijf alarmfuncties. Inderdaad handig voor moslims, zo’n horloge! Om het instellen van verschillende alarmfuncties onder de knie te krijgen, pak ik mijn tijdenlijstje erbij en programmeer ik de tijden van de komende vijf gebeden. Het is reeds voorjaar dus de dagen worden steeds langer en de gebedstijden verschuiven. Handig dus om dagelijks de tijden van de komende gebeden in te voeren. Zo blijf je bij de tijd – voor je het weet is bijvoorbeeld het tijdstip van het nachtgebed na een week al weer zo’n vijftien minuten later…
Half mei wordt op basis van een bloedonderzoek en een ECG gekeken hoeveel Ritalin ik per dag moet gaan innemen. Die inname zal zijn op vastgestelde tijden. Dan zal ik mijn ‘nieuwe’ Casio moeten gaan gebruiken om de innametijden te programmeren. Wat een omschakeling! Laten we hopen dat ik dan, wanneer het alarm afgaat, gewoon mijn pilletje neem en niet automatisch de rituele wassing ga doen om vervolgens het gebed te verrichten en de inname te vergeten :-)))
Half mei wordt op basis van een bloedonderzoek en een ECG gekeken hoeveel Ritalin ik per dag moet gaan innemen. Die inname zal zijn op vastgestelde tijden. Dan zal ik mijn ‘nieuwe’ Casio moeten gaan gebruiken om de innametijden te programmeren. Wat een omschakeling! Laten we hopen dat ik dan, wanneer het alarm afgaat, gewoon mijn pilletje neem en niet automatisch de rituele wassing ga doen om vervolgens het gebed te verrichten en de inname te vergeten :-)))
zaterdag 23 april 2005
Hyperfocus
"Ik begrijp de opwinding niet helemaal" schrijf ik in mijn log van 21 april 2005, de dag van Mawloud. Ik heb het dan over de reacties op mijn aandeel in een speciale Mawloud uitzending van Radio Futurs Medias (RFM). Maar ik begrijp het wel dégelijk, omdat ik zelf ook eens een soortgelijke ervaring heb gehad. Het is al wat jaren geleden, maar het staat mij nog helder voor de geest:
Gezeten op mijn knieën doe ik op een middag zikr in de moskee van mijn woonplaats. Ik wacht op het moment waarop de azaan (oproep tot het gebed) zal klinken, maar mijn gedachten zijn er niet helemaal bij. Zelfs de zikr doet mij niet focussen op het komende gebed. "Allaaaaaaaaahoe akbar!" knalt het plots door de speakers. De azaan begint en ik ben er direct weer helemaal bij. Ik luister naar de heldere stem die vol overgave de azaan doet en ik wordt werkelijk meegezogen in een draaikolk van woorden (de azaan) en gedachten (mijn imaan). Mijn tranen tikken op mijn jeans en mijn schouders schokken. Van niet-focus naar hyperfocus, lijkt het. Soit, dat is mensen – met een gelijke diagnose als ondergetekende – eigen. Mash’Allah, ADHD heeft zo zijn voordelen…
Ik heb overigens niet gedurfd om tijdens de azaan mijn hoofd naar achteren te wenden om te kijken wie de azaan op zo’n begeisterde manier doet. Dit uit angst dat ik mijn ontroering niet op Allah zou focussen maar op de muezzin.
Gezeten op mijn knieën doe ik op een middag zikr in de moskee van mijn woonplaats. Ik wacht op het moment waarop de azaan (oproep tot het gebed) zal klinken, maar mijn gedachten zijn er niet helemaal bij. Zelfs de zikr doet mij niet focussen op het komende gebed. "Allaaaaaaaaahoe akbar!" knalt het plots door de speakers. De azaan begint en ik ben er direct weer helemaal bij. Ik luister naar de heldere stem die vol overgave de azaan doet en ik wordt werkelijk meegezogen in een draaikolk van woorden (de azaan) en gedachten (mijn imaan). Mijn tranen tikken op mijn jeans en mijn schouders schokken. Van niet-focus naar hyperfocus, lijkt het. Soit, dat is mensen – met een gelijke diagnose als ondergetekende – eigen. Mash’Allah, ADHD heeft zo zijn voordelen…
Ik heb overigens niet gedurfd om tijdens de azaan mijn hoofd naar achteren te wenden om te kijken wie de azaan op zo’n begeisterde manier doet. Dit uit angst dat ik mijn ontroering niet op Allah zou focussen maar op de muezzin.
vrijdag 22 april 2005
Dunyaa FM inspireert
Soebhanallâh
Walhamdulillâh
Wa laa ilaaha ilillâh
Wallâhoe akbar
Wa laa hawla wa laa qoewwata illaa billâhi-l-’alliyiel-aziem
Yaa hayyoe-y-yaa qayyoem
Yaa zal-djalali wal-ikraam
Heilig is Allah
En alle lof zij Allah
Er is geen god dan Allah
En Allah is de Grootste
En er is geen kracht en geen macht dan die van Allah, de Verhevene, de Grootste
Oh, Levende! Oh, Bestaande! Oh, Heer van Glorie en Eer!
[Vertaling uit: "Kom tot het gebed", A. van Bommel]
Wanneer de programmering van het Senegalese radiostation Dunyaa FM wordt onderbroken voor de oproep tot het gebed, kàn het gebeuren dat daarná bovenstaande zikr enige malen wordt uitgesproken. Het is een mash’Allah krachtige zikr voorgedragen door een mash’Allah krachtige stem. Stem ruim voor een gebedstijd af op Dunyaa FM en ervaar hoe een programma wordt stilgelegd voor de oproep tot het gebed (voor mij is zoiets een hele openbaring ;-) en Wie weet (antwoord: Allah) wordt daarna bovenstaande zikr uitgesproken…
Walhamdulillâh
Wa laa ilaaha ilillâh
Wallâhoe akbar
Wa laa hawla wa laa qoewwata illaa billâhi-l-’alliyiel-aziem
Yaa hayyoe-y-yaa qayyoem
Yaa zal-djalali wal-ikraam
Heilig is Allah
En alle lof zij Allah
Er is geen god dan Allah
En Allah is de Grootste
En er is geen kracht en geen macht dan die van Allah, de Verhevene, de Grootste
Oh, Levende! Oh, Bestaande! Oh, Heer van Glorie en Eer!
[Vertaling uit: "Kom tot het gebed", A. van Bommel]
Wanneer de programmering van het Senegalese radiostation Dunyaa FM wordt onderbroken voor de oproep tot het gebed, kàn het gebeuren dat daarná bovenstaande zikr enige malen wordt uitgesproken. Het is een mash’Allah krachtige zikr voorgedragen door een mash’Allah krachtige stem. Stem ruim voor een gebedstijd af op Dunyaa FM en ervaar hoe een programma wordt stilgelegd voor de oproep tot het gebed (voor mij is zoiets een hele openbaring ;-) en Wie weet (antwoord: Allah) wordt daarna bovenstaande zikr uitgesproken…
donderdag 21 april 2005
Live in de uitzending bij RFM (I)
Even na half één vanmiddag* schakelen Ndoya en ik over van
Dunyaa FM naar RFM, daar is de uitzending, gewijd aan Mawloud,
interactiever. Elke luisteraar kan ter gelegenheid van Mawloud zijn of
haar aandeel leveren, zo ook Ndoya. Plots duwt ze mij de telefoon in de
handen (het is zo’n draadloze voor in huis) en voor ik het weet ben ik
live in de uitzending op RFM. Ik praat niet veel Wolof, dus na een hint
van Ndoya besluit ik om soera Ash-Shams te reciteren. Na het
"Sadaqallahoelaziem" dankt de presentator mij en zegt "Donnez moi
votre femme". Mijn vrouw sluit het telefoongesprek af en legt mij uit
dat mash’Allah de presentator ontroerd is.
Maar daarmee is de kous niet af. Gedurende zo’n twintig minuten na mijn recitatie (tot het nieuws van één uur*) hoor ik vele bellers die ook ontroerd zijn, mash’Allah. Dan maakt de presentator de opmerking dat het nu het programma is van Ndoya en Abdulwadûd :-) Mash’Allah, op mijn beurt ben ik ontroerd dat het reciteren van een soera zoveel teweeg kan brengen.
Maar nòg is het niet afgelopen. Op veler verzoek wordt direct na het nieuws van één uur* mijn recitatie herhaald en wordt er in de studio nog even nagepraat over de uitspraak die mash’Allah de gasten in de studio in positieve zin is opgevallen. Ik versta er behoudens enkele losse woorden niet veel van maar mash’Allah Ndoya vertaalt waar ze het over hebben. Ik begrijp de opwinding niet helemaal; Ndoya legt mij uit dat in den lande veel toubabs moslim worden in naam. Ze leggen alleen de geloofsgetuigenis, de shahada, af om te kunnen trouwen en ‘vergeten’ vervolgens de andere pijlers van de islam als de salaat en de ramadan. Dan belt de ‘huis-imam’ van RFM naar de studio: oustaze Mouhamadoul Amine Donde. Hij is voor RFM in Tivaouane, het religieus centrum der tijani’s. Ook hij laat even zijn licht schijnen over de uitspraak, maar houdt het kort want "woorden schieten te kort". Mash’Allah. Ik ben benieuwd wat de dag vandaag nog voor mij in petto heeft. Heel veel dus. Mash’Allah.
De volgende verrassing laat niet lang op zich wachten. Een luisteraarster heeft live in de uitzending haar nummer achtergelaten en Ndoya heeft haar zojuist aan de lijn gekregen. De luisteraarster, Mame Amy Diouf, is elke vrijdag per telefoon van de partij tijdens één van de religieuze programma’s op RFM. Ze is zo vol van onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) dat ze elk jaar, rond Mawloud, kleren maakt voor vele naamgenoten van onze profeet (vrede zij met hem). Ndoya vertelt haar dat ons zoontje Ahmed heet (voluit: Mouhamed) en direct vraagt ze zijn leeftijd en zijn maat. Voor het publiek van RFM is deze luisteraarster een vaste gast, ze hebben haar bijnamen gegeven als Sopp Yónnént Mohammet en Bëggë Mohammet, wat je kunt vertalen als "Fan van Mohammed". Mash’Allah, mash’Allah, mash’Allah. Ik prevel nu voortdurend mash’Allah, want ik ben erg onder de indruk van de indruk die ik heb gemaakt en ik moet er voor waken niet naast mijn schoenen te gaan lopen, dus nogmaals: Mash’Allah of Kaar zoals ze in Senegal zouden zeggen :-)
Maar daarmee is de kous niet af. Gedurende zo’n twintig minuten na mijn recitatie (tot het nieuws van één uur*) hoor ik vele bellers die ook ontroerd zijn, mash’Allah. Dan maakt de presentator de opmerking dat het nu het programma is van Ndoya en Abdulwadûd :-) Mash’Allah, op mijn beurt ben ik ontroerd dat het reciteren van een soera zoveel teweeg kan brengen.
Maar nòg is het niet afgelopen. Op veler verzoek wordt direct na het nieuws van één uur* mijn recitatie herhaald en wordt er in de studio nog even nagepraat over de uitspraak die mash’Allah de gasten in de studio in positieve zin is opgevallen. Ik versta er behoudens enkele losse woorden niet veel van maar mash’Allah Ndoya vertaalt waar ze het over hebben. Ik begrijp de opwinding niet helemaal; Ndoya legt mij uit dat in den lande veel toubabs moslim worden in naam. Ze leggen alleen de geloofsgetuigenis, de shahada, af om te kunnen trouwen en ‘vergeten’ vervolgens de andere pijlers van de islam als de salaat en de ramadan. Dan belt de ‘huis-imam’ van RFM naar de studio: oustaze Mouhamadoul Amine Donde. Hij is voor RFM in Tivaouane, het religieus centrum der tijani’s. Ook hij laat even zijn licht schijnen over de uitspraak, maar houdt het kort want "woorden schieten te kort". Mash’Allah. Ik ben benieuwd wat de dag vandaag nog voor mij in petto heeft. Heel veel dus. Mash’Allah.
De volgende verrassing laat niet lang op zich wachten. Een luisteraarster heeft live in de uitzending haar nummer achtergelaten en Ndoya heeft haar zojuist aan de lijn gekregen. De luisteraarster, Mame Amy Diouf, is elke vrijdag per telefoon van de partij tijdens één van de religieuze programma’s op RFM. Ze is zo vol van onze profeet Mohammed (vrede zij met hem) dat ze elk jaar, rond Mawloud, kleren maakt voor vele naamgenoten van onze profeet (vrede zij met hem). Ndoya vertelt haar dat ons zoontje Ahmed heet (voluit: Mouhamed) en direct vraagt ze zijn leeftijd en zijn maat. Voor het publiek van RFM is deze luisteraarster een vaste gast, ze hebben haar bijnamen gegeven als Sopp Yónnént Mohammet en Bëggë Mohammet, wat je kunt vertalen als "Fan van Mohammed". Mash’Allah, mash’Allah, mash’Allah. Ik prevel nu voortdurend mash’Allah, want ik ben erg onder de indruk van de indruk die ik heb gemaakt en ik moet er voor waken niet naast mijn schoenen te gaan lopen, dus nogmaals: Mash’Allah of Kaar zoals ze in Senegal zouden zeggen :-)
[*NL zomertijd]
Labels:
gezinsleven,
koran,
salaat,
senegal,
shahada
Abonneren op:
Posts (Atom)



