Ik wens je een gezegende ramadan

Tijdenlijst Ramadan 2016 (Zutphen e.o.)

klik op afbeelding voor een groter formaat

Vers van de pers! Net terug van het vrijdagmiddaggebed in de Barbaros Moskee heb ik hier voor jou een tijdenlijst van de Ramadan 2016 voor Zutphen en omstreken.
Eerste dag Ramadan: 6 juni. Leilat-oel-Qadr: nacht van 1 op 2 juli. Suikerfeest: v.a. 5 juli.

Ik wens je alvast een gezegende ramadan!

Humor, hèt wapen tegen islamofobie

klik op afbeelding voor groter formaat

Net ontdekt op Facebook: een commercial voor het middel Islamophobin. Humor is echt hèt wapen tegen islamofobie (incha Allah is dat niet preken voor eigen parochie...).

www.islamophobin.org
www.amazon.com/dp/B01FXYYZ7G
www.youtube.com/watch?v=_s57kPS_gjM

De Dertiende

Járen geleden zocht ik uit pure nieuwsgierigheid op wat het dertiende vers van het dertiende hoofdstuk van de koran is. "Wie weet heeft het een link met wat we via film en televisie op ons bord krijgen daar waar het Vrijdag de Dertiende betreft," denk ik. "Horror, rampen, dat soort dingen." Wat denk je? Kom ik daar terecht bij soera 13 “De Donder” waar Allah (soebhana wa ta’ala) in aya 13 zegt dat Hij treft wie Hij wil met Zijn bliksems. Mash’Allah…

Luister via onderstaande player naar koranvers 13:13 terwijl je een Engelstalige uitleg meeleest. Het gebruikte beeld is een fragment van de korte film “Tornado” (Calvin Productions, U.S. Weather Bureau e.a.) archive.org/details/tornado

www.youtube.com/watch?v=h2Lq_Agwm2Y

Ramadan 2016

De #ramadan komt eraan! #InchAllah begint de heilige #vastenmaand op 6 juni a.s. https://t.co/5yZ63Czpnp

— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) 9 mei 2016

#pt Jammer dat ik niet màg vasten. Vanwege mn #diabetes moet ik regelmatig eten +pillen +insuline. #ramadan #jammerdan Gezondheid is nr. 1!

— Abdulwadûd Louws (@AbdulwadudLouws) 9 mei 2016

Aanvallen!

Januari 1998. Het is ramadan en ik ben onderweg naar Senegal (mijn vrouw staat op het punt van bevallen en ik hoop op tijd te zijn). We krijgen een verrukkelijke vliegtuigmaaltijd voorgeschoteld. Met vele andere passagiers kijk ik verlangend naar de ondergaande zon: tien kilometer boven de aardbol lijkt het wel éeuwen te duren tot het moment van iftaar (het verbreken van het vasten). "Mogen we al beginnen?" vraagt een toerist (niet-moslim) aan een stewardess. "Uiteraard," zegt ze.

Dan raakt de zon de horizon. Mogen we nu al beginnen? Of moet de zon eerst voor de helft achter de einder zijn verdwenen? Eindelijk is iftaar daar en luid klinkt uit vele kelen de takbier: "Allahoe akbar!" Allah is Groot. We danken onze Schepper dat we weer een dag hebben mogen vasten en vallen aan.

Ik hoop binnenkort weer eens naar Senegal te gaan en bedacht me net dat wanneer er nu, in het huidige tijdsgewricht, "Allahoe akbar!" wordt geroepen in een vliegtuig, dat dat zeker als verdacht gedrag zal worden beschouwd. En in het openbaar het gebed (salaat) verrichten, bijvoorbeeld nabij de gate, kan dat nog? Wanneer het zover is, laat ik het je weten.

Gezeten rondom een lijkwade

Ik vraag me al járen af waarom de Tijaniyya gemeenschap tijdens het gezamenlijk verrichten van de Wazifa (een speciale vorm van zikr) is gezeten rondom een wit doek. Vandaag kom ik op Facebook het antwoord tegen. Mysterie opgelost ;-) In het kort komt het hier op neer:

Het witte doek
- symboliseert de reinheid van de plek waar de Wazifa verricht wordt
- verhindert het passeren van vreemdelingen in de kring der gelovigen
- eert de engelen die aanwezig zijn zodra met zikr is begonnen
- is ook een lijkwade en herinnert de gelovigen eraan dat er maar één ding zeker is in het leven: de dood. "Memento mori".

Regen!

Reeds onder de wol luister ik 's avonds laat graag naar koranrecitatie: mijn manier om tot rust te komen.

Zo ook vandaag.

Mijn slaapkamerraam is open. Het gekletter van de regen mengt zich met de stem van de recitant die klinkt uit het speakertje van mijn mobiele telefoon: ik luister dus naar Allah's Schepping terwijl ik luister naar Zijn Woord.

Zálig...

www.sunufm.com/al-quran

Zonnetje!

Alhamdulillahi Rabbil 'Aalamien

De dagen worden langer. Het ochtendgebed valt steeds vroeger. Ik hecht aan mijn nachtrust, dus komt het nu steeds vaker voor dat ik mijn ochtendgebed later inhaal.

Zoals vanochtend.

Zálig om dan beschenen door de zon het gebed te verrichten en zikr te doen. Hier word ik blij van :-)))

Vlak-naast-mijn-bed #islamofobie

Overmorgen ben ik volgens de christelijke kalender twintig jaar moslim. Normaal voel ik me dan een beetje jarig. Dat feestelijke gevoel is nu mijlen ver weg. Voor vele moslims die als zodanig herkenbaar zijn (m.n. moslima's die een hoofddoek dragen) is islamofobie dagelijkse kost: vanwege hun geloofsovertuiging worden ze vernederd, aangevallen, uitgescholden, noem-maar-op. Als Nederlandse moslimbekeerling "zie ik er niet uit als een moslim" en ben ik tot nu toe niet uitgescholden, of erger, vanwege mijn geloofsovertuiging.

Ik hou het nieuws bij, ik volg een Facebook account waarin gevallen van islamofobie worden gemeld (Meld Islamofobie) - maar het blijft voor mij een ver-van-mijn-bed-show. Tòt er een video opduikt waarin een moslima (met hoofddoek) wordt aangevallen in mijn eigen woonplaats Zutphen (klik hier voor de exacte locatie op Google Street View, de bushalte "Van der Capellenlaan" te Zutphen aan de Deventerweg ter hoogte van nr. 140 142). Wat bezielt die aanvalster om zo tekeer te gaan? Zelfs wanneer er mensen tussenbeide komen, wil ze er nog op los meppen. Astaghfiroellah, moge Allah het mij vergeven dat ik islamofobie nú pas dichtbij voel komen: demet.nl/watch.php?vid=225db0334

lees ook de Facebook statusupdate van de moslima waarin ze o.a. ingaat op wat er gebeurde vóór ze begon met filmen

Beste vrienden op Facebook.Voor degene die mij nog niet kennen. Mijn naam is Muserref, 26 jaar wonend in Utrecht. Ik...

Geplaatst door Betül Yücesan op dinsdag 29 maart 2016

Manchester United newspage nailed it!

Blaming all Muslims for Isis is like blaming the whole of Netherlands for Louis Van Gaal.

— Manchester United (@UTDWorldwide) 22 maart 2016

Zomertijd (vanaf 27 maart 2016)

Info: nl.wikipedia.org/wiki/Zomertijd

Denk erom bij het verrichten van je vijf dagelijkse gebeden (salaat): vanaf zondag 27 maart a.s. is het incha Allah weer zomertijd. De gebeden zijn die dag een UUR LATER ten opzichte van de gebedstijden van de dag ervoor. Door menselijk ingrijpen wordt het "later" donker, maar uiteindelijk komt de Tijd alleen van je Schepper.
 

Koran 10 : 5
"Hij is het, Die de zon tot een stralend licht maakte en de maan tot een helder licht en er stadia voor verordende, zodat gij het getal der jaren en het berekenen (van de tijd) mocht kennen. Allah heeft dit niet dan in waarheid geschapen. Hij zet de tekenen uiteen voor een volk, dat wil weten."

www.islamicity.com/MOSQUE/ARABICSCRIPT/AYAT/10/10_5.htm

Bidden met een kater

Het gebed verrichten terwijl logé Lilo langsloopt: islam in mijn dagelijks leven in een notendop! (gefilmd door mijn jongste dochter Kiné)

www.youtube.com/watch?v=aoxLfbWGGz4

Denksport leert het ook nóoit

lees eerst mijn weblogbijdrage Denkfout van 23 november 2009

Cryptogrammen oplossen is één van mijn hobby's. Vele omschrijvingen gaan al jaren mee; ze komen met enige regelmaat terug in o.a. de bundels van Denksport en de cryptogrammen op puzzelpagina's van kranten.

Neem nu de omschrijving "Hij roept op tot gebed ter herinnering 's morgens"; deze kwam ik al in 2009 tegen in een Denksport-bundel (zie link bovenaan deze bijdrage).



Glashelder dat dit middels de afkortingen I.M. (in memoriam, ter herinnering) en A.M. ('s morgens) tot de oplossing "imam" moet leiden. Eén probleem: het is de muezzin die oproept tot het gebed. De imam gaat vóor in het gebed. "Hij gaat voor in gebed ter herinnering 's morgens" zou dus de correcte omschrijving moeten zijn.

Vanmiddag kom ik deze omschrijving weer tegen (nu in een Denksport-bundel uit 2015, zie foto's). Ik ben benieuwd wanneer de redactie deze fout corrigeert. Ik stuur Denksport wel een link van deze bijdrage :-)


UPDATE D.D. 22 FEBRUARI 2016:

@AbdulwadudLouws Bedankt voor uw bericht. Onze crypto redactie heeft de omschrijving inmiddels aangepast.

— Denksport (@DenksportNL) 22 februari 2016

Allah is Al-Wadûd, De Liefhebbende

ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود

Allah is Al-Wadûd, De Liefhebbende,

Hij is Degene Die op objectieve wijze liefheeft

ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود

Ik ben een dienaar van De Liefhebbende,

ik ben een Abd van Al-Wadûd

ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود ال ودود

  schilderij afkomstig van arthafez.com

Afstandsaanbidding

Vanochtend vroeg. Ik ga zitten op de bank om zikr te verrichten (het gedenken van Allah) en pak per abuis de afstandsbediening. Ik bemerk op tijd mijn fout, pak mijn kurus (gebedsketting) en stem af op Hem: "Astaghfiroullah..."

Gamou 2015/2 #Mawloud #Mawlid

Vandaag is in vele moslimlanden de geboortedag van Mohammed (vzmh) gevierd/herdacht; mash'Allah, en dat vlak voor kerstavond! In Senegal wordt deze dag de Gamou genoemd en is traditioneel dè religieuze feestdag van de Tijaniyya broederschap. Via YouTube werd de Gamou, zoals gevierd in de stad Tivaouane te Senegal, live gestreamd. Dit zijn de beelden:

www.youtube.com/watch?v=LJF93VZmuWQ

Mijn kerstverhaal

 Het is vandaag precies zeventien jaar geleden. In de vroege ochtend van 24 december 1998 rol ik gekleed en wel mijn bed uit in het appartement te Purmerend waar ik op dat moment al enkele maanden woonachtig ben. Uitgeput van het geregel van de dag ervoor, zet ik mij schrap voor de laatste loodjes van de voorbereiding van de overkomst (vanuit Rufisque, Senegal) van mijn vrouw Ndoya, mijn ruim drie jaar oude dochtertje Yande en mijn bijna één jaar oude zoontje Ahmed.

Zonder ontbijt genomen te hebben, storm ik naar de dichtsbijzijnde winkel waar ze telefoonkaarten verkopen. Gewapend met twee kaarten en de nodige papieren installeer ik mij in de eerste de beste telefooncel. Afwisselend neem ik contact op met de Nederlandse ambassade te Dakar en de IND, als soort een intermediair. De IND zou een fax hebben gestuurd naar de ambassade, een fax waarmee Ndoya en de kids groen licht zouden kunnen krijgen. De ambassade kan niets vinden, de IND stuurt de fax nog eens een keer. Nòg ontvangt de ambassade niets. Dan informeer ik of de ambassade misschien nog een ander faxnummer heeft dan bekend is bij de IND. De ambassade geeft mij de nummers van hun twee faxen, ik geef ze door aan de IND (mijn contactpersoon daar kent mij inmiddels goed :-) en nogmaals gaat de fax erdoor. Dan bel ik voor de -tigste keer de ambassade. Of de fax in goede orde is ontvangen? Ja, dus. Wat nu? Tja, kan uw vrouw nog voor sluitingstijd om twaalf uur van de ambassade bij ons zijn, om de nodige papieren te tekenen en de visa in haar paspoort te plaatsen? Ja, zeg ik (maar zeker weten doe ik het niet).

Ndoya krijgt een telefoontje van mij terwijl ze druk bezig is met het laten vlechten van haar haar. Die avond zal ze met vriendinnen naar een feest gaan. Maar de fax steekt daar een stokje voor. Stop met alles wat je aan het doen bent, zeg ik haar, wanneer ze opneemt, en ga onmiddellijk naar de ambassade. Neem de kinderen mee, neem ergens onderweg pasfoto’s van jullie allemaal en dan linea recta naar de ambassade. Wie weet kun je morgen naar Nederland komen. Ndoya met haar halve hoofd vol vlechten doet gauw een hoofddeksel op en gaat vanuit Rufisque met de kinderen naar Dakar.

Vanaf station Purmerend-Overwhere neem ik de trein naar Amsterdam en ga met de tram naar de Albert Cuyp markt, vlakbij De Nederlandsche Bank (mijn werkgever op dat moment). Ik baan mij een weg door het marktpubliek en loop een belhuis binnen. Ik neem weer contact op met de ambassade en zeg dat mijn vrouw al onderweg is.

Ndoya moet vanuit Rufisque helemaal naar Dakar. Ze neemt een taxi maar toch duurt het lang, want de enige doorgaande weg naar Dakar (achtentwintig kilometer verderop) zit potdicht. Net op tijd arriveert ze op de ambassade om de nodige formaliteiten af te handelen. De ambassade kan echter niet direct de visa in haar paspoort plaatsen (ik ben vergeten wat nu ook al weer de kink in de kabel is geweest). Ndoya wordt gevraagd om later terug te komen. De ambassade blijft speciaal voor haar open, dit tot groot ongenoegen van de Senegalese bewaker die al lang thuis bij vrouw en kinderen had willen zijn. Wanneer ze tegen tweeën terugkomt, krijgt ze de langverwachte visa in haar paspoort (een Schengen-visum en een visum voor Nederland).

Ik spring een gat in de Nederlandse lucht wanneer ik het goede nieuws hoor. Ik ga direct de tickets kopen, zeg ik tegen Ndoya. “Tot morgen!”

Ndoya stomverbaasd, ze kan zich dan nog niet realiseren dat ze incha Allah binnenkort het vliegtuig naar Nederland kan nemen. Ze heeft inmiddels Rufisque verlaten en heeft met onze kinderen haar intrek genomen bij een nicht in Dakar, lekker dicht bij het vliegveld. Met geld dat ik haar met een money transfer heb opgestuurd, koopt ze wat kleren die ze met de kou in Nederland nodig zal hebben.

Vanaf de Albert Cuyp markt neem ik een taxi naar een reisbureau. Dagen eerder heb ik al het nodige geld geparkeerd op mijn courante rekening, voor het geval dat. Inmiddels is het al in de loop van de middag van de vierentwintigste december anno negentienhonderdachtennegentig. Binnen in het reisbureau staat een lange rij. Ik sluit achteraan wanneer blijkt dat ik onder geen enkele voorwaarde voorrang krijg, welk verhaal ik ook heb. Rond drie uur ben ik dan eindelijk aan de beurt. Ik leg het verhaal uit aan de dienstdoende reisadviseuse. Ze gaat direct aan de slag, maar krijgt voortdurend nul op het rekest. Het is al ruim na twaalven en de kantoren van vele luchtvaartmaatschappijen zijn al gesloten in verband met komende kerstavond. Met Air France blijkt het nog te kunnen. Ik moet wel voor 16 uur hebben betaald, anders lukt het niet meer om die vlucht van vanavond te nemen. Tien voor vier ben ik dan de gelukkigste man ter wereld. Met trillende vingers toets ik mijn pincode in. “Akkoord met bedrag?” Hè hè, natúurlijk. Ik klik op OK, gris mijn papieren en het bonnetje van de tafel en neem weer een taxi terug naar de Albert Cuyp.

Ndoya krijgt van mij te horen dat ze tegen middernacht plaatselijke tijd het vliegtuig naar Nederland kan nemen (via Parijs). Ga alsjeblieft uren van tevoren naar het vliegveld om er zeker van te zijn dat alles goed gaat, zeg ik haar. Het is haar eerste keer met het vliegtuig en niet lang voor vertrek arriveert ze pas op het Aeroport Leopold Sedar Senghor, haalt daar de tickets op die ik in Amsterdam heb betaald en wacht met Yande en Ahmed tot ze aan boord kan.

In de nacht van 24 op 25 december (kerstnacht dus) bevinden Ndoya, Yande en Ahmed zich noch in Senegal, noch in Nederland, maar ergens kilometers hoog in een vliegtuig. Ndoya heeft het zwaar, aan slapen komt ze niet toe. Yande ligt onder een dekentje uitgestrekt op twee stoelen en slaapt als een roos maar Ahmed schreeuwt om aandacht. In de business class zitten leden van van de Senegalese muziekgroep Setsima ze zijn onderweg naar Frankrijk voor een serie concerten. De leadzanger Alioune Mbaye Nder begeeft zich onder de reizigers van de toeristenklasse en heeft uiteraard direct veel aanspraak. Hij ziet dat Ndoya het moeilijk heeft en neemt haar wat zorgen uit handen, Ahmed in dit geval. Gezeten op de schoot van Nder geeft Ahmed Ndoya zo een adempauze.

[SN+NL] Tegen acht uur ‘s morgens vroeg, eerste kerstdag, komen Ndoya, Yande en Ahmed aan op Schiphol. Yande ziet mij als eerste en begint te dansen als ze voor me staat. Ahmed vind mij maar eng (wie is die man, lijkt hij te denken) en begint te huilen. Ja, dit is de start van een mooi samenzijn. God zij dank.

____________________________________

Zo’n vijftien maanden later, op 4 maart 2000, wordt (in Zutphen) Kiné geboren. Al is zij geboren in Nederland, ze beschouwt zich zeker als een Senegalese. Vrijdag 2 december 2011 hadden we Harald Doornbos op bezoek. In aanwezigheid van Kiné vertelde ik hem dat Yande en Ahmed in de stad Rufisque, Senegal, zijn geboren, maar Kiné in Zutphen, “in de slaapkamer hierboven”. Ik heb nog nooit zó’n boze blik gezien van Kiné :-) Snel verklaar ik aan Harald dat we vlak voor de bevalling de slaapkamer tot Senegalees grondgebied hebben verklaard. “Kiné is dus gewoon Senegalese”. Kiné weer hélemaal blij :-)

Traveling while muslim (@etharkamal)

storify.com/AbdulwadudLouws/travelling-while-muslim

I was just stopped at an airport.Told:"You could get the airport evacuated and you spend time with the police."...

Posted by Ethar Kamal El-Katatney on zaterdag 5 december 2015

Cadeaus op naam

Bij mij thuis hebben we de decembercadeaus al lang geleden doorgeschoven naar de kerst. Mijn ouders houden stug vast aan de traditie en brengen elk jaar weer sinterklaascadeaus. Leuk dat ze op het pakpapier m'n originele roepnaam combineren met m'n moslim-roepnaam.