* * * UITGELICHT : Powerpoint presentatie "De 99 Schone Namen van Allah" * * *

zaterdag 13 oktober 2018

Senegal 2018 (Keur Ndiaye Lô) - Nieuwbouw



archive.org/details/Keur_Ndiaye_Lo_2018

Wat sfeerbeelden uit een nieuwbouwwijk van de stad Keur Ndiaye Lô, gedraaid op 21 en 22 juli 2018. Eerst bekijken we het huis (en omgeving) van Mansour "Zorro" Sarr en gezin. Na beelden van twee dames die het avondgebed verrichten terwijl de televisie op de achtergrond door blijft blèren, lopen we de volgende dag naar het huis van Abdou Karim Benga en gezin.

Boodschap in een fles
Abdou Karim legt uit dat hij in een binnenplaats van zijn woning een fles heeft begraven waarin een papier zit waarop zeventig maal Ayatul Kursi is geschreven, dit ter bescherming van zijn nieuwgebouwde huis. Ayatul Kursi (het Troonvers) is vers 255 uit soera Al-Baqarah, het tweede en langste hoofdstuk uit de koran.

www.islamicity.org/MOSQUE/ARABICSCRIPT/AYAT/2/2_255.htm



Learn Ayatul Kursi - By Word play.google.com/store/apps/details?id=com.quranreading.learnayatulkursi

dinsdag 9 oktober 2018

Hayya 'alaa sla

Zoekend naar informatie over de shahada komt Google met deze adviezen. Het moet niet gekker worden...

www.lmgtfy.com/?q=shahada

zaterdag 6 oktober 2018

We zijn weer thuis

Net terug van twee dagen (en een nacht) bij mijn ouders in het verre Oosterhesselen (gemeente Coevorden, Drenthe). Leuk wanneer ze bij mij thuis komen maar nóg fijner om bij hen thuis te zijn!

Gisterochtend in de trein.
Op tijd denk ik eraan de locatie van mijn Muslim Pro app aan te passen; de gebedstijden zouden zomaar kunnen afwijken van die in mijn woonplaats Zutphen -

en warempel, voor het komende gebed zal ik in Oosterhesselen twee minuten eerder aan de bak moeten dan in Zutphen. Het is vrijdag maar deze keer geen vrijdagmiddaggebed in de moskee voor mij; het kwam beter uit om vrijdagochtend al richting mijn ouders te gaan.

Mijn vader haalt me op van het treinstation van Hoogeveen. We hebben ruim een kwartier nodig om in Oosterhesselen aan te komen. Mijn moeder staat al achter het raam te wachten wanneer we de oprit opkomen. Hoi ma!


In het halletje word ik verwelkomd door een poster:

"We zijn weer thuis" (van de gelijknamige VPRO-serie, gemaakt door Wim T. Schippers).


Ik draai naar links en zie de vertrouwde foto's van voorouders en nog levende familie. Links familie van mijn vader (Kees Louws), rechts familie van mijn moeder (Dorothea Cornelia Schippers, de grote zus van Wim T.).


Onder het genot van een kop thee nemen we in de woonkamer wat familiezaken door. Wat gaat de tijd dan snel. Ik vertel nog wat over de opleiding die ik nu doe en voor we het weten is het twaalf uur 's middags en gaan we eten. Mijn moeder heeft een stevige maaltijdsoep gemaakt die ik mij prima laat smaken. Er zit meer dan genoeg in de pan dus ik schep voor de tweede keer op. Na de middagmaaltijd is het tijd voor mijn ouders om boven te rusten. Beneden in de huiskamer lees ik wat en wanneer het kwart over één is doe ik de rituele wassing; tijd voor het gebed (salaat).


Met de Muslim Pro app check ik de gebedsrichting (qiblah), maar dat gaat moeilijk: dan ligt Mekka weer in het noorden, dan weer in het westen.

Met behulp van Google Maps bepaal ik het noorden en draai van daaruit naar het zuidoosten (dat is de de juiste gebedsrichting wanneer je je in Nederland bevindt).

Vervolgens leg ik mijn gebedskleed neer en richt mij tot Hem, gadegeslagen door twee Ernies en een Kermit.

We zijn weer thuis, indeed.


klik op een foto om het in een groter formaat te kunnen bekijken

maandag 1 oktober 2018

Senegal 2018 (Rufisque) - Voor de doden



archive.org/details/Rufisque_Medine_Diokoul_2018

[video 1] Maandagochtend 23 juli 2018 houden we een 'kâmile' tere van de Senegalese grootouders van mijn kinderen, Yaay Booy en Mame Birama. Tijdens een 'kâmile' wordt er door een groep moslims tegelijkertijd uit verschillende delen van de koran gereciteerd. Daarna volgen er smeekgebeden waarin voor het zielenheil van de overledenen wordt gebeden. Tijdens de beelden zie je de foto's van Yaay Booy en Mame Birama aan de wand van de huiskamer waarin de 'kâmile' wordt gehouden.

[video 2] Diezelfde dag ga ik 's middags samen met Abdou Karim Benga (je kent hem inmiddels van andere bijdragen uit de rubriek Senegal 2018) naar de begraafplaats van de wijk Diokoul in onze standplaats Rufisque. Daar bezoeken we onder andere de graven van Yaay Booy (Fatou Kiné Niang) en Mame Birama (Maguette Birama Sarr). Ook zien we het graf van Matar Niang, een oud-oom van mijn kinderen. Tenslotte bekijken we een vers gedolven graf, bestemd voor iemand die net die dag is overleden.

maandag 17 september 2018

That's the spirit!

Bijgaande video afgelopen nacht ontvangen (gisteravond, Senegalese tijd). Afzender: Aïda Diop*. Haar dochtertje, Marème Diop, neemt het woord tijdens een religieuze bijeenkomst voor kinderen. Aïda staat ver weg, hoort Marème en rent al filmend naar voren. Ondertussen hoor je de oestaz wat koranverzen voordragen, het is de bedoeling dat Marème die verzen herhaalt - maar daar heeft Marème geen zin in. In plaats daarvan draagt ze wat voor over de Profeet, "Salallahoe aleyhi wa sellem". De oestaz blijft positief en vraagt na afloop om een takbier van de aanwezige kinderen. "Allahu akbar!" klinkt het.

"Waarom deed je dat?" vraagt Aïda haar later.

"Die oestaz wilde dat ik die verzen zou zeggen. Nou ja, zeg. Ik had al wat anders in mijn hoofd. Daarom heb ik dàt gezegd," reageert Marème.

That's the spirit, meid!

archive.org/details/VID20180917WA0000



* In de video van de weblogbijdrage Senegal 2018 (Rufisque) - Ogen gesloten zie je haar even vanaf 7m22s

woensdag 12 september 2018

Senegal 2018 (Rufisque) - De Zon

vrijdag 20 juli 2018, 08.46 uur

Na zestien jaar weer in Rufisque. Da's lang geleden! Het is een mooi weerzien met de familieleden van mijn kinderen: ze zijn allemaal wat ouder geworden èn er is nieuwe aanwas. Sommigen zijn niet meer onder ons; incha Allah ga ik hen gauw bezoeken op de begraafplaats van de wijk Diokoul in Rufisque. [update: zie deze link]

Samen met mijn zoon Ahmed en mijn jongste dochter Kiné verblijf ik in het huis van Aïda Diop en haar echtgenoot Babacar in de wijk Médine van de Senegalese kustplaats Rufisque. We hebben veel aanloop van familie, waaronder Abdou Karim Benga: ik ken hem sinds hij een jaar of veertien is. Nu is hij getrouwd, heeft hij kinderen èn, evenals zijn vrouw, mash'Allah een goede baan. We bidden regelmatig samen.

Eergisteren na het avondgebed herinnert Abdou Karim mij eraan dat ik hem vroeger soera Ash-Shams heb geleerd, een korte soera uit het laatste gedeelte van de koran; dat was ik glad vergeten - evenals de soera trouwens, astaghfiroellah. Soera Ash-Shams ('De Zon') maakt al zó lang geen deel meer uit van mijn gebeden; Allah mag weten waarom.

Gisteravond doen we weer het avondgebed samen. Terwijl Abdou Karim rechts naast mij de iqama doet (de woorden zijn bijna identiek aan die van de azan, het oproep tot het gebed, maar ze worden op een rustiger wijze uitgesproken), besluit ik om straks tijdens het eerste gedeelte van het gebed soera Ash-Shams als extra soera te nemen.

"Allahoe akbar!" Soera Fatihah gaat mash'Allah prima - dan volgt soera Ash-Shams. Spannend! Alhamdulillah, die soera zit nog ergens in mijn geheugen opgeslagen. Alleen bij het voorlaatste vers stok ik. "Fa kazzabûhu wa 'aqarûhaa..." fluistert Abdou Karim. Dat zet mij weer op de goede weg. Toch mooi dat nu hij het is die mij het leert...


Scrol in onderstaande player naar soera 91 om Ash-Shams te kunnen beluisteren (vergeet ook niet te luisteren naar soera 55, Ar-Rahmaan - mijn lievelingssoera, met dat kenmerkende terugkerende vers dat voelt als een refrein).


archive.org/details/www.elahmad.com_12/ (Abdessamad, mujawwad)

donderdag 6 september 2018

Senegal 2018 (Rufisque) - Ogen gesloten

Van hangen voor onze "uitvalsbasis" in de wijk Médine middenin de stad Rufisque - tijdens de siësta of 's avonds laat - heb ik echt genoten. Het drukke stadsleven trekt voorbij in geuren, kleuren en geluiden. De kakofonie van de route nationale in de verte komt soms akelig dichtbij wanneer de wijk wordt gebruikt door personenauto's, bussen en vrachtverkeer, om zo opstoppingen op de grote weg te omzeilen. Doorgaand verkeer middenin de wijk!

Bij daglicht, schemer en duister zijn er enkele constanten in het geluid van Médine: de belletjes van de calèches, de vogels en last but not least de boodschap van een blinde bedelaar die niet ver van onze uitvalsbasis zijn stekkie heeft; gewapend met een klein formaat megafoon doet hij een beroep op gelovige passanten. De megafoon is van een soort dat ook wordt gebruikt op markten om aanbiedingen aan de vrouw te brengen: een opgenomen bericht in een loop klinkt uit de speaker, zelf hoef je het woord niet te voeren. De boodschap van de blinde bedelaar is niet zo overheersend als die van een marktkoopman: de woorden van de bedelaar gaan vaak op in het lawaai en refereren aan "Yàlla" (Allah) en "Yonnent bi, salallahou aleyhi wa sellem" (de Boodschapper, Allahs zegen en vrede zij met hem). Wanneer ik mij terug wil wanen in Médine, zoek ik op mijn mobiel de video's die ik er heb gemaakt, verbind ik mijn mobiel met de soundbar en luister ik, hangend op de bank, naar de beelden met de ogen gesloten.

archive.org/details/Rufisque_Medine_2018

woensdag 15 augustus 2018

Senegal 2018 (Gorée) - Bidden bij de branding




Samen met Ahmed, Kiné, hun oudere broer Abdou Karim en zijn vrouw Aminta ga ik zondag 29 juli naar het eiland Gorée, een eiland dat in het verleden is gebruikt om slaven onder te brengen. Het is genoemd naar het voormalige Nederlandse eiland Goeree (meer info: whc.unesco.org/en/list/26). Helaas was het museum Het Huis der Slaven gesloten die middag (er stond een lange rij uitsluitend blanke mensen die er wel in mochten, wellicht voor een privé-rondleiding).

Abdou Karim laat me de plek zien waar in de buurt van het strand het gebed kan worden verricht: tussen een hoop keien ligt een stuk zand met daarop wat gebedskleden. Ik krijg een 'satalè' aangereikt, een plastic ketel gevuld met water waarmee ik de rituele wassing kan doen voordat ik het gebed verricht. Abdou Karim bidt niet mee (in zijn zwemoutfit is hij niet juist gekleed om het gebed te doen) en maakt op mijn verzoek foto's van het tafereel. Mash'Allah, wat een mooie setting!

archive.org/details/Goree_2018


vrijdag 10 augustus 2018

Senegal 2018

Koranrecitatie ter ere van overledenen
Van 17 juli tot en met 5 augustus ben ik samen met mijn zoon Ahmed en mijn jongste dochter Kiné op familiebezoek geweest in Senegal. Dat was een indrukwekkende tijd. In de komende maanden zal ik incha Allah af en toe bijdragen plaatsen met daarin foto's en video's van mijn verblijf in Senegal. Hou dit weblog in de gaten! Meld je aan met je emailadres om niets te missen (zie de ruimte onder de teller in de linkerkolom van dit weblog).

zaterdag 7 juli 2018

Kom tot het gebed!

Een tijdje terug heb ik onderstaande video via WhatsApp toegestuurd gekregen: een dreumes/peuter die oproept tot het gebed. Wat een schatje! Mooie outfit trouwens :-)


woensdag 13 juni 2018

Ora et labora

De vastenmaand Ramadan is incha Allah bijna voorbij. Al mag ik niet meevasten (ja, daar heb ik nog stéeds moeite mee) toch is het altijd een bijzondere maand voor mij; zeker wanneer mijn Onderhouder extra zegeningen voor mij in petto heeft:

Ramadan 2018 is de maand waarin Hij* mij de mogelijkheid heeft gegeven met een leer-werktraject te beginnen (MBO3-opleiding Contactcenter Medewerker + stage). En dat op mijn leeftijd (inmiddels ben ik 54 jaar, mash'Allah).

Ik heb al enige tijd een bijstandsuitkering maar heb tot het begin van dit leer-werktraject niet stilgestaan natuurlijk - ik deed vrijwilligerswerk bij de VVV èn bij een kringloopwinkel. Maar mijn kansen groter maken voor een betaalde baan, dàt is pas het echte werk. In mijn begintijd als verse moslim heb ik geleerd dat werken voor je inkomen ook een vorm van aanbidding is. Incha Allah maak ik middels mijn deelname aan dit leer-werktraject mijn kansen groter om ook die vorm van aanbidding weer te kunnen verrichten. Ora èt labora ;-)

klik op de afbeelding voor een groter formaat

* Na inspanningen mijnerzijds. Allah helpt mij niet wanneer ik alles aan Hem overlaat. "Yàlla Yàlla bay sa tool", Allah helpt alleen hen die zelf hun land bewerken - mijn adagium.

dinsdag 8 mei 2018

Ins Blaue hinein staren en Hem gedenken

Alhamdulillah. Zálig, met zulk mooi weer als vandaag doe ik graag een zikr-sessie in de open lucht in mijn achtertuin. Na het reciteren van soera Fatihah en Salaatul Fatih noem ik bij herhaling een aantal Schone Namen van Allah*, te beginnen met "Ya-l-Ghaffaar" (Oh, Vergever).

*iimdl.blogspot.nl/2015/10/zikr-asmaa-ul-housna-dabakh.html

www.youtube.com/watch?v=d2t-Xi9TQ4E

woensdag 25 april 2018

Blijft lachen met die moslims

Deze kende ik nog niet: de mop van een streng-gelovige moslim die een taxi neemt. Vandaag kreeg ik 'm binnen via WhatsApp; gestuurd van de ene moslim naar de andere. Zelfspot, akhi!

Neemt een moslim een taxi in Londen. Beleefd vraagt hij de chauffeur de radio uit te zetten, want volgens zijn religie mag hij geen muziek luisteren. In de tijd van de profeet was er geen muziek, zeker geen westerse muziek: de muziek van de ongelovige.
De chauffeur zet beleefd de radio uit, stopt de taxi en doet de deur open.
Vraagt de moslim hem: "Maar wat doet u nu?
Zegt de chauffeur: "In de tijd van de profeet waren er ook geen taxi's, dus stap maar uit en wacht op een kameel."

vrijdag 23 maart 2018

Zomertijd: vanaf zondag 25 maart 2018 (denk om aanpassing gebedstijden!)

Info: nl.wikipedia.org/wiki/Zomertijd
Denk erom bij het verrichten van je vijf dagelijkse gebeden (salaat): vanaf zondag 25 maart a.s. is het incha Allah weer zomertijd. De gebeden zijn die dag een UUR LATER ten opzichte van de gebedstijden van de dag ervoor. Door menselijk ingrijpen wordt het "later" donker, maar uiteindelijk komt de Tijd alleen van je Schepper.
 
Koran 10 : 5
"Hij is het, Die de zon tot een stralend licht maakte en de maan tot een helder licht en er stadia voor verordende, zodat gij het getal der jaren en het berekenen (van de tijd) mocht kennen. Allah heeft dit niet dan in waarheid geschapen. Hij zet de tekenen uiteen voor een volk, dat wil weten."

www.islamicity.com/MOSQUE/ARABICSCRIPT/AYAT/10/10_5.htm

maandag 26 februari 2018

Kâmile, een weldaad voor de ziel

Zojuist vanuit Senegal via WhatsApp onderstaande video ontvangen. Het gaat om een fragment van een zgn. kâmile, ter ere van Maguette Birama Sarr en Fatou Kiné Niang ('Yaay Booy'), de Senegalese grootouders van mijn kinderen. Op het moment van plaatsing van deze weblogbijdrage is deze kâmile nog steeds bezig.

Tijdens een kâmile wordt er door meerdere gelovigen tegelijkertijd uit verschillende delen van de koran gereciteerd; mash'Allah, een weldaad voor de ziel. Luister:

www.youtube.com/watch?v=UL72kczbVwU

vrijdag 26 januari 2018

Dreumes reciteert (soera An-Naba 78:1-25)

Deze video kreeg ik vanochtend toegezonden per WhatsApp. Mash'Allah, wat ontroerend om deze dreumes te zien en horen reciteren, terwijl het door een groot formaat koran bladert. Mijn vrijdag kan niet meer stuk!

archive.org/details/soera-an-naba-78-1-25

zaterdag 6 januari 2018

KRO's De Reünie: tien jaar geleden

[klik voor al mijn weblogbijdragen over KRO's De Reünie op deze link: iimdl.blogspot.nl/search/label/De%20Reünie]

KRO's De Reünie. Het is vandaag precies tien jaar geleden dat aflevering 9 van seizoen 2007-2008, "Vrije School Rotterdam (1979)", uitgezonden werd; een aflevering waaraan ondergetekende ook zijn bijdrage heeft mogen leveren (ten bate van de aflevering kwam de KRO filmen in mijn woonplaats Zutphen, o.a. in de moskee). De opnames in de studioklas duurden stukken langer dan de uiteindelijke aflevering. Vooraf aan deze opnames kwamen bij de grime lijfstraffen ter sprake (onze leraar Nederlands deelde tijdens de les regelmatig een okkernoot uit, dat is een harde tik met de knokkels van een gebalde vuist bovenop het hoofd). Dat kwam een medewerkster van het programma ter ore. Zij liet direct weten dat dat een "no go area" was. Overigens zie ik deze leraar nog wel eens in de stad - ik had vroeger de neiging hem over zijn okkernoten ter verantwoording te roepen maar de tijd heelt alle wonden. Laatst heb ik met hem een gesprek aangeknoopt en naast diverse herinneringen ook de okkernoten ter sprake gebracht: anekdotes gevat in jeugdsentiment.

NB: Rob Kamphues heeft het abusievelijk over een eindexamenklas. Waar hij deze informatie vandaan heeft, is mij een raadsel. We waren destijds (1979) allemaal zo rond de vijftien jaar, zaten in klas 9A en moesten nog een paar jaar hard zwoegen voor het eindexamen een feit was.

kijk via deze link naar aflevering 9
van seizoen 2007-2008 van KRO's De Reünie:
www.npo.nl/de-reunie/06-01-2008/KRO_1277783
archive.org/details/KDR2008JAN06





uit mijn weblogbijdrage "De Reünie, aflevering 9 : lesmateriaal (over pesten)" d.d. 14 januari 2008:

Veelgehoorde kritiek op de reportage over Hans en Roeland uit aflevering 9 is dat het bij een confrontatie blijft. "Wat heeft dit voor zin?" Genoeg oud-klasgenoten van mij die er de pest in hebben. Zij hadden iets anders in gedachten dan de uiteindelijke uitzending. "Is dìt nu een reünie?"




GEEN GEWONE REUNIE
Zelf heb ik (de voorbereidingen op) aflevering 9 van KRO's De Reünie altijd beschouwd als een bijzonder project dat een deel van mijn leven markeert en afsluit. In een tijd waarin ik net gesprekken met een mash’Allah personal coach ben begonnen en opgravingen in mijn verleden doe, wordt in april 2007 met mij het eerste contact gelegd door de redactie van De Reünie. Het project wordt vanuit de KRO geïnitiëerd en is dus per definitie geen gewone reünie maar een televisieproductie gebaseerd op een bestaand format (dat aspect wordt nog wel eens vergeten).





OPPERBESTE STEMMING
Na enige vertraging wordt in november 2007 aflevering 9 opgenomen. Reeds veel persoonlijke zaken geregeld en net mijn eerste schreden op het radiopad gezet, ben ik in opperbeste stemming. Mash’Allah, als een vis in het water voel ik mij. Het plezier spat van het scherm (zie foto hierboven). Ik zie de reportage over Hans en Roeland voor het eerst en ben onder de indruk. Lang aangehouden close-ups en oorverdovende stiltes terwijl Kamphues op zijn onnavolgbare wijze de spanning probeert te relativeren. Het blijft echter bij een confrontatie. "Wat heeft dit voor zin?"

KLASSIKALE VERTONING (1)
Zo'n reportage met-open-einde heeft zéker zin, maar dan mag zo'n project als aflevering 9 niet op zichzelf staan. Aflevering 9 wordt inmiddels [anno 2008] op vele scholen gebruikt als lesmateriaal, op die manier heeft de reportage en de aflevering als geheel zeker zin! Zo ook op de school van mijn oudste dochter Yande. Na de uitzending van aflevering 9 van KRO's De Reünie, 6 januari [2008], is besloten om deze aflevering klassikaal te gaan vertonen. Inmiddels hebben een aantal klassen het al gezien. Klassen van een school waarin deze week het project Digitaal Pesten centraal staat. Aflevering 9 past prima in dit project waarvan voorstellingen van het Try-Out-theater deel uit maken (waaronder een voorstelling speciaal voor ouders, morgenavond).

TRY-OUT-THEATER
"Digitaal pesten wordt vaak gezien als een individueel probleem: een kind alleen op z’n eigen kamer, achter z’n computerscherm. Try-Out-theater is er van overtuigd dat er meer gedaan kan worden dan alleen dit kind te benaderen en gelooft in een integrale aanpak van digitaal pesten. Niet alleen de jongeren, maar ook de ouders en docenten spelen bij ons een belangrijke rol." [bron: www.try-out-theater.nl]





KLASSIKALE VERTONING (2)
Terug naar de klassikale vertoning [januari 2008] van aflevering 9. De leerlingen in Yande's klas zijn onder de indruk. "Als een leerkracht niet vroeg ingrijpt, dan kan dit het resultaat zijn," zo wordt uitgelegd. Docenten willen nog wel eens 'zeuren' als er gepest wordt - dat is dan niet voor niets, zo bedenken de leerlingen. "Als je zo oud bent en je bent er nog zó verdrietig om, dan moet het wel heel erg zijn geweest." Jongeren eigen gaan de leerlingen na de vertoning snel over tot de orde van de dag, maar de aflevering blijft op hun netvlies gebrand.