zaterdag 15 september 2012

“Een Hebreeuwsche vertaling van den Koran” (mèt illustraties)

Als ik tijdens het grabbelen in het Historische Kranten archief dit stukje tegenkom, ben ik echt benieuwd naar de genoemde uitgave. Een koran, mèt illustraties… Ha!

Iemand nog een exemplaar op zolder liggen?

kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010858019%3Ampeg21%3Ap009%3Aa0109
resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010858019:mpeg21:a0109


Nieuw Israelietisch Weekblad, 25 mei 1928 (p 9)

UPDATE 23 april 2014 (links aangepast)

maandag 10 september 2012

Mash’Allah, dat was een zonovergoten zondag!

Het is weer maandag. Doordeweeks kan het zo maar zijn dat ik niet merk wat voor weer het is. Naast boodschappen en werk, trek ik me dan terug in mijn stulp schulp. Gisteren was het een zonnige warme dag, kan ik je zeggen!

In het weekend ‘heb ik de kids’ (in het kader van co-ouderschap) en zo kon Kiné mij zaterdag jl. meenemen naar de stad (er was een zgn. ‘Dweildag’, hier en hier de video’s). Gistermiddag, zondag, nam ze me mee naar mijn achtertuin. Ze moest nog een boek lezen voor school (boekbespreking) en ik ging verder in de “Masnawî”van Rûmî. Dat was gezellig! En ja hoor, op het juiste moment weer een Rûmî peptalk gelezen, deze keer over de tegenstellingen ziekte/gezondheid, stress/ontspanning. Naderhand hebben Kiné en ik nog een bordspel gespeeld en muziek geluisterd. Mash’Allah.


zondag 9 september 2012

“Libiërs op bedevaart in Israël” Amigoe [di Curaçao], 1 juni 1993

Voor mijn andere weblog destijds.wordpress.com grabbel ik al regelmatig in het Historisch Krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek (kranten.kb.nl kranten.delpher.nl). Vandaag eens met de zoekterm ‘moskee’ gezocht ten bate van mijn weblog “Islam in mijn dagelijks leven”.

Nou, bijzondere resultaten zijn er zeker! “Libiërs op bedevaart in Israël”, dat er in die kop wat wrìngt, is het understatement of the year. De Al Aqsa was trouwens de eerste qiblah (gebedsrichting) voor de moslims. Pas later werd het de Kaäba in de Heilige Moskee te Mekka.

kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010645154%3Ampeg21%3Ap011%3Aa0135
resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010645154:mpeg21:a0135

Amigoe, 1 juni 1993 (pagina 11)

UPDATE 23 april 2014 (links aangepast)

“Weer nieuwe moskee in Nederland” Limburgsch Dagblad, 19 april 1972

Voor mijn andere weblog destijds.wordpress.com grabbel ik al regelmatig in het Historisch Krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek (kranten.kb.nl kranten.delpher.nl). Vandaag eens met de zoekterm ‘moskee’ gezocht ten bate van mijn weblog “Islam in mijn dagelijks leven”.

Nou, bijzondere resultaten zijn er zeker! Neem nu onderstaande cartoon. Wel jammer van het nep-Arabisch op het bord. En die ‘ingang’ heeft meer weg van de nis van een imam, maar dan met een afscheiding. Zou er een vrouw voorgaan in gebed? :-)

kranten.kb.nl/view/paper/id/ddd%3A010555742%3Ampeg21%3Ap001%3Aa0001
resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010555742:mpeg21:a0001

Limburgs Dagblad, 19 april 1972 (pagina 1)

UPDATED 23 april 2014 (links aangepast)

“Minister knielt in moskee” (De Telegraaf, 15 jan 1990)

Voor mijn andere weblog destijds.wordpress.com grabbel ik al regelmatig in het Historisch Krantenarchief van de Koninklijke Bibliotheek (kranten.kb.nl kranten.delpher.nl). Vandaag eens met de zoekterm ‘moskee’ gezocht ten bate van mijn weblog “Islam in mijn dagelijks leven”.

Nou, bijzondere resultaten zijn er zeker! “Minister knielt in moskee” bijvoorbeeld, waarmee De Telegraaf de suggestie wekt dat de minister in gebed is. Trouwens, een moskee, volledig betaald door twee ministeries – dat waren nog eens tijden!

kranten.kb.nl/view/paper/id/ddd%3A010646017%3Ampeg21%3Ap003%3Aa0001
resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010646017:mpeg21:p003


De Telegraaf, 15 januari 1990 (pagina 3)

UPDATE 23 april 2014 (links aangepast)

vrijdag 31 augustus 2012

Peptalk in een email

Lees ook mijn vorige weblogbijdrage
Peptalk in de Masnawî #wakeupcall van 23 augustus jl.

Het onderstaande verhaal heeft iemand mij per email toegestuurd. Qua stijl heeft het verhaal wel iets van Rûmî weg – misschien kom ik het straks nog tegen in de delen van de Masnawî die ik nog voor de boeg heb :-) En mash’Allah, het verhaal is ècht een peptalk:
Een goede, godbewuste man droomde dat hij met God samen door de woestijn liep. De wandeling in zijn droom verliep net zoals zijn leven: het was net alsof hij zijn eigen levensverhaal las. Terwijl ze liepen lieten ze twee paar voetsporen in het zand achter. Maar in de werkelijkheid van zijn droom zag de man van tijd tot tijd maar één paar voetsporen. Hij begreep het niet en hij vroeg aan God:

"Lieve God, hoe komt het dat er van tijd tot tijd maar één paar voetsporen in het zand te zien is. Ik leefde toch met U samen? Maar ik zie dat het andere spoor ontbreekt in perioden van mijn leven waarin ik door het diepst van wanhoop en ellende ging. Waarom was u niet bij me toen ik U het hardst nodig had?"

God keek de man met Zijn grote mededogen aan en antwoordde:

"Mijn lieve vriend, er is inderdaad maar één paar voetsporen in de moeilijkste tijd van je leven. Maar in die periode heb ik jou in mijn armen gedragen..."

donderdag 23 augustus 2012

Peptalk in de Masnawî #wakeupcall


Toegegeven, bij de eerste lezing van de Masnawî beklijft niet alles. Het werk is soms tè diep om direct te kunnen doorgronden. Maar er valt genoeg direct te begrijpen, zoals wanneer Rûmî het over mijn persoonlijke situatie lijkt te hebben.
Dinsdag 14 augustus jl. zìt ik me in een diepe put. Bij het lezen van de Masnawî die avond (26 ramadan en incha Allah de vooravond van Laylatalqadr, de Waardevolle Nacht) lees ik een stuk tekst dat mij een spiegel voorhoudt; ik hou mij er aan vast – zie mijn weblogbijdrage Een strohalm #qadr. Niet veel later word ik gebeld door iemand die ik via-via ken en met wie ik vervolgens een gesprek van een uur of zo heb. Onderwerp: de keuze voor islam. Ik heb die keuze 31 maart 1996 al gemaakt, de persoon die ik aan de lijn heb denkt er over ook die stap te maken. Mash’Allah! Het is een mooi gesprek dat werkelijk àlle kanten opgaat. Wat een móoie tijdsbesteding in het licht van de Waardevolle Nacht.




Zulke bijzondere ervaringen als genoemd telefoongesprek op die bijzondere avond zijn in mijn leven spaarzaam (het is niet altijd Eid, zeg maar). Ik zal toch ook op andere manieren uit een dal moeten kunnen kruipen (nou ja, lópen het liefst). Maar niet getreurd, Abdulwadûd! Daar is Rûmî weer. Nog steeds bezig in boek 3 van zijn Masnawî kom ik vandaag op bladzijde 203 een vers tegen waarin, in het kader van een pep talk, wordt gerefereerd aan soera 94 (de Verruiming). In de voetnoot bij dit vers wordt ondermeer dit gezegd:

“[...] Het is een korte sûra waarvan het reciteren – vanwege de betekenis – als bevorderlijk voor de heling van een depressie wordt beschouwd.

    In Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
    Hebben Wij uw borstkas niet voor u verruimd?
    En uw last niet van u weggenomen,
    die u deprimeerde?
    En uw gedachtenis niet vermeerderd?
    Zeer zeker komt met de nood verlichting!
    Zeker komt met elke nood verlichting.
    Wanneer u verlicht bent, streef dan verder.
    En wend u tot uw Schepper.”

Mijn verzameling korte soera’s waaruit ik put voor mijn dagelijkse gebeden (salaat) is zó klein, dat zelfs deze bekende soera er niet in voor komt! Astaghfiroellah. Ik neem mij voor deze soera een plaats te geven in mijn leven. Weet je wat? Het wordt mijn wake up call!


zondag 19 augustus 2012

Eid in Syrië ‘mkm77fm’ Live feed

Het is Eid (a.k.a. suikerfeest)! Niet iedere moslim kan deze dagen, waarin het eind van de vastenmaand ramadan wordt gevierd, in vreugde beleven. Neem Syrië. Onderstaande recorded live feed toont de beelden van destructie in een wijk van Damascus, Hajer Asuad (genoemd naar de Zwarte Steen die zich bevindt in een hoek van de Kaäba te Mekka). Geen feest hier: bambuser.com/v/2914126

dinsdag 14 augustus 2012

Een strohalm #qadr


Bij het plaatsen van bovenstaande foto op Twitter zei ik een paar dagen geleden “Dont judge [a] book by [its] cover, maar hier [zijn de] cover èn inhoud mooi”. Mash’Allah, dat is zó waar, waarde lezer! La ilaha ill’Allah! Het verhaal dat ik zojuist heb gelezen, en herlezen en herlezen, is daar een goed voorbeeld van.

Komende nacht is het incha Allah Laylat al-Qadr, de Waardevolle Nacht, en vanavond ben ik daarom nòg bewuster dan andere dagen de Masnawî aan het lezen. Ook omdat ik een houvast nodig heb: de eenzaamheid speelt op en ik kan nog nauwelijks over de rand van de put kijken. Nou, die houvast, strohalm zo je wilt, komt al snel op de proppen. Van bladzijde 128 tot en met 131 van boek 3 vind ik een verhaal dat zó op mij van toepassing is. Dit verhaal komt op het juiste moment, ik lees dit verhaal op het juiste moment. Dit is het verhaal:

[klik op een afbeelding om de betreffende tekst in een groter formaat te kunnen lezen]


Ya Allah #qadr

woensdag 8 augustus 2012

Op reis gaan om het vasten te ‘mogen’ verbreken


Senegal. Het is al tien jaar geleden dat ik er voor het laatst ben geweest. Van de moeder van mijn kinderen, net terug van een verblijf in Senegal, heb ik wat souvenirs gekregen: inclusief enkele oude kranten – geen verpakkings- maar leesmateriaal.

Via nieuws sites als Seneweb.com hou ik de Senegalese actualiteit wel bij, maar er gaat niets boven een gedrukt exemplaar van een Senegalese krant. Altijd net even anders dan de kranten hier in Nederland.

Neem nu de pagina met overlijdensberichten van L’Observateur van 27 juli jl. met daarop de foto van een overleden man (!). Ondènkbaar in NL.

“Toute personne pouvent aider à retrouver ses parents est priée de prendre contact avec l’hopital Principale de Dakar.”

Nu maar hopen dat zijn familie zich niet doodschrikt…

klik op de afbeelding voor een groter formaat

Maar goed, dat terzijde. Het is ramadan en ik ben benieuwd hoe deze vastenmaand zich manifesteert in de Senegalese kranten. Naast de obligate advertenties met ramadan-aanbiedingen en ramadan-gerelateerde artikelen tref ik in Le Soleil van 3 augustus jl. dit stripverhaal aan. Een leuk verhaal-met-een-moraal waarin de hoofdpersoon tijdens de ramadan op reis gaat om zo verschoond te zijn van een dag vasten. Maar dan…

klik op de afbeelding voor een groter formaat

Amusant zijn de ‘nafila’ rubrieken in de diverse kranten. De anonieme schrijver van onderstaand voorbeeld (L’Observateur, 21 juli jl.) schrijft de grootst mogelijke onzin over wat vrijwillig verrichte gebeden (nafila) kunnen doen voor de mens:

“Il beneficiera des avantages liés à mille grand pélerinages et à mille petits pélerinages effectués”

Yeah right...

zaterdag 28 juli 2012

De moslimwitz (XVIII) Moslimwitz in de Masnawî - Rûmî

Bij het lezen van de Nederlandse vertaling van de Masnawî (waarvan het Perzische origineel is geschreven door Rûmî in de 13e eeuw) kom ik in boek 2 een mop tegen die ik ken uit de Senegalese moppentrommel van de 21e eeuw!
[WOLOF] Wa mais bi ñetti dof la woon: Goor, Goorgui ag Goorgoorlu. Waxtu julli jott rek ña tallal basan yi di julli. Fuñuy pare sëlmël, rek benn xar romba seen kanam. Rek Goor ne: “Ki, xanaa dafa dof? Xanaa xamul ne ken du romba ci kanamu kuy julli?” Rek Goorgui nekko: “Mais toi, tu es con, xanaa xamoon kuy julli du wax.” Rek Goorgoorlu neleen: “Loolu motax waxuma de.”
[NEDERLANDS] Er waren eens drie gekken: Goor, Goorgui en Goorgoorlu. Wanneer het tijd is om te bidden, rollen ze hun tapijten uit. Doen ze bijna de vredesgroet aan het eind van het gebed, wanneer een schaap hen voorlangs passeert. Zegt Goor: “Is-t-ie gek of zo? Weet-ie dan niet dat hij niet voorlangs mag passeren wanneer mensen aan het bidden zijn?” Zegt Goorgui tegen hem: “Maar ben je gestoord of zo? Tijdens een gebed hoor je niet met elkaar te praten.” Zegt Goorgoorlu tegen hen: “Daarom heb ik ook niets gezegd.”
Lees hieronder de versie zoals die staat in de Nederlandse vertaling van de Masnawî. Mash’Allah! Mooi toch?


woensdag 25 juli 2012

Hó even, Abdulwadûd!

Alle voorbereiding ten spijt, ik had zelfs mijn medicatieschema aangepast, ben ik gisteren gestopt met vasten. Jammer. Echt bálen – maar ik kon niet anders.

Vrijdag 20 juli jl. (nog nèt vakantie) is het dag 1 van de ramadan. Tijd voor aanbidding in de vorm van vasten! Ik heb mij voorgenomen nòg meer aandacht besteden aan de Masnawxee dan ik al deed vóór deze maand. De Masnawî (geschreven door Rûmî, 1207-1273) is als een gids voor de koran. De eerste openbaring van de koran wordt herdacht tijdens Leilat al-Qadr, de Waardevolle Nacht, die valt in de nacht van 26 op 27 ramadan.

Maandag 23 juli jl., dag 3 van de ramadan. Het is mijn eerste werkdag na twee weken vakantie en mash'Allah wat valt het vasten vies tegen. Na thuiskomst ben ik kapòt en heb ik geen energie meer over om te lezen. Ik neem koude douches om de hitte de baas te worden en doe hazenslaapjes. Ook wèrken is aanbidding, zo weet ik. Met alle liefde voor Hem wil ik het vasten en werken combineren: aanbidding²! De volgende ochtend vroeg begin ik opnieuw te vasten.

Dinsdag 24 juli jl., dag 4 van de ramadan:

Ik voel dag 3 nog in mijn benen. Bij het optillen van een zware bak vol met bestek (ik werk in een spoelkeuken) duizelt het me en ik denk "Hó even, Abdulwadûd!" Na rijp beraad met mezelf (intentie-check :-) besluit ik te stoppen met vasten. Gezondheid is nummer één! Ik loop naar de keuken en drink een hele karaf ranja leeg. "Ik zou morgen opnieuw kunnen proberen te vasten," zeg ik tegen een collega. "Morgen wordt het warmer, overmorgen nog meer," zegt ze. Ik besluit te stoppen.

Terug in mijn spoelkeuken krijg ik gezelschap van Henk. Met hem is het altijd goed samenwerken. Hij is opmerkzaam en heeft altijd precies in de gaten welke hulp ik nodig heb om de afwasstroom in goede banen te leiden.

"Je bent er niet helemaal bij, hè Abdul," zegt hij.

Dat heeft hij goed in de gaten! Vasten maakt een mens duf en kan zeker "het reactievermogen beïnvloeden". De ramadan zou een bijsluiter moeten hebben :-)

Incha Allah heb ik nu meer energie zodat ik weer toekom aan het lezen van de Masnawî (de Nederlandse vertaling van het complete werk). Vlak vóór de ramadan heb ik het boek (zes delen in een box) cadeau gekregen – van de vertaler dezes, nota bene. Dat heb ik als een teken beschouwd. De laatste maanden heeft het mij ontbroken aan kennisvergaring over islam. Dit cadeau kwam precies op tijd!

Mash'Allah.

vrijdag 20 juli 2012

Gruwelijk. Ramadan, dag 1 (Daara, Syrië)

Het gros van de video’s uit Syrië zijn gefilmd vanaf balkons, dakterrassen en andere hoge posities. Wanneer er dan filmers zijn die de straat opgaan (bijvoorbeeld om een begrafenisstoet te volgen) of, zoals in onderhavig geval, een mortuarium te bezoeken, zie je pas écht wat oorlog doet. Waarschuwing: de video bevat onverhulde zéér expliciete beelden van dood. Als je de video bekijkt, dan zie je talloze lijken reeds verpakt in wit plastic, voorzien van papiertjes met gegevens erop, vastgemaakt met plakband. Daarnaast toont de filmer ook lijken van o.a. vrouwen en kinderen; hij deinst er niet voor terug om in de kleinste details te laten zien wat hen is overkomen op de eerste dag van de heilige vastenmaand ramadan.

bambuser.com/v/2842337 GRAPHIC

We gaan er voor! #ramadan

Vandaag is het de eerste dag van de vastenmaand ramadan. Moge jouw inspanningen worden geaccepteerd door Allah, soebhana wa ta’ala!

donderdag 19 juli 2012

Iftaar suggestie

Morgen incha Allah begint de vastenmaand ramadan. Zelfs mijn supermarkt heeft extra dadels ingeslagen. Traditioneel wordt tijdens de ramadan bij zonsondergang het vasten verbroken met dadels en water of melk (waarna het gebed volgt + een warme maaltijd). Maar als mash’Allah hollands welvaren denk ik aan een mooi alternatief voor dadels: die typisch Nederlandse markt-snack ‘koekkruimels’ – dáár ga ik incha Allah mijn vasten mee verbreken. Eet smakelijk alvast! Bismillah…

maandag 9 juli 2012

Rûmî op m'n pad

Mash’Allah, vandaag heb ik als cadeau gekregen het werk ″Masnawî” van de hand van Maulâna Djalâluddîn Rûmî (1207-1273), in een Nederlandse vertaling van Abdulwahid van Bommel. Djazakallah, gulle gever! Dìt is een ware schat aan kennis – en wat een tíming, zo vlak voor de incha Allah komende ramadan.

Dìt is leesvoer waarmee ik tijdens de vastenmaand ook overdàg mijn honger mag stillen. “Zoals Rumi zelf in zijn inleiding tot de Masnawî zegt, zijn zijn werken slechts een poëtisch commentaar op de essentiële betekenis van de Koran, het heilige boek van de islam.” [fragment uit het voorwoord, door Tahir Akyürek]